Ecclesiastes 9

Ilonggo (Maayong Balita nga Biblia (2012))

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →

1Nagpanghunahuna ako sing malawig kag madalom nahanungod sini tanan, kag nasapwan ko nga ang Dios nagagahom sang mga ginahimo sang maalam kag matarong nga mga tawo, bisan pa ang ila paghigugma kag pagdumot. Wala sing may nakahibalo kon ano ang palaabuton niya.

2Wala sing kinatuhay kay pareho lang ang maabutan sang matarong kag malaut, sang maayo kag malain, sang putli kag di-putli, sang nagadulot sang halad kag sang wala. Ang isa ka maayo nga tawo indi maglabi pa sa makasasala kag ang tawo nga nagapanumpa indi maglabi pa sa wala nagapanumpa.

3Pareho lang ang maabutan sang tanan, kag subong man sini kalain sang nagakahanabo sa kalibutan. Samtang nagakabuhi pa ang mga tawo, ang ila mga panghunahuna puno sang kalautan kag kabuangan, kag sa hinali lang mapatay sila.

4Pero ang bisan sin-o nga nagasimpon sa tanan nga mga buhi may paglaom. Ang buhi nga ido mas maayo pa sang sa patay nga leon.

5Kay ang buhi nakahibalo nga mapatay gid sila, pero ang patay wala gid sing nahibaluan. Wala na sila sing palaabuton nga balos, kundi nalipatan na gid sila sing lubos.

6Ang ila paghigugma, ang ila pagdumot, ang ila mga balatyagon napatay tanan upod sa ila. Indi na gid sila makapakigbahin sa bisan ano nga nagakatabo sa sini nga kalibutan.

7Sigi, magkaon ka kag magkalipay. Imna ang imo bino kag magkasadya. Ang bisan ano nga ginahimo mo ginabaton sang Dios.

8Magmasinadyahon ka pirme kag magmalipayon.

9Magkalipay ka sa imo pagpangabuhi upod sa babayi nga imo ginahigugma, samtang nagakabuhi pa ikaw sang kabuhi nga wala sing pulos nga ginhatag sang Dios sa imo sa sini nga kalibutan. Himusli sing malipayon ang tagsa sini ka adlaw nga wala sing pulos, tungod kay amo lamang ini ang imo makuha sa imo pagpangabudlay.

10Himua sing maayo suno sa imo masarangan ang imo ginahimo, kay wala sing bulohaton, wala sing panghunahuna, wala sing ihibalo, wala sing kaalam sa kalibutan sang mga patay, kag didto ikaw magakadto.

11Natalupangdan ko ang isa ka butang, nga sa sini nga kalibutan ang madasig magdalagan indi pirme ang nagadaog sa palumba, kag ang maisog indi pirme ang nagadaog sa inaway. Ang maalam nga mga tawo indi pirme ang makakita sing palangabuhian, ang may kaabtik sing panghunahuna indi pirme ang nagamanggaranon, kag ang makasarang nga mga tawo indi pirme ang nagasaka sa mataas nga mga palangakuan. Ang malain nga kapalaran nagakatabo sa tanan.

12Indi ka gid makahibalo kon san-o magaabot ang imo tion. Kaangay kita sang mga pispis nga sa hinali nasiod, kaangay sang isda nga nadakpan sa lambat. Ginadakop kita sa malain nga tion nga wala ta ginapaabuta.

13May isa pa gid ka butang nga nasapwan ko, isa ka maayo nga halimbawa kon daw ano ang pagkabig sang kaalam sa sini nga kalibutan.

14May isa ka diutay nga banwa, nga indi gid madamo ang mga tawo. Ang isa ka gamhanan nga hari nagsalakay sini. Ginkibon niya ini kag naghanda sa pagsulod paagi sa mga pader.

15Sa amo nga banwa may isa ka tawo nga imol, pero maalam nga makaluwas kuntani sang banwa. Pero wala gid sing may nakadumdom sa iya.

16Nagasiling ako nga ang kaalam mas maayo pa sang sa kusog, pero wala sing may nagapanghunahuna nga ang isa ka imol nga tawo maalam, ukon nagasapak sang ginasiling niya.

17Mas maayo pa nga magpamati sa mahinay nga hambal sang isa ka maalam nga tawo sang sa magpamati sa singgit sang isa ka pangulo sang katilingban sang mga buang.

18Ang kaalam mas maayo pa sang sa mga hinganiban sa inaway, pero ang isa ka makasasala makalaglag sang madamo nga kaayuhan.

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →