bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Dutch
/
Dutch Frisian
/
Luke 23
Luke 23
Dutch Frisian
← Chapter 22
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 24 →
1
En de gaunse Menj von ahn stunde opp, en feade am no Pielatus.
2
Oba see funge aun, am auntokloage, en säde: Wie ha disem jefunge, dee ons Voltj vefeat en hindat, däm Tjeisa Tacks too jäwe, enn däm hee sajcht, daut hee de Jesaulwta, een Tjeenijch es.
3
Oba Pielatus fruach am: Best dü de Tjeenijch de Jude? Oba hee auntwuad am en säd: Dü sajchst et.
4
Oba Pielatus säd too de Huagepriesta en däm Voltj: Etj finj tjeene Schult aun disem Mensch.
5
Oba see stunde doaropp en säde: Oba hee weelt reizt daut Voltj opp, en leaht enn derjch gauns Judäa, aunjefange von Galiläa bott hiahäa.
6
Oba aus Pielatus daut head, fruach hee, auf de Maun een Galiläa es,
7
En aus hee erfoahre haud, daut hee üt de Jäajend Jerejchts Jewault von Heroodes es wea, schetjt hee am no Heroodes, dee selfst uck enn diese Doag enn Jerusalem wea.
8
Oba aus Heroodes Jesus jesenne haud, freid hee sich sea; dan hee wull aul ne länjere Tiet am seene, wiel hee väl von am jeheat haud en hopt, von am irjend een Teatjen, daut hee doone wudd, too seene.
9
Hee fruach am oba met väl Wead; oba hee auntwuad am nijch.
10
De Huagepriesta en de Schreftjeleade stunde oba en kloagde am haftijch aun.
11
Oba uck Heroodes met siene Soldote behaundelde am jerinj, veachte en vespotte am, en hee nehm am een prachtvollet Tjleet omm en schetjt am tridj no Pielatus.
12
Heroodes en Pielatus oba worde aun däm Dach Frind meteenaunda, dan verhäa weare see fiendlijch, sich jäjenäwa.
13
Oba Pielatus, roopt de Huagepriesta en de Bowaschte en daut Voltj toop,
14
en säd too ahn: Jie ha disen Mensch no mie jebrocht, aus eenem dee daut Voltj veleid vefeat, en tjitjt, etj ha am ver jünt unjasocht, en fung enn disem Mensch tjeene Schuld, wua wäajen jie am Aunkloage;
15
Oba uck Heroodes nijch, dan hee schetjt am tridj no ons, en tjitjt, hee haft nuscht jedohne, waut däm Doot weat es.
16
Aulsoo woa etj am ütpitsche strofe, en frielohte.
17
[Hee must ahn oba tom Fast eenen, no äare Jewanheit, loosjäwe.]
18
Oba see schreaje aule toojlitj en säde: Wajch met disem, oba loht ons Barabas frie!
19
Disa wea wäajen een Opprua enne Staut, en Mort em Jefentjniss jeschmäte.
20
Oba wada roopt Pielatus ahn too, wiel hee Jesus frielohte wull.
21
Oba see schreaje doajäjen en säde: Tjriezijcht, tjriezijcht am!
22
Oba hee säd tom dreddemol too ahn: Waut haft disa Beeset jedohne? Etj ha tjeene Doodes Schuld aun am jefunge. Etj woa am ütpitsche en frielohte.
23
Oba see sade am too, en fodade, met lüdem Schriee, daut hee sull jetjriezijcht woare, en äa [en de Huagapriesta] Jeschrejcht sad sich derjch.
24
En Pielatus entschied, daut no äare Fodrung jedohne woat.
25
Oba hee leet däm loos, dee wäajen Opprua en Mort em Jefentjniss jeschmäte wea; den see habe wulle; oba Jesus äwajeef hee äarem Welle.
26
En aus see am wajch leide, jreepe see eenen jewessen Siemoon von Tjiereene, dee vom Feld tjeem, en läde am daut Tjriez opp, omm daut Jesus noh too droage.
27
Oba am foljde eene groote Menj Voltj en Frües, dee sich aune Brost schluage en hielde äwa am.
28
Oba Jesus dreid sich no ahn omm en säd: Dajchta Jerusalems, hielt nijch äwa mie, oba äwa jünt hielt en äwa jüne Tjinja;
29
dan tjitjt, doa kohme Doag, aun de maun saje woat: Seelijch de Fruchtloose en de Mutta - Liew dee nijch jebuare ha, en Broste de nijch Brost jejäwt ha!
30
Dann woare see aunfange, too de Boaj too saje: Fault opp ons! En too de Hoajel: Datjt ons too!
31
Dan wann maun daut aum jreenen Holt deit, waut woat met däm dreajen passeare?
32
Oba doa worde uck aundre han jefeaht, twee Vebräatja, omm met am hanjerejcht too woare.
33
En aus see aun däm Uat jekohme weare, jenant Schädelstäd, doa tjriezijde see am en de Vebräatja, dän eenen too Rajchte, dän aundren too Lintje.
34
Oba Jesus säd: Voda, vejeef ahn, dan see weete nijch waut see doone! Oba see vedeelde siene Tjleeda, en schmeete daut Looss.
35
En daut Voltj stund en tjitjt too, oba uck de Bowaschte spotte en säde: Aundre haft hee jerat; hee rad sich selfst, wann hee de Jesaulwta Tjristus Gottes es, de Uterwälda.
36
Oba uck de Soldote vespotte am, enn däm see no am tjeeme, en brochte am Äditj
37
en säde: Wann dü de Tjeenijch de Jude best, rad die selfst!
38
Oba doa wea äwa am uck eene Äwaschreft [enn grijchesch, latiensch en hebräisch]: Disa es de Tjeenijch de Jude.
39
Oba eena de jehenjta Vebräatja lestad äwa am en säd: Best dü nijch de Jesaulwta? Rad die selfst en ons.
40
Oba de aundra auntwuad en stroft am en säd: Uck dü ferjchst nijch Gott, doa dü enn däm selwsjen Uadeel best?
41
En wie zwoa met rajcht, dan wie tjriee, waut wie jedohne vedeent ha; oba disa haft nuscht Onnrajchtet jedohne.
42
En hee säd: Jesus, jedentj aun mie wann dü enn dien Ritj tjemmst.
43
En hee Jesus säd too am: Woahrhauft, etj saj die: Vondoag woascht dü met mie emm Paradiess senne.
44
En daut wea onnjefäa aul de sasste Stund, en eene Diestaness tjeem äwa daut gaunse Laund botte näajende Stund.
45
No däm de Sonn sich vediestat haud, oba de Väahang em Tempel reet enne Medd entwee.
46
En Jesus roopt met ne lüde Stemm en säd: Voda, enn diene Henj befäl etj mienen Jeist. Oba aus hee daut jesajcht haud, frodmd hee dän Jeist üt storf hee.
47
Oba aus de Hauptmaun sach, waut passead, hee lowd veharlijcht Gott en säd: Wertjlijch, disa Mensch wea jerajcht.
48
En aule Mensche, dee too disem Schauspäl topp jekohme weare, en jeseehne haude, waut passead wea, schluage sich aune Brost, en jinje tridj.
49
Oba aule siene Bekaunde stunde wiet auf, uck de Frües, dee met am von Galiläa jekohme weare, sache dit.
50
En tjitj, een Maun met Nome Joosaf, dee een Rotsharr wea, een gooda en jerajchta Maun,
51
disa haud nijch biejestemmt, enn äarem Beschluss en äare Vehaundlunk, - von Aramatia, eene Jude Staut, - dee opp daut Ritj Gottes lüad;
52
Disa jintj no Pielatus en bedd omm Jesus sien Lief,
53
en aus hee am rauf jenohme haud, wetjeld hee am enn een Liendüak en läd am enn eenem Steen ütjehaktem Grauf, wua noch tjeena jeläaje haud.
54
Daut wea de Dach verrem Saubat, en de Saubat bruak aun.
55
Oba de Frües, de met am üt Galiläa met jekohme weare, betjitjte de Graufkoma en woo sien Lief enenn jelajcht wort.
56
Oba aus see tridj jegohne weare, muake see goot ritjende Eelj en Saulw reed. En däm Saubat rühde see nom Jeboot Jesatz.
← Chapter 22
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 24 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24