Matthew 24 — Lao 2023 (ພຣະຄຳພີລາວສະບັບສະໄໝໃໝ່)

1ພຣະເຢຊູເຈົ້າອອກຈາກວິຫານ ແລະ ກຳລັງຍ່າງໄປ ພວກສາວົກໄດ້ມາຫາພຣະອົງເພື່ອຮຽກຮ້ອງຄວາມສົນໃຈຂອງພຣະອົງໄປທີ່ອາຄານຕ່າງໆ.

2ພຣະອົງໄດ້ຖາມວ່າ, “ພວກເຈົ້າເຫັນສິ່ງເຫລົ່ານີ້ທັງໝົດບໍ? ເຮົາບອກພວກເຈົ້າຕາມຄວາມຈິງວ່າ, ຫີນຢູ່ທີ່ນີ້ຈະບໍ່ເຫລືອຊ້ອນທັບກັນຈັກກ້ອນ, ທຸກກ້ອນຈະຖືກໂຍນຖິ້ມລົງມາໝົດ”.

3ຂະນະທີ່ພຣະເຢຊູເຈົ້ານັ່ງຢູ່ເທິງພູເຂົາໝາກກອກນັ້ນ, ພວກສາວົກໄດ້ມາຫາພຣະອົງເປັນການສ່ວນໂຕ. ແລະ ພວກເພິ່ນຖາມວ່າ, “ຂໍບອກພວກຂ້ານ້ອຍວ່າເຫດການນີ້ຈະເກີດຂຶ້ນເມື່ອໃດ ແລະ ສິ່ງໃດເປັນໝາຍສຳຄັນເຖິງການມາຂອງພຣະອົງ ແລະ ເປັນໝາຍສຳຄັນວ່າແມ່ນຍຸກສຸດທ້າຍ?”

4ພຣະເຢຊູເຈົ້າຕອບວ່າ: “ຈົ່ງລະວັງໃຫ້ດີ ຢ່າໃຫ້ຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງຫລອກລວງພວກເຈົ້າ.

5ດ້ວຍວ່າ ຈະມີຫລາຍຄົນມາໃນນາມຂອງເຮົາ ແລະ ອ້າງວ່າ, ‘ເຮົາເປັນພຣະຄຣິດເຈົ້າ’ ແລະ ຈະຫລອກລວງຫລາຍຄົນ.

6ພວກເຈົ້າຈະໄດ້ຍິນເຖິງເລື່ອງສົງຄາມ ແລະ ຂ່າວລືເລື່ອງການເຮັດສົງຄາມ, ຈົ່ງລະວັງຢ່າຕື່ນຕົກໃຈ. ເຫດການເຫລົ່ານີ້ຈະຕ້ອງເກີດຂຶ້ນ ແຕ່ວ່າເວລາສຸດທ້າຍຍັງບໍ່ມາເຖິງ.

7ປະເທດຕໍ່ປະເທດ, ອານາຈັກຕໍ່ອານາຈັກຈະສູ້ຮົບກັນ, ຈະເກີດການອຶດຢາກອາຫານ ແລະ ແຜ່ນດິນໄຫວໃນບ່ອນຕ່າງໆ.

8ເຫດການທັງໝົດເຫລົ່ານີ້ແມ່ນຂັ້ນເລີ່ມຕົ້ນຂອງຄວາມເຈັບປວດໃນການເກີດລູກ.

9“ແລ້ວພວກເຈົ້າຈະຖືກມອບໄວ້ໃຫ້ຖືກຂົ່ມເຫັງ ແລະ ຂ້າ, ທຸກຊົນຊາດຈະກຽດຊັງພວກເຈົ້າເພາະເຫັນແກ່ເຮົາ.

10ໃນເວລານັ້ນ ຫລາຍຄົນຈະຫັນໜີຈາກຄວາມເຊື່ອ, ຈະທໍລະຍົດຫັກຫລັງ ແລະ ກຽດຊັງກັນ

11ແລະ ຈະມີຜູ້ທຳນວາຍປອມຫລາຍຄົນເກີດຂຶ້ນ ແລະ ຫລອກລວງຫລາຍຄົນ.

12ຄວາມຮັກຂອງຄົນສ່ວນຫລາຍຈະເຢັນລົງ ເພາະຄວາມຊົ່ວຮ້າຍຈະເພີ່ມຂຶ້ນ,

13ແຕ່ຜູ້ໃດທີ່ຕັ້ງໝັ້ນຄົງໄດ້ຈົນເຖິງທີ່ສຸດ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ພົ້ນ

14ແລະ ຂ່າວປະເສີດເລື່ອງອານາຈັກນີ້ຈະໄດ້ປະກາດໄປທົ່ວໂລກ ເພື່ອເປັນພະຍານແກ່ຄົນທຸກຊາດ ແລ້ວຍຸກສຸດທ້າຍຈະມາເຖິງ.

15“ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອພວກເຈົ້າເຫັນ, ‘ສິ່ງທີ່ໜ້າກຽດໜ້າຊັງອັນເປັນຕົ້ນເຫດຂອງວິບັດ’ ຕັ້ງຢູ່ໃນບ່ອນສັກສິດຕາມທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ຜ່ານທາງຜູ້ທຳນວາຍດານີເອນ (ໃຫ້ຜູ້ອ່ານເຂົ້າໃຈຄວາມໝາຍເອົາເອງ)

16ແລ້ວໃຫ້ບັນດາຜູ້ທີ່ຢູ່ໃນແຂວງຢູດາຍໜີໄປທີ່ພູເຂົາທັງຫລາຍ,

17ຜູ້ທີ່ຢູ່ເທິງຫລັງຄາກໍບໍ່ຕ້ອງລົງມາເກັບເອົາສິ່ງຂອງອອກຈາກເຮືອນ.

18ຜູ້ທີ່ຢູ່ຕາມທົ່ງນານັ້ນ ບໍ່ຕ້ອງກັບມາເອົາເສື້ອຄຸມຂອງຕົນ.

19ໃນວັນເຫລົ່ານັ້ນເປັນໜ້າຢ້ານກົວທີ່ສຸດສຳລັບແມ່ຍິງຖືພາ ແລະ ແມ່ລູກອ່ອນ.

20ຈົ່ງອະທິຖານເພື່ອການປົບໜີຂອງພວກເຈົ້ານັ້ນຈະບໍ່ເກີດຂຶ້ນໃນລະດູໜາວ ຫລື ໃນວັນຊະບາໂຕ.

21ເພາະໃນເວລານັ້ນຈະມີຄວາມທຸກລຳບາກຄັ້ງໃຫຍ່ທີ່ບໍ່ເຄີຍມີມາຕັ້ງແຕ່ການເລີ່ມຕົ້ນຂອງໂລກຈົນເຖິງທຸກວັນນີ້ ແລະ ຈະບໍ່ມີຄັ້ງໃດເທົ່າກັບຄັ້ງນີ້ອີກ.

22“ຖ້າວັນເຫລົ່ານັ້ນບໍ່ໄດ້ຖືກຕັດໃຫ້ສັ້ນເຂົ້າແລ້ວ ກໍຈະບໍ່ມີຄົນໃດພົ້ນເລີຍ, ແຕ່ເພື່ອເຫັນແກ່ຜູ້ທີ່ໄດ້ເລືອກໄວ້ນັ້ນຈະເຮັດໃຫ້ວັນເຫລົ່ານັ້ນສັ້ນເຂົ້າ.

23ໃນເວລານັ້ນ ຖ້າມີຜູ້ໃດເວົ້າກັບພວກເຈົ້າວ່າ, ‘ເບິ່ງແມ ພຣະຄຣິດເຈົ້າຢູ່ທີ່ນີ້!’ ຫລື ‘ພຣະອົງຢູ່ທີ່ນັ້ນ!’ ຢ່າໄດ້ເຊື່ອ.

24ດ້ວຍວ່າ ຈະມີພຣະຄຣິດປອມ ແລະ ຜູ້ທຳນວາຍປອມປາກົດຂຶ້ນ ພວກເຂົາຈະສະແດງໝາຍສຳຄັນ ແລະ ການອັດສະຈັນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຫລາຍປະການ, ຖ້າເປັນໄປໄດ້ຈະຫລອກລວງແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ໄດ້ເລືອກໄວ້.

25ເບິ່ງແມ ເຮົາໄດ້ບອກພວກເຈົ້າທັງຫລາຍໃຫ້ຮູ້ໄວ້ລ່ວງໜ້າກ່ອນແລ້ວ.

26“ດັ່ງນັ້ນ ຖ້າມີຄົນບອກພວກເຈົ້າວ່າ, ‘ເພິ່ນຢູ່ທີ່ນັ້ນໃນຖິ່ນແຫ້ງແລ້ງກັນດານ’ ຢ່າໄດ້ອອກໄປທີ່ນັ້ນ ຫລື ມີຄົນບອກວ່າ, ‘ເພິ່ນຢູ່ທີ່ນີ້ໃນຫ້ອງດ້ານໃນ’ ກໍຢ່າໄດ້ເຊື່ອ.

27ດ້ວຍວ່າ ຟ້າແມບເຫລື້ອມອອກມາຈາກທິດຕາເວັນອອກເບິ່ງເຫັນໄດ້ແມ່ນແຕ່ຢູ່ທິດຕາເວັນຕົກຢ່າງໃດ ການມາຂອງບຸດມະນຸດກໍຈະເປັນຢ່າງນັ້ນ.

28ຊາກສົບຢູ່ບ່ອນໃດ ຝູງແຮ້ງກໍຈະເຕົ້າໂຮມກັນຢູ່ບ່ອນນັ້ນ.

29“ໃນທັນໃດນັ້ນ ຫລັງຈາກວັນແຫ່ງຄວາມທຸກລຳບາກເຫລົ່ານີ້, “‘ດວງອາທິດຈະມືດໄປ ແລະ ດວງເດືອນຈະບໍ່ສ່ອງແສງ ດວງດາວທັງຫລາຍຈະຕົກຈາກທ້ອງຟ້າ ແລະ ສະຫວັນຈະສັ່ນສະເທືອນ’.

30“ເມື່ອນັ້ນໝາຍສຳຄັນຂອງບຸດມະນຸດຈະປາກົດຂຶ້ນໃນສະຫວັນ ແລະ ປະຊາຊາດທັງປວງແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກຈະຮ້ອງໄຫ້ຄວນຄາງເມື່ອພວກເຂົາຈະເຫັນບຸດມະນຸດກຳລັງມາເທິງເມກແຫ່ງສະຫວັນດ້ວຍລິດອຳນາດ ແລະ ສະຫງ່າລາສີອັນຍິ່ງໃຫຍ່.

31ພຣະອົງຈະໃຊ້ບັນດາເທວະດາຂອງພຣະອົງມາພ້ອມກັບສຽງແກດັງກ້ອງສະໜັ່ນ, ເທວະດາເຫລົ່ານັ້ນຈະຮວບຮວມເອົາຜູ້ທີ່ເລືອກໄວ້ຈາກທັງສີ່ທິດ ຕັ້ງແຕ່ສຸດຂອບຟ້າສະຫວັນເບື້ອງໜຶ່ງຈົນເຖິງສຸດຂອບຟ້າສະຫວັນອີກເບື້ອງໜຶ່ງ.

32“ບັດນີ້ ຈົ່ງຮຽນຮູ້ເອົາບົດຮຽນນີ້ຈາກຕົ້ນໝາກເດື່ອຄື: ທັນທີທີ່ກິ່ງອ່ອນ ແລະ ໃບຂອງມັນປົ່ງອອກມາ ພວກເຈົ້າກໍຮູ້ວ່າລະດູຮ້ອນໃກ້ຈະມາເຖິງແລ້ວ.

33ຢ່າງດຽວກັນເມື່ອພວກເຈົ້າເຫັນສິ່ງທັງໝົດເຫລົ່ານີ້ ພວກເຈົ້າກໍຈະຮູ້ວ່າພຣະອົງເຂົ້າມາໃກ້ແລ້ວ, ຢູ່ທີ່ປະຕູແລ້ວ.

34ເຮົາບອກພວກເຈົ້າຕາມຄວາມຈິງວ່າ, ຄົນໃນສະໄໝນີ້ຈະຍັງບໍ່ທັນລ່ວງລັບໄປກ່ອນຈົນກວ່າສິ່ງທັງໝົດເຫລົ່ານີ້ຈະເກີດຂຶ້ນ.

35ສະຫວັນ ແລະ ແຜ່ນດິນໂລກຈະລ່ວງພົ້ນໄປ, ແຕ່ຖ້ອຍຄຳຂອງເຮົາຈະບໍ່ລ່ວງພົ້ນໄປຈັກເທື່ອ.

36“ແຕ່ເລື່ອງວັນ ຫລື ເວລານັ້ນບໍ່ມີຜູ້ໃດຮູ້, ແມ່ນແຕ່ບັນດາເທວະດາໃນສະຫວັນ ຫລື ພຣະບຸດ ກໍບໍ່ຮູ້, ມີແຕ່ພຣະບິດາອົງດຽວເທົ່ານັ້ນທີ່ຮູ້.

37ໃນສະໄໝຂອງໂນອາເປັນຢ່າງໃດ ເມື່ອບຸດມະນຸດມາກໍຈະເປັນຢ່າງນັ້ນ.

38ເພາະວ່າກ່ອນວັນນ້ຳຖ້ວມໂລກຄົນທັງຫລາຍໄດ້ກິນ ແລະ ໄດ້ດື່ມ, ໄດ້ແຕ່ງງານ ແລະ ຍົກໃຫ້ເປັນຜົວເມຍກັນຈົນເຖິງວັນທີ່ໂນອາໄດ້ເຂົ້າໄປໃນເຮືອ,

39ພວກເຂົາບໍ່ຮູ້ເລີຍວ່າຈະມີຫຍັງເກີດຂຶ້ນຈົນກວ່າຖືກນ້ຳຖ້ວມ ແລະ ກວາດລ້າງພວກເຂົາໄປໝົດ. ເມື່ອບຸດມະນຸດມາກໍຈະເປັນດັ່ງນີ້.

40ຈະມີຊາຍສອງຄົນຢູ່ໃນທົ່ງນາ ຄົນໜຶ່ງຈະຖືກຮັບໄປ ແລະ ອີກຄົນໜຶ່ງຈະຖືກປະໄວ້.

41ຈະມີຍິງສອງຄົນກຳລັງໂມ້ແປ້ງດ້ວຍເຄື່ອງໂມ້ທີ່ໃຊ້ມືຢູ່ ຄົນໜຶ່ງຈະຖືກຮັບໄປ ແລະ ອີກຄົນໜຶ່ງຈະຖືກປະໄວ້.

42“ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງເຝົ້າລະວັງຢູ່ ເພາະພວກເຈົ້າທັງຫລາຍບໍ່ຮູ້ວ່າອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າຈະມາເວລາໃດ.

43ແຕ່ຈົ່ງເຂົ້າໃຈດັ່ງນີ້ຄື: ຖ້າເຈົ້າຂອງເຮືອນຮູ້ກ່ອນວ່າຂະໂມຍຈະມາໃນຕອນກາງຄືນຈັກໂມງ ລາວກໍຄົງຈະເຝົ້າລະວັງຢູ່ ແລະ ບໍ່ປ່ອຍໃຫ້ຂະໂມຍງັດເຂົ້າໄປໃນເຮືອນຂອງຕົນໄດ້.

44ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຈົ້າຈະຕ້ອງຕຽມພ້ອມເໝືອນກັນ ເພາະວ່າບຸດມະນຸດຈະມາໃນເວລາທີ່ພວກເຈົ້າບໍ່ຄາດຄິດ.

45“ແມ່ນຜູ້ໃດທີ່ເປັນຄົນຮັບໃຊ້ທີ່ສັດຊື່ ແລະ ສະຫລາດ, ຜູ້ທີ່ນາຍໄດ້ຕັ້ງໄວ້ໃຫ້ຮັບຜິດຊອບບັນດາຄົນຮັບໃຊ້ໃນເຮືອນຂອງເພິ່ນ ເພື່ອແຈກຢາຍອາຫານໃຫ້ພວກເຂົາຕາມເວລາ?

46ຈະເປັນຜົນດີສຳລັບຄົນຮັບໃຊ້ຜູ້ນັ້ນເມື່ອນາຍກັບມາພົບວ່າລາວເຮັດຕາມໜ້າທີ່.

47ເຮົາບອກພວກເຈົ້າຕາມຄວາມຈິງວ່າ, ນາຍຈະຕັ້ງລາວໃຫ້ເປັນຜູ້ຮັບຜິດຊອບຊັບສົມບັດທັງໝົດຂອງນາຍ.

48ແຕ່ຖ້າຄົນຮັບໃຊ້ນັ້ນເປັນຄົນຊົ່ວຮ້າຍ ແລະ ຄິດໃນໃຈວ່າ, ‘ຍັງອີກດົນທີ່ນາຍຂອງຕົນຈະກັບມາ’

49ແລະ ລາວຈຶ່ງເລີ່ມຂ້ຽນຕີຄົນຮັບໃຊ້ດ້ວຍກັນ ທັງກິນ ແລະ ດື່ມກັບຄົນຂີ້ເມົາດ້ວຍ

50ນາຍຂອງຄົນຮັບໃຊ້ຜູ້ນັ້ນຈະກັບມາໃນວັນທີ່ລາວບໍ່ຄາດຄິດ ແລະ ໃນເວລາທີ່ລາວບໍ່ຮູ້.

51ນາຍຈະຕັດລາວເປັນຕ່ອນໆ ແລະ ຈັດໃຫ້ລາວໄປຢູ່ໃນບ່ອນຂອງຄົນໜ້າຊື່ໃຈຄົດ, ທີ່ນັ້ນຈະມີການຮ້ອງໄຫ້ ແລະ ຂົບແຂ້ວຄ້ຽວຟັນ.