Matthew 3

Lao Bible 2012 (ພຣະຄຳພີສັກສິ)

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1ໃນເວລານັ້ນ ໂຢຮັນບັບຕິສະໂຕໄດ້ຕັ້ງຕົ້ນເທດສະໜາປ່າວປະກາດໃນຖິ່ນແຫ້ງແລ້ງກັນດານແຂວງຢູດາຍວ່າ,

2“ຈົ່ງຖິ້ມໃຈເກົ່າເອົາໃຈໃໝ່ ເຊົາເຮັດບາບສາ ເພາະວ່າອານາຈັກສະຫວັນມາໃກ້ແລ້ວ”

3ແມ່ນໂຢຮັນຄົນນີ້ແຫຼະ ທີ່ຜູ້ທຳນວາຍເອຊາຢາໄດ້ກ່າວເຖິງວ່າ, “ແມ່ນສຽງຂອງຄົນໜຶ່ງທີ່ຮ້ອງ ໃນຖິ່ນແຫ້ງແລ້ງກັນດານວ່າ, ‘ຈົ່ງຈັດຕຽມຫົນທາງສຳລັບ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຈົ່ງເຮັດຫົນທາງຂອງພຣະອົງໃຫ້ຊື່ໄປ.”’

4ເຄື່ອງນຸ່ງຂອງໂຢຮັນແມ່ນເຮັດດ້ວຍຂົນອູດ ແລະ ເພິ່ນໃຊ້ສາຍໜັງຮັດແອວ ສ່ວນອາຫານຂອງເພິ່ນແມ່ນຕັກແຕນແລະນໍ້າເຜິ້ງປ່າ

5ປະຊາຊົນຈາກນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ ຈາກທົ່ວທັງແຂວງຢູດາຍ ແລະ ຄົນທັງປວງທີ່ຢູ່ແຄມແມ່ນໍ້າຈໍແດນກໍອອກມາຫາໂຢຮັນ.

6ພວກເຂົາໄດ້ສາລະພາບບາບກຳຂອງຕົນ ແລະ ໂຢຮັນກໍໃຫ້ພວກເຂົາຮັບບັບຕິສະມາໃນແມ່ນໍ້າຈໍແດນ.

7ພໍໂຢຮັນເຫັນພວກຟາຣີຊາຍແລະພວກຊາດູກາຍຢ່າງຫລວງຫລາຍມາຫາຕົນ ເພື່ອຮັບບັບຕິສະມາ ເພິ່ນຈຶ່ງເວົ້າຕໍ່ພວກເຂົາວ່າ, “ພວກຊາດງູຮ້າຍເອີຍ ຜູ້ໃດໄດ້ບອກພວກເຈົ້າໃຫ້ປົບໜີຈາກການຕັດສິນຂອງພຣະເຈົ້າ ທີ່ໃກ້ຈະມາເຖິງນັ້ນ?

8ເຫດສະນັ້ນ ຈົ່ງປະຕິບັດໃຫ້ໄດ້ຜົນສົມກັບວ່າ ພວກເຈົ້າໄດ້ຖິ້ມໃຈເກົ່າເອົາໃຈໃໝ່

9ແລະ ຢ່າຄິດໃນໃຈວ່າ ພວກເຮົາມີອັບຣາຮາມເປັນພໍ່ເຄົ້າຂອງພວກເຮົາ. ຂ້າພະເຈົ້າບອກພວກເຈົ້າວ່າ, ພຣະເຈົ້າຊົງຣິດສາມາດບັນດານໃຫ້ກ້ອນຫີນເຫຼົ່ານີ້ເປັນລູກຫລານຂອງອັບຣາຮາມກໍໄດ້

10ບັດນີ້ ຂວານກໍມີຢູ່ແລ້ວ ທີ່ວາງໄວ້ພ້ອມຈະຕັດຕົ້ນໄມ້ໃຫ້ຄຸງເຫງົ້າ. ສະນັ້ນ ໄມ້ທຸກຕົ້ນທີ່ບໍ່ເກີດຜົນດີຈະຖືກຕັດ ແລະຖືກໂຍນຖິ້ມໃສ່ໄຟເສຍ.

11ຂ້າພະເຈົ້າໃຫ້ພວກເຈົ້າຮັບບັບຕິສະມາດ້ວຍນໍ້າ ໝາຍເຖິງການຖິ້ມໃຈເກົ່າເອົາໃຈໃໝ່ກໍແມ່ນ, ແຕ່ຜູ້ທີ່ຈະມາພາຍຫລັງຂ້າພະເຈົ້າກໍມີຣິດກວ່າຂ້າພະເຈົ້າອີກ ຊຶ່ງຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ສົມຄວນຈະຈັບແມ່ນແຕ່ເກີບເພິ່ນ, ເພິ່ນຈະໃຫ້ພວກເຈົ້າຮັບບັບຕິສະມາດ້ວຍພຣະວິນຍານບໍຣິສຸດເຈົ້າແລະດ້ວຍໄຟ

12ມືຂອງເພິ່ນຖືກະດົ້ງຝັດເຂົ້າ ເພິ່ນຈະເຮັດລານເຂົ້າໃຫ້ກ້ຽງດີ ແລະຮວບຮວມເອົາເຂົ້າເມັດດີຂອງເພິ່ນໄວ້ໃນເລົ້າຂອງຕົນ ສ່ວນເມັດລີບນັ້ນ ເພິ່ນຈະເອົາໄຟເຜົາໃຫ້ໄໝ້ຢູ່ຕະຫລອດໄປ.”

13ໃນເວລານັ້ນ ພຣະເຢຊູເຈົ້າໄດ້ຈາກແຂວງຄາລີເລ ມາຫາໂຢຮັນທີ່ແມ່ນໍ້າຈໍແດນ ເພື່ອຮັບບັບຕິສະມາຈາກເພິ່ນ.

14ແຕ່ໂຢຮັນໄດ້ຄັດຄ້ານພຣະເຢຊູເຈົ້າ ແລະເວົ້າກັບພຣະອົງວ່າ, “ຂ້ານ້ອຍຄວນຈະຮັບບັບຕິສະມາຈາກທ່ານ ແລ້ວທ່ານຊໍ້າພັດມາຫາຂ້ານ້ອຍບໍ?”

15ແຕ່ພຣະເຢຊູເຈົ້າຊົງຕອບລາວວ່າ, “ບັດນີ້ ຈົ່ງຍອມໃຫ້ເປັນໄປຢ່າງນີ້ສາ ເພາະສົມຄວນທີ່ເຮົາຈະເຮັດຢ່າງນີ້ໃຫ້ສຳເລັດຕາມຄວາມຊອບທຳທຸກຢ່າງທີ່ພຣະເຈົ້າປະສົງ.” ດັ່ງນັ້ນ ໂຢຮັນຈຶ່ງຍອມ.

16ເມື່ອພຣະເຢຊູເຈົ້າຮັບບັບຕິສະມາແລ້ວ ພຣະອົງກໍຂຶ້ນຈາກນໍ້າ ໃນທັນໃດນັ້ນ ຟ້າສະຫວັນກໍໄຂອອກ ແລະ ພຣະອົງໄດ້ເຫັນພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າເໝືອນດັ່ງນົກເຂົາລົງມາຢູ່ເທິງພຣະອົງ.

17ແລ້ວກໍມີສຽງໜຶ່ງດັງມາຈາກທ້ອງຟ້າວ່າ, “ທ່ານຜູ້ນີ້ເປັນບຸດທີ່ຮັກຂອງເຮົາເອງ ເຮົາພໍໃຈນຳເພິ່ນຫລາຍ.”

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →