2 Corinthians 9

Malagasy (Baiboly Protestanta Malagasy 2011)

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →

1Fa ny amin’ny fahafoizam-pananana ho an’ny olona masina dia tsy misy tokony hanoratako aminareo.

2Fa fantatro ny fahazotoanareo ary nataoko rehareha tamin’ny Makedoniana ianareo hoe: Efa vonona hatramin’iny taona lasa iny i Akaia, ary ny zotom-ponareo dia nampirisika ny maro.

3Kanefa naniraka ireo rahalahy ireo ihany aho, fandrao ho foana ny reharehanay ny aminareo amin’izany zavatra izany, fa mba ho vonona tanteraka ianareo araka izay voalazako.

4Fandrao, raha toa ka hisy hiaraka amiko ny avy atỳ Makedonia ka hahita anareo tsy mbola vonona dia ho lasa henatra ho anay izany, mba tsy hilazana hoe henatra ho anareo.

5Noheveriko fa ilaina ny mangataka ny rahalahy hialoha lalana ahy hankany aminareo ka hanomana mialoha ny fanomezana izay efa nanomezanareo toky fa hataonareo, mba ho fanomezana noho ny fahalalahan-tanana izany fa tsy toy ny zavatra noterena hatao.

6Fa izao no lazaiko: Izay mamafy kely dia kely no hojinjainy; fa izay mamafy be dia be kosa no hojinjainy.

7Aoka ny olona rehetra samy hanome araka izay noheveriny tao am-pony avy, tsy amin’ny alahelo, na amin’ny faneriterena; satria «ny mpanome amin’ny fifaliana no tian’Andriamanitra» (Oha 22.8).

8Fa Andriamanitra mahay mampitombo ho anareo ny fahasoavana rehetra mba hanananareo ny ampy mandrakariva amin’ny zavatra rehetra, sady hitomboanareo amin’ny asa tsara rehetra;

9araka ny voasoratra hoe: Namafy izy, eny, nanome ho an’ny mahantra; maharitra mandrakizay ny fahamarinany (Sal 112.9).

10Ary izay manome voa ho an’ny mpamafy sy mofo hohanina dia hanome sy hahamaro ny voa afafinareo ary hampitombo ny vokatry ny fahamarinanareo,

11dia hanankarena amin’ny zavatra rehetra ianareo noho ny fahalalahan-tanana samihafa asehonareo, izay mahatonga ny fisaoranay an’Andriamanitra.

12Fa ny fanaovana izany fanompoam-pivavahana izany dia tsy mahafa-pahasahiranana ny olona masina ihany fa mahabe ny fisaoran’ny maro an’Andriamanitra koa,

13satria ny fahitana porofo ny toetranareo manao izany fanompoana izany no ankalazany an’Andriamanitra, noho ny fankatoavanareo tamin’ny fanekena ny Filazantsaran’i Kristy sy noho ny fahalalahan-tanana nasehonareo taminy sy tamin’ny olona rehetra;

14ary amin’ny vavaka ataony ho anareo dia maneho fitiavana anareo izy noho ny haben’ny fahasoavan’Andriamanitra aminareo.

15Isaorana anie Andriamanitra noho ny fanomezany tsy hay tononina.

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →