Romans 7

Lao 2023 (ພຣະຄຳພີລາວສະບັບສະໄໝໃໝ່)

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →

1ພີ່ນ້ອງທັງຫລາຍພວກເຈົ້າບໍ່ຮູ້ບໍ, ເພາະເຮົາກຳລັງເວົ້າກັບບັນດາຄົນທີ່ຮູ້ກົດບັນຍັດ ວ່າກົດບັນຍັດນັ້ນມີສິດອຳນາດເໜືອຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງກໍໃນຂະນະທີ່ຜູ້ນັ້ນຍັງມີຊີວິດຢູ່ເທົ່ານັ້ນ?

2ຕົວຢ່າງ, ຕາມກົດບັນຍັດແລ້ວແມ່ຍິງທີ່ແຕ່ງງານແລ້ວກໍມີຂໍ້ຜູກມັດກັບຜົວຂອງນາງຕາບໃດທີ່ຜົວຍັງມີຊີວິດຢູ່, ແຕ່ຖ້າຜົວຂອງນາງຕາຍໄປ, ນາງກໍພົ້ນຈາກກົດທີ່ຜູກມັດນາງກັບຜົວຂອງນາງ.

3ດັ່ງນັ້ນ ຖ້ານາງໄປມີເພດສຳພັນກັບຊາຍອື່ນຂະນະທີ່ຜົວຂອງນາງຍັງມີຊີວິດຢູ່ນາງກໍໄດ້ຊື່ວ່າເປັນຍິງຫລິ້ນຊູ້. ແຕ່ຖ້າຜົວຂອງນາງຕາຍແລ້ວ, ນາງກໍໄດ້ພົ້ນຈາກກົດນັ້ນ ແລະ ຖ້ານາງໄປແຕ່ງງານກັບຊາຍອື່ນອີກ ນາງກໍບໍ່ໄດ້ເປັນຍິງຫລິ້ນຊູ້.

4ດັ່ງນັ້ນ ພີ່ນ້ອງທັງຫລາຍຂອງເຮົາເອີຍ, ພວກເຈົ້າກໍເໝືອນກັນໄດ້ຕາຍຈາກກົດບັນຍັດໂດຍທາງກາຍຂອງພຣະຄຣິດເຈົ້າແລ້ວ, ເພື່ອພວກເຈົ້າຈະຕົກເປັນຂອງຜູ້ໜຶ່ງອີກຄື ເປັນຂອງພຣະອົງຜູ້ທີ່ເປັນຄືນມາຈາກຕາຍ ເພື່ອວ່າພວກເຮົາຈະເກີດຜົນຖວາຍແກ່ພຣະເຈົ້າ.

5ເພາະເມື່ອພວກເຮົາຖືກທຳມະຊາດບາບ ຄວບຄຸມຢູ່ຈຶ່ງຖືກກົດບັນຍັດກະຕຸ້ນຕັນຫາຊົ່ວໃຫ້ອອກລິດໃນຮ່າງກາຍຂອງພວກເຮົາ ເພື່ອໃຫ້ພວກເຮົາເກີດຜົນອັນນຳໄປສູ່ຄວາມຕາຍ.

6ແຕ່ບັດນີ້ ໂດຍການຕາຍຕໍ່ສິ່ງທີ່ຄັ້ງໜຶ່ງເຄີຍຜູກມັດພວກເຮົາ ພວກເຮົາກໍໄດ້ຮັບການປົດປ່ອຍຈາກກົດບັນຍັດແລ້ວ ເພື່ອຮັບໃຊ້ຕາມທາງໃໝ່ຄືຕາມພຣະວິນຍານບໍລິສຸດເຈົ້າ, ບໍ່ແມ່ນຕາມທາງເກົ່າ ຄືຕາມກົດບັນຍັດທີ່ເປັນຕົວອັກສອນ.

7ຖ້າເປັນຢ່າງນັ້ນແລ້ວ ພວກເຮົາຈະວ່າຢ່າງໃດ? ກົດບັນຍັດຄືຄວາມບາບບໍ? ບໍ່ແມ່ນຢ່າງນັ້ນແນ່ນອນ! ແທ້ຈິງແລ້ວຖ້າບໍ່ແມ່ນເພາະກົດບັນຍັດເຮົາກໍບໍ່ຮູ້ວ່າອັນໃດຄືບາບ ເພາະຖ້າກົດບັນຍັດບໍ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ວ່າ, “ຢ່າໂລບ”. ເຮົາກໍບໍ່ຮູ້ວ່າອັນໃດຄືຄວາມໂລບ.

8ແຕ່ວ່າຄວາມບາບໄດ້ສວຍໂອກາດຈາກພຣະບັນຍັດມາກໍ່ຄວາມໂລບທຸກຊະນິດຂຶ້ນໃນໂຕເຮົາ. ເພາະຖ້າບໍ່ມີກົດບັນຍັດຄວາມບາບກໍຕາຍແລ້ວ.

9ຄັ້ງໜຶ່ງ ເຮົາເຄີຍດຳເນີນຊີວິດໂດຍບໍ່ມີກົດບັນຍັດ, ແຕ່ພໍມີພຣະບັນຍັດຄວາມບາບກໍມີຊີວິດຂຶ້ນມາ ແລະ ເຮົາກໍຕາຍ.

10ເຮົາພົບວ່າພຣະບັນຍັດມີຈຸດປະສົງນຳຊີວິດມາໃຫ້ ແຕ່ຄວາມຈິງແລ້ວນຳຄວາມຕາຍມາໃຫ້.

11ເພາະວ່າ ຄວາມບາບໄດ້ສວຍໂອກາດຈາກພຣະບັນຍັດມາຫລອກລວງເຮົາ ແລະ ຄວາມບາບໄດ້ເຮັດໃຫ້ເຮົາຕາຍໂດຍທາງພຣະບັນຍັດນັ້ນ.

12ດ້ວຍເຫດນັ້ນ ກົດບັນຍັດຈຶ່ງສັກສິດ ແລະ ພຣະບັນຍັດກໍສັກສິດ, ຊອບທຳ ແລະ ດີ.

13ຖ້າຢ່າງນັ້ນແລ້ວ ສິ່ງທີ່ດີງາມກໍກາຍເປັນຄວາມຕາຍສຳລັບເຮົາບໍ? ບໍ່ແມ່ນຢ່າງນັ້ນດອກ! ແຕ່ເພື່ອໃຫ້ຮູ້ຈັກວ່າບາບຄືບາບ, ບາບນຳໃຊ້ສິ່ງທີ່ດີເພື່ອນໍາເອົາຄວາມຕາຍມາສູ່ເຮົາ. ເພື່ອວ່າໂດຍຜ່ານທາງພຣະບັນຍັດຈະໄດ້ເຫັນວ່າຄວາມບາບນັ້ນຊົ່ວຮ້າຍຫລາຍທີ່ສຸດ.

14ພວກເຮົາຮູ້ແລ້ວວ່າກົດບັນຍັດເປັນເລື່ອງຝ່າຍຈິດວິນຍານ, ແຕ່ເຮົາບໍ່ໄດ້ຢູ່ຝ່າຍຈິດວິນຍານ, ເຮົາຖືກຂາຍໃຫ້ເປັນຂ້າທາດຂອງຄວາມບາບ.

15ເຮົາບໍ່ເຂົ້າໃຈສິ່ງທີ່ເຮົາເຮັດຢູ່ ເພາະສິ່ງທີ່ເຮົາຢາກເຮັດເຮົາບໍ່ໄດ້ເຮັດ ແຕ່ສິ່ງທີ່ເຮົາກຽດຊັງເຮົາກັບໄປເຮັດ.

16ແລະ ຖ້າເຮົາເຮັດສິ່ງທີ່ເຮົາບໍ່ຢາກເຮັດນັ້ນ ເຮົາກໍເຫັນພ້ອມວ່າກົດບັນຍັດນັ້ນດີ.

17ດັ່ງນັ້ນ ຈຶ່ງບໍ່ແມ່ນໂຕເຮົາເອງທີ່ເປັນຜູ້ເຮັດສິ່ງນີ້ອີກຕໍ່ໄປ ແຕ່ແມ່ນຄວາມບາບທີ່ຢູ່ໃນໂຕເຮົາເປັນຜູ້ເຮັດ.

18ເພາະເຮົາຮູ້ວ່າບໍ່ມີສິ່ງດີອັນໃດຢູ່ໃນໂຕເຮົາ, ນັ້ນກໍຄື ທຳມະຊາດບາບ ຂອງເຮົາທີ່ຢູ່ໃນ. ເພາະວ່າເຮົາປາຖະໜາຈະເຮັດສິ່ງທີ່ດີ ແຕ່ເຮົາເຮັດບໍ່ໄດ້.

19ດ້ວຍວ່າ ເຮົາບໍ່ໄດ້ເຮັດສິ່ງດີທີ່ເຮົາຢາກເຮັດ ແຕ່ສິ່ງທີ່ຊົ່ວທີ່ເຮົາບໍ່ຢາກເຮັດເຮົາກໍຍັງເຮັດຢູ່.

20ຖ້າເຮົາເຮັດສິ່ງທີ່ເຮົາເອງບໍ່ຢາກເຮັດກໍບໍ່ແມ່ນໂຕເຮົາເອງເປັນຜູ້ເຮັດ ແຕ່ແມ່ນຄວາມບາບທີ່ຢູ່ໃນໂຕເຮົາເປັນຜູ້ເຮັດ.

21ດັ່ງນັ້ນ ເຮົາຈຶ່ງພົບວ່າມີກົດນີ້ຢູ່ຄື: ເມື່ອເຮົາຢາກເຮັດສິ່ງທີ່ດີ ຄວາມຊົ່ວກໍຢູ່ທີ່ນັ້ນກັບເຮົາແລ້ວ.

22ເພາະວ່າສ່ວນເລິກໃນຈິດໃຈຂອງເຮົາແລ້ວເຮົາປິຕິຍິນດີໃນກົດບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ,

23ແຕ່ເຮົາເຫັນກົດອື່ນອີກຢູ່ໃນຮ່າງກາຍຂອງເຮົາ, ກົດນີ້ຕໍ່ສູ້ກັບກົດພາຍໃນຈິດໃຈຂອງເຮົາ ແລະ ເຮັດໃຫ້ເຮົາເປັນນັກໂທດຂອງກົດແຫ່ງຄວາມບາບທີ່ຢູ່ໃນຮ່າງກາຍຂອງເຮົາ.

24ເຮົາເປັນຄົນທີ່ໜ້າເວດທະນາແທ້ນໍ! ຜູ້ໃດຈະກອບກູ້ເຮົາໃຫ້ລອດພົ້ນຈາກຮ່າງກາຍແຫ່ງຄວາມຕາຍນີ້ໄດ້?

25ຂອບພຣະຄຸນພຣະເຈົ້າ ຜູ້ຊ່ວຍໃຫ້ເຮົາລອດພົ້ນໄດ້ໂດຍຜ່ານທາງພຣະເຢຊູຄຣິດເຈົ້າອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງພວກເຮົາ! ເຫດສະນັ້ນ ທາງດ້ານຈິດໃຈຂອງເຮົາ ເຮົາກໍເປັນຂ້າທາດຂອງກົດບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ ແຕ່ໃນດ້ານທຳມະຊາດບາບ ເຮົາກໍເປັນຂ້າທາດຂອງກົດແຫ່ງຄວາມບາບ.

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →