bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Dutch
/
Dutch Frisian
/
Luke 5
Luke 5
Dutch Frisian
← Chapter 4
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 6 →
1
Oba daut passead, aus daut Voltj sich no am drenjd, omm daut Wuat Gottes too heare, en hee aum See Jenetsaret stund.
2
En hee sach twee Boots em See stohne; oba de Fescha weare ütjestäje en wosche äare Nats.
3
Oba hee steajch enn eent de Boots, daut Siemoon sient wea, en bedd am, een bät vom Laund wajch too foahre; en hee sad sich dohl en leahd daut Voltj vom Boot.
4
Oba aus hee opphead too räde, säd hee too Siemoon: Foah rüt oppem Deepen, en loht jüne Nats too eenem Feschfang erauf.
5
En Siemoon auntwuad en säd too am: Meista, wie ha ons de gaunse Nacht derjch bemäjcht en ha nuscht jefange; oba opp dien Wuat well etj daut Nat rauf lohte.
6
En aus see dit jedohne haude, fonge see eene groote Menj Fesch, soo daut äa Nat wull tweiriete.
7
En see wonge äare Frind Deelnäma em aundren Boot, omm daut see kohme en ahn halpe; en see tjeeme, en see fellde beid Boote, soo daut see aun fonge too vesintje.
8
Oba aus Siemoon Peeta daut sach, voll hee dohl too Jesus siene Tjnee en säd: Goh von mie rüt, dan etj sie een sindja Mensch, Harr.
9
Dan een Schratj haud am erfoht en aule, de bie am weare, äwa dän Feschfang, dän see jefange haude;
10
Oba kratjt soo uck Joakopp en Jehaun, de Sän von Tsebedäus, de Deelhaba von Siemoon weare. En Jesus säd too Siemoon: Ängst die nijch; von nu aun woascht dü Mensche fange.
11
En aus see de Boots aum Laund jebrocht haude, veleete see aules en foljde am noh.
12
En daut passead, aus hee enn eene de Städa wea, seeh, doa wea een Maun voll Utsauts; en aus hee Jesus sach, voll hee opp sien Jesejcht en bedd am en säd: Harr, wann dü wellst, kaunst dü mie rein moake.
13
En hee stratjt de Haunt üt, read am aun en säd: Etj well; sie jereinijcht! En platzlijch veleet de Utsauts am.
14
En hee vebot am, tjeenem doavon too saje; oba goh han en wies die däm Priesta en opfa fe diene Reinjunk, aus Mooses befoole haft, fe ahn tom Zeijnis.
15
Oba de Kund äwa von am vebreed sich omm soo mea, en väl Mensche vesaumlde sich, am too heare en von äare Krankheite jeheelt too woare.
16
Oba hee jintj tridj en wea enn eensaume Jäajende en bäd.
17
En daut passead aun eenem de Doag, daut hee leahd; en doa saute de Farisäa en Jesatzesleahra, de doa üt jieda Darp von Galiläa en Judäa en üt Jerusalem jekohme weare; en däm Harrn siene Krauft wea doa, omm ahn too heele.
18
En seeh, Manna, waltje opp eenem Bad eenen Maun brinje, dee jelämt wea; en see sochte am enenn too brinje en ver am [Jesus] hantolaje.
19
En doa see nijch funge, opp wautverrem Wajch see am enenn brinje kunne sulle wäajen de Mensche Menj, steaje see oppem Dack, en leete am derjch daut Teajeldack rauf, metem Bad, enne Medd ver Jesus.
20
En aus hee äaren Gloowe sach, säd hee: Mensch, diene Sinde send die vejäwt.
21
En de Schreftjeleade en de Farisäa fonge aun too äwalaje, enn däm see säde: Wäa es disa, dee lestalijch räd? Wäa kaun Sinde vejäwe, buta Gott auleen?
22
Oba aus Jesus äa Äwalaje ertjand, auntwuad en säd hee too ahn: Waut äwalaje jie enn jünem Hoate?
23
Waut es leijchta, too saje: Die send diene Sinde vejäwt, oda too saje: Stoh opp en goh?
24
Oba daut jie weete, daut de Menschesän Vollmacht haft oppe Ead, Sinde too vejäwe - säd hee too däm Jelämden: Etj saj die, stoh opp en nehm dien Bad opp en goh no dien Hüs.
25
En platzlijch stund hee ver ahn opp, nehm sien Bad opp, opp däm hee jeläaje haud, en jintj han no sien Hüs, enn däm hee Gott veharlijcht.
26
En aule weare erstaunt, en see veharlijchte Gott en weare met Angst erfellt en säde: Wie ha vondoag Onnjleewjet jeseehne.
27
En no däm jintj hee rüt en sach eenen Zollmaun, met Nome Leefie, aum Zollhüs sette en säd too am: Folj mie noh.
28
En hee veleet aules stund opp en foljd am noh.
29
En Leefie muak am en grootet Mohl enn sienem Hüs; en doa weare väl Zollmanna en aundre, dee met am aum Desch lage.
30
En de Farisäa en äare Schreftjeleade murrde äwa siene Jinja en säde: Wuaromm äte en drintj jie met de Zollmanna en Sinda?
31
En Jesus auntwuad en säd too ahn: De Jesunde brucke nijch eenen Dokta, oba de Kranke;
32
etj sie nijch jekohme, Jerajchte too roope, oba de Sinda too Buesse.
33
Oba see säde too am: Wuaromm fauste däm Jehaun siene Jinja soo foaken en verejchte Jebäde, en kratjt soo uck de Farisäa äare; oba diene äte en drintje?
34
Oba Jesus säd too ahn: Jie tjenne doch nijch däm Briegaum siene Jast fauste lohte, soo lang aus de Briegaum bie ahn es?
35
Oba doa woare Doag kohme, en wann de Briegaum von ahn wajchjenohme senne woat, dan, enn jane Doag, woare see fauste.
36
Oba hee säd vetald ahn uck een Jlitjniss: Tjeena sat een niejet Fletj von een niejet Tjleet opp een oolet Tjleet; dan sest verit hee uck daut nie, en daut Fletj vom niejen pausst nijch tom oolen.
37
En tjeena deit niejen Wien en oole Wienladasch; sest woat de niee Wien de oole Wienladasch veriete, en de hee Wien woat vegoote woare, en de Wienladasch woare twei gohne;
38
oba nieja Wien deit maun enn niee Wienladasch, en beid woare gauns erhole bliewe.
39
En tjeena well, wann hee oolen Wien jedrunke haft, well niejen, dan hee sajcht: De oola es bäta goot.
← Chapter 4
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 6 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24