Proverbs 12

Persian Bible (NMV) 2014 - New Millennium Version

← Chapter 11 Jump to: Chapter 13 →

1هر که تأدیب را دوست بدارد، دوستدار معرفت است، اما آن که از توبیخ نفرت کند، وحشی است.

2انسانِ خوب خشنودی خداوند را به دست می‌آورد، اما دسیسه‌گر را خداوند محکوم می‌کند.

3آدمی با شرارت، استوار نمی‌گردد، اما ریشۀ پارسایان را نتوان کَند.

4زن شایسته، تاجِ سرِ شوهر است، اما زنی که شرمساری به بار آورد، همچون پوسیدگی است در استخوانهایش.

5تدبیرهای پارسایان، عدالت است، مشورتهای شریران، فریب.

6سخنان شریران در کمین خون است، اما دهان صالحان آنان را می‌رهاند.

7شریران سرنگون شده، نیست می‌شوند، اما خاندان پارسایان برقرار می‌ماند.

8آدمی را فراخورِ عقلش می‌ستایند، اما کج‌دلان خوار شمرده می‌شوند.

9کسی به حساب نیامدن اما خدمتگزاران داشتن، بِه از خود را کسی پنداشتن و لقمه نانی هم نداشتن!

10پارسا در فکر آسایش چارپایان خود نیز هست، اما حتی شفقتِ شریران نیز ظالمانه است.

11آن که بر زمین خود کار کند، نانِ سیر خواهد خورد، اما کم‌عقل است آن که از پی باد می‌دود.

12شریران به مالِ غصبی دیگر بدکاران نیز چشم طمع دارند، اما ریشۀ پارسایان میوۀ خود را می‌دهد.

13مرد شریر در دام زبان عِصیانگر خود گرفتار می‌آید، اما مرد پارسا از تنگنا می‌رهد.

14میوۀ دهان آدمی او را از نیکویی سیر می‌سازد، کارهای دست انسان به او برمی‌گردد.

15راه نادان در نظر خودش درست است، اما حکیم مشورت را می‌پذیرد.

16نادان در دَم خشمش را بروز می‌دهد، اما خردمند اهانت را ناشنیده می‌گیرد.

17شخص امین، حقیقت را بیان می‌کند، شاهد دروغین، فریب را.

18هستند که سخنان باطلشان چون ضرب شمشیر است، اما زبان حکیمان شفا می‌بخشد.

19لبهای راستگو تا ابد برقرار می‌ماند، اما زبان دروغگو دمی بیش نمی‌پاید.

20خیانت است در دل کسانی که نقشه‌های پلید می‌کشند، اما شادی نصیب کسانی است که صلح برقرار می‌کنند.

21پارسایان را هیچ گزندی نخواهد بود، اما شریران به بلای بسیار گرفتار خواهند آمد.

22خداوند از لبهای دروغگو کراهت دارد، اما راستکرداران پسندیدۀ اویند.

23خردمند دانش را پنهان می‌دارد، اما دل جاهلان حماقت را جار می‌زند!

24دستان سخت‌کوش حُکم خواهد راند، اما کاهل، بندگی خواهد کرد.

25دل مضطرب، آدمی را گرانبار می‌سازد، اما سخن نیکو او را شادمان می‌گرداند.

26پارسا راهنمای خوب برای همسایۀ خویش است، اما راه شریران به گمراهی می‌انجامد.

27کاهل شکار خود را نیز بریان نمی‌کند، اما شخص سخت‌کوش قدر دارایی خود را می‌داند.

28در طریق پارسایی، حیات یافت می‌شود، این راه مرگی نمی‌شناسد.

← Chapter 11 Jump to: Chapter 13 →