bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Dutch
/
Dutch Frisian
/
Luke 11
Luke 11
Dutch Frisian
← Chapter 10
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 12 →
1
En daut passead, aus hee aun eenem jewessen Uat wea en bäd, aus hee opphead, säd eena von siene Jinja too am: Harr, leah ons bäde, soo aus uck Jehaun jeleat haft siene Jinja.
2
Oba hee säd too ahn: Wann jie bäde, sajcht: Voda, jeheilijcht woat dien Nome; dien Ritj tjeemt;
3
ons needjet Broot jeff ons jieda Dach;
4
en vejäw ons onse Sinde, dan uck wie selfst vejäwe jiedrem, dee ons schuldijch es; en feah ons nijch enn Veseatjung.
5
En hee säd too ahn: Wäa von jünt woat eenen Frint ha en woat meddel enne Nacht no am gohne en too am saje: Frint, liee mie dree Brood,
6
doa mien Frind von eene Reis no mie jekohme es en etj ha nuscht am väatosate;
7
en jana wudd von benne auntwuade en saje: Moak mia tjeene Mäj, de Däa es aul veschloote, en miene Tjinja send bie mie em Bad; etj kaun nijch oppstohne en die jäwe.
8
Etj saj jünt: Wann hee uck nijch oppstohne en am jäwe wudd, wiel hee sien Frint es, soo wudd hee doch omm siene Oveschämtheit welle oppstohne en am jäwe, soo väl aus hee bruckt.
9
En etj saj jünt: Bedd, en daut woat jünt jejäft woare; seatjt, en jie woare finje; kloppt aun, en daut woat jünt opjemoakt woare.
10
Dan jiedra Beddenda tjrijcht, en jiedra Seatjenda finjt, en däm Aunkloppendem woat opjemoakt woare.
11
En wäa es een Voda unja jünt, däm de Sän omm Broot bedde woat - hee woat am doch nijch eenen Steen jäwe? Oda uck omm eenen Fesch - hee woat am stots een Fesch doch nijch eene Schlang jäwe?
12
Oda uck, wann hee omm een Ei bedd - hee wudd am doch nijch eenen Skorpion jäwe?
13
Wann jie dan, dee jie bees send, jüne Tjinja goode Gow weete too jäwe, woo väl mea woat de Voda, dee emm Himmel es, däm Heiljen Jeist jäwe dän, dee am bedde!
14
En hee dreef eenen Demon üt, en dee wea Stomm. Oba daut passead, aus de Demon ütjefoare wea, räd de Stomma; en daut Voltj vewundad sich.
15
Oba eenje von ahn säde: Derjch Belsebub, dän Bowaschten de Demone, drift hee de Demone üt.
16
Oba aundre, vesochte am, fodade von am een Teatjen ütem vom Himmel.
17
Oba hee tjannd wisst äare Jedanke, hee säd too ahn: Jiedret Ritj, daut jäajen sich selfst jespoolt onneenijch es, woat entwei gohne, en Hüs jäajen Hüs jespoolt es, fellt üteneen.
18
Oba wann uck de Soton jäajen sich selfst jespoolt es, woo woat sien Ritj bestohne? Wiel jie saje, daut etj derjch Belsebub de Demone üt driew.
19
Oba wann etj derjch Belsebub de Demone üt driew, derjch wäm driewe jüne Säns dee üt? Doawäajen woare see jüne Rejchta senne.
20
Oba wann etj derjch däm Finja Gottes de Demone üt driew, soo es daut Ritj Gottes no jünt jekohme.
21
Wann de Stoatja met Jewäare sienen Hoff bewacht, dan es sien Hab en Goot en Fräd;
22
oba wann een Stoatjra aus hee äwa am tjeemt en am betjampft, soo nämt hee am siene gaunse Jewäare wajch, opp dee hee sich veleet, en sienen Raup vedeelt hee.
23
Wäa nijch met mie es, es jäajen mie; en wäa nijch met mie saumelt, vestreit.
24
Wann de onnreina Jeist von däm Mensch ütjefoare es, soo jeit hee derjch dreaje Städe, en seatjt Rüh; en doa hee de nijch finjt, sajcht hee: Etj woa tridj gohne enn mien Hüs, wua etj rütjegohne sie;
25
en wann hee tjeemt, en hee finjt daut ütjefäajcht en ütjestraumt.
26
Dan jeit hee han en nämt met sich säwen aundre Jeista, oaja aus hee selfst, en de gohne ennen en woone doa; en daut Latste von janem Mensch woat oaja aus daut Easchte.
27
Oba daut passead, aus hee dit säd, hoow eene Frü üte Menj äare Stemm en säd too am: Seelijch daut Lief, daut die jedroacht haft, en de Broste, dee dü jesoage hast!
28
Oba hee säd: Välmeeha seelijch send, de daut Wuat Gottes heare en bewoare!
29
Oba aus daut Voltj emma mea doatoo tjeem en sich nodadrenjd, fonk hee aun too saje: Dit Jeschlajcht es een beeset Jeschlajcht; daut fodat een Teatjen, en oba tjeen Teatjen woat am jejäft woare, aus daut Teatjen Joonas.
30
Dan soo aus Joona dän Nieniwieten een Teatjen wea, soo woat uck de Menschesän disem Jeschlajcht senne.
31
De Tjeenijin ütem Siede woat oppstohne em Jerejcht met de Manna diesem Jeschlajcht en woat ahn vedaume; dan see tjeem vom Enj de Ead, omm de Weissheit Salomo too heare; en tjitj, mea aus Salomo es hia.
32
De Manna von Nieniwie woare oppstohne em Jerejcht met disem Jeschlajcht en woare daut veuadeele; dan see dochte omm deede Buesse no Joonas Prädijcht; en tjitj, mea aus Joona es hia.
33
Tjeena stetjt eene Laump aun en stalt dee enn eenem jeheemen Wintjel, uck nijch unja een Jefäss, oba oppem Laumpejestall, doamet de doa enenn kohme daut Lijcht seene.
34
De Laump fe däm Tjarpa es dien Uag; wann dien Uag eenfeltijch es, soo es uck dien gaunsa Tjarpa Lijcht; oba wann daut bees es, soo es uck dien Tjarpa Diesta.
35
Aulsoo seeh too, auf nijch daut Lijcht, enn die Diestaness es.
36
Wann aulsoo dien gaunsa Tjarpa dach lijcht es, en tjeen Deel diesta es, dan woat hee gauns dach senne, aus wann de Laump met däm Strohl die bedacht.
37
Oba no däm aus hee jeräd haud, bedd am een Farisäa, daut hee de Mohltiet bie am äte sull; hee jintj enenn en läd sad sich aum Desch.
38
Oba aus de Farisäa daut sach, vewundad hee sich, daut hee sich nijch verre Mohltiet jewosche haud.
39
Oba de Harr säd too am: Nu, jie Farisäa, jie reinje daut butaschte de Kuffels en de Schiewe, oba daut Ennalijche es voll Raup Roowe en Boosheit.
40
Noahre! Haft nijch dee, de daut Bütaschte jemoakt haft, uck daut Ennalijche jemoakt?
41
Doch vom Ennalijchen jäft Aulmoose, en see, aules es jünt rein.
42
Oba wee jünt Farisäa! Wiel jie jäwe dän Tiendel von Mintse en dän Dell en aulet Krüt Tjäatjekrüt, en achtloos vebie gohne aum Rajcht en aun de Leew Gottes; oba dit wea needijch too doone en jant nijch too lohte.
43
Wee jünt Farisäa! Wiel jie leewe de easchte Plautz enne Sienagoge en de bejreessung oppe Moatjtplautze!
44
Wee jünt, wiel jie send aus de vestoakne Jräwa, en de Mensche, dee doaäwa gohne, weete daut nijch.
45
Oba eena de Jesatzesjeleada auntwuad en säd too am: Meista, enn däm dü dit sajchst, beleidijchst dü uck ons.
46
Oba hee säd: Uck jünt Jesatzesjeleade wee, dan jie belode de Mensche met schwoa too droagene Lauste, en selfst rea jie de Laust nijch met eenem jünem Finja aun.
47
Wee jünt! Wiel jie büe de Grauf Dentjmäla de Profeete, oba jüne Vodasch ha dee dootjemoakt.
48
Aulsoo send jie Zeije en ha Wooljefaule aun de Woatje juna Vodasch; dan see ha dee dootjemoakt, oba jie büe [äare Grauf Dentjmäla].
49
Doaromm haft uck de Weissheit Gottes jesajcht: Etj woa Profeete en Apostel no ahn schetje, en eenje von ahn woare see dootmoake en vefolje,
50
doamet daut Bloot aula Profeete jefodat woat, daut vonne Gruntlajung de Welt es von diesem Jeschlajcht vegohte worde;
51
von däm Bloot Abel bottem Bloot Sacharia, dee doa tweschen dän Aultoa en däm Tempel Hüs ommtjeem; jo, etj saj jünt: Daut woat von disem Jeschlajcht jefodat woare.
52
Wee jünt, Jesatzesjeleade! Dan jie ha dän Schlätel de Ertjantnis wajchjenohme; jie selfst send nijch enenn jekohme, en de enenn kohme wulle ha jie jehindat.
53
En aus hee von doa rütjegohne wea, fonge de Schreftjeleade en de Farisäa aun, sea schratjlijch oppjebrocht too senne en am äwa välet üttofroage;
54
see lüade opp am, omm irjendwaut üt sienem Mül too heare omm am too beschuldje.
← Chapter 10
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 12 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24