Jeremiah 5

Khmer 2014 (អាល់គីតាប)

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →

1ចូរនាំគ្នាដើរកាត់ក្រុងយេរូ‌សាឡឹម ចូរសង្កេតមើល ហើយសាកសួរ និងរកមើលនៅតាមផ្សារ ក្រែងលោឃើញមាននរណាម្នាក់ស្មោះត្រង់ និងប្រព្រឹត្តតាមសេចក្ដីសុចរិត ប្រសិនបើអ្នករាល់គ្នារកឃើញតែម្នាក់ នោះយើងអត់‌ទោសឲ្យក្រុងយេរូ‌សាឡឹម។

2ទោះបីគេស្បថ ដោយយក អុលឡោះ‌តាអាឡា ដែលនៅអស់‌កល្បធ្វើជាសាក្សីក្ដី ក៏ពាក្យសម្បថរបស់គេមិនពិតដែរ។

3អុលឡោះ‌តាអាឡា រំពៃមើល ស្វែងរកនរណាម្នាក់ដែលមានចិត្តស្មោះត្រង់។ ទ្រង់បានវាយប្រហារពួកគេ តែពួកគេធ្វើព្រងើយ ទ្រង់បានធ្វើឲ្យពួកគេវិនាស តែពួកគេមិនរាង‌ចាលទេ ពួកគេកាន់ចិត្តរឹងដូចថ្ម ពួកគេមិនព្រមវិលមករកទ្រង់វិញទេ។

4ខ្ញុំគិតថា: អ្នកទាំងនោះសុទ្ធតែជា មនុស្សតូច‌តាច មិនសូវដឹងអី គេពុំស្គាល់មាគ៌ារបស់ អុលឡោះ‌តាអាឡា ហើយក៏មិនស្គាល់ហ៊ូកុំនៃម្ចាស់របស់ខ្លួនដែរ។

5ខ្ញុំគួរតែទៅរកពួកអ្នកធំវិញ ដើម្បីនិយាយជាមួយពួកគេ អ្នកទាំងនោះពិតជាស្គាល់មាគ៌ារបស់ អុលឡោះ‌តាអាឡា ហើយស្គាល់ហ៊ូកុំនៃម្ចាស់របស់ខ្លួន។ ប៉ុន្តែ អ្នកទាំងនោះក៏បះ‌បោរប្រឆាំងនឹងទ្រង់ ព្រមទាំងផ្ដាច់ចំណងមេត្រីពីទ្រង់ ដូចអ្នកតូច‌តាចដែរ។

6ហេតុនេះហើយបានជាសត្វតោចេញពីព្រៃ មកប្រហារពួកគេ សត្វចចកចេញពីព្រៃល្បោះមកហែកពួកគេស៊ី ខ្លារខិនមកសំងំចាំចាប់ពួកគេនៅមាត់ទ្វារក្រុង អស់អ្នកដែលចេញពីទីក្រុងនឹងត្រូវខ្លាហែកស៊ី ដ្បិតពួកគេបានបះ‌បោរជាច្រើនដង និងក្បត់អុលឡោះជាច្រើនលើកច្រើនសា។

7«តើយើងអត់‌ទោសឲ្យអ្នកដូចម្ដេចបាន? កូនចៅរបស់អ្នកបានបោះបង់ចោលយើង គេស្បថដោយយកព្រះក្លែង‌ក្លាយ ធ្វើជាសាក្សី។ យើងបានឲ្យពួកគេមានភោគទ្រព្យបរិបូណ៌ តែពួកគេបែរជានាំគ្នាផិតក្បត់ទៅវិញ គឺពួកគេលើកគ្នាទៅប្រព្រឹត្តអំពើផិតក្បត់ ក្នុងវិហាររបស់ព្រះក្លែង‌ក្លាយ។

8ពួកគេប្រៀបបាននឹងសេះបាដែលពេញកម្លាំង គឺម្នាក់ៗគិតតែចែ‌ចង់ប្រពន្ធគេ។

9ដូច្នេះ តើមិនគួរឲ្យយើងដាក់ទោស ពួកគេទេឬ? តើមិនគួរឲ្យយើងធ្វើទណ្ឌ‌កម្មប្រជា‌ជាតិ អាក្រក់បែបនេះទេឬ? - នេះជាបន្ទូលរបស់ អុលឡោះ‌តាអាឡា ។

10ចូរឡើងទៅចម្ការទំពាំង‌បាយជូររបស់ពួកគេ ហើយកំទេចចោលទៅ តែកុំកំទេចឲ្យអស់ទាំងស្រុងឡើយ។ ចូរកាប់មែកវាចោល ព្រោះមិនមែនជាមែករបស់ អុលឡោះ‌តាអាឡា ទេ!

11ប្រជា‌ជនអ៊ីស្រ‌អែល និងប្រជា‌ជនយូដា សុទ្ធតែបានក្បត់យើងទាំងស្រុង» - នេះជាបន្ទូលរបស់ អុលឡោះ‌តាអាឡា ។

12ពួកគេមិនព្រមទទួលស្គាល់ អុលឡោះ‌តាអាឡា គេពោលថា «គ្មានអុលឡោះទេ ហើយក៏គ្មានទុក្ខវេទនាណាកើតដល់យើងដែរ យើងនឹងមិនជួបប្រទះសង្គ្រាម ឬទុរ្ភិក្សឡើយ។

13រីឯពួកណាពីគ្មានបានការអ្វីទេ សេចក្ដីដែលថ្លែងចេញមកគ្មានខ្លឹមសារអ្វីទេ សូមឲ្យសេចក្ដីដែលពួកគេគំរាមនោះ កើតមានដល់ពួកគេ!»។

14ហេតុនេះហើយបានជា អុលឡោះ‌តាអាឡា ជាម្ចាស់នៃ ពិភពទាំងមូល មានបន្ទូលថា៖ «យេរេមាអើយ ដោយពួកគេពោលដូច្នេះ យើងនឹងយកពាក្យដែលយើងដាក់ ក្នុងមាត់អ្នកធ្វើជាភ្លើង ហើយយកប្រជា‌ជននេះធ្វើជាអុស ដែលភ្លើងឆេះបំផ្លាញ។

15អ៊ីស្រ‌អែលអើយ! យើងនាំប្រជា‌ជាតិមួយមកពីស្រុកឆ្ងាយ ដើម្បីដាក់ទោសអ្នករាល់គ្នា - នេះជាបន្ទូលរបស់ អុលឡោះ‌តាអាឡា - គឺប្រជា‌ជាតិមួយដ៏ខ្លាំងពូកែ ជាប្រជា‌ជាតិដែលកកើតឡើង តាំងពីយូរ‌លង់មកហើយ ជាប្រជា‌ជាតិដែលអ្នករាល់គ្នាមិនយល់ភាសា ហើយក៏មិនយល់សេចក្ដីដែលគេនិយាយដែរ។

16ទាហានរបស់គេសុទ្ធតែចំណានៗ ព្រួញរបស់គេនឹងប្រល័យជីវិតអ្នករាល់គ្នា។

17ពួកគេនឹងបំផ្លាញស្រូវ បំផ្លាញអាហារ របស់អ្នករាល់គ្នា ពួកគេសម្លាប់កូនប្រុសកូនស្រីរបស់អ្នករាល់គ្នា ពួកគេសម្លាប់ហ្វូងចៀម និងហ្វូងគោ របស់អ្នករាល់គ្នា ពួកគេកំទេចចម្ការទំពាំង‌បាយជូរ និងចម្ការឧទុម្ពររបស់អ្នករាល់គ្នា ហើយរំលាយក្រុងដែលមានកំពែងរឹង‌មាំ ជាក្រុងដែលអ្នករាល់គ្នាពឹងផ្អែក។

18ប៉ុន្តែ នៅគ្រានោះ ទោះបីយ៉ាងណាក្ដី យើងមិនកំទេចអ្នករាល់គ្នាឲ្យវិនាសទាំងស្រុងទេ - នេះជាបន្ទូលរបស់ អុលឡោះ‌តាអាឡា ។

19យេរេមាអើយ ប្រសិនបើពួកគេសួរថា: “ហេតុអ្វីបានជា អុលឡោះ‌តាអាឡា ជាម្ចាស់នៃយើង ប្រព្រឹត្តបែបនេះចំពោះយើង?” ចូរឆ្លើយទៅគេវិញថា: “ដោយអ្នករាល់គ្នាបោះបង់ចោលអុលឡោះទៅគោរពបម្រើព្រះរបស់ជនបរទេស ដែលស្ថិតនៅក្នុងស្រុករបស់អ្នករាល់គ្នា នោះអ្នករាល់គ្នានឹងទៅបម្រើជនបរទេសនៅក្នុងស្រុកមួយ ដែលមិនមែនជាស្រុករបស់អ្នករាល់គ្នា”»។

20«ចូរប្រាប់ឲ្យកូនចៅរបស់យ៉ាកកូបដឹង ចូរប្រកាសដល់ប្រជា‌ជននៅស្រុកយូដាថា:

21ប្រជា‌ជនល្ងី‌ល្ងើឥតដឹងខ្យល់អ្វីអើយ ចូរស្ដាប់! អ្នករាល់គ្នាមានភ្នែក តែមើលមិនឃើញ អ្នករាល់គ្នាមានត្រចៀក តែស្ដាប់មិនឮ

22អុលឡោះ‌តាអាឡា មានបន្ទូលថា តើអ្នករាល់គ្នាមិនកោតខ្លាច ហើយញាប់‌ញ័រ នៅចំពោះមុខយើងទេឬ? យើងដាក់ឆ្នេរខ្សាច់ជាព្រំ‌ដែនអស់‌កល្បជា‌និច្ច សម្រាប់សមុទ្រ ទឹកសមុទ្រពុំអាចឆ្លងហួសបាន ទោះបីរលកបក់បោក កញ្ជ្រោលខ្លាំងយ៉ាងណា ក៏ពុំអាចឆ្លងព្រំ‌ដែននេះបានដែរ។

23រីឯប្រជា‌ជននេះវិញ គេមានចិត្តរឹង‌រូស បះ‌បោរប្រឆាំងនឹងយើង ហើយនាំគ្នាដកខ្លួនចាកចេញពីយើង។

24គេពុំព្រមរិះ‌គិតក្នុងចិត្តថា “ចូរយើងនាំគ្នាគោរពកោតខ្លាច អុលឡោះ‌តាអាឡា ជាម្ចាស់នៃយើង។ ទ្រង់ប្រទានទឹកភ្លៀងមកយើង តាមរដូវកាល គឺភ្លៀងនៅដើមរដូវ និងភ្លៀងនៅចុងរដូវ ហើយទ្រង់ក៏បានកំណត់ទុកនូវសប្ដាហ៍ ដែលយើងត្រូវច្រូតកាត់ដែរ”។

25កំហុសរបស់អ្នករាល់គ្នាធ្វើឲ្យ ធាតុអាកាសប្រែ‌ប្រួល អំពើបាបរបស់អ្នករាល់គ្នាធ្វើឲ្យ អ្នករាល់គ្នាបាត់បង់ពរទាំងនោះ។

26មានជនពាលស្ថិតនៅក្នុងចំណោម ប្រជា‌រាស្ត្ររបស់យើង ពួកគេដាក់អន្ទាក់ចាំចាប់មនុស្ស ដូចព្រានដាក់អន្ទាក់ចាំចាប់សត្វ។

27ផ្ទះរបស់ពួកគេមានពោរ‌ពេញដោយទ្រព្យ ដែលគេប្លន់យកបាន ដូចទ្រុងពេញដោយសត្វស្លាប គឺពួកគេមានអំណាច និងមានទ្រព្យជាច្រើន ដោយ‌សារតែអំពើទុច្ចរិតរបស់ខ្លួន។

28ពួកគេដុះក្បាលពោះ មុខឡើងខ្លាញ់ ពួកគេប្រព្រឹត្តអំពើអាក្រក់ហួសកំរិត ពួកគេមិនគិតពីយុត្តិធម៌ទេ ហើយក៏មិនគោរពសិទ្ធិរបស់ក្មេងកំព្រាដែរ។ ពួកគេចេះតែចំរើនឡើង ពួកគេមិនរកយុត្តិធម៌ឲ្យជនក្រីក្រឡើយ។

29តើមិនគួរឲ្យយើងធ្វើទារុណ‌កម្មពួកគេ ព្រោះតែអំពើទាំងនោះទេឬ? តើមិនគួរឲ្យយើងសង‌សឹកប្រជា‌ជាតិ អាក្រក់បែបនេះទេឬ? - នេះជាបន្ទូលរបស់ អុលឡោះ‌តាអាឡា ។

30នៅក្នុងស្រុកនេះមានកើតរឿងអាស្រូវ ដ៏ថោកទាបបំផុត

31គឺពួកណាពីនាំគ្នាថ្លែងពាក្យក្លែង‌ក្លាយ ក្នុងនាមអុលឡោះ ក្រុមអ៊ីមុាំគិតតែរកប្រយោជន៍ផ្ទាល់ខ្លួន ហើយប្រជា‌រាស្ត្ររបស់យើងពេញចិត្តនឹង អំពើទាំងនោះណាស់! ទៅអនាគត តើអ្នករាល់គ្នានឹងធ្វើ យ៉ាងណាទៀត?»។

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →