bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Dutch
/
Dutch Frisian
/
Luke 18
Luke 18
Dutch Frisian
← Chapter 17
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 19 →
1
Oba hee säd ahn een Jlitjniss doaropp, daut see jiedatiet bäde en nijch meed woare selle,
2
en säd: Een Rejchta wea enn eene Staut, dee fe Gott nijch Angst haud en eenen Mensche nijch achtet.
3
Oba enne Wätfrü wea enn jane Staut; en see tjeem emma wada no am, en säd: Veschauf mie Rajcht jäjenäwa mienem Jäajna.
4
En eene Tietlang wull hee nijch; oba no däm säd hee too sich selfst: Wann etj uck fe Gott nijch Angst ha en tjennen Mensch achte,
5
soo well etj doch, wiel dise Wätfrü mie Mäj moakt, äa Rajcht veschaufe, doamet see nijch aum Enj tjeemt en mie emm Jesejcht schleit.
6
Oba de Harr säd: Horjcht, waut de onnjerajchta Rejchta sajcht.
7
Oba sull Gott, nijch siene von am Ütjewälde Rajcht schaufe, de Dach en Nacht too no am roope, en tratjt hee daut lang han met an?
8
Etj saj jünt, hee woat äa Rajcht boolt schwind schaufe. Doch wann de Menschesän tjeemt, woat hee uck dän Gloowe oppe Ead finje?
9
Oba hee säd uck too eenje, dee opp sich selfst vetrüade, daut see jerajcht send, en de äwaje veachte, dit Jlitjniss:
10
Twee Manna jinje nopp em Tempel omm too bäde; de eena een Farisäa en de aundra een Zollna.
11
De Farisäa stund en bäd bie sich selfst soo: O Gott, etj dank die, daut etj nijch sie aus dee aule aundre Mensche, Reiba, Onnjerajchte, Eehebrätja, oda uck aus diss Zollna.
12
Etj faust twee mol enne Wäatj, etj jäw daut Tiendel von aulem, waut etj ennnähm.
13
Oba de Zollna, stund wiet auf, wull nijch eenmol de Uage opphäwe nom Himmel, oba schluach sich aun siene Brost en säd: Oo Gott, sie mie eenem Sinda jnädijch!
14
Etj saj jünt: Dissa jintj jerajchtfoadijcht enn sien Hüs ver janem; dan jiedra, dee sich selfst erhäwt, woat läaja raufjesat woare, oba wäa sich selfst läajch moakt raufsat, woat jehowe woare.
15
Oba see brochte uck de Tjinja no am, doamet hee ahn aunreare sull. Oba aus de Jinje daut sache, fuahre see ahn aun.
16
Oba Jesus roopt dee Tjinja no sich en säd: Loht de Tjinja no mie kohme en wäat ahn nijch, dan dän jeheat daut Ritj Gottes.
17
Woahrhauft, etj saj jünt: Wäa daut Ritj Gottes nijch aunnämt aus een Tjint, woat enn tjeinem Faul doa enenn kohme.
18
En doa fruach am een jewessa Väastohna en säd too am: Gooda Meista, waut mott etj doone, omm eewijet Läwe too emfange?
19
Oba Jesus säd too am: Waut nanst dü mie Goot? Tjeena es goot, bloos eena, - Gott.
20
De Jeboote tjannst dü: „Bräatj nijch de Eehe; nijch dootmoake; nijch stäle; nijch faulschet Zeijnise jäwe; ea dienen Voda en diene Mutta”.
21
Oba hee säd: Daut aules ha etj jedohne jehole von miene Jügend aun.
22
Oba aus Jesus daut head, säd hee too am: Noch eent vält die: Vetjeep aules, waut dü hast, en vedeel et aun de Oame, en dü woascht een Schats em Himmel habe, en kohm häa, folj mie no.
23
Oba aus hee dit head, word hee sea betriebt, dan hee wea sea ritj.
24
Oba aus Jesus am sach, daut hee sea betriebt word, säd hee: Woo schwoa kohme dee doa Ritjdom ha, enn daut Ritj Gottes enenn!
25
Dan daut es leijchta, daut een Kameel derjch een Noteluag Loch jeit, aus daut een Ritja em Ritj Gottes enenn tjeemt.
26
Oba dee daut jeheat haude säde: Wäa kaun äwahaupt jerad woare?
27
Oba hee säd: Waut bie Mensche ommäajlijch es, es bie Gott mäajlijch.
28
Oba Peeta säd: Tjitj, wie ha daut Eajne velohte send die nojefoljt.
29
Oba hee säd too ahn: Woahrhauft, etj saj jünt: Doa es tjenna, de velohte haft Hüs oda Frü oda Brooda oda Ellre oda Tjinja wäajen daut Ritj Gottes,
30
dee nijch väl mea wada tjriee woat enn diese Tiet en enn dee kohmende Welt eewijet Läwe.
31
Oba hee nehm de Twalw no sich en säd too ahn: Tjitjt, wie gohne enopp no Jerusalem, en daut woat aules too Enj jebrocht woare, waut derjch de Profeete von däm Menschesän jeschräwe es;
32
Dan hee woat aune Heide äwajäwt woare en woat vespott woare en hee woat mishaundelt woare en hee woat aunjespäje woare;
33
en wann see am jeschloage ha, woare see am dootmoake, en aum dredden Dach woat hee vom Doot opperstohne.
34
En see vestunde nuscht von disem, en dit Woat wea von ahn veborje, en see bejreepe nijch waut hee säd.
35
Oba daut passead, aus hee noda no Jieriko tjeem, een Blinja, pracha, saut aum Wajch.
36
Oba aus hee head väl Voltj vebie gohne, fruach hee, waut daut es.
37
Oba see berejchte am, daut Jesus, de Natsareena, doa vebie jeit.
38
En hee roopt en säd: Jesus, Doft sien Sän, erboarm die äwa mie.
39
En de doa verrop jinje bedreiwde am, daut hee stell senne sull; oba hee schreajch noch lüda: Doft sien Sän, erboarm die äwa mie!
40
Oba Jesus bleiw stohne en befool am no sich too brinje. Oba aus hee dijchta tjeem, fruach hee am:
41
Waut west dü, daut etj die doone saul? Oba hee säd: Harr, daut etj wada seene kaun.
42
En Jesus säd too am: See wada! Dien Gloowe haft die jerat.
43
En fuats word hee wada seenent en foljd am, en veharlijcht Gott. En daut gaunse Voltj, daut dit sach, lowde Gott.
← Chapter 17
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 19 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24