Acts 13 — Burmese MCLZV

1အႏၲိအုတ္ၿမိဳ႕အသင္းေတာ္တြင္ ပေရာဖက္မ်ား ႏွင့္ဆရာမ်ားရွိ၏။ ထိုသူတို႔ကားဗာနဗ၊ နိဂါေခၚရွုေမာင္၊ ကုေရေနျပည္သားလုကိ၊ (ေစာ္ဘြားေဟ႐ုဒ္၏ငယ္သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူ) မာနင္ႏွင့္ေရွာလုတို႔တည္း။-

2ထိုသူတို႔သည္သခင္ဘုရား၏အမွုေတာ္ ကိုေဆာင္ရြက္၍ အစာေရွာင္လ်က္ေနၾကစဥ္ သန႔္ရွင္းေသာဝိညာဥ္ေတာ္ကသူတို႔အား ``ေရွာလု ႏွင့္ဗာနဗတို႔ကို ငါ၏အမွုေတာ္ေဆာင္ရန္ အတြက္သီးသန႔္ေရြးခ်ယ္ၾကေလာ့'' ဟုမိန႔္ ေတာ္မူ၏။

3ထိုအခါသူတို႔သည္အစာေရွာင္၍ဆု ေတာင္းပတၳနာျပဳၿပီးလၽွင္ ဗာနဗႏွင့္ေရွာလု တို႔၏ဦးေခါင္းေပၚတြင္မိမိတို႔လက္ကိုတင္ ၾက၏။ ထိုေနာက္သူတို႔အားအမွုေတာ္ ေဆာင္ရြက္ရန္ေစလႊတ္လိုက္ၾက၏။

4ဗာနဗႏွင့္ေရွာလုတို႔သည္သန႔္ရွင္းေသာ ဝိညာဥ္ေတာ္ေစလႊတ္ေတာ္မူသည္အတိုင္း ေသလုကိၿမိဳ႕သို႔သြားေရာက္၍ထိုၿမိဳ႕မွ ကုပ႐ုကၽြန္းသို႔သေဘၤာလႊင့္ၾက၏။-

5သူတို႔သည္ရွာလမိၿမိဳ႕သို႔ေရာက္ေသာအခါ တရားဇရပ္မ်ားတြင္ဘုရားသခင္၏ႏွုတ္ ကပတ္တရားေတာ္ကိုေဟာေျပာၾက၏။ ေယာဟန္မာကုသည္သူတို႔၏လက္ေထာက္ အျဖစ္ကူညီေဆာင္ရြက္၏။

6သူတို႔သည္ထိုကၽြန္းကိုျဖတ္၍ပါဖုၿမိဳ႕ အထိေလၽွာက္သြားၾက၏။ ထိုၿမိဳ႕တြင္ယုဒ အမ်ိဳးသားမိစၧာပေရာဖက္ျဖစ္ေသာေမွာ္ ဆရာတစ္ေယာက္ကိုေတြ႕ၾက၏။ သူ၏နာမည္ မွာဗာေယရွုျဖစ္၏။-

7သူသည္ဘုရင္ခံေသရဂိေပါလု၏မိတ္ေဆြ ျဖစ္၏။ ထိုဘုရင္ခံကားသတိပညာရွိသူ တစ္ေယာက္ျဖစ္ေပသည္။ သူသည္ဘုရားသခင္ ၏ႏွုတ္ကပတ္တရားေတာ္ကိုၾကားနာလို၍ ဗာနဗႏွင့္ေရွာလုကိုပင့္ဖိတ္ေလ၏။-

8သို႔ရာတြင္ (ဂရိဘာသာအားျဖင့္ဧလုမဟု နာမည္ရွိေသာ) ထိုေမွာ္ဆရာသည္ဘုရင္ခံ အားယုံၾကည္ျခင္းလြဲမွားေစရန္ ဗာနဗ ႏွင့္ေရွာလုတို႔ကိုအတိုက္အခံျပဳေလ၏။-

9ထိုအခါေပါလုေခၚေရွာလုသည္ သန႔္ရွင္း ေသာဝိညာဥ္ေတာ္ျဖင့္ျပည့္ဝလ်က္ ေမွာ္ ဆရာအားစိုက္ၾကည့္ၿပီးေနာက္၊-

10``မာရ္နတ္၏သား၊ လွည့္စားလိမ္လည္တတ္သူ၊ အမွန္တရား၏ရန္သူ၊ သင္သည္ထာဝရ ဘုရား၏ေျဖာင့္မွန္ေသာတရားလမ္းကို ေကာက္လိမ္ေအာင္ျပဳပါသည္တကား။-

11ယခုပင္လၽွင္ထာဝရဘုရား၏လက္ေတာ္ သည္ သင့္ေပၚသို႔က်ေရာက္ေတာ္မူသျဖင့္ သင္ သည္မ်က္စိကြယ္လိမ့္မည္။ ကာလအတန္ အၾကာေနကိုျမင္ရလိမ့္မည္မဟုတ္'' ဟု ႁမြက္ဆို၏။ ခ်က္ခ်င္းပင္ေမွာ္ဆရာသည္မ်က္စိေျမႇး ယွက္၍ ေမွာင္အတိက်ေရာက္လာသကဲ့သို႔ ျဖစ္သျဖင့္ လက္ဆြဲ၍လမ္းျပေခၚေဆာင္ေပး မည့္သူကိုရွာရေလ၏။-

12ဘုရင္ခံသည္ထိုအျဖစ္အပ်က္ကိုျမင္လၽွင္ ယုံၾကည္လာ၏။ သူသည္သခင္ဘုရား၏တရား ေတာ္ကိုၾကားေသာအခါအံ့ၾသမိန္းေမာ၍ ေန၏။

13ေပါလုႏွင့္အေပါင္းေဖာ္မ်ားသည္ပါဖုၿမိဳ႕မွ သေဘၤာလႊင့္၍ ပံဖုလိျပည္ေပရေဂၿမိဳ႕သို႔ေရာက္ ၾက၏။ ထိုအခါေယာဟန္မာကုသည္သူတို႔ ႏွင့္ခြဲခြာ၍ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕သို႔ျပန္ေလ၏။-

14သူတို႔သည္ေပရေဂၿမိဳ႕မွထြက္ခြာၾကရာ ပိသိဒိျပည္အႏၲိအုတ္ၿမိဳ႕သို႔ေရာက္၍ ဥပုသ္ ေန႔၌တရားဇရပ္သို႔ဝင္၍ထိုင္ၾက၏။-

15ပညတ္က်မ္းႏွင့္ပေရာဖက္က်မ္းကိုဖတ္ၿပီး ေသာအခါ တရားဇရပ္အမွုေဆာင္လူႀကီး မ်ားသည္သူတို႔အား ``ညီအစ္ကိုတို႔၊ လူတို႔ အားတိုက္တြန္းအားေပးစကားေျပာၾကား ရန္ရွိပါလၽွင္ေျပာၾကပါ'' ဟုလူလႊတ္၍ အေၾကာင္းၾကားၾက၏။-

16ေပါလုသည္ေနရာမွထ၍လက္ရိပ္ျပ ၿပီးေနာက္ ``ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔ႏွင့္ ဘုရားသခင္အားကိုးကြယ္သူအျခား အမ်ိဳးသားတို႔၊ နားေထာင္ၾကေလာ့။-

17ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔၏ဘုရားသခင္ သည္ ငါတို႔ဘိုးေဘးမ်ားအီဂ်စ္ျပည္တြင္ သူစိမ္းတစ္ရံဆံအျဖစ္ႏွင့္ေနထိုင္ၾကစဥ္၊ သူတို႔အားေရြးေကာက္၍ လူမ်ိဳးႀကီးျဖစ္ေစ ေတာ္မူ၏။ မဟာတန္ခိုးေတာ္ျဖင့္ထိုျပည္ မွထုတ္ေဆာင္သြားေတာ္မူကာ၊-

18ေတာကႏၲာရတြင္အႏွစ္ေလးဆယ္ပတ္လုံး သူတို႔အားသည္းခံေတာ္မူ၏။-

19ထိုေနာက္ခါနာန္ျပည္ေနလူခုနစ္မ်ိဳးတို႔ ကိုဖယ္ရွားၿပီးလၽွင္ထိုျပည္ကို၊-

20မိမိလူစုေတာ္အားပိုင္ဆိုင္ခြင့္ကိုေပး ေတာ္မူ၏။ ဤအျဖစ္အပ်က္အထိႏွစ္ ေပါင္းေလးရာ့ငါးဆယ္ၾကာခဲ့၏။ ထိုေနာက္ပေရာဖက္ရွေမြလေပၚထြန္းခ်ိန္ အထိ တရားသူႀကီးမ်ားကိုေပၚထြန္းေစ ေတာ္မူ၏။-

21သူတို႔သည္ရွင္ဘုရင္တစ္ပါးခန႔္ေပးရန္ ရွေမြလအားေတာင္းဆိုၾကသျဖင့္ ဘုရား သခင္သည္ကိရွ၏သားဗယၤာမိန္အႏြယ္ဝင္ ေရွာလုကိုခန႔္ထားေတာ္မူ၏။ ေရွာလုသည္ အႏွစ္ေလးဆယ္ပတ္လုံးနန္းစံေတာ္မူ သတည္း။-

22ထိုေနာက္ဘုရားသခင္သည္ေရွာလုကိုဖယ္ ရွားၿပီးလၽွင္ ဒါဝိဒ္အားဣသေရလဘုရင္ အျဖစ္ခ်ီးေျမႇာက္ေတာ္မူ၏။ ဘုရားသခင္က `ေယရွဲ၏သားဒါဝိဒ္သည္ငါ၏စိတ္ေတာ္ႏွင့္ ေတြ႕သူ၊ ငါေဆာင္ရြက္ေစလိုသမၽွတို႔ကိုေဆာင္ ရြက္မည့္သူျဖစ္ေၾကာင္းငါေတြ႕ရွိရၿပီ' ဟု ဒါဝိဒ္ႏွင့္ပတ္သက္၍မိန႔္ေတာ္မူ၏။-

23ဘုရားသခင္သည္မိမိ၏ကတိေတာ္အတိုင္း ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔အဖို႔ကယ္တင္ရွင္ ကို ထိုသူ၏သားေျမးမ်ားအထဲမွေပၚထြန္း ေစေတာ္မူ၏။ ထိုအရွင္ကားသခင္ေယရွုပင္ ျဖစ္သတည္း။-

24ထိုအရွင္အမွုေတာ္ကိုစတင္၍ေဆာင္ရြက္ ေတာ္မမူမီေယာဟန္သည္ ဣသေရလအမ်ိဳး သားအေပါင္းတို႔အား `ေနာင္တရ၍ဗတၱိဇံ မဂၤလာကိုခံၾကေလာ့' ဟုေဟာေျပာ၏။-

25မိမိေဆာင္ရြက္ရမည့္အမွုၿပီးဆုံးခ်ိန္နီး ေသာအခါ ေယာဟန္က `ငါသည္သင္တို႔ေစာင့္ ေမၽွာ္ေနသည့္အရွင္မဟုတ္။ ထိုအရွင္သည္ ငါ့ေနာက္တြင္ေပၚထြန္းလိမ့္မည္။ ငါသည္ထို အရွင္၏ဖိနပ္ကိုမၽွမခၽြတ္ထိုက္' ဟုဆို၏။

26``အာျဗဟံ၏သားေျမးျဖစ္သူငါ့ညီအစ္ကို တို႔ႏွင့္ ဘုရားသခင္ကိုကိုးကြယ္သူအျခား အမ်ိဳးသားတို႔၊ ဤကယ္တင္ျခင္းဆိုင္ရာ တရားကိုငါတို႔ထံသို႔ေရာက္ရွိလာေစ၏။-

27ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕သားမ်ားႏွင့္သူတို႔၏ေခါင္း ေဆာင္မ်ားကား ထိုအရွင္သည္ကယ္တင္ရွင္ ျဖစ္သည္ကိုမသိမျမင္ၾက။ ဥပုသ္ေန႔တိုင္း မိမိတို႔ဖတ္ၾကသည့္ပေရာဖက္က်မ္းစကား ကိုလည္းနားမလည္ၾက။ သို႔ေသာ္ထိုသူတို႔ သည္ပေရာဖက္မ်ား၏ေဟာၾကားခ်က္အတိုင္း ျဖစ္ပ်က္ေစရန္ ထိုအရွင္ကိုေသဒဏ္စီရင္ ၾက၏။-

28ဤသို႔ေသဒဏ္စီရင္ထိုက္ေသာအျပစ္တစ္စုံ တစ္ရာကိုမၽွမေတြ႕ေသာ္လည္း ေသဒဏ္ေပး ရန္ပိလတ္မင္းအားေတာင္းဆိုၾက၏။-

29သူတို႔သည္ထိုအရွင္ႏွင့္ပတ္သက္၍ က်မ္းစာ ေတာ္တြင္ေဖာ္ျပပါရွိသမၽွေသာအရာတို႔ ကိုျပဳၾကၿပီးေနာက္ ထိုအရွင္၏တပည့္တို႔ သည္အေလာင္းေတာ္ကိုလက္ဝါးကပ္တိုင္မွ ခ်၍သခၤ်ိဳင္းဂူတြင္သၿဂႋဳဟ္ၾက၏။-

30သို႔ရာတြင္ဘုရားသခင္သည္ ထိုအရွင္ကို ေသျခင္းမွရွင္ျပန္ထေျမာက္ေစေတာ္မူ၏။-

31ထိုေနာက္ထိုအရွင္သည္ယခင္ကမိမိႏွင့္အတူ ဂါလိလဲျပည္မွေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕သို႔လိုက္ပါ ၾကသူတို႔အား ရက္ေပါင္းမ်ားစြာကိုယ္ထင္ျပ ေတာ္မူ၏။ သူတို႔သည္ယခုအခါဣသေရလ အမ်ိဳးသားတို႔အား ကိုယ္ေတာ္၏အေၾကာင္းကို သက္ေသခံလ်က္ရွိၾက၏။-

32ဒုတိယဆာလံတြင္၊`သင္သည္ငါ၏သားေတာ္ ျဖစ္၏။ ယေန႔ပင္သင့္အားသားေတာ္အရာကို ငါေပးၿပီ' ဟုေဖာ္ျပပါရွိသည္ႏွင့္အညီ ဘုရားသခင္သည္ေယရွုကိုေသျခင္းမွရွင္ ျပန္ထေျမာက္ေစေတာ္မူသျဖင့္ ငါတို႔ဘိုးေဘး မ်ားအားထားေတာ္မူေသာကတိေတာ္ကိုသူ တို႔၏သားေျမးျဖစ္သူ ငါတို႔အတြက္အေကာင္ အထည္ေဖာ္ေတာ္မူၿပီ။ ငါတို႔သည္ဤသတင္း ေကာင္းကိုသင္တို႔အားၾကားေျပာရန္ဤအရပ္ သို႔ေရာက္ရွိေနၾကျခင္းျဖစ္၏။-

34ေနာက္တစ္ဖန္သခၤ်ိဳင္းတြင္မပုပ္ပ်က္ဘဲေသျခင္း မွ ရွင္ျပန္ထေျမာက္ျခင္းအေၾကာင္းႏွင့္ပတ္ သက္၍ဘုရားသခင္က၊ `ဒါဝိဒ္အားေကာင္းခ်ီးေပးရန္ကတိျပဳခဲ့သည့္ နည္းတူ၊ သင္တို႔အားလည္းယုံၾကည္စိတ္ခ်ရသည့္ ျမတ္ေသာေကာင္းခ်ီးေပးရန္ငါေပးမည္' ဟူ၍မိန႔္ေတာ္မူသည္။ အျခားဆာလံတြင္၊ `ကိုယ္ေတာ္သည္မိမိအားသစၥာေစာင့္သည့္ အေစခံကို သခၤ်ိဳင္းတြင္ပုပ္ပ်က္ေစေတာ္မူလိမ့္မည္မဟုတ္' ဟုပါရွိ၏။-

36ဒါဝိဒ္သည္မိမိအသက္ရွင္စဥ္ကာလ၌ ဘုရား သခင္အႀကံအစည္ေတာ္ရွိသည္အတိုင္း လိုက္ေလၽွာက္ေဆာင္ရြက္ၿပီးေနာက္ေသလြန္၍ ဘိုးေဘးမ်ား၏သခၤ်ိဳင္းတြင္သၿဂႋဳဟ္ျခင္းကို ခံရ၏။ သူ၏ကိုယ္ခႏၶာသည္သခၤ်ိဳင္းတြင္ပုပ္ ပ်က္သြားရ၏။-

37သို႔ရာတြင္ေသျခင္းမွဘုရားသခင္ရွင္ျပန္ ထေျမာက္ေစေတာ္မူေသာအရွင္၏ကိုယ္ခႏၶာ ကားထိုသို႔ပုပ္ပ်က္ျခင္းမရွိ။-

38ညီအစ္ကိုတို႔၊ ထိုအရွင္ကိုအမွီျပဳ၍အျပစ္ ေျပလႊတ္ျခင္းအေၾကာင္းကို သင္တို႔အားငါ ေျပာၾကားလ်က္ရွိသည္ကိုလည္းေကာင္း၊ ထို အရွင္ကိုယုံၾကည္သူအေပါင္းတို႔သည္ ေမာေရွ၏ပညတ္တရားက မေျဖမလႊတ္ နိုင္သည့္အျပစ္ဟူသမၽွမွေျပလြတ္နိုင္ ေၾကာင္းကိုလည္းေကာင္းသိမွတ္ၾကေလာ့။-

40ပေရာဖက္က်မ္းမ်ားတြင္၊ `ငါမိန႔္ေတာ္မူသည္ကိုမထီမဲ့ျမင္ျပဳသူတို႔၊ နားေထာင္ၾက။ အံ့ၾသလ်က္ေသၾကေလာ့။ ယေန႔ငါျပဳမည့္အမွုကိုသူတစ္ပါးက ရွင္းလင္းေဖာ္ျပေသာ္လည္း၊ သင္တို႔ယုံၾကည္ၾကလိမ့္မည္မဟုတ္' ဟုေဖာ္ျပပါရွိ၏။ ထိုေဖာ္ျပခ်က္အတိုင္းမ ျဖစ္ေစရန္သတိျပဳၾကေလာ့'' ဟုေဟာေျပာ ေလ၏။

42တရားဇရပ္မွေပါလုႏွင့္ဗာနဗတို႔ထြက္ခြာ လာၾကစဥ္ လူတို႔ကမိမိတို႔အားေနာက္လာ မည့္ဥပုသ္ေန႔၌ ဤအေၾကာင္းအရာမ်ားကို တစ္ဖန္ေဟာေျပာရန္ေတာင္းပန္ၾက၏။-

43တရားဇရပ္မွလူစုကြဲေသာအခါယုဒ အမ်ိဳးသားအေျမာက္အျမားႏွင့္ ယုဒဘာသာ သို႔ကူးေျပာင္းလာသူအေျမာက္အျမားတို႔သည္ ေပါလုႏွင့္ဗာနဗတို႔၏ေနာက္သို႔လိုက္ၾက၏။ တမန္ေတာ္တို႔ကထိုသူတို႔အား ဘုရားသခင္ ၏ေက်းဇူးေတာ္၌ဆက္လက္သက္ရွင္ၾကရန္ အားေပးတိုက္တြန္းၾက၏။

44ေနာက္ဥပုသ္ေန႔၌သခင္ဘုရား၏ႏွုတ္ကပတ္ တရားေတာ္ကိုၾကားနာရန္ ၿမိဳ႕လုံးကၽြတ္နီး ပါးလူတို႔လာေရာက္ၾက၏။-

45သို႔ေသာ္ယုဒအမ်ိဳးသားတို႔သည္လူပရိသတ္ ကိုျမင္ေသာအခါ မနာလိုစိတ္ရွိသျဖင့္ ေပါလု ေဟာေျပာေသာစကားမ်ားကိုျငင္းခုံကာပုတ္ ခတ္ေျပာဆိုၾက၏။-

46ေပါလုႏွင့္ဗာနဗတို႔ကယခင္ကထက္ပိုမို ရဲရင့္စြာေဟာၾကားသည္မွာ ``ငါတို႔သည္ဘုရား သခင္၏ႏွုတ္ကပတ္တရားေတာ္ကို သင္တို႔အား ဦးစြာပထမေဟာေျပာရေပမည္။ သို႔ရာတြင္ သင္တို႔သည္ထိုတရားေတာ္ကိုပစ္ပယ္ကာ မိမိ တို႔ကိုယ္ကိုထာဝရအသက္ႏွင့္မထိုက္မတန္ သူမ်ားျဖစ္သည္ဟုစီရင္ၾကေသာေၾကာင့္ ငါတို႔ သည္သင္တို႔ထံမွထြက္ခြာ၍လူမ်ိဳးျခားတို႔ ထံသို႔သြားၾကပါမည္။-

47ငါတို႔အားထာဝရဘုရားက၊ `ကယ္တင္ျခင္းေက်းဇူးကိုကမၻာတစ္ဝန္းလုံး ရရွိေစရန္သင္တို႔အား၊ လူမ်ိဳးျခားမ်ားအဖို႔အလင္းျဖစ္ေစအံ့ေသာငွာ ငါခန႔္ထား၏' ဟူ၍မိန႔္ေတာ္မူခဲ့ေပသည္'' ဟုေဟာေျပာၾက၏။

48လူမ်ိဳးျခားတို႔သည္ထိုစကားကိုၾကားေသာ အခါ ရႊင္လန္းဝမ္းေျမာက္ကာသခင္ဘုရား၏ ႏွုတ္ကပတ္တရားေတာ္ကိုခ်ီးမြမ္းေျပာဆို ၾက၏။ ထာဝရအသက္ရရွိရန္ေရြးေကာက္ ျခင္းခံရသူတို႔သည္ယုံၾကည္သူမ်ားျဖစ္ လာၾက၏။-

49သို႔ျဖစ္၍သခင္ဘုရား၏တရားေတာ္သည္ ထိုေဒသတစ္ခုလုံးတြင္ႏွံ့ျပားေလ၏။-

50သို႔ေသာ္လည္းယုဒအမ်ိဳးသားတို႔သည္ ဘုရား သခင္ကိုကိုးကြယ္သူအထက္တန္းလႊာအမ်ိဳး သမီးမ်ားႏွင့္ ၿမိဳ႕မ်က္ႏွာဖုံးအမ်ိဳးသားမ်ား ကိုလွုံ႔ေဆာ္ကာေပါလုႏွင့္ဗာနဗတို႔အား ညႇဥ္းပန္းႏွိပ္စက္ေစၾက၏။ သူတို႔သည္ထိုသူ ႏွစ္ဦးအားမိမိတို႔နယ္မွႏွင္ထုတ္လိုက္ၾက၏။-

51ေပါလုႏွင့္ဗာနဗတို႔သည္ထိုသူတို႔၏စိတ္ သေဘာကိုမႏွစ္သက္သည့္အေနျဖင့္ မိမိ တို႔ေျခမွေျမမွုန႔္ကိုခါခ်ခဲ့ၿပီးလၽွင္ ဣေကာနိၿမိဳ႕သို႔ထြက္သြားၾက၏။-

52အႏၲိအုတ္ၿမိဳ႕ရွိတပည့္ေတာ္တို႔သည္ရႊန္လန္း ဝမ္းေျမာက္၍ သန႔္ရွင္းေသာဝိညာဥ္ေတာ္ျဖင့္ ျပည့္ဝလ်က္ရွိၾက၏။