bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Dutch
/
Dutch Frisian
/
Luke 21
Luke 21
Dutch Frisian
← Chapter 20
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 22 →
1
Oba aus hee opptjitjt, sach hee de Ritje, dee äare Gowe em Opfakauste läde.
2
Oba hee sach eene oame Wätfrü doa twee Leptasch tjliene Jeldstetja enenn laje;
3
en hee säd: Woahrhauft, etj saj jünt, dise oame Wätfrü haft mea aus aule aundre enenn jelajcht;
4
dan aul diese ha von äarem Äwafluss enn de Gow enenn jelajcht; oba dise haft von äarem Mangel däm gaunsen Unjahault, däm see haud, enenn jelajcht.
5
En aus eenje von däm Tempel räde, daut dee met scheene Steena en jeweite Jeschentja jeziat es, säd hee:
6
Em Bletj opp dit, waut jie hia seene, doa woare Doag kohme, aun däm nijch een Steen oppem aundren Steen jelohte woat, dee nijch gauns aufjebroake woat.
7
Oba see fruage am en säde: Meista, wanea woat daut senne, en waut es daut Teatjen, wann saul daut passeare?
8
Oba hee säd: Seeht too, daut jie nijch vefeat woare! Dan väle woare en mien Nome kohme en saje: Etj sie et! En de Tiet es dijcht bie jekohme! Goht ahn nijch hinjaraun!
9
Oba wann jie von Tjrijch en Opprua heare woare, ängst jünt nijch; dan dit mott eascht passeare, oba daut Enj es noch nijch sooboold.
10
Donn säd hee too ahn: Oppstohne woat Voltj jäajen Voltj en Ritj jäajen Ritj;
11
en doa woare groote Eadbäben senne aun veschiedne Städe, en Hungaschnoot en Past woare senne; Schratj en groote Teatjen woare aum Himmel senne.
12
Oba ver diesem aulem woare see de Henj aun jünt aunlaje en woare jünt vefolje, en woare jünt aun de Sienagoge en Jefentjnisse äwajäwe, en ver Tjeenije en Staut Harscha feahre omm mienem Nome haulwe.
13
Daut woat jünt too eenem Zeijnis ütschlohne jeläajenheit tom zeije jäwe.
14
Nämt daut jünt too Hoate, nijch reed too moake, jünt too veteidje veauntwuade;
15
dan etj woa jünt een Mül en Weissheit weissheit tom Räde jäwe, soo daut aule jüne Jäajna nijch woare wadastohne oda wadaräde tjenne.
16
Oba jie woare von Ellre en Breeda en Frindschauft en Frind ütjeleewat woare, en see woare eenje von jünt ommbrinje hanrejchte;
17
en jie woare jehausst woare von aulem wäajen mienem Nome.
18
En nijch een Hoa von jünem Kopp woat veloare gohne.
19
Derjch jüne Jedult jewennt jüne Seele Läwe.
20
Oba wann jie Jerusalem vom Häa ennjeschlohte senne, dan ertjant, daut äa Unjagang too eene Wieste woare noda jekohme es.
21
Dan selle, dee enn Judäa send, enne Boaj rane, en dee enne enn Jerusalem Medd send selle rüt gohne, en dee oppem Laund send, dee selle nijch enenn gohne enn Jerusalem.
22
Dan dit send Doag de Rache, omm daut erfellt woat, waut jeschräwe steit.
23
Oba wee dän em aundren Omstaund en dän de Brosttjinja ha aun jane Doag! Dan groote Noot woat oppe Ead em Laund senne, en grootet Oaja Jerejcht äwa dit Voltj.
24
En see woare derjch de Schnied vom Schweat faule en jefange wajch jefeaht woare no aule Veltja, en Jerusalem woat veklunjt woare von de Veltja, bott de Veltja äare Tiet woat erfellt senne.
25
En doa woare Teatjens aune Sonn en Mon en Stearns senne, en oppe Ead Angst de Veltja enn Rotloossijchtjeit biem vom, weajen rüzhendem Mäa en de Wotawalle;
26
enn däm de Mensche veschmachte däm Jeist oppjäwe fe Angst en Lüare opp Dinje, de äwa dise bewohnte Ead kohme, dan de Himmelstjrafte woare jescheddat woare.
27
En dan woare see dän Menschesän kohme seene enn eene Woltj met groote Macht en Harlijchtjeit.
28
Oba wann dise Dinje aunfange too passeare, soo rejcht jünt opp en häwt jüne Tjap nehejcht, wiel jüne Erleesung dijchtbie es.
29
En hee säd ahn een Jlitjniss: Seeht dän Fiejeboom en aule Beem;
30
wann jie dee aul ütlohte seene, dan ertjan jie von selfst, daut de Somma aul dijchtbie es.
31
Soo uck jie, wann jie seene daut dit passeat, soo ertjant, daut et Ritj Gottes dijchtbie es.
32
Woahrhauft, etj saj jünt, daut dit Jeschlajcht nijch vegohne woat, bott aules passeat es.
33
De Himmel en de Ead woare vegohne, oba miene Wead woare nijch vegohne.
34
Oba heed jünt, daut jüne Hoate nijch belaustijt woare derjch Schmoa en Süpe en Sorje em Läwe, en jan Dach platzlijch äwa jünt tjeemt;
35
dan aus eene Schlenj woat de kohme äwa aule, dee oppe gaunse Ead wohne send.
36
Oba woakt too jieda Tiet bädent emm jebäd, daut jie stoatj send, wajch too rane von aul däm waut passeare woat, en ver däm Menschesän too stohne.
37
Oba hee wea de Doag em Tempel en leahd, oba too Nacht jintj hee tom äwanachte aum Boajch, jenant Eeljboajch.
38
En daut gaunse Voltj tjeem tiedijch zemorjess no am emm Tempel, omm am too heare.
← Chapter 20
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 22 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24