Mark 7

Belarusian Bible Maley (© 1931, 1948; у 1985, 1991 Унесены Праўкі)

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →

1I сабраліся да Яго фарысэі й некаторыя з кніжнікаў, што прыйшлі з Ерузаліму;

2і, убачыўшы некаторых з вучняў Яго, як елі хлеб нячыстымі (гэта значыць няўмытымі) рукамі, карылі іх.

3Бо фарысэі і ўсе Юдэі, трымаючыся наказаў старшых, не ядуць не памыўшы чыста рук;

4і з торгу, пакуль не памыюцца, не ядуць. Ёсьць і многае іншае, чаго яны, пераняўшы, трымаюцца: мыцьце чараў, кубкаў, меднага судзьдзя ды ўслонаў.

5Пасьля пытаюцца ў Яго фарысэі ды кніжнікі: чаму вучні Тваі ня жывуць згодна з наказамі старшых, але нямытымі рукамі ядуць хлеб?

6Ён жа, адказваючы, сказаў ім: добра прарочыў аб вас, крывадушных, Ісая, калі пісаў: людзі гэтыя паважаюць Мяне вуснамі, а сэрца іх далёка ад Мяне.

7Але дарма пакланяюцца Мне, навучаючы навук і запаведзяў чалавечых. (Ісая 29:13)

8Бо вы, пакідаючы прыказаньне Божае, трымаецеся наказу чалавечага, мыцьця чараў і кубкаў, ды робіце шмат іншага, падобнага да гэтага.

9I сказаў ім: ці добра, што вы адкідаеце прыказаньне Божае абы спаўняць ваш наказ?

10Бо Майсей сказаў: паважай айца твайго і матку тааю: і хто зьневажае айца ці матку, няхай сьмерцяй памрэ. (Выхад. 20:12; 21:16)

11А вы кажаце: хто скажа айцу ці матцы: Корван, (гэта ёсьць — Дар), чым бы ад мяне карыстаўся,

12таму дапускаеце ўжо нічога больш не рабіць для айца свайго ці для маткі свае,

13адкідаючы слова Божае наказам вашым, які вы пастанавілі; ды робіце шмат падобнага да гэтага.

14I, паклікаўшы ўвесь народ, кажа да іх: слухайце Мяне ўсе ды разумейце.

15Няма нічога, што, уваходзячы ў чалавека звонку, магло бы зрабіць яго нячыстым; але тое, што выходзіць ад яго, — гэта тое, што робіць нячыстым чалавека;

16калі хто мае вушы чуць, няхай чуе.

17I калі Ён увайшоў у дом ад народу, вучні Ягоныя спыталіся ў Яго аб прыповесьці.

18I сказаў ім: няўжо-ж і вы гэткія няцямкія? Няўжо-ж не разумееце, што нішто, уваходзячы ў чалавека звонку, ня можа яго зрабіць нячыстым,

19бо ня ў сэрца ягонае ўваходзіць, але ў жывот, і выходзіць вон, ачышчаючы ўсякую ежу.

20Дый сказаў: тое, што выходзе ад чалавека, тое робіць яго нячыстым.

21Бо з нутра, з сэрца чалавечага выходзяць благія думкі, распуста, блуд, душагубства,

22крадзежы, прагавітасьць, злосьць, здрада, бязглуздасьць, ліхое вока, хула, паха, дурнота.

23Усё тое благое з нутра выходзіць і робіць нячыстым чалавека.

24I, устаўшы, пайшоў адтуль на ўзьмежкі Тырскія й Сідонскія; і, увайшоўшы ў дом, не хацеў, каб хто даведаўся; ды ўтаіцца ня здолеў,

25бо жанчына, дачка якое мела ў сабе нячыстага духа, пачуўшы аб Ім, прыйшоўшы ўпала да ног Ягоных;

26а жанчына тая была паганка, родам Сірафінікіянка; і прасіла ў Яго, каб выгнаў нячыстага духа з дачкі яе.

27Але Ісус сказаў ёй: дай перш насыціцца дзецям, бо ня гожа ўзяць хлеб у дзяцей і кінуць сабакам.

28Яна ж адказала Яму і сказала: так, Госпадзе; але й сабакі пад сталом ядуць крошкі ад дзяцей.

29I сказаў ёй дзеля гэтага слова: ідзі! злы дух выйшаў з дачкі твае.

30I, прыйшоўшы ў свой дом, яна знайшла, што злы дух выйшаў, і дачка ляжыць на ложку.

31I, ізноў вы??йшаўшы з зямель Тырскіх і Сідонскіх, пайшоў да мора Галілейскага, пасярод Дзесяціградзьдзя.

32I прывялі да Яго глуханямога ды прасілі Яго ўзлажыць на яго руку.

33I, узяўшы яго ад народу, паклаў пальцы Свае ў вушы яму і, плюнуўшы, дакрануўся да языка ягонага;

34і, глянуўшы ў неба, уздыхнуў і сказаў яму: Эффафа! што знача: расчыніся!

35I ўраз жа расчыніліся вушы ягоныя і разьвязаліся путы языка ягонага, і пачаў добра гаварыць.

36I загадаў ім не казаць нікому. Але колькі ні забараняў ім, яны яшчэ шырэй апавядалі.

37I тым балей дзівіліся ды гаварылі: ўсё добра зрабіў: робіць і глухія каб чулі, і нямыя каб гаварылі.

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →