Ecclesiastes 3

Ilonggo (Maayong Balita nga Biblia (2012))

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1Ang tagsa ka butang nga nagakatabo sa sini nga kalibutan nagakatabo sa tion nga luyag sang Dios.

2Gintalana niya ang tion sa pagkatawo kag ang tion sa pagkapatay, ang tion sa pagtanom kag ang tion sa pag-ani,

3ang tion sa pagpatay kag ang tion sa pagbulong, ang tion sa pagguba kag ang tion sa pagpatindog.

4Gintalana niya ang tion sa pagpangasubo kag ang tion sa pagpangalipay, ang tion sa paglalaw kag ang tion sa pagsinaot,

5ang tion sa pagpakighirop kag tion nga wala sing pagpakighirop, ang tion sa paghalukanay kag ang tion nga wala sing paghalukanay.

6Gintalana niya ang tion sa pagpangita kag ang tion sa pagdula, ang tion sa pagtago kag ang tion sa pagpilak,

7ang tion sa paggisi kag ang tion sa pagtahi, ang tion sa paghipos kag ang tion sa paghambal.

8Gintalana niya ang tion sa paghigugma kag ang tion sa pagdumot, ang tion sa pag-inaway kag ang tion sa paghidait.

9Ano bala ang makuha sang tawo sa tanan niya nga pagpangabudlay?

10Nahibal-an ko ang mabug-at nga palas-anon nga ginhatag sa aton sang Dios.

11May nagakaigo sia nga tion nga gintalana para sa tagsa ka butang. Ginhatagan niya kita sing handom sa paghibalo sang palaabuton, pero indi gid naton mahangpan sing bug-os ang iya ginahimo.

12Gani natalupangdan ko nga ang mahimo lamang sang tawo amo ang pagkalipay kag paghimo sang labing maayo nga iya masarangan samtang buhi pa sia.

13Tanan kita magkaon kag mag-inom, kag magkalipay sa aton ginpangabudlayan. Dulot ini sang Dios sa aton.

14Nahibaluan ko nga ang bisan ano nga ginahimo sang Dios magapadayon sa walay katubtoban. Indi ka makadugang ukon makabuhin sini. Kag ang isa ka butang nga ginahimo sang Dios amo nga ang mga tawo magsimba sa iya.

15Ang bisan ano nga nagakatabo ukon matabo pa natabo na sang una. Ang nagakatabo ginaliwatliwat sang Dios.

16Indi lamang ini, natalupangdan ko man nga sa sini nga kalibutan ang kalautan nagaluntad sa baylo sang katarungan kag pagkamatarong.

17Nagsiling ako sa akon kaugalingon, “Ang Dios magahukom sa matarong kag malaut nga wala sing pinilian, tungod kay ang tagsa ka butang, ang tagsa ka buhat matabo suno sa iya natalana nga tion.”

18Kon sa akon lang, ang Dios nagatilaw sa mga tawo, sa pagpakita sa ila nga indi sila labaw sang sa mga sapat.

19Kon sa bagay, pareho man lang ang madangatan sang mga tawo kag mga sapat. Pareho man lang sila nga mapatay. Pareho man lang sila nga tinuga. Ang tawo indi labaw sang sa sapat, tungod kay ang kabuhi wala sing pulos sa ila nga duha.

20Sila nga duha nagapadulong sa amo man nga lugar—ang yab-ok. Sila nga duha sa yab-ok maghalin kag sila nga duha magabalik sa yab-ok.

21Ano ang pagkasiguro mo nga ang espiritu sang tawo nagapadulong sa ibabaw, samtang ang iya sang sapat nagapadulong sa idalom sang duta?

22Gani natalupangdan ko nga ang labing maayo nga mahimo sang tawo amo ang pagkalipay sa iya ginpangabudlayan. Wala na sia sing iban pa nga sarang mahimo. Wala sing paagi nga makahibalo sia kon ano ang matabo sa tapos sia mapatay.

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →