Acts 8

Burmese MCLZV

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →

1ထိုေန႔မွစ၍ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕ရွိအသင္းေတာ္ ဝင္အေပါင္းတို႔သည္ ႏွိပ္စက္ညႇဥ္းဆဲျခင္းကို ျပင္းထန္စြာခံရၾက၏။ သို႔ျဖစ္၍သူတို႔သည္ ယုဒျပည္ႏွင့္ ရွမာရိျပည္မ်ားသို႔ကြဲလြင့္ သြားၾကကုန္၏။ တမန္ေတာ္မ်ားသာလၽွင္ က်န္ရစ္ခဲ့ၾက၏။-

2ဘုရားတရားၾကည္ညိဳသူလူအခ်ိဳ႕တို႔ သည္ သေတဖန္ကိုသၿဂႋဳဟ္၍သည္းစြာငိုေႂကြး ျမည္တမ္းၾက၏။

3သို႔ရာတြင္ေရွာလုသည္အသင္းေတာ္ကို ေပ်ာက္ပ်က္ေစရန္ႀကိဳးစားလ်က္ေန၏။ သူ သည္တစ္အိမ္ၿပီးတစ္အိမ္ဝင္၍ ယုံၾကည္သူ အမ်ိဳးသားအမ်ိဳးသမီးတို႔ကိုဆြဲထုတ္ကာ အက်ဥ္းေထာင္တြင္ခ်ဳပ္ေႏွာင္ထားေလသည္။

4ကြဲလြင့္သြားသည့္ယုံၾကည္သူတို႔သည္ အရပ္ ရပ္သို႔သြား၍တရားေတာ္ကိုေဟာေျပာၾက၏။-

5ဖိလိပၸဳသည္ရွမာရိျပည္၏ၿမိဳ႕ေတာ္သို႔သြား၍ ေမရွိယ၏အေၾကာင္းကိုေဟာေျပာ၏။-

6လူပရိသတ္တို႔သည္ဖိလိပၸဳျပသည့္နိမိတ္ လကၡဏာမ်ားကိုျမင္သျဖင့္ သူ၏တရား စကားကိုအာ႐ုံစိုက္၍နာယူၾက၏။-

7နတ္မိစၧာပူးဝင္ေနသူအေျမာက္အျမားထဲမွ နတ္မိစၧာမ်ားသည္ အသံက်ယ္စြာဟစ္ေအာ္ လ်က္ထြက္ခြာသြားၾက၏။ ေလျဖတ္သူ၊ ေျခ လက္မစြမ္းမသန္သူမ်ားသည္လည္းေရာဂါ ေပ်ာက္သြားၾက၏။-

8သို႔ျဖစ္၍ထိုၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သားတို႔သည္လြန္စြာ ဝမ္းေျမာက္ၾက၏။

9ထိုၿမိဳ႕၌ရွိမုန္ဆိုသူလူတစ္ေယာက္ရွိ၏။ သူ သည္မိမိကိုယ္ကိုေခါင္းေဆာင္ႀကီးဟုဆိုကာ ရွမာရိအမ်ိဳးသားတို႔အားေမွာ္အတတ္ကို ျပ၍လြန္စြာအံ့ၾသေစ၏။-

10သို႔ျဖစ္၍အတန္းအစားအမ်ိဳးမ်ိဳးမွလူ အေပါင္းတို႔သည္``ဤသူကားမဟာတန္ခိုး ေတာ္ဟုေခၚေသာ ဘုရား၏တန္ခိုးေတာ္တည္း'' ဟုဆို၍ရွိမုန္၏စကားကိုအာ႐ုံစိုက္၍ နားေထာင္ၾက၏။-

11သူတို႔သည္ရွိမုန္၏ေမွာ္အတတ္ကိုအံ့ၾသ လ်က္ေနခဲ့ၾကသည္မွာၾကာၿပီျဖစ္ေသာ ေၾကာင့္ ဤသို႔အာ႐ုံစိုက္၍နားေထာင္ၾက ျခင္းျဖစ္၏။-

12သို႔ေသာ္ဘုရားသခင္၏နိုင္ငံေတာ္အေၾကာင္း၊ သခင္ေယရွုခရစ္၏အေၾကာင္းသတင္းေကာင္း ကို ဖိလိပၸဳေဟာေျပာေသာအခါထိုသူတို႔ ယုံၾကည္လာၾကသျဖင့္ အမ်ိဳးသားမ်ား ေရာအမ်ိဳးသမီးမ်ားပါဗတၱိဇံမဂၤလာ ကိုခံၾကေလသည္။-

13ရွိမုန္ကိုယ္တိုင္ပင္လၽွင္ယုံၾကည္သျဖင့္ဗတၱိဇံ မဂၤလာကိုခံၿပီးေနာက္ ဖိလိပၸဳထံတြင္မွီဝဲ ဆည္းကပ္ေလသည္။ သူသည္အံ့ၾသဖြယ္ရာ နိမိတ္လကၡဏာမ်ားကိုေတြ႕ျမင္ရေသာ အခါ အံ့ၾသမိန္းေမာေလ၏။

14ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕ရွိတမန္ေတာ္တို႔သည္ရွမာရိ ျပည္သားတို႔ ဘုရားသခင္၏ႏွုတ္ကပတ္တရား ေတာ္ကိုခံယူၾကေၾကာင္းၾကားလၽွင္ ေပတ႐ု ႏွင့္ေယာဟန္တို႔ကိုသူတို႔ထံသို႔ေစလႊတ္ၾက၏။-

15တမန္ေတာ္ႏွစ္ပါးတို႔သည္ေရာက္လာ၍ သန႔္ ရွင္းေသာဝိညာဥ္ကိုထိုသူတို႔ခံယူၾကေစ ရန္ဆုေတာင္းၾက၏။-

16အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ထိုအခ်ိန္အထိ သန႔္ရွင္းေသာဝိညာဥ္ေတာ္သည္ ထိုသူတို႔ အထဲမွ မည္သူတစ္စုံတစ္ေယာက္၏အေပၚ သို႔သက္ေရာက္ေတာ္မမူေသးေသာေၾကာင့္ ျဖစ္၏။ ထိုအခ်ိန္အထိထိုၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သား တို႔သည္ သခင္ေယရွု၏နာမေတာ္ကိုအမွီ ျပဳ၍ဗတၱိဇံခံယူထား႐ုံမၽွသာရွိ၏။-

17ေပတ႐ုႏွင့္ေယာဟန္တို႔သည္ထိုသူတို႔၏ အေပၚသို႔လက္တင္ၾကေသာအခါ သူတို႔ သည္သန႔္ရွင္းေသာဝိညာဥ္ေတာ္ကိုခံယူ ရရွိၾကေလသည္။

18ဤသို႔တမန္ေတာ္တို႔၏လက္တင္ျခင္းကို ခံရေသာအားျဖင့္ ထိုသူတို႔သည္သန႔္ရွင္းေသာ ဝိညာဥ္ေတာ္ကိုခံယူရရွိေၾကာင္းကိုရွိမုန္ ျမင္လၽွင္``အကၽြန္ုပ္လက္တင္ေသာသူသည္ သန႔္ရွင္းေသာဝိညာဥ္ေတာ္ကိုခံယူရရွိေစ နိုင္ေသာတန္ခိုးကိုအကၽြန္ုပ္အားလည္းေပး ပါ'' ဟုဆိုကာတမန္ေတာ္တို႔အားေငြကို ေပး၏။

20ေပတ႐ုက``သင္သည္ဘုရားသခင္၏ဆု ေက်းဇူးေတာ္ကိုေငြႏွင့္ဝယ္ယူမည္အႀကံ ရွိသျဖင့္ သင္၏ေငြသည္သင္ႏွင့္အတူပ်က္ စီးပါေစသတည္း။-

21ဘုရားသခင္၏ေရွ႕ေတာ္တြင္သင္၏စိတ္ထား မမွန္ကန္သျဖင့္ ငါတို႔၏အလုပ္တြင္သင္ မပါဝင္နိုင္။-

22ဤသို႔ဆိုးညစ္မွုအတြက္ေနာင္တရေလာ့။ ဤ သို႔စိတ္အႀကံအစည္ျပဳမိသည့္အတြက္ အျပစ္ေျဖလႊတ္ေတာ္မူရန္ သခင္ဘုရား ထံဆုေတာင္းေလာ့။-

23သင္သည္မနာလိုစိတ္မႊန္လ်က္အျပစ္ဒုစရိုက္ ၏အေႏွာင္အဖြဲ႕၌ရွိေနသည္ကိုငါျမင္၏'' ဟု ဆို၏။

24ရွိမုန္က``အရွင္တို႔ႁမြက္ဆိုသည့္အမွုအရာ တစ္စုံတစ္ခုကိုမၽွမခံရေစရန္ သခင္ဘုရား ထံအကၽြန္ုပ္၏အတြက္ဆုေတာင္းေပးေတာ္မူ ၾကပါ'' ဟုေတာင္းပန္ေလသည္။

25ေပတ႐ုႏွင့္ေယာဟန္တို႔သည္သခင္ေယရွု အေၾကာင္းဆိုင္ရာ ကိုယ္ေတြ႕မ်က္ျမင္အျဖစ္ အပ်က္မ်ားကိုသက္ေသခံလ်က္ သခင္ဘုရား ၏တရားေတာ္ကိုေဟာေျပာၿပီးေနာက္ ေယ႐ု ရွလင္ၿမိဳ႕သို႔ျပန္သြားၾက၏။ အျပန္လမ္း ခရီးတြင္မ်ားစြာေသာရွမာရိရြာတို႔၌ သတင္းေကာင္းကို ေဟာေျပာေၾကညာၾက၏။

26ထာဝရဘုရား၏ေကာင္းကင္တမန္သည္ ဖိလိပၸဳအား``သင္သည္ထ၍ေယ႐ုရွလင္ ၿမိဳ႕မွဂါဇၿမိဳ႕သို႔သြားရာလမ္းအတိုင္း ေတာင္အရပ္သို႔သြားေလာ့'' ဟုဆို၏။ (ထို လမ္းကားသဲကႏၲာရလမ္းျဖစ္သတည္း။)-

27သို႔ျဖစ္၍ဖိလိပၸဳသည္ထ၍သြားေလသည္။ ထိုစဥ္အခါ၌အဲသေယာပိျပည္မွမိန္းမ စိုးအရာရွိတစ္ေယာက္သည္ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕ သို႔သြားေရာက္၍ဘုရားသခင္အားကိုးကြယ္ ဝတ္ျပဳၿပီးေနာက္ မိမိအိမ္သို႔ျပန္လည္ထြက္ခြာ လာ၏။ သူသည္အဲသေယာပိဘုရင္မကႏၵက္ ၏ဘ႑ာေရးမွူးခ်ဳပ္ျဖစ္၏။ သူသည္ရထားစီး လ်က္ပေရာဖက္ေဟရွာယက်မ္းကိုဖတ္ေန ၏။-

29ဝိညာဥ္ေတာ္သည္ဖိလိပၸဳအား``ထိုရထား အနီးသို႔သြားေလာ့'' ဟုအမိန႔္ေတာ္ရွိ၏။-

30သို႔ျဖစ္၍ဖိလိပၸဳသည္ေျပး၍သြားရာပေရာ ဖက္ေဟရွာယက်မ္းကို ထိုသူဖတ္လ်က္ေနသည္ ကိုၾကားသျဖင့္``သင္ဖတ္ေနသည့္က်မ္းခ်က္ ၏အနက္အ႒ိပၸါယ္ကိုနားလည္ပါသေလာ'' ဟုေမး၏။

31ထိုသူက``အနက္ဖြင့္ျပမည့္သူမရွိဘဲ အဘယ္ သို႔လၽွင္နားလည္နိုင္ပါမည္နည္း'' ဟုဆိုၿပီး ေနာက္ဖိလိပၸဳအားရထားေပၚသို႔တက္၍ မိမိ ႏွင့္အတူထိုင္ရန္ဖိတ္ေခၚ၏။-

32ထိုသူဖတ္လ်က္ေနသည့္က်မ္းခ်က္ကား၊ ``သတ္ရန္ဆြဲယူသြားေသာသိုးကဲ့သို႔ သူ႔ကိုလည္းေဆာင္ယူသြားၾက၏။ အေမႊးညႇပ္သူတို႔၏ေရွ႕တြင္သိုးသားငယ္သည္ ႏွုတ္ကိုပိတ္ထားသကဲ့သို႔၊သူသည္ မိမိႏွုတ္ကိုမဖြင့္ဘဲေန၏။

33သူသည္ရွုတ္ခ်ျခင္းကိုခံရ၏။ တရားမၽွတမွုရွိေစရန္သူ၏အတြက္ ေဆာင္ရြက္ေပးမည့္သူမရွိ။ ဤေလာကမွသူ၏အသက္ကို႐ုပ္သိမ္းသြား သျဖင့္ အဘယ္သို႔လၽွင္၊သူ႔၏သားေျမးမ်ားကို ညႊန္ျပနိုင္မည္နည္း'' ဟူ၍ျဖစ္၏။-

34ထိုအရာရွိက``ပေရာဖက္သည္မည္သူ၏ အေၾကာင္းကိုေျပာဆိုလ်က္ေနပါသနည္း။ မိမိ၏အေၾကာင္းေလာ၊ အျခားသူတစ္ေယာက္ ၏အေၾကာင္းေလာ၊ အကၽြန္ုပ္အားေျပာျပပါ'' ဟုဖိလိပၸဳအားဆို၏။-

35ဖိလိပၸဳသည္ထိုက်မ္းပိုဒ္ႏွင့္ပင္အစျပဳ၍ သခင္ေယရွုအေၾကာင္းသတင္းေကာင္းကို ေဟာေျပာေလ၏။-

36သူတို႔ႏွစ္ေယာက္သည္ဆက္လက္၍ခရီးျပဳ ၾကစဥ္ေရရွိသည့္အရပ္သို႔ေရာက္ၾက၏။ ထို အခါအရာရွိက``ဤအရပ္တြင္ေရရွိပါ၏။ ဗတၱိဇံမဂၤလာကိုအကၽြန္ုပ္မခံယူေစရန္ ဆီးတားသည့္အေၾကာင္းရွိပါသေလာ'' ဟု ဆို၏။

37(ဖိလိပၸဳက``သင္သည္သခင္ေယရွုအားစိတ္ ႏွလုံးအႂကြင္းမဲ့ယုံၾကည္ပါလၽွင္ဗတၱိဇံ မဂၤလာခံနိုင္ပါသည္'' ဟုျပန္ေျပာ၏။ အရာရွိ ကလည္း``သခင္ေယရွုခရစ္သည္ဘုရားသခင္ ၏သားေတာ္ျဖစ္ေၾကာင္းအကၽြန္ုပ္ယုံၾကည္ပါ သည္'' ဟုဆို၏။)-

38အရာရွိသည္ရထားကိုရပ္ေစၿပီးေနာက္ သူတို႔ ႏွစ္ေယာက္သည္ေရထဲသို႔ဆင္းသြားၾကၿပီးလၽွင္ ဖိလိပၸဳသည္အရာရွိအားဗတၱိဇံမဂၤလာကို ေပး၏။-

39သူတို႔ေရမွတက္လာၾကေသာအခါ ထာဝရ ဘုရား၏ဝိညာဥ္ေတာ္သည္ဖိလိပၸဳအားတစ္ပါး အရပ္သို႔ေဆာင္ယူသြားေတာ္မူသျဖင့္ အရာရွိ သည္ဖိလိပၸဳကိုေနာက္တစ္ဖန္မေတြ႕ရေတာ့ေပ။ သူသည္ဝမ္းေျမာက္စြာဆက္လက္ခရီးျပဳေလ သည္။-

40ဖိလိပၸဳသည္အာဇုတ္ၿမိဳ႕သို႔မိမိေရာက္ရွိေန သည္ကိုသိရ၏။ ထိုေနာက္သူသည္ကဲသရိ ၿမိဳ႕သို႔သြား၏။ လမ္းခရီးတြင္တစ္ၿမိဳ႕ၿပီး တစ္ၿမိဳ႕သို႔ဝင္၍သတင္းေကာင္းကိုေဟာ ေျပာေၾကညာေလသည္။

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →