Acts 16 — Burmese MCLZV

1ေပါလုသည္ေဒရေဗၿမိဳ႕ႏွင့္လုတၱရၿမိဳ႕သို႔ေရာက္ ရွိလာ၏။ လုတၱရၿမိဳ႕တြင္တိေမာေသနာမည္ရွိ ေသာတပည့္ေတာ္တစ္ဦးရွိ၏။ သူ၏မိခင္သည္ ယုံၾကည္သူယုဒအမ်ိဳးသမီးျဖစ္ေသာ္လည္း သူ၏ဖခင္မွာဂရိအမ်ိဳးသားျဖစ္၏။-

2သူသည္လုတၱရၿမိဳ႕ႏွင့္ဣေကာနိၿမိဳ႕ရွိ ညီအစ္ ကိုတို႔၏ခ်ီးမြမ္းျခင္းကိုခံရ၏။-

3ေပါလုသည္သူ႔ကိုမိမိႏွင့္အတူလိုက္ေစလို သျဖင့္ သူ႔အားအေရဖ်ားလွီးမဂၤလာေပး၏။ ဤသို႔ျပဳရျခင္းအေၾကာင္းမွာတိေမာေသ၏ ဖခင္သည္ဂရိအမ်ိဳးသားျဖစ္ေၾကာင္း ထို အရပ္ရွိယုဒအမ်ိဳးသားတို႔သိၾကေသာ ေၾကာင့္ျဖစ္၏။-

4သူတို႔သည္ၿမိဳ႕မ်ားကိုျဖတ္၍သြားၾကေသာ အခါ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕၌ေနေသာတမန္ေတာ္ မ်ားႏွင့္အသင္းေတာ္လူႀကီးမ်ားျပ႒ာန္း ေသာပညတ္မ်ားကိုရွင္းလင္းေျပာျပကာ ယုံၾကည္သူတို႔လိုက္နာက်င့္သုံးရန္ညႊန္ ၾကားၾက၏။-

5သို႔ျဖစ္၍အသင္းေတာ္တို႔၏ယုံၾကည္ျခင္း ပိုမိုခိုင္ျမဲလာလ်က္ ေန႔စဥ္ေန႔တိုင္းအေရ အတြက္အားျဖင့္တိုးတက္မ်ားျပားလား ၏။

6သူတို႔သည္ျဖဳဂိျပည္ႏွင့္ဂလာတိျပည္တို႔ ကိုျဖတ္သြားၾက၏။ သန႔္ရွင္းေသာဝိညာဥ္ေတာ္ သည္ သူတို႔အားအာရွျပည္၌ႏွုတ္ကပတ္တရား ေတာ္ကိုေဟာေျပာခြင့္ေပးေတာ္မမူ။-

7သူတို႔သည္မုသိျပည္နယ္စပ္သို႔ေရာက္ၾကေသာ အခါ ဗိသုန္ျပည္သို႔သြားရန္ႀကိဳးစားၾက၏။ သို႔ရာတြင္သခင္ေယရွု၏ဝိညာဥ္ေတာ္ကခြင့္ ျပဳေတာ္မမူသျဖင့္၊-

8မုသိျပည္ကိုျဖတ္၍တေရာၿမိဳ႕သို႔ေရာက္ၾက၏။-

9ေပါလုသည္ညဥ့္အခါဗ်ာဒိတ္႐ူပါ႐ုံတြင္ ``မာေကေဒါနိျပည္သို႔ျဖတ္ကူး၍အကၽြန္ုပ္ တို႔အားကူညီမစပါ'' ဟုမာေကေဒါနိ ျပည္သားတစ္ေယာက္သည္ရပ္လ်က္ေတာင္းပန္ ေနသည္ကိုျမင္ရ၏။-

10ဤသို႔ဗ်ာဒိတ္႐ူပါ႐ုံကိုေပါလုျမင္ၿပီးေနာက္ ခ်က္ခ်င္းပင္ကၽြန္ုပ္တို႔သည္မာေကေဒါနိျပည္ သို႔သြားရန္ျပင္ဆင္ၾက၏။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆို ေသာ္မာေကေဒါနိျပည္သားတို႔အားသတင္း ေကာင္းကိုေဟာေျပာရန္ ကၽြန္ုပ္တို႔အားဘုရား သခင္ေစခိုင္းေတာ္မူသည္ဟုဆုံးျဖတ္ခ်က္ ခ်ၾကျခင္းေၾကာင့္ျဖစ္၏။

11ကၽြန္ုပ္တို႔သည္တေရာၿမိဳ႕မွသာေမာသရက္ ကၽြန္းသို႔ တည့္တည့္သေဘၤာလႊင့္ၾကရာေနာက္ တစ္ေန႔၌နာေပါလိၿမိဳ႕သို႔ေရာက္ၾက၏။-

12ထိုၿမိဳ႕မွဖိလိပၸိၿမိဳ႕သို႔သြားၾက၏။ ဖိလိပၸိၿမိဳ႕ ကားမာေကေဒါနိျပည္ပထမနယ္၏ၿမိဳ႕တစ္ ၿမိဳ႕ျဖစ္၏။ ေရာမအမ်ိဳးသားတို႔အေျခစိုက္ ရာၿမိဳ႕လည္းျဖစ္၏။ ထိုၿမိဳ႕တြင္ကၽြန္ုပ္တို႔သည္ ရက္ေပါင္းမ်ားစြာေနထိုင္ၾကၿပီးသည့္ေနာက္၊-

13ဥပုသ္ေန႔၌ၿမိဳ႕တံခါးအျပင္သို႔ထြက္ၾက၏။ ထိုေနာက္ဆုေတာင္းပတၳနာျပဳရန္ေနရာရွိမည္ အထင္ႏွင့္ျမစ္ကမ္းနားသို႔သြားေရာက္၍ ထို အရပ္တြင္စုေဝးလ်က္ေနသည့္အမ်ိဳးသမီး တို႔အားေဟာေျပာၾက၏။-

14ထိုသူတို႔အထဲတြင္သြာတိရဲၿမိဳ႕သူ၊ ကမၺလာ နီအထည္ကုန္သည္လုဒိနာမည္ရွိအမ်ိဳး သမီးတစ္ေယာက္ပါ၏။ သူသည္ဘုရားသခင္ အားကိုးကြယ္သူတစ္ဦးျဖစ္၏။ သခင္ဘုရား သည္ေပါလုေဟာေျပာလ်က္ေနေသာတရား စကားမ်ားကိုအာ႐ုံစိုက္ေစရန္ ထိုအမ်ိဳး သမီး၏စိတ္ႏွလုံးကိုျပဳျပင္ေတာ္မူ၏။-

15သူႏွင့္တကြအိမ္သူအိမ္သားတို႔သည္ဗတၱိဇံ မဂၤလာခံယူၾက၏။ ထိုေနာက္လုဒိက ``ကၽြန္မ သည္သခင္ဘုရားကိုအကယ္ပင္ယုံၾကည္သူ ျဖစ္သည္ဟု သင္တို႔လက္ခံပါလၽွင္ကၽြန္မ၏ အိမ္သို႔လာေရာက္တည္းခိုၾကပါ'' ဟုကၽြန္ုပ္ တို႔အားေဖ်ာင္းဖ်ေလသည္။

16တစ္ေန႔သ၌ကၽြန္ုပ္တို႔သည္ဆုေတာင္းပတၳနာ ျပဳရာအရပ္သို႔သြားၾကစဥ္ ေဗဒင္ေဟာနိုင္ ေသာနတ္မိစၧာပူးဝင္ေနသူ၊ ေငြဝယ္ကၽြန္မိန္းမ ငယ္တစ္ေယာက္ႏွင့္ေတြ႕ဆုံ၏။ သူသည္ဤသို႔ ေဗဒင္ေဟာေျပာျခင္းျဖင့္ မိမိ၏သခင္ျဖစ္ သူတို႔အားေၾကးေငြအေျမာက္အျမား ရရွိေစ၏။-

17ထိုကၽြန္မသည္ေပါလုႏွင့္ကၽြန္ုပ္တို႔ေနာက္ သို႔လိုက္လ်က္ ``ဤသူတို႔ကားအျမင့္ဆုံး ေသာဘုရား၏အေစခံမ်ားျဖစ္၍ သင္တို႔ အားကယ္တင္ျခင္းတရားကိုေဟာေျပာ သူမ်ားတည္း'' ဟုဟစ္ေအာ္ေလ၏။-

18ထိုသူငယ္မသည္ဤသို႔ရက္ေပါင္းမ်ားစြာ ဟစ္ေအာ္လ်က္ေနသျဖင့္ ေပါလုသည္လြန္စြာ စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္ရကား ေနာက္သို႔လွည့္ ၍ ``သင္သည္သူငယ္မအထဲမွထြက္သြားေလာ့။ ေယရွုခရစ္၏နာမေတာ္ကိုအမွီျပဳ၍ သင့္ အားငါအမိန႔္ေပး၏'' ဟုနတ္မိစၧာအားဆို၏။ ထိုခဏ၌ပင္လၽွင္နတ္မိစၧာသည္ထြက္သြား ၏။-

19သူငယ္မ၏သခင္ျဖစ္သူတို႔သည္ မိမိတို႔ ေငြဝင္ေပါက္ပိတ္သြားေၾကာင္းသိရွိၾကေသာ အခါ ေပါလုႏွင့္သိလတို႔ကိုဖမ္းဆီး၍ အာဏာပိုင္မ်ားရွိရာၿမိဳ႕တြင္းေျမကြက္ လပ္သို႔ဆြဲေခၚသြားၾက၏။-

20ေရာမအရာရွိတို႔၏ေရွ႕သို႔ေရာက္ေသာအခါ ``ဤသူတို႔သည္ယုဒအမ်ိဳးသားမ်ားျဖစ္ ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ၿမိဳ႕တြင္ဆူပူမွုျဖစ္ ေအာင္ျပဳလ်က္ေနၾကပါသည္။-

21ကၽြန္ေတာ္တို႔တရားဥပေဒမ်ားႏွင့္ ဆန႔္က်င္ ေသာထုံးတမ္းစဥ္လာမ်ားကိုသြန္သင္ေနၾက ပါသည္။ ေရာမအမ်ိဳးသားမ်ားအေနျဖင့္ ကၽြန္ုပ္တို႔သည္ ထိုထုံးတမ္းစဥ္လာမ်ားကို လက္မခံနိုင္၊ မက်င့္သုံးနိုင္ပါ'' ဟုေလၽွာက္ ထားၾက၏။-

22လူပရိသတ္ကလည္း ေပါလုႏွင့္သိလတို႔ ကိုဝိုင္း၍စြပ္စြဲၾက၏။ အရာရွိတို႔သည္ထိုသူႏွစ္ဦး၏အဝတ္မ်ားကို ဆြဲျဖဲ၍ ႀကိမ္ဒဏ္ေပးေစရန္အမိန႔္ခ်မွတ္ၾက၏။-

23စစ္သားမ်ားသည္လည္းေပါလုႏွင့္သိလတို႔ကို ျပင္းထန္စြာႀကိမ္ဒဏ္ေပးၿပီးလၽွင္ေထာင္ခ်ထား ၾက၏။ သူတို႔အားလုံျခဳံစြာခ်ဳပ္ေႏွာင္ထားရန္ အမိန႔္အရ၊-

24ေထာင္မွူးသည္သူတို႔အားအလုံေထာင္သို႔သြင္း ၿပီးလၽွင္ ေျခမ်ားကိုထိတ္ခတ္၍ထားေလ၏။

25သန္းေခါင္အခ်ိန္ခန႔္၌ေပါလုႏွင့္သိလတို႔သည္ ပတၳနာျပဳကာဘုရားသခင္၏ေက်းဇူးေတာ္ ကိုခ်ီးမြမ္းသီဆိုလ်က္ေနၾက၏။-

26ထိုအခါ႐ုတ္တရက္ေျမငလ်င္ျပင္းစြာလွုပ္ သျဖင့္ အက်ဥ္းေထာင္၏အုတ္ျမစ္သည္လွုပ္ရွား သြား၏။ ေထာင္တံခါးရွိသမၽွသည္ခ်က္ခ်င္း ပင္ပြင့္ထြက္သြားကုန္၏။ အက်ဥ္းသားအေပါင္း တို႔သည္ သံႀကိဳးအေႏွာင္အဖြဲ႕မွလြတ္ေျမာက္ ၾကကုန္၏။-

27ေထာင္မွူးသည္အိပ္ရာမွနိုး၍ေထာင္တံခါး မ်ားပြင့္လ်က္ေနသည္ကိုျမင္လၽွင္ အက်ဥ္း သားမ်ားထြက္ေျပးၾကၿပီဟုထင္မွတ္သျဖင့္ ဓားကိုဆြဲထုတ္ၿပီးလၽွင္မိမိကိုယ္ကိုသတ္ မည္ျပဳ၏။-

28သို႔ရာတြင္ေပါလုက ``သင္၏ကိုယ္ကိုအႏၲရာယ္ မျပဳႏွင့္။ ငါတို႔အားလုံးဤေနရာတြင္ရွိေန ၾကသည္'' ဟုက်ယ္စြာဟစ္ေအာ္၍ေျပာ၏။

29ေထာင္မွူးသည္မီးတိုင္ကိုေတာင္းယူၿပီးလၽွင္ ေျပးဝင္၍လာ၏။ သူသည္တုန္လွုပ္လ်က္ ေပါလုႏွင့္သိလတို႔၏ေျခရင္းတြင္ပ်ပ္ဝပ္၏။-

30ထိုေနာက္သူတို႔ကိုအျပင္သို႔ေခၚေဆာင္လာၿပီး လၽွင္ ``အရွင္တို႔၊ ကၽြန္ေတာ္သည္ကယ္တင္ျခင္း ခံရေစရန္ အဘယ္သို႔ျပဳရပါမည္နည္း'' ဟု ေမး၏။

31သူတို႔ကလည္း ``သခင္ေယရွုကိုယုံၾကည္ ေလာ့။ သို႔ယုံၾကည္လၽွင္သင္ႏွင့္တကြသင္၏ အိမ္သူအိမ္သားတို႔သည္ ကယ္တင္ျခင္းကို ခံရၾကလိမ့္မည္'' ဟုဆိုၿပီးေနာက္၊-

32ထိုသူႏွင့္တကြသူ၏အိမ္တြင္ရွိေသာသူ အေပါင္းတို႔အား သခင္ဘုရား၏ႏွုတ္ ကပတ္တရားေတာ္ကိုေဟာေျပာၾက၏။-

33ထိုညအခ်ိန္၌ပင္လၽွင္ေထာင္မွူးသည္ ေပါလု ႏွင့္သိလတို႔ကိုေခၚ၍ဒဏ္ခ်က္ရာမ်ားကို ေဆးေၾကာေပး၏။ ထိုေနာက္ခ်က္ခ်င္းပင္သူႏွင့္ တကြအိမ္သူအိမ္သားအေပါင္းတို႔သည္ ဗတၱိဇံ မဂၤလာခံယူၾက၏။-

34သူသည္ေပါလုႏွင့္သိလတို႔အားမိမိ၏အိမ္ သို႔ဖိတ္ေခၚ၍ စားဖြယ္ေသာက္ဖြယ္မ်ားကိုတည္ ခင္းေကၽြးေမြး၏။ သူႏွင့္သူ၏အိမ္သားတို႔သည္ ဘုရားသခင္ကိုယုံၾကည္လာၾကသျဖင့္လြန္ စြာရႊင္လန္းဝမ္းေျမာက္ၾကေလသည္။

35ေနာက္တစ္ေန႔မိုးလင္းေသာအခါအရာရွိ တို႔သည္ ထိုသူတို႔ကိုေထာင္မွလႊတ္လိုက္ရန္ ရဲအရာရွိမ်ားကိုေစလႊတ္၍အမိန႔္ဆင့္ ဆိုေစၾက၏။-

36သို႔ျဖစ္၍ေထာင္မွူးသည္ေပါလုအား ``အရာရွိ တို႔ကအရွင္တို႔အားေထာင္မွလႊတ္လိုက္ရန္ အမိန႔္ေပးပါ၏။ ထိုေၾကာင့္စိတ္ေအးခ်မ္းစြာ အရွင္တို႔သြားၾကပါ'' ဟုဆို၏။

37သို႔ရာတြင္ေပါလုက ``ေရာမနိုင္ငံသားမ်ား ျဖစ္ေသာငါတို႔အားစစ္ေၾကာစီရင္ျခင္းမ ျပဳဘဲ ငါတို႔ကိုလူပရိသတ္ေရွ႕တြင္ရိုက္ႏွက္ ၍အက်ဥ္းခ်ထားခဲ့ၾက၏။ ယခုငါတို႔ကို တိတ္တဆိတ္လႊတ္လိုၾကပါသေလာ။ ထိုသို႔ မျပဳသင့္။ သူတို႔ကိုယ္တိုင္လာ၍ငါတို႔ကို ေထာင္မွထုတ္ၾကပါေစ'' ဟုရဲအရာရွိ တို႔အားေျပာ၏။

38ရဲအရာရွိတို႔သည္လည္းဤအေၾကာင္းကို အရာရွိတို႔အားျပန္လည္ေလၽွာက္ထားၾက ၏။ ေပါလုႏွင့္သိလတို႔သည္ေရာမနိုင္ငံသား မ်ားျဖစ္ေၾကာင္းကို အရာရွိတို႔ၾကားေသာ အခါေၾကာက္လန႔္ၾက၏။-

39သို႔ျဖစ္၍သူတို႔သည္လာ၍ေပါလုႏွင့္သိလ တို႔အားေဖ်ာင္းဖ်ေျပာဆိုၾက၏။ ထိုေနာက္သူ တို႔ကိုေထာင္မွထုတ္ၿပီးလၽွင္ ထိုၿမိဳ႕မွထြက္ခြာ သြားရန္ေတာင္းပန္ၾက၏။-

40သို႔ျဖစ္၍သူတို႔သည္အက်ဥ္းေထာင္မွထြက္ခြာ ၍ လုဒိ၏အိမ္သို႔သြားၾက၏။ ထိုေနာက္ယုံၾကည္ သူတို႔ႏွင့္ေတြ႕ဆုံကာအားေပးစကားေျပာ ၾကားၿပီးလၽွင္ ထိုၿမိဳ႕မွထြက္ခြာသြားၾကေလ သည္။