Proverbs 2

Persian Bible (NMV) 2014 - New Millennium Version

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1پسرم، اگر سخنان مرا بپذیری و احکام مرا نزد خود بیندوزی؛

2اگر گوش خود به حکمت بسپاری و دل خویش به فهم مایل گردانی؛

3اگر بصیرت را فرا خوانی و فهم را به بانگ بلند ندا کنی؛

4اگر همچون نقره در پی‌اش باشی و همچون گنجِ پنهان جستجویش کنی،

5آنگاه ترس خداوند را درک خواهی کرد و به شناخت خدا دست خواهی یافت.

6زیرا خداوند است که حکمت می‌بخشد و از دهان اوست که دانش و فهم بیرون می‌آید.

7او خردمندی را برای صالحان می‌اندوزد و آنان را که در راستی سالکند، سپر است؛

8راههای عدالت را پاس می‌دارد و نگاهبان طریقت وفادارانِ خویش است.

9آنگاه هر طریق نیکو را در خواهی یافت، پارسایی و عدالت و انصاف را.

10زیرا حکمت به دل تو در خواهد آمد و معرفت برای جان تو گوارا خواهد بود.

11دوراندیشی تو را نگاهبانی خواهد کرد و فهم، تو را پاس خواهد داشت.

12تو را از راه شریران رهایی خواهد بخشید و از مردمانی که سخنان منحرف می‌گویند؛

13که راه راست را ترک می‌کنند تا در راههای تاریک گام بردارند؛

14که از عمل بد خشنودند و از انحرافی که در شرارت است، شادمان؛

15که راههایشان کج است و در طریقهای خویش گمراهند.

16نیز تو را از زن زناکار رهایی خواهد بخشید و از زن بیگانه که سخنان تملق‌آمیز می‌گوید،

17که شریک زندگی جوانی خویش را ترک کرده و پیمانی را که در حضور خدای خود بسته، از یاد برده است.

18زیرا خانۀ او به کام مرگ فرو می‌رود و راههای او به سرای مردگان رهنمون می‌شود.

19از آنان که به نزد او روند، کسی باز نخواهد گشت و به طریقهای حیات دست نخواهد یافت.

20پس در راه مردمانِ نیکو گام بردار و طریقهای پارسایان را ترک مکن،

21زیرا صالحان در زمین ساکن خواهند شد و راستان در آن باقی خواهند ماند؛

22اما شریران از زمین منقطع خواهند شد و خیانت‌پیشگان از آن ریشه‌کن خواهند گردید.

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →