Mark 13

Welsh 1894 (Cyfieithiad Briscoe 1853-94 (Test. Newydd a rhannau o'r Hen Dest.))

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →

1Ac wrth fyned o Hono allan o’r deml, dywedodd un o’i ddisgyblion Wrtho, Athraw, wele, pa ryw feini, a pha ryw adeiladau sydd yma.

2A’r Iesu a ddywedodd wrtho, A weli di yr adeiladau mawrion hyn? Ni adewir yma, er dim, faen ar faen, yr hwn ni ddattodir.

3Ac wrth eistedd o Hono ar fynydd yr Olewydd cyferbyn â’r deml, gofynodd Petr ac Iago ac Ioan ac Andreas Iddo o’r neilldu,

4Dywaid wrthym pa bryd y bydd y pethau hyn, a pha beth fydd yr arwydd pan fydd y pethau hyn ar fedr eu cyflawni.

5A’r Iesu a ddechreuodd ddywedyd wrthynt, Edrychwch na fo i neb eich arwain chwi ar gyfeiliorn.

6Llawer a ddeuant yn Fy enw I, gan ddywedyd, Myfi yw Efe; a llaweroedd a arweiniant hwy ar gyfeiliorn.

7A phan glywoch am ryfeloedd, a son am ryfeloedd, na chyffroer chwi: y mae rhaid iddynt ddigwydd; eithr nid etto y mae’r diwedd;

8canys cyfyd cenedl yn erbyn cenedl, a theyrnas yn erbyn teyrnas: bydd daeargrynfaau mewn mannau: bydd newynau: dechreuad gwewyr yw y pethau hyn.

9Ond edrychwch chwi attoch eich hunain, canys traddodant chwi i’r cynghorau; ac yn y sunagogau y’ ch baeddir; a cher bron rhaglawiaid a brenhinoedd y sefwch o’m hachos I, yn dystiolaeth iddynt.

10Ac i’r holl genhedloedd y mae rhaid yn gyntaf i’r Efengyl gael ei phregethu.

11A phan ddygant chwi, gan eich traddodi, na rag-bryderwch pa beth a lefaroch; eithr pa beth bynnag a rodder i chwi yn yr awr honno, hyny llefarwch, canys nid chwychwi sy’n llefaru, eithr yr Yspryd Glân.

12A thraddoda brawd frawd i farwolaeth, a thad blentyn; a chyfyd plant yn erbyn rhieni, a pharant eu marwolaethu;

13a byddwch gâs gan bawb o achos Fy enw I; ond y neb a barhao hyd y diwedd, hwnw fydd gadwedig.

14A phan weloch “ffieidd-dra yr anghyfanedd-dra” yn sefyll lle na ddylai (y neb sy’n darllen, dealled), yna bydded i’r rhai sydd yn Iwdea, ffoi i’r mynyddoedd;

15a’r hwn ar ben y tŷ, na ddisgyned, ac nac aed i gymmeryd dim o’i dŷ;

16a’r hwn yn y maes, na throed yn ei ol i gymmeryd ei gochl;

17a gwae y rhai beichiog, a’r rhai yn rhoi bronnau yn y dyddiau hyny;

18a gweddïwch na ddigwyddo yn y gauaf; canys bydd y dyddiau hyny yn orthrymder,

19y fath na fu’r cyfryw o ddechreu y greadigaeth a greodd Duw, hyd yn hyn,

20ac na fydd ddim: ac oddieithr i’r Arglwydd dalfyru’r dyddiau, ni chadwesid un cnawd; eithr o achos yr etholedigion a etholodd, talfyrodd y dyddiau.

21Ac yr amser hwnw, os wrthych chwi y dywaid neb, Wele, llyma y Crist,

22neu, Wele, accw, na chredwch, canys cyfyd gau-gristiau a gau-brophwydi, a rhoddant arwyddion a rhyfeddodau, i arwain ar gyfeiliorn, o bai bosibl, yr etholedigion;

23ond chwychwi, edrychwch; wele, rhagddywedais i chwi bob peth.

24Eithr yn y dyddiau hyny, wedi’r gorthrymder hwnw, yr haul a dywyllir,

25a’r lloer ni rydd ei goleuni, a’r sêr fyddant yn syrthio o’r nef; a’r nerthoedd y sydd yn y nefoedd a siglir;

26ac yna y gwelant Fab y Dyn yn dyfod mewn cymmylau, ynghyda gallu mawr a gogoniant;

27ac yna y denfyn Efe yr angylion, ac a gydgasgl Atto Ei etholedigion o’r pedwar gwynt, o eithaf y ddaear hyd eithaf y nef.

28Ond oddiwrth y ffigysbren dysgwch ei ddammeg. Pan fo ei gangen ef wedi myned yn dyner, ac yn rhoddi allan ei ddail, gwyddoch mai agos yw’r haf;

29felly chwithau hefyd, pan weloch y pethau hyn yn digwydd, gwybyddwch mai agos yw, wrth y drysau.

30Yn wir y dywedaf wrthych, Nid aiff y genhedlaeth hon ddim heibio hyd oni bydd i’r pethau hyn oll ddigwydd.

31Y nef a’r ddaear a ant heibio, ond y geiriau mau Fi nid ant heibio ddim.

32Ond am y y dydd hwnw, neu yr awr, nid oes neb a ŵyr, nac yr angylion yn y nef, nac y Mab, na neb oddieithr y Tad.

33Edrychwch, gwyliwch, a gweddïwch; canys ni wyddoch pa bryd y bydd yr amser.

34Fel gŵr yn ymdaith mewn gwlad ddieithr, wedi gadael ei dŷ, a rhoddi i’w weision awdurdod, i bob un ei waith, ac i’r drysawr y gorchymynodd wylied.

35Gwyliwch, gan hyny, canys ni wyddoch pa bryd y mae arglwydd y tŷ yn dyfod, ai yn yr hwyr, ai hanner nos, neu ar ganiad y ceiliog, neu’r boreuddydd;

36rhag wrth ddyfod o hono yn ddisymmwth, y caffo chwi yn cysgu.

37A’r hyn yr wyf yn ei ddywedyd wrthych chwi, wrth bawb yr wyf yn ei ddywedyd, “Gwyliwch.”

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →