bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Dutch
/
Dutch Frisian
/
Luke 7
Luke 7
Dutch Frisian
← Chapter 6
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 8 →
1
No däm hee aul siene Wead verre Voltjs Uhre beendijcht haud, jintj hee enenn no Kapernaum.
2
Oba eenem jewessen Hauptmauns Deena, dee am väl weat wea, wea krank, en lag aum stoawe.
3
Oba aus hee von Jesus head, schetjt hee Ellteste vonne Jude no am en bedd am, daut hee tjeem en sienen Deena jesund moakt.
4
Oba aus dise no Jesus hantjeeme, bedde see am earnsthauft en säde: Hee esset weat, daut dü am daut deist;
5
dan hee leewt ons Voltj, en hee selfst haft ons de Sienagog jebut.
6
Oba Jesus jintj met ahn. Oba aus hee nijch mea wiet von däm Hüs weare, schetjt de Hauptmaun Frind no am en leet am saje: Harr, bemäj die nijch, dan etj sie et nijch weat, daut dü unja mien Dack tjeemst.
7
Doaromm ha etj mie selfst uck nijch weat jeacht, no die too kohme; oba saj een Wuat, en mien Deena woat jesund woare.
8
Dan uck etj sie een Mensch, unja Aumtsjewault jestalt, en ha Soldote unja mie; en etj saj too disem: Goh han, en hee jeit; en too eenem aundrem: Kohm, en hee tjeemt; en too mienem Deena: Doo dit, en hee deitet.
9
Oba aus Jesus daut head, vewundad hee sich äwa am; en hee dreid sich no de Voltjsmenj, dee am nofoljde en säd: Etj saj jünt, selfst en Iesrael ha etj nijch soon grooten Gloowe jefunge.
10
En aus dee Jeschetjte enn daut Hüs tridj tjeeme, funge see dän kranken Deena jesunt.
11
En daut passead doanoh aum näajchsten Dach, daut hee enn eene Staut jintj, Nain jenant, en väl siene Jinja en eene groote Voltjsmenj jinje met am.
12
Oba aus hee dijcht bie de Stautspuat tjeem, seeh, doa word een Doode rüt jedroacht, de eensja Sän von siene Mutta, en see wea ne Wätfrü; en eene groote Voltjsmenj üte Staut weare met äa.
13
En aus de Harr äa sach, word hee ennalijch bewäajcht äwa äa en säd too äa: Hiel nijch!
14
En hee jintj en read daut Soatj aun, en de daut Soatj druage bleewe stohne; en hee säd: Jung Jinjlintj, etj saj die, stoh opp!
15
En de Doode sad sich dohl en fung aun too räde; en hee jeef am siene Mutta.
16
Oba aule jreep ne Angst aun; en see veharlijchte Gott en säde: Een groota Profeet es unja ons erwatjt worde, en Gott haft sien Voltj besocht.
17
En dise Räd Niess äwa am jintj üt enn gauns Judäa en enn de gaunse Ommjäajend.
18
En däm berejchte Jehaun siene Jinja äwa aul dise Dinje. En hee [Jehaun] roopt twee von siene Jinja no sich,
19
en schetjt ahn no Jesus en leet am froage: Best dü dee kohme sull, oda sell wie opp eenen aundren lüare?
20
Oba aus de Manna no am jekohme weare, säde see: Johaun de Deepa haft ons no die jeschetjt en lat die froage: Best dü dee kohme sull, oda sell wie opp eenen aundren lüare?
21
Oba too jane Tiet heeld hee väle von äare Krankheite en Ploage en beese Jeista; en väle Blinje schentjt hee daut seene.
22
En Jesus auntwuad en säd too ahn: Goht han tridj en vetjindijt Jehaun, waut jie jeseehne en jeheat ha: Daut Blinje seene wada, Lomme gohne, Utsautsje woare rein, Doowe heare, Doodje woare oppjewatjt, Oame heare de froohe Botschoft;
23
en seelijch es, wäa sich nijch aun mie oajre woat.
24
Oba aus Jehaun siene Botschofta wajch jegohne weare, fung hee aun, tom Voltj too räde von Jehaun: Waut send jie enne Wieste rüt jegohne too seene? Een Rua, vom Wind han en häa bewäajcht woat?
25
Oba waut send jie rüt jegohne too seene? Eenen Mensch, met weatje Tjleeda jetjleet? Tjitjt, dee enn harlijche Tjleeda en enn Ritjdom läwe, send aune tjeenijchs Paulauste.
26
Oba waut send jie rütjegohne too seene? Een Profeet? Jo, saj etj jünt, en mea aus eenen Profeet.
27
Disa esset, von däm jeschräwe steit: „Tjitj, etj schetj mienen Botschofta ver dien Aunjesejcht häa, dee dienen Wajch ver die reed moake woat“; {Mal.3,1}
28
etj saj jünt: Unja dee von Frües jebuarne es tjeen jratra Profeet aus Jehaun [de Deepa]; oba de Tjlansta em Ritj Gottes es jrata aus hee.
29
En daut gaunse Voltj, daut toohead, en de Zollmanna jeewe Gott rajcht, enn däm see sich deepe taufe leete met de Taufe Jehauns;
30
oba de Farisäa en de Jesatzesjeleade veachte dän Rot Gottes, sich selfst tom Schode, en leete sich nijch von am deepe.
31
Met wäm saul etj nu de Mensche von disem Jeschlajcht vejlitje? En wäm litjne dee?
32
See send aus Tjinja, dee oppem Moatjtplautz sette en eenaunda tooroope en saje: Wie ha jünt jepiept, en jie ha nijch jedaunst; wie ha jünt Kloageleeda jesunge, en jie ha nijch jehielt.
33
Dan Jehaun de Deepa es jekohme, de aut tjeen Broot en drunk nijch Wien, en jie säde: Hee haft eenen Demon.
34
De Menschesän es jekohme, de doa at en drintjt, en jie saje: Tjitj, een Fräta, en een Wiensupa, een Frind von Zollmanna en Sinda;
35
En de Weissheit es jerajchtfoadijcht worde von aule äare Tjinja.
36
Doa bedd am oba eena de Farisäa, daut hee met am äte mucht; en hee jintj enn däm Farisäa sien Hüs en läd sad sich aum too Desch.
37
En tjitj, doa wea eene Frü enne Staut, dee eene Sindarin wea; en aus see erfoahre haud, daut hee enn däm Farisäa sien Hüs aum Desch lijcht, brocht see eene Aulebausta Buddel met Saulweelj;
38
en stund von hinje aun siene Feet en hield, see fong aun, siene Feet met Trone naut too moake; en see dreajd dee met äare Hoa vom Kopp en kusst siene Feet sea en saulwd dee met de Saulweelj.
39
Oba aus de Farisäa sach, dee am ennjelode haud, säd hee too enn sich selfst, en säd: Wann disa een Profeet wea, soo wudd hee ertjane, wea en waut fe eene Frü dit es, dee am aunschiat, dan see es eene Sindarin.
40
En Jesus auntwuad en säd too am: Siemoon, etj ha die waut too saje. Hee oba säd: Meista, räd saj.
41
Een jewessa Jeldvelieha haud twee Schuldna; de eena schuldijd am fiefhundat Dinoa, de aundra oba feftijch;
42
oba doa see nuscht haude too betohle, schentjt hee ahn daut beid. Wäa von ahn woat am nu aum meisten leewe?
43
Oba Siemoon auntwuad en säd: Etj meen, däm hee daut measchte jeschentjt haft. Oba hee säd too am: Dü hast rejchtijch jeuadeelt.
44
En hee dreid sich no de Frü, säd hee too Siemoon: Sittst dü dise Frü? Etj sie enn dien Hüs jekohme, dü hast mie tjeen Wota fe opp miene Feet jejäft; oba dise haft miene Feet met Trohne naut jemoakt en met äare Hoa aufjedreajt.
45
Dü hast mie tjeen Kuss jejäft; oba diese haft, von donn aus etj enenn jekohme sie, nijch oppjeheat, miene Feet too kusse.
46
Dü hast mien Haupt nijch met Eelj jesaulwt; oba dise haft met Saulweelj miene Feet jesaulwt.
47
Doawäajen saj etj die: Äare väle Sinde send vejäft, dann see haft väl jeleeft; oba wäm weinijch vejäft woat, de leeft weinijch.
48
Oba hee säd too äa: Diene Sinde send vejäft.
49
En dee met am aum Desch lage, funge aun, bie sich selfst too saje: Wäa es disa, dee uck Sinde vejäwt?
50
Oba hee säd too de Frü: Dien Gloowe haft die jerat: Goh han enn Fräd.
← Chapter 6
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 8 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24