bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Dutch
/
Dutch Frisian
/
Luke 14
Luke 14
Dutch Frisian
← Chapter 13
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 15 →
1
En daut passead, aus hee aum Saubat emm Hüs von eenem de Väastohna Bowaschta de Farisäa tjeem, omm too äte, en see beobachte am jenau.
2
En tjitj, doa wea een Maun, een wotasejchtja ver am.
3
En Jesus fong aun en säd too de Jesatzesjeleade en Farisäa: Esset erlaubt, aum Saubat too heele oda nijch?
4
Oba see vehilde sich rühijch. En hee foot am aun en heeld am en leet am gohne.
5
En too ahn säd hee: Wäa von jünt, wann sien Esel Sän oda Oss emm Borm faule woat, woat am nijch fuats rüt hole aum Saubatdach?
6
En see kunne nuscht doajäjen auntwuade.
7
Oba hee säd too de Ennjelohdne een Jlitjniss, hee beobacht, woo see de easchte Platza wälde, en säd too ahn:
8
Wann dü von irjentwäm too eene Tjast enjelohde best, soo laj die nijch oppem easchten Plautz, doamet nijch een Jeeada aus dü, von am ennjelode es,
9
en dee, dee die en am enjelohde haft, tjeemt en saje woat too die: Jeff disem Plautz; en dan woascht dü aunfange, met Schaund däm latsten Plautz enntonehme.
10
Oba, wann dü enjelohde best, en tjeemst, goh en laj sat die oppem latsten Plautz, doamet, wann dee tjeemt, dee die enjelohde haft, en hee too die saje woat: Frint, goh wieda no bowe. Dan woascht dü Ea ha von aule, dee met die aum Desch lidje;
11
dan jiedra, dee sich selfst erhäwt, woat raufjesat woare, en wäa sich selfst raufsat jerinj helt, woat erhäwt woare.
12
Oba hee säd uck too däm, dee am enjelohde haud: Wann dü een Meddachäte oda een Owentkost moakst, lod nijch diene Frind, uck nijch diene Breeda, uck nijch dien Frindschauft, uck nijch diene ritje Nobasch, doamet nijch uck see die wada ennlohde en die beloohne vejelte woare.
13
Oba wann dü eene Mohltiet moakst ütreedst, dan lod de Oame, Tjräpel, Lome, Blinje enn,
14
en seelijch woascht dü senne, wiel see ha nuscht; omm die too vejelte; dan die woat vegolde beloohnt woare aun däm Oppstohndach de Jerajchte.
15
Oba aus eena von dän, dee met am aum Desch lage, daut head, säd hee too am: Seelijch, es wea äte woat daut Mohl em Ritj Gottes!
16
Oba hee säd too am: Een Maun muak een grootet Gaustmohl en lohd väle enn.
17
En hee schetjt sienen Tjnajcht omm de Gaustmohl Tiet Stund, omm de Ennjelohdne too saje: Kohmt, dan aules es aul reed.
18
En see fonge aule ohne ütnome aun, sich too entschuldje. De easchta säd too am: Etj ha een Acka jekofft en etj mott onnbedinjt gohne en dän betjitje; etj bedd die, holl mie fe entschuldichjt.
19
En een aundra säd: Etj ha fief Poa Osse jekofft, en etj goh han, dee üttoproowe, etj bedd die, holl mie fe entschuldichjt.
20
En een aundra säd: Etj ha eene Frü jefriet, doawäajen kaun etj nijch kohme.
21
En de Tjnajcht tjeem en berejcht dit sienem Harr. Doa word de Hüsharr bossijch en säd too sien Tjnajcht: Goh schwind rüt oppe Wäaj en Gausse de enne Staut, en brinj hia häa de Oame en Tjräpels en Blinje en Lomme.
22
En de Tjnajcht säd: Harr, daut es passeat, waut dü befoole haudst, en doa es noch Plautz.
23
En de Harr säd tom Tjnajcht: Goh rüt aum Laundwajch en Tüning en needij ahn enenn too kohme, doamet mien Hüs jefellt woat;
24
Dan etj saj jünt, tjeena de enjelohdne Manna woat mien Gaustmohl schmatje.
25
Oba väl Voltj jintj met am; en hee dreid sich omm en säd too ahn:
26
Wann wäa no mie tjeemt en hausst nijch sienen Voda en siene Mutta en siene Frü en siene Tjinja en siene Breeda en siene Sestre, bütadem uck noch sien Läwe, soo kaun hee nijch mien Jinja senne;
27
wäa nijch sien Tjriez drajcht en mie hinjaraun tjeemt, kaun nijch mien Jinja senne.
28
Dan wäa von jünt, well eenen Torm büe, sat sich nijch eascht dohl en beräatjent de Koste, auf hee daut needje tom foadijch büe haft.
29
Doamet nijch meteenst, wann hee dän Grunt jelajcht haft, en nijch foadijch büe kaun, aule de daut seene, fange aun am tovespotte,
30
en saje: Diss Maun fung aun too büe en kunn nijch beendje.
31
Oda woon Tjeenijch, dee ütjeit üttratjt, omm sich met eenem aundren Tjeenijch emm Tjrijch enn toolohte, sat sich nijch eascht han en äwalajcht, auf hee em staund es, däm met tien dusent too bejäajne, dee jäajen am tjeemt met twintijch dusent.
32
Wann oba nijch, soo schetjt hee, solang hee noch wietauf es, eene Botschoft en bedd omm bedinjung tom Fräd.
33
Aulsoo uck jiedra von jünt, dee sich nijch aufsajcht von aul sien Habengoot, kaun nijch mien Jinja senne.
34
Daut Solt es goot; oba wann uck daut Solt krauftloos woat, met waut woatet wada tjraftijch jemoakt woare?
35
Daut es nijch fe daut Laund, es uck nijch fe däm Dinja Hüpe too brucke, daut schmit maun rüt. Wäa Uhre haft tom heare, dee hea.
← Chapter 13
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 15 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24