Jeremiah 26

Khmer 2014 (អាល់គីតាប)

← Chapter 25 Jump to: Chapter 27 →

1នៅដើមរជ្ជកាលស្តេចយេហូ‌យ៉ាគីម បុត្ររបស់ស្តេចយ៉ូសៀស ជាស្ដេចស្រុកយូដា អុលឡោះ‌តាអាឡា មានបន្ទូលមកកាន់ណាពីយេរេមាដូចតទៅ:

2អុលឡោះ‌តាអាឡា មានបន្ទូលថា៖ «ចូរទៅឈរក្នុងទី‌លានដំណាក់របស់ អុលឡោះ‌តាអាឡា ហើយនាំពាក្យទាំងប៉ុន្មានដែលយើងបង្គាប់អ្នក ទៅប្រកាសប្រាប់ប្រជា‌ជនពីគ្រប់ទីក្រុងក្នុងស្រុកយូដា ដែលមកថ្វាយ‌បង្គំក្នុងដំណាក់របស់ អុលឡោះ‌តាអាឡា ។ ចូរប្រកាសប្រាប់គេ ឥតចន្លោះពាក្យណាមួយឡើយ។

3ពួកគេប្រហែលជាស្ដាប់ ហើយម្នាក់ៗកែប្រែកិរិយា‌មារយាទរបស់ខ្លួន។ ដូច្នេះ យើងនឹងមិនដាក់ទោសគេតាមអំពើអាក្រក់ដែលពួកគេប្រព្រឹត្ត ដូចយើងបានសម្រេចនោះទេ។

4អ្នកត្រូវប្រាប់ពួកគេដូចតទៅ: អុលឡោះ‌តាអាឡា មានបន្ទូលថា ប្រសិនបើអ្នករាល់គ្នាមិនស្ដាប់យើង ហើយមិនប្រព្រឹត្តតាមហ៊ូកុំដែលយើងដាក់ឲ្យអ្នករាល់គ្នា

5ប្រសិនបើអ្នករាល់គ្នាមិនស្ដាប់ពាក្យណាពី ជាអ្នកបម្រើរបស់យើង ដែលយើងចាត់ឲ្យមកប្រៀន‌ប្រដៅអ្នករាល់គ្នា ជារៀងរហូតមកទេនោះ

6យើងនឹងធ្វើឲ្យដំណាក់នេះវិនាស ដូចទី‌សក្ការៈនៅស៊ីឡូ ហើយយើងនឹងធ្វើឲ្យប្រជា‌ជាតិទាំងអស់នៅលើផែនដីឃើញថា ក្រុងនេះជាក្រុងត្រូវបណ្ដាសា»។

7ក្រុមអ៊ីមុាំ ក្រុមណាពី និងប្រជា‌ជនទាំងមូល ឮយេរេមាប្រកាសពាក្យទាំងនេះ នៅក្នុងដំណាក់របស់ អុលឡោះ‌តាអាឡា ។

8កាលយេរេមាប្រកាសសេចក្ដីទាំងប៉ុន្មាន ដែល អុលឡោះ‌តាអាឡា បញ្ជាឲ្យគាត់ប្រកាសប្រាប់ប្រជា‌ជនទាំងអស់ចប់សព្វគ្រប់ហើយ ក្រុមអ៊ីមុាំ ក្រុមណាពី និងប្រជា‌ជនទាំងមូល នាំគ្នាចាប់គាត់ ទាំងពោលថា៖ «ឯងត្រូវតែស្លាប់! ឯងត្រូវតែស្លាប់!

9ហេតុដូចម្ដេចបានជាឯងហ៊ានទាយ ក្នុងនាមរបស់ អុលឡោះ‌តាអាឡា ថា ដំណាក់នេះនឹងត្រូវវិនាសដូចទី‌សក្ការៈនៅស៊ីឡូ ហើយថាក្រុងនេះនឹងត្រូវខ្ទេច‌ខ្ទី គ្មានមនុស្សរស់នៅតទៅទៀតដូច្នេះ?»។ ប្រជា‌ជនទាំងអស់ចោម‌រោមយេរេមា នៅក្នុងដំណាក់របស់ អុលឡោះ‌តាអាឡា ។

10កាលមន្ត្រីរបស់ជន‌ជាតិយូដាឮដំណឹងនេះ ក៏នាំគ្នាចេញពីវាំងស្ដេច ឡើងទៅដំណាក់របស់ អុលឡោះ‌តាអាឡា ហើយអង្គុយត្រង់មាត់ទ្វារថ្មី។

11ពេលនោះ ក្រុមអ៊ីមុាំ និងក្រុមណាពី ប្ដឹងទៅមន្ត្រី និងប្រជា‌ជនទាំងមូលថា៖ «ជននេះត្រូវតែទទួលទោសដល់ស្លាប់ ព្រោះវាបាននិយាយប្រឆាំងនឹងទីក្រុងនេះ ដូចអស់លោកឮផ្ទាល់ត្រចៀកស្រាប់ហើយ»។

12យេរេមាមានប្រសាសន៍ទៅកាន់ក្រុមមន្ត្រី និងប្រជា‌ជនទាំងអស់ថា៖ « អុលឡោះ‌តាអាឡា ទេតើ ដែលចាត់ខ្ញុំឲ្យមកថ្លែងបន្ទូលប្រឆាំងនឹងដំណាក់ ព្រមទាំងទីក្រុងនេះ ដូចបងប្អូនបានឮសព្វគ្រប់ស្រាប់។

13ឥឡូវនេះ សូមកែប្រែកិរិយា‌មារយាទឲ្យបានល្អត្រឹមត្រូវឡើង។ សូមត្រង‌ត្រាប់ស្ដាប់បន្ទូលរបស់ អុលឡោះ‌តាអាឡា ជាម្ចាស់របស់បងប្អូន នោះទ្រង់មុខជាមិនដាក់ទោសបងប្អូន ដូចទ្រង់បានសម្រេចទេ។

14រីឯខ្ញុំវិញ ខ្ញុំស្ថិតនៅក្នុងកណ្ដាប់ដៃរបស់បងប្អូនស្រាប់ហើយ សូមប្រព្រឹត្តចំពោះខ្ញុំតាមអំពើចិត្ត និងតាមគំនិតដែលបងប្អូនយល់ថាត្រឹមត្រូវចុះ!

15តែសូមជ្រាបឲ្យបានច្បាស់ថា បើបងប្អូនសម្លាប់ខ្ញុំ បងប្អូន និងអ្នកក្រុងទាំងអស់ត្រូវមានទោស ព្រោះសម្លាប់មនុស្សគ្មានកំហុស ដ្បិត អុលឡោះ‌តាអាឡា ពិតជាបានចាត់ខ្ញុំ ឲ្យនាំពាក្យទាំងនេះមកជម្រាបបងប្អូនមែន»។

16ពេលនោះ ក្រុមមន្ត្រី និងប្រជា‌ជនទាំងមូល ពោលទៅពួកអ៊ីមុាំ និងពួកណាពីថា៖ «អ្នកនេះគ្មានទោសដល់ស្លាប់ទេ ដ្បិតគាត់បាននិយាយមកយើង ក្នុងនាម អុលឡោះ‌តាអាឡា ជាម្ចាស់របស់យើង ពិតមែន»។

17មានអះលី‌ជំអះខ្លះក្រោកឈរឡើង ពោលទៅកាន់អង្គប្រជុំរបស់ប្រជា‌ជនថា៖

18«នៅរជ្ជកាលស្តេចហេ‌សេគា ជាស្ដេចស្រុកយូដា លោកមីកា ជាអ្នកស្រុកម៉ូរ៉ា‌ស៊ីត បានថ្លែងបន្ទូលប្រាប់ប្រជា‌ជនយូដាទាំងអស់ដូចតទៅ: អុលឡោះ‌តាអាឡា ជាម្ចាស់នៃពិភពទាំងមូលមានបន្ទូលថា គេនឹងភ្ជួររាស់ក្រុងស៊ីយ៉ូនដូចភ្ជួរស្រែ ហើយក្រុងយេរូ‌សាឡឹមនឹងក្លាយទៅជា គំនរបាក់បែក ភ្នំដែលមានម៉ាស្ជិទនឹងក្លាយទៅជាព្រៃ។

19នៅសម័យនោះ តើស្តេចហេ‌សេគា ជាស្ដេចស្រុកយូដា និងប្រជា‌ជនយូដាទាំងមូល បានសម្លាប់ណាពីមីកាឬទេ? ទេ! ពួកគេបែរជាគោរពកោតខ្លាច អុលឡោះ‌តាអាឡា ហើយនាំគ្នាទូរអា‌អង្វរទ្រង់ទៀតផង។ ហេតុនេះហើយបានជាទ្រង់មិនដាក់ទោសពួកគេ តាមការសម្រេចរបស់ទ្រង់ឡើយ។ ប្រសិនបើយើងប្រហារជីវិតគាត់នេះ ទុក្ខទោសយ៉ាងធ្ងន់នឹងធ្លាក់មកលើយើង។

20មានបុរសម្នាក់ទៀតឈ្មោះអ៊ូរី‌យ៉ា ជាកូនរបស់លោកសេម៉ាយ៉ា ជាអ្នកស្រុកគារយ៉ាត-‌យ៉ារីម បានថ្លែងបន្ទូលក្នុងនាម អុលឡោះ‌តាអាឡា ប្រឆាំងនឹងទីក្រុង ព្រមទាំងស្រុកនេះ ដូចយេរេមាដែរ។

21ស្តេចយេហូ‌យ៉ាគីម ព្រមទាំងរាជបរិពារ និងមន្ត្រីទាំងអស់បានឮពាក្យនោះ ក៏រកសម្លាប់គាត់ចោល។ ពេលលោកអ៊ូរី‌យ៉ាដឹងដំណឹងនេះ គាត់ភ័យ ហើយរត់ភៀសខ្លួនទៅស្រុកអេស៊ីប។

22ស្តេចយេហូ‌យ៉ាគីមចាត់លោកអែល‌ណា‌ថាន ជាកូនរបស់លោកអក‌បោរ និងបក្សពួកគាត់ឲ្យទៅស្រុកអេស៊ីប

23ចាប់លោកអ៊ូរី‌យ៉ានាំមកប្រគល់ឲ្យស្ដេចវិញ។ ស្ដេចក៏ប្រហារជីវិតគាត់ដោយមុខដាវ រួចបោះសាក‌សពរបស់គាត់ទៅក្នុងផ្នូរសាធារណៈ»។

24លោកអហ៊ី‌កាំ ជាកូនរបស់លោកសាផាន តែងតែការពារយេរេមាជា‌និច្ច។ គាត់រារាំងមិនឲ្យគេប្រគល់យេរេមា ទៅក្នុងកណ្ដាប់ដៃរបស់ពួកអ្នកដែលចង់ប្រហារជីវិតគាត់ឡើយ។

← Chapter 25 Jump to: Chapter 27 →