Ecclesiastes 4

Ilonggo (Maayong Balita nga Biblia (2012))

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →

1Sa liwat gintan-aw ko ang tanan nga pagkadi-matarong nga nagapadayon sa sini nga kalibutan. Ang mga ginapigos nagahinibi, kag wala sing may magabulig sa ila. Wala sing may magabulig sa ila, tungod kay ang ila mga manugpigos may gahom nga ginasaligan.

2Kon sa akon lang mas maayo pa yadtong mga patay kag nagtaliwan na sang sa mga nagakabuhi.

3Pero ang labing maayo pa gid sang sa ila amo ang wala matawo, ang wala pa makakita sang pagkadi-matarong nga nagakahanabo sa sini nga kalibutan.

4Akon man nakita kon ngaa ang mga tawo nagapangabudlay sing tudo agod magmadinalag-on: ini tungod kay nagakaibog sila sa ginaangkon sang ila isigkatawo. Wala ini sing kapuslanan. Kaangay ini sang nagalagas ka sa hangin.

5Nagasiling sila nga buangbuang gid ang tawo kon magpanimuko lang sia kag mapatay sia sa kagulotmon.

6Ayhan matuod ini, pero mas maayo na lang nga may diutay ka nga pagkabutang nga may kalinong, sang sa madamo ang imo pagkabutang kag indi ka makapahuway sa imo pagtinguha sa pagdakop sang hangin.

7Natalupangdan ko ang isa pa ka butang nga wala sing kapuslanan sa kabuhi.

8Yari ang isa ka tawo nga nagakabuhi sing isahanon lang. Wala sia sing anak nga lalaki, wala sing utod nga lalaki, pero wala sia nagauntat sa pagpangabudlay kag wala gid ginaayawi sang manggad nga iya naangkon. Para kay sin-o sia nagapangabudlay kag nagadumili sa iya kaugalingon sang kalipayan? Wala man ini sing kapuslanan, kag masubo ini nga sahi sang pagkabuhi.

9Ang duha mas maayo sang sa isa, tungod kay sila nga duha makapangabudlay sing labing maayo.

10Kon ang isa sa ila matumba, ang isa sa ila makabulig sa pagpabangon sa iya. Pero kon ang isa wala sing upod kag matumba, makaluluoy sia tungod kay wala sing may mabulig sa iya.

11Kon matugnaw, ang duha makahuliray kag makapainit-init, pero ano ang pagpainit-init mo kon isa lang ikaw?

12Ang duha ka tawo makabato sang pag-atake nga makalutos sang isa ka tawo. Ang lubid nga tatlo ka doble mabudlay bugtuon.

13Ayhan ang isa ka imol nga tawo sarang manginhari sang iya pungsod, ukon magahalin sa prisuhan pakadto sa trono, pero kon sa iya katigulangon tama sia ka buangbuang nga wala nagasapak sang laygay, mas maayo pa sa iya ang imol nga pamatan-on, pero maalam.

15Nagpamalandong ako nahanungod sang tanan nga mga tawo nga nagakabuhi sa sini nga kalibutan, kag akon natalupangdan nga sa ila may isa ka pamatan-on nga magabulos sa hari.

16Indi maisip ang kadamuon sang mga tawo nga pagagamhan sang hari, pero kon wala na sia, wala gid sing may magapasalamat sang iya nahimo. Wala ini sing kapuslanan kag kaangay ini sang nagalagas ka sa hangin.

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →