bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Dutch
/
Dutch Frisian
/
Luke 10
Luke 10
Dutch Frisian
← Chapter 9
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 11 →
1
Oba no disem bestemmt de Harr uck zäwentijch [twee en zäwentijch] aundre en schetjt ahn too twee ver sienem Aunjesejcht häa no jiedre Staut en jiedrem Uat, wuahan hee selfst kohme wull.
2
Oba hee säd too ahn: De Arnte es zwoa groot, oba de Oabeida send weinijch. Aulsoo bedd däm Harr äwa de Arnte, daut hee Oabeida ütschetjt enn siene Arnte.
3
Goht han! Tjitjt, etj schetj jünt aus Lama enne Medd von Wilw.
4
Droagt nijch eene Jeldtausch, nijch eene Tausch, noch Schooh, en jreest tjeenem oppem Wajch.
5
Oba wuaemma jie emm Hüs enenn kohme, sajcht eascht: Fräd disem Hüs!
6
En wann doa een Frädenssän es, soo woat jun Fräd opp am rühe; oba wann nijch, soo woat dee no jünt tridj kohme.
7
Oba blieft enn däm Hüs, en ät en drintjt, waut see ha; dan de Oabeida es sien Loon weat. Goht nijch üt eenem Hüs enn een aundret.
8
En wann jie enn eene Staut enenn kohme, en see näme jünt opp, doa ät, waut jünt fäajelajcht woat,
9
en heelt de Kranke en äa de Staut en sajcht too ahn: Daut Ritj Gottes es dijcht no jünt jekohme.
10
Oba wann jie enn eene Staut kohme en see jünt nijch oppnäme, doa goht rüt opp äare Gausse en sajcht:
11
Uck däm Stoff, dee ons von jüne Staut aune Feet aunhenjt, schedda wie jäajen jünt auf; doch dit weet, dautet Ritj Gottes dijchtbie jekohme es.
12
Etj saj jünt, dautet Soodom aun janem Dach leijchta gohne woat aus jane Staut.
13
Wee die, Koratsin! Wee die, Betseeda! Dan wann enn Tierus en Siedoon de Macht Wunda Woatje passeat weare, dee unja jünt passeat send, aul lang tridj haude see, enn Sack en Ausch settend, Buesse jedohne.
14
Doch fe Tierus en Siedoon woatet leijchta senne emm Jerejcht aus jünt.
15
En dü, Kapernaum, de dü best bett emm Himmel jehowe worde, botte enne Hal woascht dü rauf jestat jeschmäte woare.
16
Wäa jünt heat, heat mie; en wäa jünt veacht hausst, veacht mie; oba wäa mie veacht, veacht däm, dee mie jeschetjt haft.
17
Oba dee zäwentijch [twee en zäwentijch] tjeeme met Freid tridj en säde: Harr, uck de Demone send ons unjadon enn dienem Nome.
18
Oba hee säd too ahn: Etj sach dän Soton aus eenen Blitz vom Himmel faule.
19
Tjitjt, etj jäw jünt de Vollmacht, opp Schlange en Skorpione too klunje, en äwa de gaunse Fiendes Macht, en nuscht woat jünt beschädje.
20
Doch doaäwa freit jünt nijch, daut jünt de Jeista unjadon send; oba freit jünt, daut jüne Nomes enn de Himmel ennjeschräwe send.
21
Enn de selwsje Stund jübeld Jesus emm heiljen Jeist en säd: Etj low die, Voda, Harr äwa de Himmel en de Ead, wiel dü dit fe Weise en Kluake veborje hast, en hast dit Onnmindje Onnjeleade jeopenboat. Jo, Voda, dan soo wea daut wooljefolle ver die.
22
Aules es mie äwajäwt von mienem Voda; en tjeina ertjant, wäa de Sän es, aus bloos de Voda; en wäa de Voda es, aus bloos de Sän, en wäm de Sän am openboare well.
23
En hee dreid sich no de Jinja heemlijch en säd: Seelijch de Uage, dee doa seene, waut jie seene.
24
Dann etj saj jünt, väl Profeete en Tjeenije wulle seene, waut jie seene, en ha daut nijch jeseehne, en heare, waut jie heare, en ha daut nijch jeheat.
25
En tjitj; een Schreftjeleada stund opp en vesocht am en säd: Meista, waut mott etj jedohne ha, omm eewijet Läwe too oawe?
26
Oba hee säd too am: Waut steit em Jesatz jeschräwe? Waut läst dü?
27
Oba hee auntwuad en säd: „Dü saust däm Harr, dienen Gott, leef ha met dienem gaunsem Hoat en met diene gaunse Seel en met diene gaunse Krauft en met dienem gaunsem Senn Dentje, en dienen Näajchsten aus die selfst.
28
Oba hee säd too am: Dü hast rejchtijch jeauntwuat; doo daut, en dü woascht läwe.
29
Oba hee wull sich rajchtfoadje, en hee säd too Jesus: En wäa es mien Näajchsta?
30
Jesus nehm daut Wuat en säd: Een Maun jintj rauf von Jerusalem no Jieriko en voll de Reibasch enne Henj, dee am üttrocke en am schluage en jinje wajch en leete am haulfdoot lidje.
31
Oba üt toofaul jintj een Priesta rauf opp janem Wajch; en aus hee am sach, jintj hee aune aundre Sied vebie.
32
Oba jrod soo uck een Leewiet, de aun däm Uat Städ tjeem en am sach, en jintj aune aundre Sied vebie.
33
Oba een Samarieta, de oppe Reis wea, tjeem no am han; en aus hee am sach, haud hee Erboarme;
34
en hee jintj no am en vebunk siene Wunde en goot Eelj en Wien doanopp, läd am opp sien eajnet Tia en brocht am enn een Gausthus, en sorjd fe am.
35
En aum aundren Morje nauhm hee twee Dinoa rüt en jeef dee däm Weat en säd: Sorj fe am; en waut emma dü noch brucke woascht, woa etj die tridj jäwe, wann etj tridj kohm.
36
Wäa von dise dree, dentjst dü, wea wäa de Näajchsta jewäse von däm, dee unja de Reibasch jevolle wea?
37
Oba hee säd: Dee sich erboarmd äwa am. Oba Jesus säd too am: Goh han en doo dü daut selwje.
38
Oba daut passead, aus see wieda jinje, tjeem hee enn een Darp enenn; oba eene Frü, met Nome Marta, nehm am enn äa Hüs opp.
39
En dise haud eene Sesta, jenant Marie, dee, sad sich dohl tom Harrn siene Feet en horjcht siene Räd too.
40
Oba Marta wea sea beschaftijcht met välem Deene; oba see tjeem en säd: Harr, tjemmat die daut nijch, daut miene Sesta mie auleen jelohte haft omm too deene? Saj äa doch, daut see mie halpt.
41
Oba de Harr auntwuad en säd too äa: Marta, Marta! Dü best besorjcht en beorühijcht omm väle Dinje;
42
oba eent es needijch, Marie haft daut goode Deel jewählt, daut nijch von äa jenohme woat.
← Chapter 9
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 11 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24