Acts 11

Burmese MCLZV

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →

1လူမ်ိဳးျခားမ်ားသည္လည္းဘုရားသခင္၏ ႏွုတ္ကပတ္တရားေတာ္ကိုခံယူၾကေၾကာင္း ယုဒျပည္ရွိတမန္ေတာ္မ်ားႏွင့္ညီအစ္ကို မ်ားၾကားသိၾက၏။-

2ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕သို႔ေပတ႐ုေရာက္လာေသာ အခါ လူမ်ိဳးျခားတို႔အားအေရဖ်ားလွီး မဂၤလာေပးျခင္းကိုလိုလား သူတို႔သည္ ေပတ႐ုႏွင့္ေဆြးေႏြးျငင္းခုံၾက၏။-

3သူတို႔က ``သင္သည္အေရဖ်ားလွီးမဂၤလာ ကို မခံမယူသူလူမ်ိဳးျခားမ်ားထံလည္ ပတ္၍ သူတို႔ႏွင့္အတူစားေသာက္ပါသည္ တကား'' ဟုဆိုၾက၏။-

4သို႔ျဖစ္၍ေပတ႐ုသည္သူတို႔အား ျဖစ္ပ်က္ ခဲ့သမၽွေသာအေၾကာင္းအရာတို႔ကိုအစ မွအဆုံးတိုင္ေအာင္ရွင္းလင္းေျပာျပ၏။

5ေပတ႐ုက ``ငါသည္ယုေပၸၿမိဳ႕တြင္ဆုေတာင္း ပတၳနာျပဳလ်က္ေနစဥ္ ဗ်ာဒိတ္႐ူပါ႐ုံကို ျမင္ရ၏။ ရြက္ထည္ႀကီးႏွင့္တူေသာအရာ တစ္ခုကိုေထာင့္ေလးေထာင့္မွကိုင္၍ မိုး ေကာင္းကင္မွခ်ေပးသည္ကိုျမင္ရ၏။-

6ထိုအရာသည္ငါ့အနီးသို႔ေရာက္ရွိလာ၏။ ေသခ်ာစြာၾကည့္ရွုလိုက္ေသာအခါေျခေလး ေခ်ာင္းသတၱဝါမ်ား၊ သားရဲမ်ား၊ တြားတတ္ ေသာသတၱဝါမ်ားႏွင့္ေကာင္းကင္ငွက္မ်ား ကိုျမင္ရ၏။-

7ထိုေနာက္ `ေပတ႐ုထေလာ့၊ သတ္စားေလာ့' ဟု ဆိုေသာအသံကိုငါၾကားရ၏။-

8သို႔ရာတြင္ငါက `သခင္ဘုရား၊ အဘယ္နည္း ႏွင့္မၽွမျဖစ္နိုင္ပါ။ အကၽြန္ုပ္သည္ညစ္ညမ္း ေသာအရာ၊ သို႔မဟုတ္မသန႔္စင္ေသာအရာ ကိုအဘယ္အခါ၌မၽွမစားဘူးပါ' ဟု ျပန္၍ေလၽွာက္၏။-

9ထိုေနာက္ေကာင္းကင္အသံေတာ္က`ဘုရားသခင္ သန႔္စင္သည္ဟုဆိုသည့္အရာကို သင္သည္ညစ္ ညမ္းသည္ဟုမဆိုရ' ဟူ၍မိန႔္ေတာ္မူ၏။-

10ဤသို႔သုံးႀကိမ္တိုင္တိုင္ျဖစ္ပ်က္ၿပီးေနာက္ ထိုအရာခပ္သိမ္းတို႔ကိုမိုးေကာင္းကင္သို႔ ျပန္လည္႐ုပ္သိမ္းသြားေလ၏။-

11ထိုေနာက္ငါရွိရာအိမ္သို႔လူသုံးေယာက္ ႐ုတ္တရက္ေရာက္ရွိလာ၏။ သူတို႔သည္ ကဲသရိၿမိဳ႕မွငါ့ထံသို႔ေစလႊတ္လိုက္ သူမ်ားျဖစ္၏။-

12ဝိညာဥ္ေတာ္ကထိုသူတို႔ႏွင့္အတူမဆိုင္း မတြလိုက္သြားရန္ ငါ့အားအမိန႔္ရွိေတာ္မူ၏။ ယုေပၸၿမိဳ႕မွညီအစ္ကိုေျခာက္ေယာက္တို႔သည္လည္း ငါႏွင့္အတူလိုက္ခဲ့ၾက၏။ ငါတို႔အားလုံး ပင္ေကာ္ေနလိ၏အိမ္သို႔ဝင္ၾက၏။-

13ေကာ္ေနလိကမိမိ၏အိမ္တြင္ေကာင္းကင္ တမန္တစ္ပါးရပ္လ်က္`ယုေပၸၿမိဳ႕သို႔လူလႊတ္ ၍ရွိမုန္ေပတ႐ုဟုေခၚေသာသူကိုပင့္ ဖိတ္ေလာ့။-

14ထိုသူသည္သင္ႏွင့္အိမ္သူအိမ္သားမ်ားအား ကယ္တင္ျခင္းရရာရေၾကာင္းတရားစကား မ်ားကိုေဟာေျပာလိမ့္မည္' ဟူ၍ႁမြက္ဆို ေၾကာင္းကိုငါတို႔အားေျပာၾက၏။-

15ထိုေနာက္ငါသည္စ၍စကားေျပာေသာအခါ သန႔္ရွင္းေသာဝိညာဥ္ေတာ္သည္အထက္ကငါ တို႔အေပၚသို႔သက္ေရာက္ေတာ္မူသည္နည္းတူ ထိုသူတို႔အေပၚသို႔လည္းသက္ေရာက္ေတာ္ မူ၏။-

16ထိုအခါ `ေယာဟန္သည္ေရျဖင့္ဗတၱိဇံမဂၤလာ ကိုေပး၏။ သို႔ရာတြင္သင္တို႔သည္သန႔္ရွင္းေသာ ဝိညာဥ္ေတာ္ျဖင့္ဗတၱိဇံမဂၤလာခံရၾကလိမ့္ မည္' ဟူေသာသခင္ဘုရား၏စကားေတာ္ ကိုငါသည္ျပန္၍သတိရ၏။-

17ဘုရားသခင္သည္သခင္ေယရွုကိုယုံၾကည္သူ ငါတို႔အားေပးသနားေတာ္မူေသာဆုေက်းဇူး ကို ထိုလူမ်ိဳးျခားတို႔အားလည္းေပးေတာ္မူ ေၾကာင္းထင္ရွား၏။ သို႔ျဖစ္၍ငါသည္အဘယ္ သို႔ေသာသူျဖစ္၍ဘုရားသခင္ကိုဆီးတား နိုင္ပါမည္နည္း'' ဟုဆို၏။

18ထိုစကားကိုၾကားေသာအခါ ထိုသူတို႔သည္ ျပစ္တင္ေဝဖန္မွုကိုမျပဳၾကေတာ့ဘဲ ``ဘုရား သခင္သည္လူမ်ိဳးျခားတို႔အားလည္း ေနာင္တရ ၍အသက္ရွင္ခြင့္ကိုေပးေတာ္မူပါသည္တကား'' ဟုဆို၍ဘုရားသခင္၏ဂုဏ္ေတာ္ကိုခ်ီးကူး ၾက၏။

19သခင္ေယရွုကိုယုံၾကည္သူတို႔သည္ သေတဖန္ အသတ္ခံရခ်ိန္၌ျဖစ္ေပၚလာေသာႏွိပ္စက္ ညႇဥ္းဆဲမွုေၾကာင့္ အရပ္ရပ္သို႔ကြဲလြင့္သြား ၾက၏။ ထိုသူအခ်ိဳ႕တို႔သည္ဖိနိတ္ျပည္၊ ကုပ႐ုကၽြန္း၊ အႏၲိအုတ္ၿမိဳ႕သို႔တိုင္ေအာင္ ေရာက္ရွိၾက၏။ သူတို႔သည္ဘုရားသခင္၏ ႏွုတ္ကပတ္တရားေတာ္ကိုယုဒအမ်ိဳး သားတို႔အားသာေဟာေျပာၾက၏။-

20သို႔ရာတြင္သူတို႔အထဲတြင္သခင္ေယရွု ကိုယုံၾကည္သူ ကုပ႐ုျပည္သားႏွင့္ကုေရ ေနျပည္သားအခ်ိဳ႕ပါ၏။ သူတို႔သည္အႏၲိ အုတ္ၿမိဳ႕သို႔သြား၍ လူမ်ိဳးျခားတို႔အားလည္း သခင္ေယရွု၏အေၾကာင္းသတင္းေကာင္း ကိုေဟာေျပာေၾကညာၾက၏။-

21သူတို႔သည္သခင္ဘုရား၏တန္ခိုးေတာ္ ကိုခံယူရသျဖင့္ လူအေျမာက္အျမား ပင္ယုံၾကည္၍သခင္ဘုရားထံေျပာင္းလဲ လာၾက၏။

22ဤသတင္းကိုေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕ရွိအသင္း ေတာ္ၾကားလၽွင္ ဗာနဗအားအႏၲိအုတ္ၿမိဳ႕ သို႔ေစလႊတ္ၾက၏။-

23သူသည္ထိုၿမိဳ႕သို႔ေရာက္၍လူတို႔အား ဘုရား သခင္အဘယ္သို႔ေကာင္းခ်ီးေပးေတာ္မူသည္ ကိုျမင္ေသာအခါ ရႊင္လန္းဝမ္းေျမာက္သျဖင့္ သခင္ဘုရားအားစိတ္ႏွလုံးအႂကြင္းမဲ့ ယုံၾကည္ကိုးစား၍ သစၥာေစာင့္ၾကရန္တိုက္ တြန္းႏွိုးေဆာ္ေလသည္။-

24ဗာနဗသည္သူေတာ္ေကာင္းျဖစ္၍သန႔္ရွင္း ေသာဝိညာဥ္ေတာ္ႏွင့္လည္းေကာင္း၊ ယုံၾကည္ ျခင္းႏွင့္လည္းေကာင္းျပည့္ဝသျဖင့္မ်ားစြာ ေသာသူတို႔အားသခင္ဘုရားကိုယုံၾကည္ ေစ၏။

25ထိုေနာက္ဗာနဗသည္ေရွာလုကိုရွာရန္ တာရွုၿမိဳ႕သို႔သြား၏။-

26သူ႔ကိုေတြ႕လၽွင္အႏၲိအုတ္ၿမိဳ႕သို႔ေခၚခဲ့၏။ သူတို႔ ႏွစ္ဦးသည္တစ္ႏွစ္ပတ္လုံးအသင္းေတာ္ဝင္တို႔ ႏွင့္ေတြ႕ဆုံ၍ မ်ားစြာေသာလူပရိသတ္တို႔ကို သြန္သင္ၾက၏။ တပည့္ေတာ္တို႔သည္ပထမဆုံး အႀကိမ္ခရစ္ယာန္ဟုေခၚေဝၚသမုတ္ျခင္းခံ ၾကရသည့္အရပ္မွာအႏၲိအုတ္ၿမိဳ႕ျဖစ္သတည္း။

27ထိုအခါကာလ၌ပေရာဖက္အခ်ိဳ႕တို႔သည္ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕မွအႏၲိအုတ္ၿမိဳ႕သို႔လာၾက၏။-

28ထိုသူတို႔အနက္အာဂဗုနာမည္ရွိေသာသူသည္ သန႔္ရွင္းေသာဝိညာဥ္ေတာ္၏ႏွိုးေဆာ္ခ်က္အရ ထ၍ ကမၻာတစ္ဝွမ္းလုံးတြင္အစားအစာငတ္ မြတ္ေခါင္းပါးျခင္းေဘးႀကီးသင့္လိမ့္မည္ဟု ေဟာေျပာေလ၏။ (ဧကရာဇ္ဘုရင္ကေလာဒိ လက္ထက္၌ အကယ္ပင္ဤသို႔ငတ္မြတ္ေခါင္း ပါးခဲ့သတည္း။)-

29တပည့္ေတာ္တို႔သည္အသီးသီးတတ္နိုင္သမၽွ အတိုင္း ယုဒျပည္ရွိညီအစ္ကိုမ်ားအားကူညီ ေထာက္ပံ့ရန္ဆုံးျဖတ္ၾက၏။-

30ဤသို႔ဆုံးျဖတ္ၾကၿပီးေနာက္ေထာက္ပံ့ေငြ မ်ားကိုဗာနဗႏွင့္ေရွာလုမွတစ္ဆင့္ ေယ႐ု ရွလင္ၿမိဳ႕အသင္းေတာ္လူႀကီးမ်ားထံသို႔ ေပးပို႔ၾက၏။

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →