Hebrews 6

Malagasy (Baiboly Protestanta Malagasy 2011)

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →

1Koa aoka hilaozantsika ny abidim-pianarana ny amin’i Kristy, fa aoka handroso ho amin’ny tanteraka isika ka tsy hanao fanorenana indray, dia fibebahana hahafahana amin’ny asa maty sy finoana an’Andriamanitra,

2ary fampianarana ny amin’ny batisa sy ny fametrahan-tanana, ary ny fitsanganan’ny maty sy ny fitsarana mandrakizay.

3Izany no hataontsika raha avelan’Andriamanitra.

4Fa izay efa nohazavaina indray mandeha sady efa nanandrana ny fanomezana avy any an-danitra sy efa nandray ny Fanahy Masina

5ary efa nanandrana ny teny tsaran’Andriamanitra sy ny herin’ny fiainana ho avy,

6nefa nihemotra, dia tsy azo havaozina indray ho amin’ny fibebahana, satria manombo ny Zanak’Andriamanitra indray amin’ny hazofijaliana ka manala-baraka Azy.

7Fa izay tany mifoka ny ranonorana milatsaka aminy matetika ka maniry anana tsara ho an’ny olona nambolena azy dia mahazo fitahiana avy amin’Andriamanitra;

8fa izay maniry tsilo sy songosongo kosa dia lavina sady akaikin’ny ozona, ary ny hiafarany dia hodorana.

9Nefa, ry malala, na dia miteny izany aza izahay, dia manantena zavatra tsara ny aminareo, dia izay momba ny famonjena.

10Fa Andriamanitra tsy mba tsy marina ka hanadino ny asanareo sy ny fitiavana izay nasehonareo ho voninahitry ny anarany, raha nanompo ny olona masina ianareo sady mbola manompo ihany.

11Mbola irinay ianareo rehetra samy haneho izany fahazotoana izany mba hahazo ny fahatokiana be ny amin’ny fanantenana hatramin’ny farany,

12mba tsy ho ketraka ianareo fa hanahaka ireo mandova araka ny teny fikasana amin’ny finoana sy ny faharetana.

13Fa Andriamanitra nanao teny fikasana tamin’i Abrahama, ary satria tsy nisy lehibe noho ny tenany izay azony nianianana, dia nianiana tamin’ny tenany Izy

14ka niteny hoe: «Hitahy anao tokoa Aho ary hahamaro dia hahamaro anao» (Gen 22.17).

15Ary araka izany, rehefa naharitra tsara i Abrahama dia nahazo izay nampanantenain’ny teny fikasana.

16Fa ny olona dia mianiana amin’izay lehibe noho ny tenany; ary ny fianianana dia ataony mba hahamafy ny teny ka hampitsahatra ny fifandirana rehetra.

17Ary amin’izany, mainka fa raha Andriamanitra ta haneho ny tsy fiovan’ny sitrapony amin’ny mpandova araka ny teny fikasana, dia nataony mafy orina tamin’ny fianianana izany,

18mba ho zavatra roa loha tsy mety miova, izay tsy hain’Andriamanitra andaingana, no sady hahazoantsika fampirisihana mafy, dia isika izay nitady fialofana amin’ny fihazonana ny fanantenana napetraka eo anoloantsika.

19Izany fanantenana izany no ananantsika ho vatofantsiky ny aina sady mafy no tsy mihetsika ary miditra any anatin’ny efitra lamba;

20tany no nidiran’i Jesosy ho Mpialoha lalana antsika, rehefa tonga Mpisoronabe mandrakizay araka ny fomban’i Melkizedeka Izy.

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →