Matthew 6

Malagasy 2004 (DIEM PROTESTANTA)

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →

1–Tandremo ny manao adidy ara-pivavahana eo imason’ny olona mba ho hitany, sao ianareo tsy mahazo valisoa avy amin’ny Rainareo Izay any an-danitra.

2Koa rehefa manao fiantrana ianao, aza dia antsoantsoina ho ren’ny tany ama-monina, sahala amin’ny fanaon’ny mpihatsaravelatsihy any amin’ny sinagôga sy eny an-dalambe, mba hankalazan’ny olona azy. Lazaiko marina aminareo fa efa azony ny valisoany.

3Fa ianao kosa, rehefa manao fiantrana, aoka na dia ny olona sakaizanao indrindra aza tsy hahalala izay ataonao,

4hany ka miafina no anaovanao ny fiantrànao; ary ny Rainao Izay mahita ao amin’ny miafina no hamaly soa anao.

5–Rehefa mivavaka ianareo, aza mba manahaka ny mpihatsaravelatsihy. Tian-dry zareo ny maka toerana ao amin’ny sinagôga sy eny amin’ny fihaonan-dalana raha mivavaka, mba hahitan’ny olona azy. Lazaiko marina aminareo fa efa azony ny valisoany.

6Fa ianao kosa, rehefa mivavaka, midira ao amin’ny efitranonao, hidio ny varavarana, dia mivavaha amin’ny Rainao Izay ao amin’ny miafina; ary ny Rainao Izay mahita ao amin’ny miafina no hamaly soa anao.

7Rehefa mivavaka ianareo, aza mba maro teny tahaka ny mpanompo sampy. Heverin’izy ireny fa rehefa maro teny izy, vao henon’Andriamanitra.

8Koa aza mba manahaka azy ianareo, satria fantatry ny Rainareo rahateo ny zavatra ilainareo, alohan’ny hangatahanareo izany aminy.

9Koa mivavaha toy izao àry ianareo: «Ry Rainay any an-danitra ô, hohamasinina anie ny anaranao;

10ho tonga anie ny Fanjakanao; hatao anie ny sitraponao, eto an-tany tahaka ny any an-danitra.

11Omeo anay anio ny hanina sahaza anay,

12avelao ny helokay, ary tahaka izany koa no amelanay izay meloka taminay;

13aza avela ho azon’ny fakampanahy izahay, fa manafaha anay amin’ ilay Ratsy! [Anao ny fanjakana sy ny hery, Anao ny voninahitra mandrakizay! *Amen.]

14Eny, raha mamela ny fahadisoan’ny olona ianareo, dia mba hamela anareo koa ny Rainareo Izay any an-danitra;

15fa raha tsy mamela ny olona kosa ianareo, dia mba tsy hamela ny fahadisoanareo koa ny Rainareo Izay any an-danitra.

16–Rehefa mifady hanina ianareo, aza mba manahaka ny mpihatsaravelatsihy ka malahelo endrika. Ataon-dry zareo manjonitra ny tarehiny mba hahitan’ny olona azy hoe mifady hanina. Lazaiko marina aminareo fa efa azony ny valisoany.

17Fa ianao kosa, rehefa mifady hanina, dia sasao ny tavanao ary amboary tsara ny volonao,

18hany ka tsy ny olona no hahita anao hoe mifady hanina fa ny Rainao Izay ao amin’ny miafina; ary ny Rainao Izay mahita ao amin’ny miafina no hamaly soa anao.

19–Aza mangorona harena ho anareo etỳ an-tany, izay misy kadradraka sy harafesina manimba, sady misy mpangalatra mamaky trano sy mangalatra;

20fa manangòna harena ho anareo any an-danitra, izay tsy misy kadradraka na harafesina manimba sady tsy misy mpangalatra mamaky trano na mangalatra.

21Fa izay misy ny harenao no hisy ny fonao koa.

22–Ny maso no toy ny jiron’ny tena: koa amin’izany raha mahiratra ny masonao, dia mazava ny tenanao manontolo;

23raha jamba kosa ny masonao, dia maizina ny tenanao manontolo. Eny, raha maizina ilay fahazavana ao anatinao, dia vao mainka haizim-pito no hisy anao!

24–Tsy misy olona mahay manompo tompo roa; satria na ny anankiray ho hàlany ary ny anankiray ho tiany, na ny anankiray hombàny ary ny anankiray hohamavoiny. Tsy hainareo atao ny sady manompo an’Andriamanitra no manompo ny harena.

25–Noho izany indrindra no ilazako aminareo hoe: aza manahy ny amin’ny hanina sy fisotro izay tohan’ainareo, na ny amin’ny fitafiana izay ilain’ny tenanareo; moa tsy mihoatra ny hanina ve ny aina, ary tsy mihoatra ny fitafiana ve ny tena?

26Jereo ange ny voro-manidina: tsy mamafy na mijinja na manangona an-tsompitra manko izy ireny, kanefa fahanan’ny Rainareo Izay any an-danitra. Moa tsy sarobidy lavitra noho ireny ve ianareo?

27Fa iza aminareo, na dia be fanahiana toy inona aza, no mahay manalava kely monja ny andro iainany?

28Ary ahoana no anahianareo ny amin’ny fitafiana? Diniho tsara ny fanirin’ny voninkazo eny an-tsaha:

29tsy misasatra na mamoly izy ireny, kanefa lazaiko aminareo fa na i Salômôna, teo amin’ny voninahiny rehetra aza, dia tsy tsara fitafiana tahaka ny anankiray amin’izy ireny.

30Tafîn’Andriamanitra toy izany ny ahitra any an-tsaha, izay eny anio nefa atsipy any am-patana rahampitso; tsy mainka ve ianareo no hampitafîny, ry kely finoana?

31Noho izany, aza manahy ianareo ka manao hoe: inona no hohaninay? na hoe: inona no hosotroinay? na hoe: inona no hitafianay?

32Ireo mpanompo sampy manko no fatra-pikatsaka ireny rehetra ireny; fantatry ny Rainareo Izay any an-danitra kosa fa ilainareo avokoa izany.

33Nefa katsaho aloha ny Fanjakàn’Andriamanitra sy ny hanao ny marina nosoritany, dia homeny anareo ho fanampiny ireny rehetra ireny.

34Noho izany, aza manahy ny ho ampitso ianareo; satria ny ampitso hanahy ny ho azy, fa ampy ho an’ny andro anio ny fahoriana mitranga eo aminy.

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →

Recommended Reading

Commentary Matthew Commentaries → Devotional Matthew Devotional Guide → Get This Bible Malagasy (DIEM PROTESTANTA) Study Bible →