Acts 26

Burmese MCLZV

← Chapter 25 Jump to: Chapter 27 →

1အၿဂိပၸမင္းႀကီးက ``သင္ေလၽွာက္ထားနိုင္ သည္'' ဟုေပါလုအားဆိုေသာ္ ေပါလုသည္ လက္ကိုဆန႔္၍၊-

2``အရွင္အၿဂိပၸမင္းႀကီး၊ အကၽြန္ုပ္အားယုဒ အမ်ိဳးသားတို႔စြပ္စြဲခ်က္မ်ားႏွင့္ပတ္သက္ ၍ အရွင္၏ေရွ႕ေတာ္တြင္ေလၽွာက္လဲေခ်ပရ သည္မွာ အကၽြန္ုပ္အဖို႔ထူးျမတ္ေသာအခြင့္ အေရးပင္ျဖစ္သည္ဟုယူဆပါ၏။-

3အရွင္သည္ယုဒအမ်ိဳးသားတို႔၏႒ေလ့ ထုံးစံမ်ားႏွင့္ အျငင္းပြားတတ္သည့္ျပႆ နာမ်ားကိုသိရွိသူျဖစ္ပါ၏။ သို႔ျဖစ္၍ အကၽြန္ုပ္ေလၽွာက္ထားခ်က္ကိုစိတ္ရွည္လ်က္ နားေထာင္ေတာ္မူပါ။''

4``အကၽြန္ုပ္သည္ပ်ိဳရြယ္စဥ္အခါမွစ၍ ဦးစြာ မိမိ၏ဇာတိျပည္ရြာတြင္လည္းေကာင္း ထိုေနာက္ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕တြင္လည္းေကာင္း မည္သို႔ျပဳမူေနထိုင္ခဲ့သည္ကိုယုဒ အမ်ိဳးသားအေပါင္းတို႔သိၾကပါ၏။-

5အကၽြန္ုပ္ကိုသူတို႔သိၾကသည္မွာၾကာ ပါၿပီ။ အကၽြန္ုပ္သည္ယုဒဘာသာတြင္ အက်ပ္တည္းဆုံးေသာစည္းမ်ဥ္းမ်ားကို လိုက္နာက်င့္သုံးသည့္ဖာရိရွဲဂိုဏ္းဝင္ တစ္ေယာက္အေနျဖင့္ေနထိုင္ျပဳမူခဲ့ ေၾကာင္းကို ထိုသူတို႔သက္ေသခံလိုက ခံနိုင္ၾကပါ၏။-

6ဘုရားသခင္သည္အကၽြန္ုပ္တို႔၏ဘိုးေဘး မ်ားအားထားေတာ္မူသည့္ကတိေတာ္ကို အကၽြန္ုပ္ေမၽွာ္လင့္ေစာင့္စားသည့္အတြက္ ယခုအခါအကၽြန္ုပ္သည္အစစ္အေဆး ခံေနရပါ၏။-

7ထိုကတိေတာ္ကားယုဒအမ်ိဳးအႏြယ္ တစ္ဆယ့္ႏွစ္ပါးတို႔သည္ ေန႔ညမျပတ္ ဘုရားသခင္ကိုဝတ္ျပဳကိုးကြယ္လ်က္ ေမၽွာ္လင့္ေစာင့္စားေနၾကသည့္ကတိ ေတာ္ပင္ျဖစ္ပါ၏။ အရွင္မင္းႀကီး၊ ဤ သို႔ေမၽွာ္လင့္ေစာင့္စားျခင္းေၾကာင့္ အကၽြန္ုပ္ အားယုဒအမ်ိဳးသားတို႔စြပ္စြဲေျပာဆို ၾကျခင္းျဖစ္ပါ၏။-

8သူေသတို႔ကိုဘုရားသခင္ရွင္ျပန္ထ ေျမာက္ေစေတာ္မူသည္ကို ဤတြင္ရွိေနသူ တို႔အဘယ္ေၾကာင့္မယုံနိုင္ၾကပါသနည္း။''

9``အကၽြန္ုပ္ကိုယ္တိုင္ပင္လၽွင္ နာဇရက္ၿမိဳ႕ သားေယရွု၏နာမေတာ္ႏွင့္ဆန႔္က်င္သည့္ အမွုမ်ားကိုျပဳသင့္သည္ဟုယူဆခဲ့ပါ၏။-

10ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕တြင္ထိုသို႔ျပဳခဲ့ပါ၏။ ယဇ္ပုေရာဟိတ္ႀကီးမ်ား၏အမိန႔္အာဏာ ျဖင့္ ယုံၾကည္သူအေျမာက္အျမားကိုေထာင္ သြင္း၍အက်ဥ္းထားခဲ့ပါ၏။ သူတို႔အား ေသဒဏ္စီရင္ခ်ိန္၌လည္း အကၽြန္ုပ္သေဘာ တူမဲဆႏၵေပးခဲ့ပါ၏။-

11တရားဇရပ္မ်ားတြင္သူတို႔အားႀကိမ္ဖန္ မ်ားစြာအျပစ္ဒဏ္ေပးေစၿပီးလၽွင္ သူတို႔ ၏အယူဝါဒကိုစြန႔္လႊတ္ၾကေစရန္ႀကိဳး စားေဆာင္ရြက္ခဲ့ပါ၏။ သူတို႔အေပၚ၌ ေဒါသစိတ္မႊန္၍ေနသျဖင့္ အကၽြန္ုပ္သည္ နိုင္ငံရပ္ျခားၿမိဳ႕မ်ားသို႔ပင္သြားေရာက္ ၍သူတို႔ကိုညႇဥ္းဆဲခဲ့ပါ၏။''

12``ဤရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္အကၽြန္ုပ္သည္ယဇ္ ပုေရာဟိတ္ႀကီးမ်ားထံမွ အခြင့္အာဏာရ ယူ၍ဒမာသက္ၿမိဳ႕သို႔သြားပါ၏။ သို႔သြား လ်က္ေနစဥ္၊-

13မြန္းတည့္ခ်ိန္၌ေကာင္းကင္မွေနေရာင္ထက္ ပင္ ထြန္းလင္းေတာက္ပသည့္အလင္းေရာင္ကို အကၽြန္ုပ္ျမင္ရပါ၏။-

14ထိုအခါအကၽြန္ုပ္တို႔အားလုံးပင္ေျမေပၚ သို႔လဲက်ၾကပါ၏။ ထိုေနာက္ေဟျဗဲဘာသာ စကားျဖင့္`ေရွာလု၊ ေရွာလု၊ သင္အဘယ္ေၾကာင့္ ငါ့ကိုႏွိပ္စက္ညႇဥ္းဆဲသနည္း။ တုတ္ခၽြန္ကို ေျခႏွင့္ေက်ာက္လၽွင္ သင္သာလၽွင္နာက်င္ လိမ့္မည္' ဟူေသာအသံကိုအကၽြန္ုပ္ၾကား ပါ၏။-

15ထိုအခါအကၽြန္ုပ္က `အရွင္၊ အရွင္သည္ အဘယ္သူျဖစ္ပါသနည္း' ဟုေမးေလၽွာက္ ပါ၏။ ထိုအရွင္က `ငါကားသင္ႏွိပ္စက္ညႇဥ္း ဆဲေနသည့္ေယရွုတည္း။-

16သို႔ရာတြင္ယခုထ၍မတ္တပ္ရပ္ေလာ့။ သင့္ အားငါ၏အမွုေတာ္ေဆာင္အျဖစ္ခန႔္ထားရန္ သင္၏ထံသို႔ငါႂကြလာျခင္းျဖစ္၏။ ယေန႔ သင္ျမင္ရသည့္ဗ်ာဒိတ္႐ူပါ႐ုံအေၾကာင္း ႏွင့္ ေနာင္အခါငါေဖာ္ျပလတၱံ့ေသာအေၾကာင္း အရာတို႔ကိုသင္သည္သူတစ္ပါးတို႔အား သက္ေသခံရမည္။-

17ငါသည္သင့္အားဣသေရလအမ်ိဳးသား တို႔၏လက္မွလည္းေကာင္း၊ ငါေစလႊတ္၍သင္ သြားေရာက္ေဟာေျပာမည့္လူမ်ိဳးျခားတို႔ ၏လက္မွလည္းေကာင္းကယ္ဆယ္မည္။-

18သင္သည္လူမ်ိဳးျခားတို႔၏မ်က္စိကိုဖြင့္ ေပးရမည္။ သူတို႔အားအေမွာင္မွအလင္း သို႔ကူးေျမာက္ေစ၍ စာတန္အာဏာစက္မွ ဘုရားသခင္၏အာဏာစက္သို႔ကူးေျပာင္း ေစရမည္။ ထိုသူတို႔သည္ငါ့ကိုယုံၾကည္ျခင္း အားျဖင့္အျပစ္မ်ားေျပလြတ္လ်က္ ဘုရား သခင္ေရြးေကာက္ေတာ္မူေသာလူစုေတာ္ တြင္အပါအဝင္ျဖစ္ရလိမ့္မည္' ဟုမိန႔္ ေတာ္မူပါ၏။''

19``အရွင္အၿဂိပၸမင္းႀကီး၊ အကၽြန္ုပ္သည္ေကာင္း ကင္မွရရွိသည့္ဗ်ာဒိတ္႐ူပါ႐ုံကိုမလြန္ဆန္ နိုင္ပါ။ `သင္တို႔သည္ေနာင္တရ၍ဘုရားသခင္ ထံေျပာင္းလဲရၾကမည္။ ေနာင္တႏွင့္ေလ်ာ္ကန္ သည့္အက်င့္ကိုက်င့္ရၾကမည္' ဟု၊-

20ဦးစြာဒမာသက္ၿမိဳ႕၊ ထိုေနာက္ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕ မွစ၍ ယုဒျပည္တစ္ျပည္လုံးရွိလူတို႔အား လည္းေကာင္း၊ လူမ်ိဳးျခားတို႔အားလည္းေကာင္း အကၽြန္ုပ္ေဟာေျပာပါ၏။-

21ထို႔ေၾကာင့္ယုဒအမ်ိဳးသားတို႔သည္ အကၽြန္ုပ္ ကိုဗိမာန္ေတာ္ထဲတြင္ဖမ္းဆီး၍သတ္ရန္ ႀကိဳးစားၾကပါ၏။-

22သို႔ေသာ္ဘုရားသခင္သည္အကၽြန္ုပ္ကိုမစ ေတာ္မူသျဖင့္ ယေန႔တိုင္ေအာင္အကၽြန္ုပ္သည္ အသက္ရွင္၍ယုတ္ျမတ္မဟူလူအေပါင္းတို႔ အားသက္ေသခံလ်က္ရွိပါ၏။ ေမရွိယသည္ အေသခံေတာ္မူရမည္ဟူ၍လည္းေကာင္း၊ ကိုယ္ေတာ္သည္ေသျခင္းမွအဦးထေျမာက္ ေတာ္မူၿပီးလၽွင္ ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔ ႏွင့္လူမ်ိဳးျခားတို႔အား ကယ္တင္ျခင္း အလင္းတရားေတာ္ကိုေၾကညာေတာ္မူ လိမ့္မည္ဟူ၍လည္းေကာင္း ေမာေရွႏွင့္ပေရာ ဖက္မ်ားေဟာၾကားခဲ့သည့္အတိုင္းအကၽြန္ုပ္ သည္ေဟာေျပာပါ၏'' ဟုေခ်ပေလၽွာက္ ထား၏။

24ဤသို႔ေလၽွာက္လ်က္ေနစဥ္ေဖတၱဳက ``ေပါလု၊ သင္သည္႐ူးသြပ္ေလၿပီ။ အတတ္လြန္ကဲ၍ သူ႐ူးျဖစ္ေလၿပီတကား'' ဟုေအာ္၍ေျပာ ၏။

25ေပါလုက ``အရွင္မင္းႀကီး၊ အကၽြန္ုပ္သည္ သူ႐ူးမဟုတ္ပါ။ အရွင့္အားေလးနက္ေသာ အမွန္တရားကိုေလၽွာက္ထားျခင္းျဖစ္ပါ၏။-

26အၿဂိပၸဘုရင္မင္းျမတ္၊ ထိုအမွုအရာမ်ား အေၾကာင္းကိုအရွင္သိေတာ္မူသည္ျဖစ္၍ အကၽြန္ုပ္သည္အရွင္၏ေရွ႕ေတာ္တြင္ရဲဝံ့စြာ ေလၽွာက္ထားျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ထိုအမွုအရာ မ်ားသည္ေခ်ာင္ႀကိဳေခ်ာင္ၾကားတြင္ျဖစ္ပ်က္ ခဲ့သည္မဟုတ္ပါ။ ယင္းအေၾကာင္းအရာ အလုံးစုံကိုအရွင္မင္းႀကီးသိေတာ္မူ ၿပီးျဖစ္သည္ဟုအကၽြန္ုပ္ယုံၾကည္ပါ၏။-

27အၿဂိပၸဘုရင္မင္းျမတ္၊ အရွင္သည္ပေရာ ဖက္က်မ္းမ်ားကိုယုံၾကည္ေတာ္မူပါ သေလာ။ အရွင္ယုံၾကည္ေတာ္မူေၾကာင္းကို အကၽြန္ုပ္သိပါ၏'' ဟုေလၽွာက္၏။

28အၿဂိပၸမင္းက ``သင္သည္ဤမၽွတိုေတာင္း သည့္အခ်ိန္၌ ငါ့ကိုခရစ္ယာန္ျဖစ္ေစနိုင္ မည္ဟုထင္မွတ္ပါသေလာ'' ဟုဆို၏။

29ေပါလုက ``အခ်ိန္တိုသည္ၾကာသည္မွာ ပ႒ာနမဟုတ္ပါ။ အရွင္မင္းႀကီးႏွင့္တကြ ယေန႔အကၽြန္ုပ္ေျပာဆိုသည္ကို နားေထာင္ လ်က္ရွိၾကေသာလူအေပါင္းတို႔သည္ ဤ အေႏွာင္အဖြဲ႕ခံရမွုမွလြဲ၍အကၽြန္ုပ္ကဲ့ သို႔ပင္ျဖစ္လာၾကေစရန္ ဘုရားသခင္ ထံေတာ္သို႔အကၽြန္ုပ္ဆုေတာင္းပါ၏'' ဟု ေလၽွာက္ေလသည္။

30ထိုအခါမင္းႀကီးႏွင့္ဘုရင္ခံတို႔သည္ မိ ဖုရားေဗရနိတ္ႏွင့္အဖြဲ႕ဝင္အေပါင္းတို႔ ႏွင့္တကြေနရာမွထၾက၏။-

31သူတို႔သည္ထိုေနရာမွထြက္ခြာသြားၿပီး ေနာက္ ``ဤသူသည္ေသဒဏ္သို႔မဟုတ္ေထာင္ ဒဏ္ခံထိုက္သည့္ျပစ္မွုတစ္စုံတစ္ရာကိုမၽွ မကူးလြန္'' ဟုအခ်င္းခ်င္းေျပာဆိုၾက၏။-

32အၿဂိပၸမင္းက ``အကယ္၍ဤသူသည္ကဲသာ ဘုရင္ထံသို႔အယူခံဝင္ရန္မေလၽွာက္ထား ခဲ့ပါမူသူ႔ကိုလႊတ္ပစ္နိုင္၏'' ဟုေဖတၱဳ အားေျပာ၏။

← Chapter 25 Jump to: Chapter 27 →