Hebrews 1

Welsh 1894 (Cyfieithiad Briscoe 1853-94 (Test. Newydd a rhannau o'r Hen Dest.))

Jump to: Chapter 2 →

1Ar ol mewn llawer rhan ac mewn llawer modd gynt lefaru o Dduw wrth y tadau, yn y prophwydi, yn niwedd y dyddiau hyn llefarodd wrthym yn Ei Fab,

2yr Hwn a osododd Efe yn etifedd pob peth, trwy’r Hwn hefyd y gwnaeth Efe y bydoedd;

3yr Hwn, ac Efe yn ddisgleirdeb Ei ogoniant Ef, ac yn wir lun Ei hupostasis, ac yn cynnal pob peth â gair Ei allu, wedi gwneuthur glanhad pechodau, a eisteddodd ar ddeheulaw y Mawredd yn yr uchelion,

4wedi myned yn gymmaint gwell na’r angylion ag yr etifeddodd enw mwy rhagorol na hwy,

5canys wrth ba un o’r angylion y dywedodd Efe erioed, “Fy Mab ydwyt ti; Myfi heddyw a’th genhedlais?” a thrachefn, “Myfi fyddaf Iddo yn Dad, Ac Efe fydd i Mi yn Fab?”

6A phan drachefn y dug Efe y Cyntaf-anedig i’r byd, dywedyd y mae, “Ac Ef addoled holl angylion Duw.”

7Ac o ran yr angylion y dywaid, “Yr Hwn sy’n gwneuthur yn genhadon Iddo y gwyntoedd; Ac yn weinidogion Iddo, y tân fflamllyd;”

8ond o ran y Mab, “Dy orseddfaingc, O Dduw, yn oes oesoedd y mae, A theyrn-wialen uniondeb yw teyrn-wialen Dy deyrnas.

9Ceraist gyfiawnder, a chaseaist anghyfraith; Gan hyny yr enneiniodd Duw Di, Dy Dduw, Ag olew gorfoledd, tu hwnt i’th gyfeillion.”

10Ac, “Tydi yn y dechreuad, Arglwydd, y ddaear a sylfaenaist, A gwaith Dy ddwylaw yw’r nefoedd;

11Hwy a ddarfyddant, ond Tydi wyt yn parhau; A’r oll o honynt, fel dilledyn a heneiddiant,

12Ac fel mantell y plygi hwynt; Fel cochl, a newidir hwynt; Ond Tydi yr un ydwyt, A’th flynyddoedd ni phallant.”

13Ond wrth ba un o’r angylion y dywedodd Efe erioed, “Eistedd ar fy neheu-law Hyd oni osodwyf dy elynion yn droed-faingc dy draed?”

14Onid yw’r oll o honynt yn ysprydion gwasanaethgar, yn cael eu danfon i wasanaethu er mwyn y rhai sydd ar fedr etifeddu iachawdwriaeth?

Jump to: Chapter 2 →