2 Corinthians 4

Kurdish Bible (PNU) 2016 - Peymana Nû (Încîl)

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →

1Ji bo vê yekê, li gor ku em gîhaştine dilovaniyê, gava ku ev xizmeta me hebe, em dilawêriya xwe winda nakin;

2lê belê me, bi fenekiyê ve ne meşandinê, kelama Xwedê neşewşandinê, lê bi derketina rasteqîniyê xwe di hizûra Xwedê de ji ûcdanê her mirovî re bi pend dayînê ve tiştên veşartî yên şermezariyê red kirin.

3Û ger Mizgîniya me pêçayî jî be, bona kesên helaq dibin pêçayî ye;

4bona ku ronahiya Mizgîniya bilindahiya Mesîhê xuyaniya Xwedê ye, têdighîne bi ser bêbaweriyan ve nehêlê, îlahê vê demê hişê wan kor kiriye.

5Ji ber ku em ne xwe; lê belê em Mesîh Îsa bi Xudanî û xwe jî di oxra Îsa de wekî xulamên we bin, waz dikin.

6Ji ber Xwedanê ku gotiye: Dê di tariyê de ronahî bibiriqe, bona ku ronahiya bilindahiya zanyariya Xwedê, ya di wecê Îsa Mesîh de dibiriqe bide me, di dilên me de biriqî.

7Lê belê em di nava feraxên axînî de xwediyê vê xezînê ne, da ku, bila herî meziniya hêzê ne ji me be, lê bila aidî Xwedê be.

8Me ji her alî ve xistine tengasiyê, lê belê em nehatine eciqandin; em şaş bûne, lê belê ne bêçare ne;

9em tên fetilandin, lê belê em ne hatine ber dan; em bi erdê ve têk çûne, lê belê helaq nebûne;

10bona ku jiyana Îsa, di bedena me de xuya bibe, em mirina Îsa her tim di bedena xwe de dikişînin.

11Ji ber ku, bona jiyana Îsa di bedena me yî bi mirinî de xuya bibe, em, yên ku dijîn, di oxra Îsa de her tim radestî mirinê dibin.

12Ûsa ku di me de mirin, lê belê di we de jî jiyan çalak dibe.

13Lê belê çawa ku li gor: Bawerî anîm û bo wê gotim, hatiye nivîsandin; bi xwedîbûna eynî ruhê baweriyê em jî bawer dikin û bi vê sedemê em jî diaxifin;

14ji ber em dizanin yê ku Îsa ji mirinê ve vejandiye, dê me jî bi Îsa ve bivejîne û bi we re derxîne hizûra xwe.

15Ji ber ku ev hemû bona we ye; da ku, kerem bi navgîniya gellekan zêde bibe, bila bona bilindahiya Xwedê şikirî zêde bibe.

16Ji ber vê yekê em cesareta xwe winda nakin; lê belê her çiqas hebûna me yî derve xera dibe jî, hebûna me yî hundirîn roj bi roj nû dibe.

17Ji ber ku tengasiya me yî demî û sivik ji me re bilindahiyek di giraniyê de bi tu tiştî nayê pîvandin mezin û bê dawî bi dest dixe;

18em ne li tiştên xuya dibe, lê belê li tiştên ku xuya nabe, dinêrin; ji ber ku yên xuya dibin, demî ne, lê belê yên xuya nabin, abadîn in.

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →