Jeremiah 33

Khmer 2014 (អាល់គីតាប)

← Chapter 32 Jump to: Chapter 34 →

1អុលឡោះ‌តាអាឡា មានបន្ទូលមកកាន់យេរេមាសាជាថ្មី នៅក្នុងទីឃុំ‌ឃាំង។

2អុលឡោះ‌តាអាឡា ដែលបានបង្កើតអ្វីៗទាំងអស់ អុលឡោះ‌តាអាឡា ដែលបានសូនផែនដី ហើយដាក់ឲ្យនៅមាំ‌មួន ឥតរង្គើ ទ្រង់ដែលមាននាមថា អុលឡោះ‌តាអាឡា មានបន្ទូលដូចតទៅ៖

3«ចូរអង្វររកយើង នោះយើងនឹងឆ្លើយតបមកអ្នកវិញ។ យើងនឹងសំដែងឲ្យអ្នកដឹងអំពីការអស្ចារ្យផ្សេងៗ ជាការលាក់កំបាំង ដែលអ្នកពុំធ្លាប់ដឹងពីមុនមក»។

4អុលឡោះ‌តាអាឡា ជាម្ចាស់នៃជន‌ជាតិអ៊ីស្រ‌អែល មានបន្ទូលថា៖ «ផ្ទះនានាក្នុងក្រុងនេះ ព្រមទាំងដំណាក់របស់ស្ដេចស្រុកយូដា នឹងត្រូវផ្ដួលរំលំដោយខ្មាំងលើកទួល វាយលុក។

5ប្រជា‌ជនខ្លះនៅក្នុងក្រុងនេះខំតទល់នឹងពួកខាល់ដេដែរ ជាហេតុបណ្ដាលឲ្យផ្ទះរបស់គេមានពេញដោយសាក‌សព ដែលយើងប្រហារ ដោយ‌សារកំហឹងដ៏ខ្លាំងរបស់យើង។ អំពើអាក្រក់របស់ពួកគេធ្វើឲ្យយើងលែងអាណិតមេត្តាដល់ក្រុងនេះ។

6ប៉ុន្តែ យើងនឹងព្យាបាលមុខរបួសរបស់គេឲ្យបានជាទាំងស្រុង យើងនឹងប្រោសពួកគេឲ្យបានជា យើងនឹងផ្ដល់សេចក្ដីសុខ‌សាន្ត និងសន្តិ‌សុខមកលើពួកគេយ៉ាងបរិបូណ៌។

7យើងនឹងស្ដារស្រុកយូដា និងស្រុកអ៊ីស្រ‌អែល យើងនឹងឲ្យប្រជា‌ជនរស់នៅដូចដើមឡើងវិញ។

8យើងនឹងជម្រះពួកគេឲ្យបានបរិសុទ្ធ រួចផុតពីអំពើបាបទាំងប៉ុន្មាន ដែលពួកគេប្រព្រឹត្តទាស់នឹងយើង ហើយបះ‌បោរប្រឆាំងនឹងយើងទៀតផង។

9ក្រុងនេះនឹងធ្វើឲ្យយើងមានអំណរសប្បាយ ហើយមានកេរ្តិ៍ឈ្មោះល្បី។ ពេលប្រជា‌ជាតិទាំងអស់នៅលើផែនដីឮដំណឹងថា យើងឲ្យពរដល់ក្រុងនេះ គេនឹងនាំគ្នាលើកតម្កើងយើង គេនឹងស្ងើចសរសើរ ហើយរំជួលចិត្តដោយឃើញសុភ‌មង្គល និងភាពចំរុងចំរើនគ្រប់យ៉ាង ដែលយើងផ្ដល់ឲ្យក្រុងនេះ»។

10អុលឡោះ‌តាអាឡា មានបន្ទូលដូចតទៅ៖ «អ្នករាល់គ្នាធ្លាប់ពោលថា “ទឹកដីនេះវិនាសអន្តរាយអស់ហើយ លែងមានមនុស្ស លែងមានសត្វ។ ក្រុងនានាក្នុងស្រុកយូដា និងផ្លូវនានាក្នុងក្រុងយេរូ‌សាឡឹម ជាកន្លែងស្ងាត់ជ្រងំ លែងមានមនុស្ស លែងមានសត្វរស់នៅទៀតហើយ”។ ប៉ុន្តែ នៅពេលខាងមុខ

11គេនឹងឮសូរស័ព្ទបទចំរៀងយ៉ាងសែនសប្បាយ ព្រមទាំងឮភ្លេងការ និងឮចំរៀងរបស់អស់អ្នកដែលធ្វើគូរបានអរគុណអុលឡោះនៅក្នុងដំណាក់របស់ អុលឡោះ‌តាអាឡា ។ ពួកគេសរសើរតម្កើងថា “ចូរសរសើរតម្កើង អុលឡោះ‌តាអាឡា ជាម្ចាស់នៃពិភពទាំងមូល ដ្បិតទ្រង់មានចិត្តសប្បុរស ហើយចិត្តមេត្តា‌ករុណារបស់ទ្រង់នៅស្ថិត‌ស្ថេរអស់‌កល្បជា‌និច្ច!”។ ពិតមែនហើយ! យើងនឹងស្ដារស្រុកនេះឲ្យបានដូចដើមវិញ» - នេះជាបន្ទូលរបស់ អុលឡោះ‌តាអាឡា ។

12អុលឡោះ‌តាអាឡា ជាម្ចាស់នៃពិភពទាំងមូលមានបន្ទូលថា៖ «នៅក្នុងក្រុងដែលវិនាសបាក់បែក នឹងគ្មានមនុស្ស គ្មានសត្វ ហើយនៅតាមក្រុងឯទៀតៗ ពួកគង្វាលនឹងនាំគ្នាធ្វើក្រោល ជាជំរកសម្រាប់ហ្វូងសត្វរបស់ខ្លួនសាជាថ្មី។

13ក្នុងក្រុងនានានៅតំបន់ភ្នំ តំបន់វាលទំនាប តំបន់ណេកិប ក្នុងទឹកដីពុន‌យ៉ាមីន តំបន់ជុំ‌វិញក្រុងយេរូ‌សាឡឹម និងនៅតាមក្រុងនានាក្នុងស្រុកយូដា អ្នកគង្វាលនឹងរាប់ចំនួនចៀមរបស់ខ្លួនសាជាថ្មី» - នេះជាបន្ទូលរបស់ អុលឡោះ‌តាអាឡា ។

14អុលឡោះ‌តាអាឡា មានបន្ទូលថា៖ «នៅគ្រាខាងមុខ យើងនឹងសម្រេចតាមពាក្យដែលយើងបានសន្យាជាមួយប្រជា‌ជនអ៊ីស្រ‌អែល និងប្រជា‌ជនយូដា។

15នៅគ្រានេះ យើងនឹងធ្វើឲ្យមានស្ដេចមួយនាក់ដ៏សុចរិត កើតចេញពីពូជ‌ពង្សរបស់ទត។ ស្ដេចនោះនឹងគ្រប់‌គ្រងស្រុកដោយសុចរិត និងយុត្តិធម៌។

16នៅគ្រានោះ ជន‌ជាតិយូដានឹងទទួលការសង្គ្រោះ ក្រុងយេរូ‌សាឡឹមនឹងមានសន្តិ‌សុខ។ គេនឹងដាក់ឈ្មោះក្រុងនោះថា “ អុលឡោះ‌តាអាឡា ជាសេចក្ដីសុចរិតរបស់យើង”»។

17អុលឡោះ‌តាអាឡា មានបន្ទូលថា៖ «ទតនឹងមិនខ្វះពូជ‌ពង្សគ្រងរាជ្យលើជន‌ជាតិអ៊ីស្រ‌អែលឡើយ។

18ពួកអ៊ីមុាំ និងពួកលេវី ក៏មិនខ្វះពូជ‌ពង្សឈរនៅចំពោះមុខយើង ដើម្បីធ្វើគូរបានដុត និងដុតគ្រឿងក្រអូបជាមួយជំនូនផ្សេងៗ ហើយធ្វើគូរបានជារៀងរាល់ថ្ងៃដែរ»។

19អុលឡោះ‌តាអាឡា មានបន្ទូលមកកាន់យេរេមា ដូចតទៅ៖

20«យើងបានធ្វើឲ្យមានថ្ងៃ មានយប់ តាមកំណត់ពេលវេលារបស់វា ប្រសិនបើអ្នករាល់គ្នាអាចបញ្ឈប់ចលនារបស់ថ្ងៃ និងយប់បាន

21យើងក៏ផ្ដាច់សម្ពន្ធ‌មេត្រីដែលយើងបានចងជាមួយទត ជាអ្នកបម្រើរបស់យើងដូច្នោះដែរ គឺលែងមានពូជ‌ពង្សរបស់គេស្នងរាជ្យ ហើយក៏លែងមានពួកអ៊ីមុាំនៃកុល‌សម្ព័ន្ធលេវីបំពេញមុខ‌ងារនៅចំពោះមុខយើងទៀតដែរ។

22ផ្ទុយទៅវិញ យើងនឹងឲ្យពូជ‌ពង្សរបស់ទត ជាអ្នកបម្រើយើង ព្រមទាំងពួកលេវីជាអ៊ីមុាំ ដែលបំពេញមុខ‌ងារនៅចំពោះយើង កើនចំនួនច្រើនឥតគណនា ដូចផ្កាយនៅលើមេឃ និងគ្រាប់ខ្សាច់នៅឆ្នេរសមុទ្រ»។

23អុលឡោះ‌តាអាឡា មានបន្ទូលមកកាន់យេរេមា ដូចតទៅ៖

24«តើអ្នកឮពាក្យរបស់ប្រជា‌ជននេះឬទេ? ពួកគេពោលថា: “ អុលឡោះ‌តាអាឡា បានបោះបង់ចោលអំបូរទាំងពីរដែលទ្រង់បានជ្រើសរើសនោះហើយ”។ អ្នកណាពោលដូច្នេះ អ្នកនោះមើល‌ងាយប្រជា‌ជនរបស់យើង ហើយលែងរាប់ពួកគេជាប្រជា‌ជាតិមួយទៀតផង»។

25អុលឡោះ‌តាអាឡា មានបន្ទូលទៀតថា៖ «យើងបានធ្វើឲ្យមានថ្ងៃ និងយប់ តាមពេលកំណត់ ហើយយើងក៏បានដាក់ច្បាប់ធម្ម‌ជាតិសម្រាប់ផ្ទៃមេឃ និងផែនដីដែរ។

26ដូច្នេះ តើឲ្យយើងបោះបង់ចោលពូជ‌ពង្សរបស់យ៉ាកកូប និងពូជ‌ពង្សរបស់ទត ជាអ្នកបម្រើរបស់យើង ដូចម្ដេចបាន? តើយើងលែងជ្រើសរើសមេដឹកនាំ ពីក្នុងចំណោមពូជ‌ពង្សរបស់គេ ឲ្យគ្រប់‌គ្រងលើពូជ‌ពង្សអ៊ីព្រហ៊ីម អ៊ីសាហាក់ និងយ៉ាកកូបកើតឬ? ទេ! យើងនឹងស្ដារពួកគេឡើងវិញ ព្រមទាំងសំដែងចិត្តអាណិតអាសូរពួកគេថែមទៀតផង»។

← Chapter 32 Jump to: Chapter 34 →