Romans 11

Lao 2023 (ພຣະຄຳພີລາວສະບັບສະໄໝໃໝ່)

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →

1ຖ້າຢ່າງນັ້ນ ເຮົາຂໍຖາມວ່າ, ພຣະເຈົ້າໄດ້ປະຖິ້ມຄົນຂອງພຣະອົງແລ້ວບໍ? ບໍ່ແມ່ນຢ່າງນັ້ນດອກ! ເຮົາເອງກໍເປັນຊາວອິດສະຣາເອນຄົນໜຶ່ງ, ເປັນເຊື້ອສາຍຂອງອັບຣາຮາມ ມາຈາກເຜົ່າເບັນຢາມິນ.

2ພຣະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ປະຕິເສດບັນດາຄົນຂອງພຣະອົງທີ່ພຣະອົງຮູ້ຈັກຕັ້ງແຕ່ກ່ອນແລ້ວ. ພວກເຈົ້າບໍ່ຮູ້ພຣະຄຳພີຕອນທີ່ກ່າວເຖິງເອລີຢານັ້ນບໍ ທີ່ເພິ່ນໄດ້ອຸທອນຕໍ່ພຣະເຈົ້າກ່ຽວກັບອິດສະຣາເອນວ່າ,

3“ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າເອີຍ, ພວກເຂົາໄດ້ຂ້າບັນດາຜູ້ທຳນວາຍຂອງພຣະອົງ, ແລະ ຮື້ແທ່ນບູຊາຂອງພຣະອົງລົງ, ມີພຽງແຕ່ຂ້ານ້ອຍຜູ້ດຽວທີ່ເຫລືອຢູ່ ແລະ ພວກເຂົາກໍກຳລັງພະຍາຍາມຈະຂ້າຂ້ານ້ອຍເໝືອນກັນ”?

4ແລະ ພຣະເຈົ້າໄດ້ຕອບເພິ່ນວ່າຢ່າງໃດ? “ເຮົາໄດ້ສະຫງວນຄົນໄວ້ສຳລັບເຮົາເຈັດພັນຄົນ ເຊິ່ງບໍ່ໄດ້ຄຸເຂົ່າລົງຂາບໄຫວ້ພະບາອານ”.

5ດ້ວຍເຫດນັ້ນ ໃນປັດຈຸບັນນີ້ກໍຍັງມີຄົນທີ່ເຫລືອຢູ່ ເຊິ່ງຖືກເລືອກໄວ້ໂດຍພຣະຄຸນ.

6ແລະ ຖ້າເລືອກໂດຍພຣະຄຸນແລ້ວ ກໍບໍ່ແມ່ນໂດຍການປະຕິບັດອີກຕໍ່ໄປ, ເພາະຖ້າໂດຍການປະຕິບັດ ພຣະຄຸນຈະບໍ່ແມ່ນພຣະຄຸນອີກຕໍ່ໄປ.

7ຖ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວຈະວ່າຢ່າງໃດ? ປະຊາຊົນອິດສະຣາເອນບໍ່ໄດ້ຮັບໃນສິ່ງທີ່ພວກເຂົາດິ້ນລົນຊອກຫາ ແຕ່ຜູ້ທີ່ເລືອກໄວ້ນັ້ນເປັນຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບ, ສ່ວນຄົນອື່ນນັ້ນກໍຖືກເຮັດໃຫ້ມີໃຈແຂງກະດ້າງໄປ

8ຕາມທີ່ມີຄຳຂຽນໄວ້ໃນພຣະຄຳພີວ່າ, “ພຣະເຈົ້າໄດ້ໃຫ້ວິນຍານແຫ່ງຄວາມມຶນຊາແກ່ພວກເຂົາ, ຕາທີ່ເບິ່ງບໍ່ເຫັນ ແລະ ຫູທີ່ບໍ່ສາມາດຍິນ ຈົນເຖິງທຸກວັນນີ້”.

9ແລະ ດາວິດກ່າວວ່າ, “ຂໍໃຫ້ໂຕະອາຫານຂອງພວກເຂົາກາຍເປັນບ້ວງແຮ້ວ ແລະ ເປັນກັບດັກ ເປັນສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ສະດຸດ ແລະ ເປັນການລົງໂທດສຳລັບພວກເຂົາ.

10ຂໍໃຫ້ຕາຂອງພວກເຂົາມືດມົວໄປ ເພື່ອພວກເຂົາຈະເບິ່ງບໍ່ເຫັນ ແລະ ຂໍໃຫ້ຫລັງຂອງພວກເຂົາກົ່ງຕະຫລອດໄປ”.

11ເຮົາຈຶ່ງຖາມອີກວ່າ: ພວກເຂົາສະດຸດລົ້ມຈົນລຸກບໍ່ຂຶ້ນບໍ? ບໍ່ເປັນຢ່າງນັ້ນດອກ! ແຕ່ຍ້ອນການລ່ວງລະເມີດຂອງພວກເຂົາ, ຄວາມພົ້ນຈຶ່ງມາເຖິງຄົນຕ່າງຊາດເພື່ອເຮັດໃຫ້ຄົນອິດສະຣາເອນມີໃຈອິດສາ.

12ແຕ່ຖ້າການລ່ວງລະເມີດຂອງພວກເຂົາໝາຍເຖິງຄວາມຮັ່ງມີສຳລັບໂລກ, ແລະ ການສູນເສຍຂອງພວກເຂົາໝາຍເຖິງຄວາມຮັ່ງມີສຳລັບຄົນຕ່າງຊາດແລ້ວ, ຄວາມສົມບູນຂອງພວກເຂົາຍິ່ງຈະນຳຄວາມຮັ່ງມີມາໃຫ້ຫລາຍເທົ່າໃດນໍ!

13ເຮົາກຳລັງເວົ້າກັບພວກເຈົ້າທີ່ເປັນຄົນຕ່າງຊາດ. ເນື່ອງຈາກວ່າເຮົາເປັນອັກຄະສາວົກທີ່ຖືກໃຊ້ມາຫາຄົນຕ່າງຊາດ, ເຮົາມີຄວາມພູມໃຈໃນພັນທະກິດຂອງເຮົາ

14ໂດຍມີຄວາມຫວັງວ່າເຮົາຈະຊັກຊວນພີ່ນ້ອງຮ່ວມຊາດຂອງເຮົາໃຫ້ເກີດຄວາມອິດສາ ແລະ ເພື່ອຊ່ວຍພວກເຂົາບາງຄົນໃຫ້ພົ້ນໄດ້.

15ເພາະຖ້າການທີ່ພຣະເຈົ້າປະຖິ້ມພວກເຂົາ ເປັນເຫດໃຫ້ໂລກນີ້ຄືນດີກັນກັບພຣະອົງແລ້ວ, ການທີ່ພຣະອົງຮັບເອົາພວກເຂົາກັບຄືນມາອີກນັ້ນ ກໍເປັນເໝືອນກັບວ່າພວກເຂົາໄດ້ຕາຍໄປແລ້ວ ແລະ ກັບຄືນມາມີຊີວິດອີກ.

16ຖ້າແປ້ງສ່ວນທີ່ໄດ້ຖວາຍເປັນຜົນທຳອິດນັ້ນບໍລິສຸດ ແປ້ງທັງກ້ອນນັ້ນກໍຍ່ອມບໍລິສຸດ, ຖ້າຮາກຕົ້ນໄມ້ບໍລິສຸດ ກິ່ງທັງໝົດກໍບໍລິສຸດເໝືອນກັນ.

17ຖ້າກິ່ງກ້ານບາງສ່ວນຖືກຫັກອອກໄປ ແລະ ເຖິງແມ່ນເຈົ້າຈະເປັນໜໍ່ຂອງຕົ້ນໝາກກອກປ່າ ເຈົ້າກໍຖືກນຳມາຕໍ່ເຂົ້າໃນທ່າມກາງກິ່ງອື່ນໆ, ແລະ ບັດນີ້ ເຈົ້າກໍໄດ້ຮັບນ້ຳຫລໍ່ລ້ຽງຈາກຮາກຕົ້ນໝາກກອກເທດນັ້ນ,

18ກໍຢ່າຄິດວ່າຕົນເອງຢູ່ເໜືອກວ່າກິ່ງເຫລົ່ານັ້ນ. ຖ້າເຈົ້າເປັນຢ່າງນັ້ນ ກໍຈົ່ງພິຈາລະນາສິ່ງນີ້ວ່າ: ບໍ່ແມ່ນເຈົ້າທີ່ຄ້ຳຊູຮາກ ແຕ່ແມ່ນຮາກທີ່ຄ້ຳຊູເຈົ້າ.

19ແລ້ວເຈົ້າຈະເວົ້າວ່າ, “ກິ່ງເຫລົ່ານັ້ນຖືກຫັກອອກເພື່ອວ່າຈະໄດ້ເອົາຂ້ອຍມາຕໍ່ເຂົ້າໃສ່”.

20ກໍແມ່ນແລ້ວ ແຕ່ທີ່ພວກເຂົາຖືກຫັກອອກໄປນັ້ນກໍເພາະບໍ່ເຊື່ອ ສ່ວນເຈົ້າຢູ່ໄດ້ກໍເພາະຄວາມເຊື່ອ. ຢ່າໄດ້ຈອງຫອງເລີຍ, ແຕ່ຈົ່ງຢຳເກງ.

21ເພາະວ່າ ຖ້າພຣະເຈົ້າຍັງບໍ່ໄດ້ລະເວັ້ນກິ່ງເດີມໄວ້ ພຣະອົງກໍຈະບໍ່ລະເວັ້ນເຈົ້າໄວ້ເໝືອນກັນ.

22ເຫດສະນັ້ນ, ຈົ່ງພິຈາລະນາທັງຄວາມເມດຕາ ແລະ ຄວາມເຂັ້ມງວດຂອງພຣະເຈົ້າຄື: ເຂັ້ມງວດກັບບັນດາຜູ້ທີ່ລົ້ມລົງ, ແຕ່ເມດຕາເຈົ້າກໍຕໍ່ເມື່ອເຈົ້າຍັງຕັ້ງໝັ້ນຄົງຢູ່ໃນຄວາມເມດຕາຂອງພຣະອົງ. ຖ້າບໍ່ດັ່ງນັ້ນເຈົ້າກໍຈະຖືກຕັດອອກເໝືອນກັນ.

23ແລະ ຖ້າພວກເຂົາບໍ່ດື້ດ້ານຢູ່ໃນຄວາມບໍ່ເຊື່ອ ພວກເຂົາກໍຈະຖືກນໍາມາຕໍ່ເຂົ້າໃສ່ ເພາະວ່າພຣະເຈົ້າສາມາດນຳພວກເຂົາມາຕໍ່ເຂົ້າໃສ່ໄດ້ອີກ.

24ດ້ວຍວ່າ ຖ້າເຈົ້າຖືກຕັດອອກຈາກຕົ້ນທີ່ເປັນຕົ້ນໝາກກອກປ່າຕາມທຳມະຊາດ ແລະ ນຳມາຕໍ່ກິ່ງເຂົ້າກັບຕົ້ນໝາກກອກບ້ານທີ່ຂັດກັບທຳມະຊາດ ຈະງ່າຍກວ່ານັ້ນຫລາຍເທົ່າໃດທີ່ຈະນຳເອົາກິ່ງຕ່າງໆຕາມທຳມະຊາດມາຕໍ່ເຂົ້າກັບຕົ້ນເດີມຂອງມັນເອງ!

25ພີ່ນ້ອງທັງຫລາຍເອີຍ ເຮົາຢາກໃຫ້ພວກເຈົ້າຮູ້ເລື່ອງຂໍ້ລັບເລິກນີ້ ເພື່ອພວກເຈົ້າຈະບໍ່ໄດ້ຖືຕົນ ຄືອິດສະຣາເອນບາງຄົນຈະມີໃຈແຂງກະດ້າງຈົນກວ່າຄົນຕ່າງຊາດໄດ້ເຂົ້າມາຄົບຈຳນວນ

26ແລະ ດ້ວຍວິທີນີ້ ອິດສະຣາເອນທັງໝົດກໍຈະພົ້ນຕາມທີ່ມີຂຽນໄວ້ໃນພຣະຄຳພີວ່າ: “ພຣະຜູ້ຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນຈະມາຈາກຊີໂອນ, ພຣະອົງຈະກຳຈັດຄວາມອະທຳໃຫ້ພົ້ນຈາກຢາໂຄບ.

27ແລະ ນີ້ເປັນ ພັນທະສັນຍາຂອງເຮົາກັບພວກເຂົາ ເມື່ອເຮົາຍົກຄວາມບາບຂອງພວກເຂົາໄປ”.

28ຖ້າຈະເວົ້າຕາມຂ່າວປະເສີດ ພວກເຂົາເປັນສັດຕູເພື່ອເຫັນແກ່ພວກເຈົ້າ ແຕ່ຖ້າຈະເວົ້າຕາມການເລືອກໄວ້ນັ້ນ ພວກເຂົາກໍເປັນທີ່ຮັກເພື່ອເຫັນແກ່ບັນດາບັນພະບຸລຸດ,

29ເພາະວ່າຂອງປະທານຈາກພຣະເຈົ້າ ແລະ ການເອີ້ນຂອງພຣະອົງນັ້ນປ່ຽນແປງບໍ່ໄດ້.

30ເໝືອນກັນກັບພວກເຈົ້າເອງຜູ້ທີ່ເມື່ອກ່ອນເຄີຍບໍ່ເຊື່ອຟັງພຣະເຈົ້າ ແຕ່ບັດນີ້ ໄດ້ຮັບຄວາມເມດຕາອັນເປັນຜົນມາຈາກການບໍ່ເຊື່ອຟັງຂອງພວກເຂົາ,

31ດັ່ງນັ້ນ ໃນເວລານີ້ພວກເຂົາກໍບໍ່ເຊື່ອຟັງເໝືອນກັນ ເພື່ອວ່າບັດນີ້ ພວກເຂົາກໍຈະໄດ້ຮັບຄວາມເມດຕາອັນເປັນຜົນມາຈາກຄວາມເມດຕາຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ມີຕໍ່ພວກເຈົ້າ.

32ດ້ວຍວ່າ ພຣະເຈົ້າໄດ້ປ່ອຍໃຫ້ມະນຸດທັງຫລາຍບໍ່ເຊື່ອຟັງ ເພື່ອວ່າພຣະອົງຈະເມດຕາພວກເຂົາທຸກຄົນ.

33ໂອ ຄວາມຮັ່ງມີແຫ່ງປັນຍາ ແລະ ຄວາມຮູ້ຂອງພຣະເຈົ້າກໍເລິກເຊິ່ງແທ້! ຂໍ້ຕັດສິນຂອງພຣະອົງນັ້ນກໍບໍ່ສາມາດຢັ່ງຮູ້ໄດ້ ແລະ ວິຖີທາງຂອງພຣະອົງກໍເກີນກວ່າຈະຄົ້ນຫາໄດ້!

34“ຜູ້ໃດນໍ ຮູ້ຈິດໃຈຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້? ຫລື ຜູ້ໃດນໍ ທີ່ເປັນທີ່ປຶກສາຂອງພຣະອົງ?”

35“ຜູ້ໃດນໍ ເຄີຍຖວາຍສິ່ງໃດໃຫ້ພຣະເຈົ້າ ທີ່ພຣະເຈົ້າຈະຕ້ອງໃຊ້ຄືນແກ່ຕົນ?”

36ດ້ວຍວ່າ ສິ່ງສາລະພັດມາຈາກພຣະອົງ ໂດຍພຣະອົງ ແລະ ເພື່ອພຣະອົງ ຂໍໃຫ້ສະຫງ່າລາສີ ຈົ່ງມີແກ່ພຣະອົງຕະຫລອດໄປເປັນນິດ! ອາແມນ.

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →

Recommended Reading

Commentary Romans Commentaries → Devotional Romans Devotional Guide → Get This Bible Lao (ພຣະຄຳພີລາວສະບັບສະໄໝໃໝ່) Study Bible →