Acts 17

Burmese MCLZV

← Chapter 16 Jump to: Chapter 18 →

1သူတို႔သည္ခရီးဆက္ခဲ့ရာအံဖိေပါလိၿမိဳ႕ ႏွင့္အာေပါေလာနိၿမိဳ႕ကိုျဖတ္၍ သက္သာ ေလာနိတ္ၿမိဳ႕သို႔ေရာက္ၾက၏။ ထိုၿမိဳ႕တြင္ယုဒ တရားဇရပ္ရွိ၏။-

2ေပါလုသည္မိမိ၏အေလ့အထရွိသည္ အတိုင္း ထိုတရားဇရပ္သို႔သြား၍ ဥပုသ္ေန႔ သုံးေန႔တိုင္တိုင္က်မ္းစာေတာ္ကိုကိုးကား ကာလူတို႔ႏွင့္အေျခအတင္ေဆြးေႏြး၏။-

3ေမရွိယသည္ဒုကၡေဝဒနာခံေတာ္မူရမည့္ အေၾကာင္းတို႔ကို က်မ္းခ်က္အေထာက္အထား မ်ားႏွင့္တကြရွင္းလင္းစြာဖြင့္ျပ၏။ ေပါလု က ``ငါသင္တို႔အားေျပာျပေနေသာသခင္ ေယရွုကားေမရွိယပင္ျဖစ္၏'' ဟုဆို၏။-

4အခ်ိဳ႕ေသာသူတို႔သည္ေပါလုေျပာေသာစကား ကိုယုံၾကည္သျဖင့္ ေပါလုႏွင့္သိလတို႔၏အဖြဲ႕ သို႔ဝင္ၾက၏။ ဘုရားသခင္ကိုကိုးကြယ္သူဂရိ အမ်ိဳးသားအေျမာက္အျမားႏွင့္ထင္ေပၚေသာ ဂရိအမ်ိဳးသမီးမ်ားလည္း သူတို႔၏အဖြဲ႕ သို႔ဝင္ၾကေလသည္။

5သို႔ရာတြင္ယုဒအမ်ိဳးသားတို႔သည္ မနာလို စိတ္ရွိသျဖင့္လမ္းေပၚမွဂ်ပိုးေတေလမ်ား ကိုေခၚယူကာ လူထုႀကီးတစ္ရပ္ျဖစ္ေအာင္ စု႐ုံး၍တစ္ၿမိဳ႕လုံးကိုအုတ္အုတ္သဲသဲျဖစ္ ေစၾက၏။ သူတို႔သည္ယာသုန္၏အိမ္သို႔ဝင္၍ ေပါလုႏွင့္သိလတို႔ကိုလူပရိသတ္ေရွ႕သို႔ ဆြဲထုတ္ရန္ရွာေဖြၾက၏။-

6ရွာ၍မေတြ႕ၾကေသာအခါသူတို႔သည္ ယာသုန္ ႏွင့္တပည့္ေတာ္အခ်ိဳ႕တို႔ကိုၿမိဳ႕အာဏာပိုင္ မ်ား၏ေရွ႕သို႔ေခၚေဆာင္ခဲ့ၿပီးလၽွင္ ``ဤလူစု သည္အရပ္တကာတြင္ဒုကၡေပးခဲ့ၾကပါ၏။ သူတို႔သည္ယခုကၽြန္ုပ္တို႔ၿမိဳ႕သို႔လည္းေရာက္ ရွိလာၾကပါၿပီ။ ယာသုန္သည္ထိုသူတို႔ကို မိမိ၏အိမ္တြင္လက္ခံထားပါ၏။-

7ထိုသူတို႔သည္ေယရွုဟူေသာအျခား ဧကရာဇ္ဘုရင္တစ္ပါးရွိသည္ဟုဆိုကာ ဧကရာဇ္၏အမိန႔္ေတာ္ကိုဆန႔္က်င္ဘက္ ျပဳၾကပါ၏'' ဟုဟစ္ေအာ္ၾကေသာ္၊-

8လူပရိသတ္ႏွင့္ၿမိဳ႕အာဏာပိုင္မ်ားသည္ ဆူညံ၍သြားၾက၏။-

9အာဏာပိုင္တို႔သည္ယာသုန္ႏွင့္အေပါင္းအပါ တို႔အား အာမခံေငြမ်ားကိုေပးေဆာင္ေစၿပီး ေနာက္ထြက္သြားခြင့္ျပဳၾက၏။

10ညဥ့္အခ်ိန္ေရာက္လၽွင္ေရာက္ခ်င္းယုံၾကည္ သူတို႔သည္ ေပါလုႏွင့္သိလတို႔ကိုေဗရိၿမိဳ႕ သို႔ထြက္ခြာသြားေစၾက၏။ ထိုၿမိဳ႕သို႔ေရာက္လၽွင္ သူတို႔သည္ယုဒတရားဇရပ္သို႔သြားၾက၏။-

11ေဗရိၿမိဳ႕သားတို႔ကားသက္သာေလာနိတ္ၿမိဳ႕သား တို႔ေလာက္ တစ္ယူသန္စိတ္ရွိသူမ်ားမဟုတ္ေခ်။ သို႔ျဖစ္၍ေပါလုေဟာေျပာသည့္တရားေတာ္ကို အလြန္ၾကည္ညိဳေသာစိတ္ျဖင့္နာခံၾက၏။ သူတို႔ သည္ေပါလုႏွင့္သိလတို႔ေျပာၾကားသည့္အတိုင္း မွန္မမွန္ကိုသိရွိနိုင္ရန္ေန႔စဥ္ေန႔တိုင္းက်မ္း စာေတာ္ကိုေလ့လာၾက၏။-

12ထို႔ေၾကာင့္သူတို႔အမ်ားပင္ယုံၾကည္လာၾက၏။ ယင္းသို႔ယုံၾကည္သူတို႔တြင္ဂုဏ္အသေရရွိ ဂရိအမ်ိဳးသမီး၊ အမ်ိဳးသားအေျမာက္ အျမားပါဝင္၏။-

13ေဗရိၿမိဳ႕တြင္ဘုရားသခင္၏ႏွုတ္ကပတ္တရား ေတာ္ကိုေပါလုေဟာေျပာလ်က္ရွိေၾကာင္းကို သက္သာေလာနိတ္ၿမိဳ႕မွယုဒအမ်ိဳးသားတို႔ သည္ၾကားသိၾကေသာအခါ ေဗရိၿမိဳ႕သို႔လာ ၍လူတို႔အားဆူပူေအာင္လွုံ႔ေဆာ္ေပးၾက၏။-

14ထိုအခါယုံၾကည္သူတို႔သည္ခ်က္ခ်င္းပင္ ေပါလုကိုပင္လယ္ကမ္းေျခသို႔ထြက္ခြာသြား ေစၾက၏။ သိလႏွင့္တိေမာေသတို႔မူကား ေဗရိ ၿမိဳ႕တြင္ပင္ေနရစ္ခဲ့ၾက၏။-

15ေပါလုကိုလိုက္ပို႔ၾကေသာသူတို႔သည္ သူႏွင့္ အာသင္ၿမိဳ႕အထိလိုက္သြားၾက၏။ ထို႔ေနာက္ သိလႏွင့္တိေမာေသတို႔အျမန္ဆုံးလိုက္ လာေစရန္ညႊန္ၾကားခ်က္ရလ်က္ ေဗရိၿမိဳ႕ သို႔ျပန္သြားၾက၏။

16ေပါလုသည္အာသင္ၿမိဳ႕တြင္ သိလႏွင့္တိေမာေသ တို႔ကိုေစာင့္ဆိုင္းလ်က္ေနစဥ္ ထိုၿမိဳ႕တြင္႐ုပ္တု မ်ားႏွင့္ျပည့္ႏွက္လ်က္ရွိသည္ကိုျမင္သျဖင့္ စိတ္မခ်မ္းမသာျဖစ္၏။-

17ထို႔ေၾကာင့္တရားဇရပ္တြင္ယုဒအမ်ိဳးသား မ်ား၊ ဘုရားသခင္ကိုကိုးကြယ္သူမ်ားႏွင့္ လည္းေကာင္း၊ ေန႔စဥ္ေန႔တိုင္းၿမိဳ႕တြင္းေျမကြက္ လပ္သို႔လာေရာက္ၾကသူမ်ားႏွင့္လည္းေကာင္း တရားေဆြးေႏြး၏။-

18ဧပိကု႐ုႏွင့္သေတာအိပ္ဟုေခၚေသာ အေတြးအေခၚပညာရွင္အခ်ိဳ႕တို႔သည္လည္း ေပါလုႏွင့္အေခ်အတင္ေဆြးေႏြးၾက၏။ ထို သူအခ်ိဳ႕တို႔က ``ဤစကားအိုးသည္အဘယ္ အရာကိုေျပာဆိုေနပါသနည္း'' ဟုဆိုၾက၏။ အျခားသူမ်ားက ``သူသည္လူမ်ိဳးျခားတို႔၏ နတ္ဘုရားမ်ားအေၾကာင္းကို ေျပာဆိုေနဟန္ တူ၏'' ဟုဆိုၾက၏။ ထိုသူတို႔ဤသို႔ေျပာၾက ျခင္းမွာေပါလုသည္သခင္ေယရွုအေၾကာင္း ႏွင့္ ေသျခင္းမွရွင္ျပန္ထေျမာက္ျခင္းအေၾကာင္း တို႔ကိုေဟာေျပာေနေသာေၾကာင့္ျဖစ္၏။-

19သို႔ျဖစ္၍ထိုသူတို႔သည္ေပါလုကို အာေရေတာင္ တရား႐ုံးေတာ္သို႔ေခၚေဆာင္သြားၿပီးလၽွင္ ``သင္ ေဟာေျပာေနသည့္အယူဝါဒသစ္အေၾကာင္း ကိုငါတို႔သိပါရေစ။-

20သင္တို႔ေဟာေျပာေသာအေၾကာင္းအရာအခ်ိဳ႕ တို႔မွာ ငါတို႔အတြက္အသစ္အဆန္းျဖစ္၍ ေနပါ၏။ ထိုအရာမ်ား၏အနက္အ႒ိပၸါယ္ ကိုငါတို႔သိခ်င္ပါသည္'' ဟုဆိုၾက၏။-

21(အာသင္ၿမိဳ႕သားအေပါင္းတို႔ႏွင့္ထိုၿမိဳ႕တြင္ ေနထိုင္သူဧည့္သည္မ်ားသည္ သတင္းအသစ္ အဆန္းကိုေျပာဆိုၾကားနာျခင္းအားျဖင့္ အခ်ိန္ကိုကုန္လြန္ေစတတ္ၾက၏။)

22ေပါလုသည္ အာေရေတာင္တရား႐ုံးေတာ္ေရွ႕ တြင္ရပ္လ်က္ ``အာသင္ၿမိဳ႕သားတို႔၊ သင္တို႔သည္ လြန္စြာဘုရားတရားၾကည္ညိဳသူမ်ားျဖစ္ ေၾကာင္း အစစအရာရာကိုေထာက္၍ငါသိ ရ၏။-

23ငါသည္သင္တို႔ၿမိဳ႕ကိုလွည့္လည္၍ ဘုရား ဝတ္ျပဳရာဌာနမ်ားကိုၾကည့္ရွုခဲ့စဥ္ `ငါ တို႔မသိေသာဘုရားအတြက္' ဟူ၍ကမၸည္း လိပ္စာေရးထိုးထားသည့္ယဇ္ပလႅင္တစ္ခု ကိုေတြ႕ရွိခဲ့ပါ၏။ ဤသို႔သင္တို႔မသိဘဲ ဝတ္ျပဳကိုးကြယ္ေနေသာဘုရား၏အေၾကာင္း ကိုသင္တို႔အားယခုငါေဟာေျပာပါ၏။-

24ကမၻာေလာကႀကီးႏွင့္တကြကမၻာေပၚတြင္ရွိ သမၽွေသာအရာတို႔ကိုဖန္ဆင္းေတာ္မူေသာ ဘုရားသည္ မိုးေျမကိုစိုးပိုင္ေတာ္မူေသာ အရွင္ျဖစ္၍လူ႔လက္ျဖင့္ေဆာက္လုပ္သည့္ ဘုံဗိမာန္တြင္က်ိန္းဝပ္ေတာ္မမူ။-

25ထိုအရွင္ကိုယ္တိုင္ပင္လူခပ္သိမ္းတို႔အား အသက္ႏွင့္တကြအျခားလိုအပ္သည့္အရာ ရွိသမၽွကိုေပးသနားေတာ္မူ၏။ သို႔ျဖစ္ ၍တစ္စုံတစ္ခုကိုလိုလား၍လူ႔လက္မွ အေထာက္အပံ့ကိုခံယူရန္မလိုေပ။-

26ကိုယ္ေတာ္သည္ဦးစြာပထမလူတစ္ေယာက္ ကိုဖန္ဆင္းေတာ္မူ၍ ထိုလူမွလူမ်ိဳးတကာ တို႔အားဆင္းသက္လာေစၿပီးလၽွင္ကမၻာအရပ္ ရပ္တြင္ေနထိုင္ေစေတာ္မူ၏။ ထိုလူမ်ိဳးအသီး သီးတို႔သက္ရွင္ေနထိုင္ရာအခ်ိန္ကာလႏွင့္ ေဒသမ်ားကိုႀကိဳတင္ပိုင္းျခားသတ္မွတ္ေပး ေတာ္မူ၏။-

27ဤသို႔ျပဳေတာ္မူျခင္းမွာကိုယ္ေတာ္ကိုေတြ႕လို ေတြ႕ျငား လူတို႔စမ္းသပ္ရွာေဖြၾကေစရန္ပင္ ျဖစ္၏။ သို႔ရာတြင္၊ `ငါတို႔သည္ကိုယ္ေတာ္အားျဖင့္ သက္ရွင္လွုပ္ရွားရပ္တည္လ်က္ရွိၾက၏' ဟူ၍ပၢိဳလ္တစ္ဦးကဆိုသည့္အတိုင္းဘုရား သခင္သည္အမွန္အားျဖင့္ ငါတို႔တစ္ဦးတစ္ ေယာက္ႏွင့္မၽွေဝးေတာ္မူသည္မဟုတ္။ သင္တို႔ ၏လကၤာဆရာအခ်ိဳ႕တို႔က၊ `ငါတို႔သည္လည္းကိုယ္ေတာ္၏ သားသမီးမ်ားျဖစ္ၾက၏' ဟုစပ္ဆိုသတည္း။-

29ငါတို႔သည္ဘုရားသခင္၏သားသမီးမ်ား ျဖစ္ၾကသည့္အားေလ်ာ္စြာ ဘုရားသခင္သည္ လူတို႔၏စိတ္ကူးႏွင့္အႏုပညာစြမ္းရည္ျဖင့္ ထုလုပ္ထားေသာေရႊ႐ုပ္တု၊ ေငြ႐ုပ္တု၊ ေက်ာက္ ႐ုပ္တုတို႔ႏွင့္တူေတာ္မူသည္ဟုမထင္မမွတ္ အပ္။-

30ဘုရားသခင္သည္မိမိကိုလူတို႔မသိသည့္ အခ်ိန္ကာလမ်ားကိုရွုမွတ္ေတာ္မမူခဲ့ ေသာ္လည္း ယခုအခါ၌အရပ္ခပ္သိမ္းမွ လူအေပါင္းတို႔အားေနာင္တရေစျခင္း ငွာအမိန႔္ေပးေတာ္မူၿပီ။-

31အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ကိုယ္ေတာ္ေရြးခ်ယ္ခန႔္ ထားေတာ္မူေသာအရွင္အားျဖင့္ ေလာကသား တို႔ကိုေျဖာင့္မွန္စြာတရားစီရင္ေတာ္မူသည့္ ေန႔ရက္ကိုသတ္မွတ္ေတာ္မူၿပီးေသာေၾကာင့္ တည္း။ ထိုသို႔ျဖစ္မည္အေၾကာင္းကိုထိုအရွင္ အား ေသျခင္းမွရွင္ျပန္ထေျမာက္ေစေတာ္မူ ေသာအားျဖင့္ လူအေပါင္းတို႔အားခိုင္လုံ ေသာသက္ေသျပေတာ္မူၿပီ'' ဟုေဟာေျပာ ေလ၏။

32သူေသတို႔ရွင္ျပန္ထေျမာက္ျခင္းအေၾကာင္း ကိုၾကားေသာအခါ လူအခ်ိဳ႕တို႔သည္ေျပာင္ ေလွာင္ၾက၏။ သို႔ရာတြင္အခ်ိဳ႕ေသာသူတို႔က မူ ``သင္ေျပာဆိုေနသည့္အေၾကာင္းအရာကို ငါတို႔တစ္ဖန္ၾကားလိုပါသည္'' ဟုဆိုၾက၏။-

33သို႔ျဖစ္၍ေပါလုသည္တရား႐ုံးေတာ္မွ ထြက္သြားေလသည္။-

34အခ်ိဳ႕ေသာသူတို႔သည္ေပါလုႏွင့္ေပါင္းေဖာ္ ၿပီးလၽွင္ ယုံၾကည္သူမ်ားျဖစ္လာၾက၏။ ထို သူတို႔တြင္ဒေယာႏုသိနာမည္ရွိေသာအာေရ ေတာင္တရား႐ုံးေတာ္အဖြဲ႕ဝင္တစ္ဦး၊ ဒမာရိ နာမည္ရွိေသာအမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးႏွင့္အျခား သူအခ်ိဳ႕တို႔ပါဝင္ၾက၏။

← Chapter 16 Jump to: Chapter 18 →