Daniel 12

Irish 1817 (An Bíobla Naomhtha 1817 (Bedell))

← Chapter 11 Jump to:

1Agus annsa namsin seasfuidh Michael súas, an prionnsa mór sheasas air son chloinne do phobailsi: agus biáidh am buáidheartha ann, a leithéid nach raibh a ríamh eadhon go nuige an tamsin: agus annsa namsin sáorfuighear do phobalsa, a nuile dhuine dá bhfuighthear scriobhtha annsa leabhar.

2Agus múisceoluidh mórán don druing chodlas a lúaithreadh na talmhan, cuid chum beatha síorruidhe, agus cuid chum náire agus tarcuisne síorruidhe.

3Agus déallrochuid an drong theagasgas amhuil loinnir na spéire; agus an drong iompoighios mórán chum fíréantachda amhuil na réulta go sáoghal na sáoghal.

4Acht thusa, a Dhániel, iáidh súas na bríathra, agus séuluidh an leabhar, eadhon go ham an deirigh: riothfuid mórán síos agus súas, agus méideochuid an téolus.

5¶ Ann sin damhairc misi Dániel, agus, féuch, do sheasadar días oile, áon don taóibhse do bhrúach na habhann, agus áon oile don táoibh úd do bhrúach na habhann.

6Agus a dubhairt áon ris an bhfear a néadach lín, noch do bhí air uisceadhuibh na habhann, Gá fad bhíos go crích na niongnadhsa?

7Agus do chúala misi an fear ar na éadughadh le lion, noch do bhí air uisgeadhuibh na habhann, a núair do chonnaimh sé suas a lámh dbeas agus a lámh chlé go neamh, agus thug a mhionna san té mhairios go bráth go mbiáidh sé go haimsir, go haimsearuibh, agus go leath aimsire; agus a nuáir chríochnochus sé scaóileadh cumhacht na náomh, go ccríochnochar na neithesi uile?

8Agus do chúala mé, acht níor thuig mé: annsin a dubhairt mé, A Thighearna, cred bhías do chrích na ccúiseann so?

9Agus a dubhairt seision, Imthigh romhad, a Dhániel: óir atáid na bríathra séuluighthe súas, agus druite nó go ttí am na críche.

10Glanfuighear mórán, agus do dhéantar geal, agus deirbheochthar íad; acht do dhéanuid na drochdhaoine go holc: agus ní thuicfid áon do na ciontachaibh; acht tuicfid na heagnuidhe.

11Agus ó nuáir a ccuirfighear a níodhbuirt laétheamhuil ar ccúl, agus an ghráineamhlachd do ní fásach ar na cur súas, biáidh míle dhá chéad agus nóchad lá.

12Is beannuigh an té fheithios, agus thig gus an míle, trí chéad tríochad agus a cúig la.

13Acht air do shonsa imthigh romhad nó go raibh an deireadh: óir suáimhneocha tú, agus seasfa tú annsa chrannchair go deireadh na láetheadh.

← Chapter 11 Jump to: