Proverbs 21

Persian Bible (NMV) 2014 - New Millennium Version

← Chapter 20 Jump to: Chapter 22 →

1دل پادشاه در دست خداوند است؛ آن را همچون جریان آب به هر جا که بخواهد هدایت می‌کند.

2همۀ راههای انسان در نظر خودش درست است، اما خداوند است که دلها را می‌آزماید.

3پسندیده‌تر از قربانیها نزد خداوند، به جا آوردن پارسایی است و عدالت.

4چشمان متکبر و دل مغرور، و هرآنچه شریران می‌کنند، گناه است!

5شتابزدگی به ناداری می‌انجامد اما تدبیرهای شخصِ کوشا منفعت به بار می‌آورد.

6گنجی که با زبان دروغگو به دست آید، بخاری است بر هوا برای جویندگان مرگ.

7خشونتِ شریران، گریبان خودشان را می‌گیرد، زیرا که از اجرای عدالت سر باز می‌زنند.

8راه تقصیرکاران کج است، اما پاکان راست‌کردارند.

9سکونت در کُنج بام، بِه از زندگی زیر یک سقف با زن ستیزه‌جو.

10جان مرد شریر مشتاق شرارت است؛ چشمان او بر همسایه‌اش ترحم نمی‌کند.

11چون تمسخرگر مجازات شود، ساده‌لوح نیز حکمت می‌آموزد؛ چون حکیم تربیت یابد، معرفت را به دست می‌آورد.

12آن عادل، خانۀ شریران را نیک زیر نظر دارد؛ او آنان را به بلا سرنگون خواهد کرد.

13هر آن کس گوشِ خود بر فریاد بینوا ببندد، خود نیز فریاد بر خواهد آورد و کسی نخواهد شنید.

14هدیه‌ای در نهان، خشم را برمی‌گرداند، رشوه‌ای زیر قبا، غضب سخت را فرو می‌نشاند.

15اجرای عدالت، پارسایان را شادمان می‌سازد، اما ظالمان را به وحشت می‌افکند.

16مردی که از طریق عقل منحرف شود، سر از جمع مردگان در خواهد آورد.

17آن که عیش و نوش را دوست می‌دارد، به ناداری گرفتار آید؛ دوستدار شراب و روغن دولتمند نخواهد گردید.

18شریران فدیۀ پارسایان می‌شوند، و خیانت‌پیشگان، فدیۀ صالحان.

19سکونت در بیابانِ بی‌آب و علف، بِه از زندگی با زن ستیزه‌جو و بدخُلق.

20در منزل حکیمان، خزانۀ چیزهای مرغوب و روغن است، اما مرد نادان همۀ دارایی خود را تلف می‌کند.

21هر آن که در پی پارسایی و محبت باشد، به حیات و پارسایی و عزّت دست می‌یابد.

22مرد حکیم به شهر زورمندان بر خواهد آمد و قلعۀ اعتمادشان را فرو خواهد ریخت.

23هر که مراقب دهان و زبانش باشد، جان خویش از بلا در امان می‌دارد.

24مرد مغرور و متکبر، که تمسخرگرش نامند، با نِخوَت بی‌حد عمل می‌کند.

25حسرتِ مردِ کاهل او را به کشتن می‌دهد، زیرا که دستانش از کار ابا دارند.

26تمام روز در وَلَع چیزهای بیشتر است، اما پارسایان می‌بخشند و دریغ نمی‌کنند.

27قربانیِ شریران، کراهت‌آور است؛ چقدر بیشتر هنگامی‌که با نیت بد تقدیم شود.

28شاهد دروغگو هلاک خواهد شد، اما آن که گوش فرا می‌دهد، تا ابد سخن خواهد گفت!

29مرد شریر پا از گلیم خویش فراتر می‌گذارد، اما صالحان راههای خود را می‌سنجند.

30هیچ حکمتی، هیچ بصیرتی، و هیچ مشورتی نیست که علیه خداوند به کار آید!

31اسب را برای روز جنگ آماده می‌کنند، اما پیروزی از آنِ خداوند است.

← Chapter 20 Jump to: Chapter 22 →