Acts 15 — Burmese MCLZV

1လူအခ်ိဳ႕တို႔သည္ယုဒျပည္မွအႏၲိအုတ္ၿမိဳ႕ သို႔သြားေရာက္၍ ညီအစ္ကိုတို႔အား ``သင္တို႔ သည္ေမာေရွ၏ပညတ္တရားအရ အေရ ဖ်ားလွီးမဂၤလာကိုမခံယူလၽွင္ကယ္တင္ ျခင္းမရနိုင္'' ဟုေဟာေျပာသြန္သင္ၾက၏။-

2ေပါလုႏွင့္ဗာနဗတို႔သည္ထိုသူတို႔ႏွင့္ အျပင္းအထန္အျငင္းပြားကာ အေခ်အတင္ ေျပာဆိုၾက၏။ ထို႔ေၾကာင့္အသင္းေတာ္သည္ဤ သို႔အျငင္းပြားသည့္ကိစၥႏွင့္ပတ္သက္၍ တိုင္ပင္ ေဆြးေႏြးရန္ေပါလုႏွင့္ဗာနဗတို႔ကိုတပည့္ ေတာ္အခ်ိဳ႕တို႔ႏွင့္အတူ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕ရွိ အသင္းေတာ္လူႀကီးမ်ားထံသို႔ေစလႊတ္ရန္ ဆုံးျဖတ္ၾက၏။

3အသင္းေတာ္ဝင္တို႔သည္ထိုကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႕ အား ၿမိဳ႕ျပင္သို႔ေရာက္ေအာင္လိုက္ပို႔ၾက၏။ ထို အဖြဲ႕သည္ဖိနိတ္ျပည္ႏွင့္ရွမာရိျပည္တို႔ကို ျဖတ္သြားစဥ္ လူမ်ိဳးျခားတို႔ဘုရားသခင္ထံ သို႔ေျပာင္းလဲလာၾကပုံကိုေျပာျပၾကသျဖင့္ ညီအစ္ကိုအေပါင္းတို႔သည္လြန္စြာဝမ္းေျမာက္ ၾက၏။-

4ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕သို႔ဗာနဗတို႔ေရာက္ၾက ေသာအခါ အသင္းေတာ္ႏွင့္တကြတမန္ေတာ္ မ်ား၊ အသင္းေတာ္လူႀကီးမ်ားကသူတို႔အား ႀကိဳဆိုလက္ခံသည့္အခါ မိမိတို႔အားဘုရား သခင္အသုံးျပဳေတာ္မူပုံအလုံးစုံကိုျပန္ ၾကားၾက၏။-

5သို႔ရာတြင္ဖာရိရွဲအဖြဲ႕ဝင္မ်ားအနက္ ယုံ ၾကည္သူလူအခ်ိဳ႕တို႔သည္ထ၍ ``လူမ်ိဳးျခား တို႔သည္အေရဖ်ားလွီးမဂၤလာခံရမည္။ ေမာေရွ ၏ပညတ္တရားကိုေစာင့္ထိန္းရမည္'' ဟုဆို ၾက၏။

6သို႔ျဖစ္၍တမန္ေတာ္မ်ားႏွင့္အသင္းေတာ္ လူႀကီးမ်ားသည္ ဤအမွုကိစၥကိုစဥ္းစား ဆင္ျခင္ရန္စည္းေဝးၾက၏။-

7အေတာ္ပင္အေခ်အတင္ေဆြးေႏြးၾကၿပီး ေသာအခါ ေပတ႐ုသည္ေနရာမွထ၍ ``ညီ အစ္ကိုတို႔၊ လူမ်ိဳးျခားတို႔သည္သတင္းေကာင္း ကိုၾကား၍ယုံၾကည္နိုင္ေစရန္ ဘုရားသခင္ သည္လြန္ခဲ့သည့္ကာလအတန္ၾကာက သတင္း ေကာင္းကိုေၾကညာရန္အတြက္ ငါ့အားသင္တို႔ အထဲမွေရြးခ်ယ္ခန႔္ထားေတာ္မူခဲ့ေၾကာင္း သင္တို႔သိၾက၏။-

8လူတို႔၏စိတ္ႏွလုံးကိုသိေတာ္မူေသာဘုရား သခင္သည္ သန႔္ရွင္းေသာဝိညာဥ္ေတာ္ကို ငါတို႔ အားေပးေတာ္မူသည့္နည္းတူလူမ်ိဳးျခားတို႔ အားလည္းေပးေတာ္မူျခင္းအားျဖင့္ သူတို႔ အားႏွစ္သက္လက္ခံေတာ္မူေၾကာင္းကိုၿပ ေတာ္မူ၏။-

9ကိုယ္ေတာ္သည္သူတို႔ကိုငါတို႔ႏွင့္ခြဲျခား ျခင္းျပဳေတာ္မမူ။ သူတို႔သည္ကိုယ္ေတာ္ကို ယုံၾကည္သျဖင့္ သူတို႔၏အျပစ္မ်ားကိုေၿဖ လႊတ္ေတာ္မူ၏။-

10သို႔ျဖစ္၍သင္တို႔သည္အဘယ္ေၾကာင့္ဘုရား သခင္ကိုေသြးစမ္းလိုၾကသနည္း။ ငါတို႔ဘိုး ေဘးမ်ားေသာ္လည္းေကာင္း၊ ငါတို႔ကိုယ္တိုင္ ပင္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ မထမ္းနိုင္သည့္ဝန္ကို အဘယ္ေၾကာင့္ထိုသူတို႔အားထမ္းေစၾက ပါသနည္း။-

11ငါတို႔သည္လည္းထိုသူတို႔နည္းတူယုံၾကည္ သျဖင့္ သခင္ေယရွု၏ေက်းဇူးေတာ္အား ျဖင့္ကယ္တင္ျခင္းကိုခံရၾက၏'' ဟုဆို၏။

12ဗာနဗႏွင့္ေပါလုတို႔သည္မိမိတို႔အား ျဖင့္ လူမ်ိဳးျခားတို႔တြင္ဘုရားသခင္ျပဳ ေတာ္မူေသာ အံ့ၾသဖြယ္ရာမ်ားႏွင့္နိမိတ္ လကၡဏာမ်ားအေၾကာင္းကိုေျပာၾကားေန စဥ္စုေဝးေသာလူအားလုံးပင္ဆိတ္ၿငိမ္စြာ နားေထာင္လ်က္ေနၾက၏။-

13သူတို႔ေျပာဆိုၿပီးေသာအခါယာကုပ္က ``ညီအစ္ကိုတို႔၊ ငါ့စကားကိုနားေထာင္ ၾကပါ။-

14ဘုရားသခင္သည္ေရွးဦးစြာလူမ်ိဳးျခားတို႔ အနက္အခ်ိဳ႕ေသာသူတို႔ကို မိမိ၏လူစု ေတာ္ဝင္မ်ားျဖစ္ေစရန္ေရြးထုတ္ျခင္းအား ျဖင့္ သူတို႔ကိုဂ႐ုစိုက္ေတာ္မူေၾကာင္းရွိမုန္ ရွင္းျပခဲ့ၿပီ။-

15ပေရာဖက္တို႔၏ေဟာၾကားခ်က္မ်ားသည္ လည္း ဤအခ်က္ႏွင့္လုံးဝကိုက္ညီလ်က္ ရွိ၏။ က်မ္းစာေတာ္တြင္၊

16`ငါ၏နာမေတာ္ျဖင့္ေခၚေဝၚျခင္းခံရသူ လူမ်ိဳးျခားႏွင့္လူမ်ိဳးရွိသမၽွတို႔သည္ ငါ့ထံလာစိမ့္ေသာငွာေနာက္မွငါျပန္လာမည္။ ၿပိဳက်လ်က္ရွိေသာဒါဝိဒ္၏နိုင္ငံကို ငါျပန္၍တည္ေဆာက္မည္။ ပ်က္စီးယိုယြင္းေနသည္တို႔ကိုအသစ္ျပဳျပင္၍ ထိုနိုင္ငံကိုတစ္ဖန္ခိုင္ခံ့ေစမည္။

18ဤကားေရွးကာလ၌ထာဝရဘုရား မိန႔္ေတာ္မူေသာဗ်ာဒိတ္ေတာ္ျဖစ္သတည္း' ဟုေဖာ္ျပပါရွိသည္။

19ယာကုပ္ကဆက္လက္၍ ``ထို႔ေၾကာင့္ဘုရား သခင္ထံေျပာင္းလဲလာၾကသူ လူမ်ိဳးျခား တို႔အခက္ၾကဳံေစရန္ငါတို႔မျပဳသင့္။-

20သို႔ရာတြင္႐ုပ္တုအားပူေဇာ္ထားသျဖင့္ မသန႔္ စင္သည့္အစားအစာမ်ားကိုစားျခင္း၊ ကာမ ဂုဏ္လိုက္စားျခင္း၊ လည္လိမ္သားႏွင့္ေသြးကို စားသုံးျခင္းတို႔ကိုမူေရွာင္ရွားၾကေစရန္ စာေရး၍အေၾကာင္းၾကားသင့္သည္ဟုငါ ယူဆ၏။-

21အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ေရွးကာလမွစ၍ ေမာေရွ၏ပညတ္တရားကိုတရားဇရပ္မ်ား တြင္ဥပုသ္ေန႔တိုင္းဖတ္ျခင္း၊ သူ၏တရားကို ေဟာေျပာျခင္းရွိေသာေၾကာင့္ျဖစ္၏'' ဟုဆို ေလသည္။

22ထိုအခါတမန္ေတာ္မ်ား၊ အသင္းေတာ္လူ ႀကီးမ်ားႏွင့္အသင္းေတာ္ဝင္အေပါင္းတို႔ သည္ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားကိုေရြးခ်ယ္၍ေပါလု၊ ဗာနဗႏွင့္အတူအႏၲိအုတ္ၿမိဳ႕သို႔ေစလႊတ္ ရန္ဆုံးျဖတ္ၾက၏။ သူတို႔သည္ယုံၾကည္သူ တို႔အလြန္ၾကည္ညိဳေလးစားၾကေသာ ဗာရွဗေခၚယုဒႏွင့္သိလတို႔ကိုေရြး ခ်ယ္ၾက၏။-

23ထိုသူႏွစ္ဦး၏လက္ျဖင့္စာတစ္ေစာင္ပို႔လိုက္ ၾက၏။ ထိုစာတြင္၊ ``သင္တို႔၏ညီအစ္ကိုမ်ားျဖစ္ၾကေသာတမန္ ေတာ္မ်ား၊ အသင္းေတာ္လူႀကီးမ်ားကအႏၲိ အုတ္ၿမိဳ႕ႏွင့္ရွုရိျပည္၊ ကိလိကိျပည္ရွိလူမ်ိဳး ျခားသားမ်ားျဖစ္ၾကေသာညီအစ္ကိုမ်ား အား ႏွုတ္ခြန္းဆက္သလိုက္ပါသည္။-

24ကၽြန္ုပ္တို႔အထဲမွလူအခ်ိဳ႕သည္ကၽြန္ုပ္တို႔၏ ညႊန္ၾကားခ်က္မရဘဲ သင္တို႔ထံသို႔သြား၍ စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္ေစသည့္စကားမ်ား ကိုေျပာဆိုကာ သင္တို႔အားဒုကၡေပးခဲ့ၾက ေၾကာင္းသိရပါသည္။-

25သို႔ျဖစ္၍ကၽြန္ုပ္တို႔သည္အစည္းအေဝးျပဳ လုပ္၍လူအခ်ိဳ႕ကိုေရြးခ်ယ္လ်က္ သင္တို႔ထံ သို႔ေစလႊတ္ရန္အားလုံးသေဘာတူဆုံးျဖတ္ ၾကပါသည္။ ထိုသူတို႔သည္ကၽြန္ုပ္တို႔ခ်စ္ခင္ သူဗာနဗ၊ ေပါလုတို႔ႏွင့္အတူလိုက္သြား ၾကပါလိမ့္မည္။-

26ေပါလုႏွင့္ဗာနဗတို႔သည္ကား ကၽြန္ုပ္တို႔ သခင္ေယရွုခရစ္၏အမွုေတာ္ကို သက္စြန႔္ ႀကိဳးပမ္းေဆာင္ရြက္ခဲ့သူမ်ားပင္တည္း။-

27သို႔ျဖစ္၍ကၽြန္ုပ္တို႔သည္သူတို႔ႏွင့္အတူယုဒ ႏွင့္သိလတို႔ကို သင္တို႔ထံသို႔ေစလႊတ္လိုက္ပါ သည္။ ကၽြန္ုပ္တို႔၏စာတြင္ေရးသားေဖာ္ျပထား သည့္အေၾကာင္းအရာမ်ားကို သူတို႔ကိုယ္တိုင္ လည္းေျပာျပၾကပါလိမ့္မည္။-

28႐ုပ္တုမ်ားအားပူေဇာ္ထားသည့္အစား အစာကိုမစားႏွင့္။ ေသြးကိုလည္းမစားႏွင့္။-

29လည္ညႇစ္သားကိုမစားႏွင့္။ ကာမဂုဏ္လိုက္စား မွုကိုမျပဳႏွင့္ဟူေသာပညတ္မ်ားမွတစ္ပါး အျခားေသာဝန္ကိုသင္တို႔အေပၚမတင္ရန္ သန႔္ရွင္းေသာဝိညာဥ္ေတာ္ႏွင့္ကၽြန္ုပ္တို႔သေဘာ တူၾကပါ၏။ ဤအရာမ်ားကိုေရွာင္ၾကဥ္ၾက ပါက သင္တို႔အတြက္လုံေလာက္ေပၿပီ။ က်န္း မာရႊင္လန္းၾကပါေစ'' ဟုေဖာ္ျပပါရွိေလ သည္။

30ေစတမန္တို႔အားေစလႊတ္သျဖင့္ သူတို႔သည္ အႏၲိအုတ္ၿမိဳ႕သို႔သြား၍ယုံၾကည္သူအေပါင္း တို႔အား စုေဝးေစၿပီးလၽွင္အမွာစာကိုေပး အပ္ၾက၏။-

31ထိုစာကိုဖတ္ျပၾကေသာအခါသူတို႔သည္ အားေပးစကားမ်ားေၾကာင့္လြန္စြာဝမ္း ေျမာက္ၾက၏။-

32ယုဒႏွင့္သိလတို႔သည္လည္းပေရာဖက္မ်ား ျဖစ္ၾကသည့္အေလ်ာက္ သူတို႔အားအခ်ိန္ၾကာ ျမင့္စြာတိုက္တြန္းအားေပးသျဖင့္သူတို႔အား ႀကံ့ခိုင္ေစၾက၏။-

33သူတို႔သည္ထိုအရပ္တြင္ကာလအတန္ၾကာ ေနၿပီးေနာက္ ယုံၾကည္သူတို႔အားႏွုတ္ဆက္၍ ျပန္လႊတ္လိုက္ၾက၏။-

34သို႔ေသာ္လည္းသိလသည္ေနရစ္ရန္ဆုံးျဖတ္၏။

35ေပါလုႏွင့္ဗာနဗတို႔သည္အႏၲိအုတ္ၿမိဳ႕တြင္ ဆက္လက္ေနထိုင္၍ သခင္ဘုရား၏ႏွုတ္ကပတ္ ေတာ္ကိုအျခားသူမ်ားႏွင့္အတူေဟာေျပာ သြန္သင္ၾက၏။

36ရက္အနည္းငယ္ၾကာေသာအခါေပါလုက ဗာနဗအား ``သခင္ဘုရား၏ႏွုတ္ကပတ္ တရားေတာ္ကိုငါတို႔ေဟာေျပာခဲ့သည့္ၿမိဳ႕ တိုင္း ရွိညီအစ္ကိုမ်ားထံသို႔ျပန္သြား၍ သူ တို႔၏အေျခအေနကိုေလ့လာၾကကုန္အံ့'' ဟုဆို၏။-

37ထိုအခါဗာနဗသည္မာကုေခၚေယာဟန္ ကိုေခၚေဆာင္သြားရန္အလိုရွိ၏။-

38သို႔ေသာ္ေပါလုကမိမိတို႔ႏွင့္သာသနာ ျပဳခရီးအဆုံးတိုင္ေအာင္မလိုက္ဘဲ ပံဖုလိ ျပည္တြင္မိမိတို႔ထံမွထြက္ခြာသြားခဲ့သူ ကိုေခၚေဆာင္ရန္မသင့္ေလ်ာ္ဟုယူဆ၏။-

39သူတို႔သည္အျပင္းအထန္အျငင္းပြားၿပီး ေနာက္လမ္းခြဲခြာသြားၾက၏။ ဗာနဗသည္ မာကုကိုေခၚ၍ကုပ႐ုကၽြန္းသို႔သေဘၤာ လႊင့္ေလ၏။-

40ေပါလုမူကားသိလကိုေရြးခ်ယ္၍ထြက္ခြာ သြားေလသည္။ ယုံၾကည္သူမ်ားသည္ေပါလု အားသခင္ဘုရား၏ေက်းဇူးေတာ္သို႔အပ္ႏွံ ၾက၏။-

41ေပါလုသည္ထိုအရပ္မွရွုရိျပည္ႏွင့္ကိလိ ကိျပည္သို႔သြားေရာက္၍အသင္းေတာ္ကို ခိုင္ခံ့ေစ၏။