Ecclesiastes 5

Ilonggo (Maayong Balita nga Biblia (2012))

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →

1Mag-andam ka sang imo ginahimo kon magkadto ka sa Templo. Mas maayo ang pagkadto didto sa pagtuon sang sa paghalad sing mga dulot subong sang mga tawo nga buangbuang nga indi makahibalo kon ano ang maayo kag kon ano ang malain.

2Magpanghunahuna ka anay sa wala pa ikaw makahambal, kag indi ka magdasudaso sa pagsaad sa Dios. Ang Dios yara sa langit kag yari ikaw sa duta, gani indi ka maghambal sing sobra sa imo dapat ihambal.

3Kon magsagad ka palibog, madali ka magdamgo sing malain, kag kon magsagad ka hambal, madali ka makahambal sing binuang.

4Gani kon magsaad ka sa Dios, tumana ini sa gilayon, kay wala sing-pulos sa iya ang mga buangbuang. Tumana ang imo ginsaad nga himuon.

5Mas maayo pa nga indi ka na lang magsaad sang sa magsaad ka nga indi mo man lang pagtumanon.

6Indi ka magpakasala paagi sa imo mga pulong, agod makasiling ka sa pari sang Dios nga indi mo yadto hungod. Ngaa paakigon mo ang Dios sa imo? Ngaa ipalaglag mo sa iya ang imo ginpangabudlayan?

7Wala sapayan sang tanan mo nga mga damgo, kag sang tanan mo nga mga binuhatan nga wala sing kapuslanan kag sang imo madamo nga mga pulong, dapat ka sa gihapon magtahod sa Dios.

8Indi ka matingala kon makita mo nga ang gubyerno nagapigos sang mga imol, kag wala nagahatag sa ila sang ila kinamatarong kag katarungan. Ang tagsa ka opisyal ginaapinan sang isa nga mas mataas sang sa iya, kag sila nga duha ginaapinan sang mga mas mataas pa gid nga mga opisyales.

9Bisan pa ang hari nagasalig sa iya patubas.

10Kon nagahigugma ka sang kwarta, indi ka gid maayawan, kon nagahandom ka nga magmanggaranon, indi mo gid maangkon ang tanan nga imo ginahandom kay ini tanan wala sing kapuslanan.

11Kon nagadugang ang imo manggad, nagadugang man ang mga baba nga imo palakan-on. Ang kinaayo gid lang sina kay kuno abi manggaranon ka.

12Ang tawo nga nagapamugon ayhan may madamo nga ginakaon ukon diutay lang, pero maayo ang iya tulog. Pero ang manggaranon may madamo nga pagkabutang kag amo ina ang kabangdanan nga indi sia makatulog sa pagpalibog.

13Amo ini ang malain nga butang nga nakita ko sa sini nga kalibutan: ang mga tawo nagatago sang ila kwarta para sa tion sang ila kinahanglanon,

14kag ina nga kwarta madula tanan sa isa ka dimalas nga pagnegosyo, sa bagay nga wala gid sing may mabilin nga ila ipapanubli sa ila mga kabataan.

15Magataliwan kita sa sini nga kalibutan nga wala sing dala subong sang aton pagkatawo. Wala gid kita sing may madala sang aton mga ginpangabudlayan.

16Indi ini husto! Magataliwan kita subong sang aton pagkatawo. Nagapangabudlay kita nga nagatinguha sa pagdakop sang hangin, kag ano ang aton makuha?

17Ang makuha naton amo ang pagkabuhi sa kadudulman kag kasubo, nga nagapalibog, nagakaakig kag nagamasakit.

18Amo ini ang nasapwan ko: ang labing maayo nga mahimo sang tawo amo ang pagkaon kag pag-inom, kag pagpangalipay sa iya ginpangabudlayan sa malip-ot nga kabuhi nga ginhatag sang Dios sa iya. Amo ini ang maabutan sang tawo.

19Kon ang Dios naghatag sa tawo sing manggad kag pagkabutang, kag nagatugot sa iya sa pagpangalipay sa sini nga mga butang, dapat sia magpasalamat kag magpangalipay sa iya ginpangabudlayan. Dulot ini sang Dios.

20Tungod kay gintugotan sia sang Dios sa pagkalipay, indi sia magsagad palibog kon daw ano kalip-ot sang kabuhi.

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →