Jeremiah 19

Khmer 2014 (អាល់គីតាប)

← Chapter 18 Jump to: Chapter 20 →

1អុលឡោះ‌តាអាឡា មានបន្ទូលមកកាន់យេរេមាថា៖ «ចូរទៅទិញក្អមមួយពីជាងស្មូន រួចបបួលអះលី‌ជំអះខ្លះក្នុងចំណោមប្រជា‌ជន និងក្នុងចំណោមអ៊ីមុាំទៅជាមួយអ្នក

2ឆ្ពោះទៅជ្រោះហ៊ីន‌ណមដែលនៅច្រកចូលទ្វារជាងស្មូន។ នៅទីនោះ អ្នកនឹងស្រែកប្រកាសនូវសេចក្ដីដែលយើងប្រាប់អ្នក។

3អ្នកត្រូវប្រកាសដូចតទៅ: “ស្តេចស្រុកយូដា និងប្រជា‌ជនក្រុងយេរូ‌សាឡឹមអើយ សូមស្ដាប់បន្ទូលរបស់ អុលឡោះ‌តាអាឡា!។ អុលឡោះ‌តាអាឡា ជាម្ចាស់នៃពិភពទាំងមូល ជាម្ចាស់របស់ជន‌ជាតិអ៊ីស្រ‌អែល មានបន្ទូលថា: យើងនឹងធ្វើឲ្យមហន្ត‌រាយកើតមាននៅទីនេះ។ អស់អ្នកដែលឮដំណឹងនេះនឹងក្ដុក‌ក្ដួលចិត្តយ៉ាងខ្លាំង។

4ប្រជា‌ជនយូដាបោះបង់ចោលយើង ពួកគេធ្វើឲ្យកន្លែងនេះក្លាយទៅជាសៅ‌ហ្មង គឺពួកគេជូនសក្ការ‌បូជាគោរពដល់ព្រះដទៃ ជាព្រះដែលពុំបានជួយថែ‌រក្សាពួកគេផ្ទាល់ ឬដូនតារបស់ពួកគេ ឬស្តេចរបស់ជន‌ជាតិយូដាទាល់តែសោះ។ ពួកគេធ្វើឲ្យកន្លែងនេះប្រឡាក់ពេញដោយឈាមរបស់ជនស្លូតត្រង់។

5ពួកគេសង់ទី‌សក្ការៈ ដើម្បីយកកូនប្រុសរបស់ខ្លួនទៅបូជា សែនព្រះបាល ជាអំពើមួយដែលយើងពុំបានបង្គាប់សោះ ហើយយើងក៏មិនដែលនឹកឃើញបែបនេះដែរ។

6ហេតុនេះ នៅពេលខាងមុខ គេលែងហៅកន្លែងនោះថា “តូផេត” ឬ“ជ្រលងភ្នំហ៊ីន‌ណម”ទៀតហើយ តែគេនឹងហៅថា “ជ្រលងភ្នំពិឃាតវិញ -នេះជាបន្ទូលរបស់ អុលឡោះ‌តាអាឡា ។

7នៅទីនោះ យើងនឹងរំលាយនយោ‌បាយរបស់អ្នកស្រុកយូដា និងអ្នកក្រុងយេរូ‌សាឡឹម។ យើងនឹងធ្វើឲ្យពួកគេស្លាប់ដោយមុខដាវរបស់ខ្មាំងសត្រូវ ហើយធ្លាក់ក្នុងកណ្ដាប់ដៃរបស់អស់អ្នកដែលចង់ប្រហារជីវិតពួកគេ។ យើងនឹងប្រគល់សាក‌សពរបស់ពួកគេទៅឲ្យត្មាត និងចចកធ្វើជាចំណី។

8យើងនឹងធ្វើឲ្យក្រុងនេះក្លាយទៅជាទីស្មសាន ធ្វើឲ្យមនុស្សដែលឃើញ ស្រឡាំង‌កាំង។ អស់អ្នកដើរកាត់តាមនោះនាំគ្នាព្រឺ‌សម្បុរ ស្រឡាំង‌កាំង ព្រោះតែឃើញគ្រោះកាច ដែលកើតមានដល់ទីក្រុង។

9ខ្មាំងសត្រូវ និងអស់អ្នកដែលចង់ប្រហារជីវិតពួកគេមុខជាឡោម‌ព័ទ្ធទីក្រុង បណ្តាលឲ្យពួកគេរងទុក្ខវេទនា និងតប់‌ប្រមល់យ៉ាងខ្លាំង។ ពេលនោះ យើងនឹងធ្វើឲ្យពួកគេស៊ីសាច់កូនប្រុសកូនស្រីរបស់ខ្លួន ហើយម្នាក់ៗស៊ីសាច់គ្នាឯង”។

10បន្ទាប់មក ត្រូវបំបែកក្អមនោះ នៅមុខអស់អ្នកដែលចេញទៅជាមួយ ហើយពោលថា:

11“ អុលឡោះ‌តាអាឡា ជាម្ចាស់នៃពិភពទាំងមូលមានបន្ទូលថា យើងនឹងបំបែកប្រជា‌ជន និងក្រុងនេះ ដូចគេបំបែកក្អមរបស់ជាងស្មូន ដែលគ្មាននរណាអាចជួស‌ជុលឡើងវិញបានទេ។ គេនឹងកប់ខ្មោចរបស់អ្នកទាំងនោះនៅតូផេត ព្រោះគ្មានកន្លែងណាផ្សេងទៀតឡើយ។

12យើងនឹងធ្វើឲ្យក្រុងនេះ ព្រមទាំងប្រជា‌ជនបានដូចតូផេតដែរ -នេះជាបន្ទូលរបស់ អុលឡោះ‌តាអាឡា ។

13ផ្ទះនានានៅក្រុងយេរូ‌សាឡឹម ព្រមទាំងវាំងរបស់ស្តេចស្រុកយូដា ដែលសៅ‌ហ្មង ក៏នឹងបានដូចកន្លែងតូផេតដែរ គឺផ្ទះទាំងប៉ុន្មានដែលមានកន្លែងជូនគ្រឿងសក្ការ‌បូជានៅរានហាល សម្រាប់បួង‌សួងផ្កាយទាំង‌ឡាយ ព្រមទាំងច្រួច‌ស្រាជូនព្រះដទៃ”»។

14យេរេមាវិលត្រឡប់មកពីតូផេត ជាកន្លែងដែល អុលឡោះ‌តាអាឡា ចាត់គាត់ឲ្យទៅថ្លែងបន្ទូលនៃទ្រង់។ បន្ទាប់មក គាត់ទៅឈរនៅក្នុងទីធ្លាដំណាក់របស់ អុលឡោះ‌តាអាឡា ហើយពោលទៅកាន់ប្រជា‌ជនទាំងអស់ដូចតទៅ៖

15« អុលឡោះ‌តាអាឡា ជាម្ចាស់នៃពិភពទាំងមូល ជាម្ចាស់របស់ជន‌ជាតិអ៊ីស្រ‌អែល មានបន្ទូលថា: “យើងនឹងធ្វើឲ្យគ្រោះកាចទាំងប៉ុន្មានដែលយើងបានប្រកាសទុក កើតមានដល់ក្រុងនេះ និងក្រុងទាំងប៉ុន្មានដែលនៅជុំ‌វិញ ព្រោះប្រជា‌ជនបានតាំងចិត្តរឹង‌រូស ពុំព្រមស្ដាប់ពាក្យរបស់យើងទេ”»។

← Chapter 18 Jump to: Chapter 20 →