Matthew 25

Lao 2023 (ພຣະຄຳພີລາວສະບັບສະໄໝໃໝ່)

← Chapter 24 Jump to: Chapter 26 →

1“ໃນເວລານັ້ນ ອານາຈັກສະຫວັນປຽບເໝືອນສາວບໍລິສຸດສິບຄົນທີ່ຖືຕະກຽງຂອງຕົນອອກໄປຮັບເຈົ້າບ່າວ.

2ຫ້າຄົນໃນພວກເຂົາເປັນຄົນໂງ່ ແລະ ອີກຫ້າຄົນເປັນຄົນສະຫລາດ.

3ຝ່າຍພວກຄົນໂງ່ນັ້ນໄດ້ຖືເອົາຕະກຽງຂອງພວກເຂົາໄປແຕ່ບໍ່ໄດ້ເອົານ້ຳມັນໄປນໍາ.

4ສ່ວນພວກຄົນສະຫລາດນັ້ນໄດ້ເອົານ້ຳມັນໃສ່ຂວດຖືໄປພ້ອມກັບຕະກຽງຂອງພວກເຂົາ.

5ເປັນເວລາດົນນານທີ່ເຈົ້າບ່າວຈະມາ, ພວກເຂົາທັງໝົດຕ່າງກໍເຫງົານອນ ແລະ ຫລັບໄປ.

6“ພໍເຖິງເວລາທ່ຽງຄືນກໍມີສຽງຮ້ອງຂຶ້ນວ່າ: ‘ເຈົ້າບ່າວມາແລ້ວ! ຈົ່ງອອກມາຮັບເພິ່ນເທີ້ນ!’

7“ແລ້ວສາວບໍລິສຸດທັງໝົດຈຶ່ງຕື່ນຂຶ້ນ ແລະ ຈັດຕຽມຕະກຽງຂອງຕົນ.

8ແລ້ວພວກຄົນໂງ່ກໍເວົ້າກັບພວກຄົນສະຫລາດວ່າ, ‘ຂໍນ້ຳມັນຂອງພວກເຈົ້າໃຫ້ພວກຂ້ອຍແດ່ ຕະກຽງຂອງພວກຂ້ອຍໃກ້ຈະມອດແລ້ວ’.

9“ແຕ່ພວກເຂົາຕອບວ່າ, ‘ບໍ່ໄດ້ດອກ ນ້ຳມັນມີບໍ່ພຽງພໍສຳລັບພວກຂ້ອຍ ແລະ ພວກເຈົ້າ, ຈົ່ງໄປຫາຄົນຂາຍນໍ້າມັນ ແລະ ຊື້ເອົາສຳລັບພວກເຈົ້າສາ’.

10“ແຕ່ໃນຂະນະທີ່ພວກເຂົາກຳລັງອອກໄປຊື້ນໍ້າມັນຢູ່ນັ້ນ, ເຈົ້າບ່າວກໍມາຮອດ. ພວກສາວບໍລິສຸດທີ່ຕຽມພ້ອມຢູ່ແລ້ວກໍເຂົ້າໄປກັບເຈົ້າບ່າວໃນງານກິນລ້ຽງສົມລົດ ແລະ ປະຕູກໍອັດ.

11“ຫລັງຈາກນັ້ນ ພວກສາວບໍລິສຸດອີກຫ້າຄົນກໍມາຮອດ ແລະ ຮ້ອງວ່າ, ‘ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ! ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າເອີຍ! ຂໍເປີດປະຕູໃຫ້ພວກຂ້ານ້ອຍແດ່ທ້ອນ’.

12“ແຕ່ເພິ່ນໄດ້ຕອບວ່າ, ‘ເຮົາບອກພວກເຈົ້າທັງຫລາຍຕາມຄວາມຈິງວ່າ, ເຮົາບໍ່ຮູ້ຈັກພວກເຈົ້າ’.

13“ເຫດສະນັ້ນ ຈົ່ງເຝົ້າລະວັງຢູ່ ເພາະວ່າພວກເຈົ້າບໍ່ຮູ້ຈັກວັນ ຫລື ໂມງນັ້ນ.

14“ອີກເທື່ອໜຶ່ງ, ອານາຈັກສະຫວັນຍັງປຽບເໝືອນຊາຍຄົນໜຶ່ງທີ່ກຳລັງຈະອອກເດີນທາງໄປ ເພິ່ນຈຶ່ງເອີ້ນພວກຄົນຮັບໃຊ້ຂອງຕົນມາ ແລະ ມອບໝາຍໃຫ້ພວກເຂົາຮັບຜິດຊອບຊັບສິນຂອງຕົນ.

15ເພິ່ນໄດ້ມອບຄຳຫ້າຖົງ ໃຫ້ຄົນໜຶ່ງ, ສອງຖົງໃຫ້ຄົນໜຶ່ງ ແລະ ໜຶ່ງຖົງໃຫ້ອີກຄົນໜຶ່ງ, ຕາມຄວາມສາມາດຂອງແຕ່ລະຄົນ ແລ້ວເພິ່ນກໍອອກເດີນທາງໄປ.

16ຄົນທີ່ໄດ້ຮັບຄຳຫ້າຖົງກໍນຳໄປລົງທຶນທັນທີ ແລະ ໄດ້ກຳໄລມາອີກຫ້າຖົງ.

17ຄົນທີ່ໄດ້ຮັບສອງຖົງກໍເໝືອນກັນໄດ້ກຳໄລມາອີກສອງຖົງ.

18ສ່ວນຄົນທີ່ໄດ້ຮັບໜຶ່ງຖົງໄດ້ໄປຂຸດຂຸມ ແລະ ເອົາຄຳຂອງນາຍເຊື່ອງໄວ້.

19“ຫລັງຈາກຜ່ານໄປດົນນານຕໍ່ມາ ນາຍຂອງຄົນຮັບໃຊ້ເຫລົ່ານັ້ນກໍກັບມາ ແລະ ຄິດບັນຊີກັບພວກເຂົາ.

20ຄົນທີ່ໄດ້ຮັບຄຳຫ້າຖົງກໍ່ໄດ້ເຂົ້າມາພ້ອມກັບກຳໄລອີກຫ້າຖົງ ແລະ ກ່າວວ່າ, ‘ນາຍເອີຍ! ທ່ານໄດ້ມອບຄຳຫ້າຖົງໃຫ້ຂ້ານ້ອຍ ເບິ່ງແມ, ຂ້ານ້ອຍໄດ້ກຳໄລຫ້າຖົງຕື່ມອີກ’.

21“ນາຍຂອງລາວຕອບວ່າ, ‘ດີຫລາຍ ເຈົ້າເປັນຄົນຮັບໃຊ້ທີ່ດີ ແລະ ສັດຊື່! ເຈົ້າເປັນຜູ້ສັດຊື່ໃນຂອງເລັກນ້ອຍເຮົາຈະຕັ້ງເຈົ້າໃຫ້ເປັນຜູ້ເບິ່ງແຍງສິ່ງຂອງຫລາຍຢ່າງ, ຈົ່ງມາຮ່ວມຊື່ນຊົມຍິນດີກັບເຮົາ!’

22“ຄົນທີ່ໄດ້ຮັບສອງຖົງກໍເຂົ້າມາເໝືອນກັນ ແລະ ກ່າວວ່າ, ‘ນາຍເອີຍ, ທ່ານໄດ້ມອບຄຳສອງຖົງໃຫ້ຂ້ານ້ອຍ. ເບິ່ງແມ, ຂ້ານ້ອຍໄດ້ກຳໄລສອງຖົງຕື່ມອີກ’.

23“ນາຍຂອງລາວຕອບວ່າ, ‘ດີຫລາຍ ເຈົ້າເປັນຄົນຮັບໃຊ້ທີ່ດີ ແລະ ສັດຊື່! ເຈົ້າເປັນຜູ້ສັດຊື່ໃນຂອງເລັກນ້ອຍເຮົາຈະຕັ້ງເຈົ້າໃຫ້ເປັນຜູ້ເບິ່ງແຍງສິ່ງຂອງຫລາຍຢ່າງ. ຈົ່ງມາຮ່ວມຊື່ນຊົມຍິນດີກັບເຮົາ!’

24“ແລ້ວຄົນທີ່ໄດ້ຮັບຄຳໜຶ່ງຖົງກໍເຂົ້າມາ ແລະ ເວົ້າວ່າ, ‘ນາຍເອີຍ, ຂ້ານ້ອຍຮູ້ວ່າທ່ານເປັນຄົນເຄັ່ງຄັດ ທ່ານເກັບກ່ຽວຜົນໃນບ່ອນທີ່ທ່ານບໍ່ໄດ້ປູກ ແລະ ທ່ານຮວບຮວມຜົນລະປູກໃນບ່ອນທີ່ທ່ານບໍ່ໄດ້ຫວ່ານເມັດພືດ.

25ຂ້ານ້ອຍຢ້ານຈຶ່ງໄດ້ເອົາຄຳທີ່ທ່ານມອບໃຫ້ໄປຝັງດິນໄວ້. ເບິ່ງແມ, ນີ້ຄືຄຳຂອງທ່ານ’.

26“ນາຍຂອງລາວຕອບວ່າ, ‘ເຈົ້າຄົນຊົ່ວຊ້າ ແລະ ຜູ້ຮັບໃຊ້ທີ່ກຽດຄ້ານເອີຍ! ເຈົ້າກໍຮູ້ວ່າເຮົາເກັບກ່ຽວເອົາຜົນໃນບ່ອນທີ່ເຮົາບໍ່ໄດ້ຫວ່ານ ແລະ ຮວບຮວມເອົາຜົນລະປູກໃນບ່ອນທີ່ເຮົາບໍ່ໄດ້ຫວ່ານເມັດພືດ.

27ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າຄວນເອົາຄຳຂອງເຮົາໄປຝາກທະນາຄານໄວ້, ເພື່ອວ່າເມື່ອເຮົາກັບມາເຮົາກໍຈະໄດ້ຄຳນັ້ນຄືນພ້ອມກັບດອກເບ້ຍ.

28“‘ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງເອົາຄຳໜຶ່ງຖົງນັ້ນໄປຈາກມັນ ແລະ ມອບໃຫ້ຄົນທີ່ມີສິບຖົງ.

29ເພາະຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ມີຢູ່ແລ້ວກໍຈະໄດ້ຮັບເພີ່ມເຕີມຂຶ້ນອີກ ແລະ ພວກເຂົາຈະມີຢ່າງອຸດົມສົມບູນ. ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ບໍ່ມີ ແມ່ນແຕ່ສິ່ງທີ່ພວກເຂົາມີຢູ່ນັ້ນ ກໍຈະຖືກຍົກເອົາໄປຈາກພວກເຂົາ.

30ແລະ ໂຍນຄົນຮັບໃຊ້ຜູ້ບໍ່ມີປະໂຫຍດຄົນນີ້ຖິ້ມອອກໄປຂ້າງນອກໃນທີ່ມືດ ບ່ອນທີ່ມີການຮ້ອງໄຫ້ ແລະ ຂົບແຂ້ວຢູ່’.

31“ເມື່ອບຸດມະນຸດມາດ້ວຍສະຫງ່າລາສີຂອງພຣະອົງພ້ອມດ້ວຍເທວະດາທັງໝົດ, ພຣະອົງຈະນັ່ງເທິງບັນລັງອັນຮຸ່ງເຮືອງຂອງພຣະອົງ.

32ປະຊາຊາດທັງໝົດຈະມາເຕົ້າໂຮມກັນຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະອົງ ແລະ ພຣະອົງຈະແຍກພວກເຂົາອອກຈາກກັນເໝືອນກັບຄົນລ້ຽງສັດແຍກແກະອອກຈາກຝູງແບ້.

33ພຣະອົງຈະຈັດໃຫ້ແກະຢູ່ເບື້ອງຂວາຂອງພຣະອົງ ສ່ວນຝູງແບ້ນັ້ນຈະໃຫ້ຢູ່ເບື້ອງຊ້າຍຂອງພຣະອົງ.

34“ແລ້ວກະສັດກໍຈະກ່າວກັບບັນດາຜູ້ທີ່ຢູ່ເບື້ອງຂວາຂອງພຣະອົງວ່າ, ‘ມາເທີ້ນ, ພວກເຈົ້າຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບພອນຈາກພຣະບິດາຂອງເຮົາ ຈົ່ງມາຮັບເອົາມໍລະດົກຂອງເຈົ້າ, ອານາຈັກທີ່ໄດ້ຈັດຕຽມໄວ້ສຳລັບພວກເຈົ້າຕັ້ງແຕ່ສ້າງໂລກ.

35ເພາະເມື່ອເຮົາຫິວເຂົ້າພວກເຈົ້າກໍເອົາໃຫ້ເຮົາກິນ, ເມື່ອເຮົາຫິວນໍ້າພວກເຈົ້າກໍເອົາໃຫ້ເຮົາດື່ມ, ເຮົາເປັນຄົນແປກໜ້າ ພວກເຈົ້າກໍໄດ້ຕ້ອນຮັບເຮົາໄວ້,

36ເຮົາຕ້ອງການເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ ພວກເຈົ້າກໍເອົາໃຫ້ເຮົານຸ່ງຫົ່ມ, ເມື່ອເຮົາເຈັບປ່ວຍພວກເຈົ້າກໍໄດ້ເບິ່ງແຍງເຮົາ, ເຮົາຢູ່ໃນຄຸກພວກເຈົ້າກໍໄດ້ມາຢ້ຽມຢາມເຮົາ’.

37“ແລ້ວຝ່າຍພວກຜູ້ຊອບທຳຈະຕອບພຣະອົງວ່າ, ‘ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າເອີຍ, ເມື່ອໃດທີ່ພວກຂ້ານ້ອຍເຫັນພຣະອົງຫິວເຂົ້າ ແລະ ໄດ້ເອົາເຂົ້າໃຫ້ພຣະອົງກິນ ຫລື ເຫັນພຣະອົງຫິວນ້ຳ ແລະ ໄດ້ເອົານໍ້າໃຫ້ພຣະອົງດື່ມ?

38ເມື່ອໃດທີ່ພວກຂ້ານ້ອຍເຫັນພຣະອົງເປັນຄົນແປກໜ້າ ແລະ ໄດ້ຕ້ອນຮັບພຣະອົງໄວ້ ຫລື ຖວາຍເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມເມື່ອພຣະອົງຕ້ອງການ?

39ເມື່ອໃດທີ່ພວກຂ້ານ້ອຍເຫັນພຣະອົງເຈັບປ່ວຍ ຫລື ຢູ່ໃນຄຸກ ແລະ ໄດ້ໄປຢ້ຽມຢາມພຣະອົງ?’

40“ກະສັດຈະຕອບວ່າ, ‘ເຮົາບອກພວກເຈົ້າຕາມຄວາມຈິງວ່າ, ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ພວກເຈົ້າໄດ້ເຮັດແກ່ຜູ້ຕໍ່າຕ້ອຍທີ່ສຸດຄົນໜຶ່ງໃນບັນດາພີ່ນ້ອງເຫລົ່ານີ້ຂອງເຮົາ ພວກເຈົ້າກໍໄດ້ເຮັດແກ່ເຮົາເໝືອນກັນ’.

41“ແລ້ວພຣະອົງຈະກ່າວຕໍ່ບັນດາຜູ້ທີ່ຢູ່ເບື້ອງຊ້າຍຂອງພຣະອົງວ່າ, ‘ພວກເຈົ້າທັງຫລາຍທີ່ຖືກສາບແຊ່ງ ຈົ່ງໄປຈາກເຮົາ, ຈົ່ງລົງໄປໃນບຶງໄຟທີ່ໄໝ້ຢູ່ເປັນນິດທີ່ໄດ້ຈັດຕຽມໄວ້ສຳລັບມານຮ້າຍ ແລະ ບໍລິວານຂອງມັນ.

42ເພາະເມື່ອເຮົາຫິວເຂົ້າ ພວກເຈົ້າກໍບໍ່ໄດ້ເອົາໃຫ້ເຮົາກິນ, ເມື່ອເຮົາຫິວນ້ຳ ພວກເຈົ້າກໍບໍ່ໄດ້ເອົາໃຫ້ເຮົາດື່ມ,

43ເມື່ອເຮົາເປັນຄົນແປກໜ້າມາ ພວກເຈົ້າກໍບໍ່ໄດ້ຕ້ອນຮັບເຮົາໄວ້, ເມື່ອເຮົາຕ້ອງການເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ ພວກເຈົ້າກໍບໍ່ໄດ້ເອົາໃຫ້ເຮົານຸ່ງຫົ່ມ, ເມື່ອເຮົາເຈັບປ່ວຍ ແລະ ຢູ່ໃນຄຸກ ພວກເຈົ້າກໍບໍ່ໄດ້ມາຢ້ຽມຢາມເຮົາ’.

44“ແລ້ວພວກເຂົາກໍຈະຕອບພຣະອົງວ່າ, ‘ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າເອີຍ, ເມື່ອໃດທີ່ພວກຂ້ານ້ອຍເຫັນພຣະອົງຫິວເຂົ້າ ຫລື ຫິວນ້ຳ ຫລື ເປັນຄົນແປກໜ້າ ຫລື ຕ້ອງການເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ ຫລື ເຈັບປ່ວຍ ຫລື ຢູ່ໃນຄຸກ ແລ້ວພວກຂ້ານ້ອຍບໍ່ໄດ້ບົວລະບັດພຣະອົງ?’

45“ພຣະອົງກໍຈະຕອບພວກເຂົາວ່າ, ‘ເຮົາບອກພວກເຈົ້າຕາມຄວາມຈິງວ່າ, ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ພວກເຈົ້າບໍ່ໄດ້ເຮັດແກ່ຜູ້ຕໍ່າຕ້ອຍທີ່ສຸດຄົນໜຶ່ງໃນຄົນເຫລົ່ານີ້ ພວກເຈົ້າກໍບໍ່ໄດ້ເຮັດແກ່ເຮົາເໝືອນກັນ’.

46“ແລ້ວຄົນເຫລົ່ານີ້ກໍຕ້ອງອອກໄປຮັບໂທດອັນຕະຫລອດໄປເປັນນິດ ແຕ່ຜູ້ຊອບທຳຈະເຂົ້າສູ່ຊີວິດນິລັນດອນ”.

← Chapter 24 Jump to: Chapter 26 →