Proverbs 24

Persian Bible (NMV) 2014 - New Millennium Version

← Chapter 23 Jump to: Chapter 25 →

1بر مردانِ شریر حسد مبر، و مشتاق همنشینی با آنها مباش؛

2چه، دلهایشان در اندیشۀ خشونت است و لبهایشان از آزار سخن می‌گوید.

3حکمت است که خانه را بنا می‌کند، و فهم است که آن را مستحکم می‌سازد؛

4دانش غرفه‌هایش را می‌آکَنَد، از اموال گرانبها و نفایس.

5مرد حکیم را نیرویی عظیم است، و مرد دانا قدرت را می‌افزاید؛

6با تدبیرهای نیکو می‌توان به جنگ رفت، و با مشاوران بسیار می‌توان پیروز شد.

7دست نادان به حکمت نمی‌رسد؛ در مجلس بزرگان، او را چیزی برای گفتن نیست.

8آن که بدی در سر می‌پروراند، دسیسه‌گر شناخته خواهد شد.

9تدبیر جاهلانه گناه است، مردمان از تمسخرگر کراهت دارند.

10اگر در روز فاجعه سستی کردی، چه اندک قدرتی داری!

11آنان را که به سوی مرگ برده می‌شوند، برهان؛ آنان را که افتان و خیزان برای کشته شدن می‌روند، بازدار.

12اگر گویی: «ولی این را نمی‌دانستیم»، آیا او که آزمایندۀ دلها است، آن را درنمی‌یابد؟ آیا دیدبانِ جان تو نمی‌داند؟ آیا او به هر کس بر حسب کارهایش جزا نخواهد داد؟

13پسرم، عسل بخور چراکه نیکوست؛ عسل از شانه به کامت شیرین خواهد بود.

14و بدان که حکمت نیز از بهر جان تو چنین است؛ اگر آن را بیابی، آینده‌ای روشن خواهی داشت و امیدت زایل نخواهد شد.

15ای شریر، در کمین منزلگاه مرد پارسا منشین، و استراحتگاه او را تاراج مکن؛

16زیرا حتی اگر مرد پارسا هفت بار نیز بیفتد، باز بر خواهد خاست؛ اما شریران در بلا سرنگون خواهند شد.

17از فرو افتادن دشمنت شادمان مباش، و چون بلغزد دلشاد مشو؛

18مبادا خداوند ببیند و در نظرش ناپسند آید و غضبش را از او بگرداند.

19به سبب بدکاران خویشتن را آزرده مساز و بر شریران حسد مبر،

20زیرا بدکاران را آینده‌ای نخواهد بود، و چراغ شریران خاموش خواهد شد.

21پسرم، از خداوند و از پادشاه بترس، و با آنان که جز این می‌کنند همنشینی مکن.

22زیرا ناگهان به مصیبت گرفتار خواهند آمد، و کیست که بداند چه بلاهایی از دست آن دو نازل تواند شد؟

23اینها نیز گفته‌های حکیمان است: جانبداری در قضاوت نشاید:

24هر که به مجرم گوید: «تو بی‌گناهی!» نزد قومها ملعون است و نزد ملتها محکوم.

25اما برای آنان که مجرم را نکوهش کنند، نیکو خواهد شد و برکت بسیار خواهند یافت.

26پاسخ سرراست بوسه است بر لبها.

27نخست کسب و کاری رو به راه کن، سپس خانه و خانواده تشکیل ده.

28علیه همنوع خود بی‌سبب شهادت مده و لبهایت را برای فریب به کار مبر.

29مگو: «با او چنان خواهم کرد که با من کرده است؛ آنچه را آن مَرد کرده، تلافی خواهم کرد.»

30از مزرعۀ مرد کاهل گذر کردم و از تاکستان مرد کم‌عقل گذشتم؛

31همه جا را خار گرفته بود، علفِ هرز زمین را پوشانده بود، و دیوار سنگی ویران گشته بود.

32در آنچه دیدم تأمل کردم، و از آنچه دیدم عبرت آموختم:

33اندکی خواب، اندکی چشم بر هم نهادن و اندکی دست بر دست گذاشتن برای استراحت،

34و فقر همچون راهزن بر تو خواهد تاخت و ناداری، همچون مردی مسلح.

← Chapter 23 Jump to: Chapter 25 →