bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Dutch
/
Dutch Frisian
/
Luke 9
Luke 9
Dutch Frisian
← Chapter 8
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 10 →
1
Oba aus hee de Twalw toop jeroopt haud, jeef hee ahn Krauft en Vollmacht äwa aule Demone beese Jeista, en Krankheite too heele;
2
en hee schetjt ahn, daut Ritj Gottes too prädje en de Kranke too heele.
3
En hee säd too ahn: Nämt nuscht met oppem Wajch, noch een Stock, nijch Tausch, nijch Broot, nijch Selwa, noch saul wäa twee Hamde langa Rock habe.
4
En woa jie enn een Hüs enenn gohne, doa blieft, en von doa goht wieda.
5
En woa maun jünt nijch oppnehmt, goht wajch üt jane Staut en scheddat uck dän Stoff von jüne Feet, tom Zeijnis jäajen ahn.
6
Oba see jinje üt en jinje von Darp too Darp, en prädijde de froohe Botschoft, en äwaaul Kranke heelde.
7
Oba daut head Heroodes, de Veea Ferscht, aules waut passead, en hee wea doawäajen enn groote Veläajenheit, wiel von atelje jesajcht word, daut Jehaun ütem Doot oppjestohne es;
8
oba von atelje, daut Elias jekohme es, oba von aundre, daut eena vonne oole Profeete oppjestohne es.
9
Oba Heroodes säd: Jehaun ha etj daut Haupt dän Kopp aufhacke lohte; oba wäa es disa, von däm etj soowaut hea? En hee socht am too seene.
10
En aus de Apostel tridj tjeeme, vetalde see am aules, waut see jedohne haude; en hee nehm ahn met en jintj tridj oppoat [aun eenem eensaumen Uat] no eene Staut, met Nome Betseeda.
11
Oba aus daut Voltj daut too heare tjreajch, jinje see am hinjaraun; en hee nehm ahn opp en räd too ahn vom Ritj Gottes, en de Heelung needijch haude, heeld hee.
12
Oba de Dach jintj too enj, en de Twalw tjeeme no am en säde too am: Loht daut Voltj gohne, omm daut see enne ommlidjende Darpa en oppe Häw Laund enenn gohne ne Städ finje omm doa too bliewe, en Speise finje; dan wie send hia aun eenem eensaumen Uat.
13
Oba hee säd too ahn: Jäft jie ahn too äte. Oba see säde: Wie ha nijch mea aus fief Brood en twee Fesch, buta, daut wie hangohne en fe dit gaunse Voltj Äte tjeepe.
14
Dan doa weare bie fiefdusent Maun. Oba hee säd too siene Jinja: Loht ahn enn Gruppe too feftijch sich hansate.
15
En see deede soo en leete aule sich dohl sate.
16
Oba hee nehm de fief Brood en de twee Fesch, tjitjt nom Himmel en säajend dee; en hee vebruak dee en jeef dee de Jinja, omm däm Voltj väatolaje.
17
En see aute en worde aula saut; en doa worde oppjehowe, waut ahn aun Brocke äwajebläwe wea, twalf Tjarw voll.
18
En daut passead, aus hee auleen bäd, weare de Jinja bie am; en hee fruach ahn en säd: Wäa saje de Lied Mensche, daut etj sie?
19
Oba see auntwuade en säde: Jehaun de Deepa; oba aundre: Elias; oba aundre, daut eena de oole Profeete oppjestohne es.
20
Oba hee säd too ahn: Oba jie, wäa saj jie, daut etj sie? Oba Peeta auntwuad en säd: De Jesaulwta Tjristus Gottes.
21
Oba hee woarnd ahn earnsthauft dit tjeenem too saje,
22
en säd: Daut es needijch, daut de Menschesän väl liede en veschmäte veacht woat von de Ellteste en Huagepriesta en Schreftjeleade, en dootjemoakt en aum dredden Dach oppjewatjt woat.
23
Oba hee säd too aule: Wann wäa mie nofolje well, de mott sich von sich selfst aufsaje en nämt sien Tjriez Dach fe Dach opp sich, en folj mie no.
24
Dan wäa sien Läwe rade well, woat daut veleare; oba wäa sien Läwe omm mienet haulwe velist, dee woat daut rade.
25
Dan waut fe een Nutze haft een Mensch, wann hee de gaunse Welt jewennt, oba sich selfst velist oda schworen Schode liede woat?
26
Dan wäaemma sich mie en miene Wead schämt, met däm woat de Menschesän sich schäme, wann hee kohme woat enn siene Harlijchtjeit en enn däm Voda en de heilje Enjel.
27
Oba etj saj jünt enn Woahrheit: Doa send atelje von dee, de hia stohne, dee dän Doot nijch schmatje woare, bott see daut Ritj Gottes seene.
28
Oba daut passead onnjefäa acht Doag no diese Räd, daut hee Peeta en Jehaun en Joakopp mett neehm en oppem Boajch jintj, omm too bäde.
29
En wäarent hee bäd, word sien Jesejcht aundasch en siene Tjleeda strohlend witt.
30
En seeh, twee Manna räde met am, daut weare Mooses en Elia.
31
Dee verndach tjeeme enn Harlijchtjeit en beräde sienen Ütgang, däm hee enn Jerusalem erfelle sull.
32
Oba Peeta en dee met am weare, weare äwavolle vom Schlop; oba aus see oppjewatjt weare, sache see siene Harlijchtjeit en de twee Manna, dee bie am stunde.
33
En daut passead, aus see am veleete, säd Peeta too Jesus: Meista, daut es goot, daut wie hia send, en wie welle dree Butje Zelte moake, fe die eene en fe Mooses eene en fe Elia eene; en hee wisst nijch, waut hee säd.
34
Oba aus hee daut säd, tjeem eene Woltj en äwadatjt ahn. Oba see haude Angst, aus see enne Woltj enenn tjeeme.
35
En eene Stemm tjeem üt de Woltj, de doa säd: Dit es mien ütjewälta Sän, no am horjcht.
36
En no däm aus de Stemm wea, word Jesus auleen jefunge. En see weare stell en vetalde enn de Doag tjeenem von däm, waut see jeseehne haude.
37
Oba daut passead aum näajsten Dach, aus see vom Boajch erauf jekohme weare, tjeem am eene groote Mensche Menj entjäjen.
38
En tjitj, een Maun üte Menj roopt lüd en säd: Meista, etj bedd die, tjitj han no mienem Sän, dan hee es mien eensja.
39
En tjitj, een Jeist packt am, en platzlijch schrijcht hee, en schmit am han en häa en schummt ütem Mül, en met Mäj jeit hee von am, en däm hee am sea tjwält.
40
En etj prachad diene Jinja, daut see am üt driewe sulle, en see kunne daut nijch.
41
Oba Jesus auntwuad en säd: O onnjleewjet en vedreidet Jeschlajcht, woo lang saul etj bie jünt senne en jünt vedroage? Brinj dienen Sän häa.
42
Oba noch aus hee tjeem, reet am de Demon en schmeet am han en hea; oba Jesus bedreiwd dän onnreinen Jeist en heeld däm Jung en jeef am sienem Voda tridj.
43
Oba see erstaunde aula äwa de groote Macht Gottes. Oba aus see sich aule wundade äwa aules, waut hee deed, säd hee too siene Jinja:,
44
Nehmt behoolt jie diese Wead enn jüne Uhre; dan de Menschesän woat äwajeeft woare enn de Mensche Henj.
45
Oba see vestunde diese Wead nijch, en daut wea ver ahn veschlohte, soo daut see et nijch bejreepe; en see ängste sich, am äwa dit Wuat too froage.
46
Oba doa tjeem unja ahn eene Froag Äwalajung, wäa de Jratsta unja von ahn es.
47
Oba aus Jesus de Äwalajung enn äare Hoate sach, nehm hee een Tjint en stald daut aun siene Sied bie sich
48
en säd too ahn: Wäa dit Tjint oppnehme woat, enn mienem Nome, nehmt mie opp; en wäa mie oppnehme woat, nehmt däm opp, dee mie jeschetjt haft; dan wäa de Tjlansta es unja mank jünt aula, dee es groot.
49
Oba Jehaun auntwuad en säd: Meista, wie sache eenem Demone ütdriewe enn dienem Nome, en wie wulle am daut vebeede, wiel hee nijch met ons die nofoljt.
50
En Jesus säd too am: Hindat am nijch; dan wäa nijch jäajen jünt es, es fe jünt.
51
Oba daut passead, aus sich de Doag siena Oppnohm erfellte, daut hee sien Aunjesejcht fauststald, no Jerusalem too gohne.
52
En hee schetjt Botschofta ver sienem Aunjesejcht; en see jinje han en tjeeme enn een Samarieteschet Darp, omm fe am doa reed too moake.
53
En see nehme am nijch opp, wiels sien Aunjesejcht no Jerusalem jerejcht wea.
54
Oba aus siene Jinja Joakopp en Jehaun daut sache, säde see: Harr, west dü, daut wie Fia vom Himmel raufhole rauf faule selle en ahn vetäaje, [aus uck Elias deed]?
55
Oba hee dreid sich omm en dreiwd ahn [en säd: Jie weete nijch, waut verrem Jeistes Tjinja jie send].
56
En see jinje no eenem aundren Darp.
57
En aus see oppem Wajch jinje, säd eena too am: Etj well die nofolje, wuahan dü uck jeist [Harr].
58
En Jesus säd too am: De Fass ha Lajcha en de Väajel unjrem Himmel Nasta; oba de Menschesän haft nijch, wua hee sien Haupt hanlaje kaun.
59
Oba hee säd too eenem aundren: Folj mie no. Oba dee säd: Harr, erlaub mie eascht han too gohne en mienem Voda too begrowe.
60
Oba hee [Jesus] säd too am: Loht de Doodje äare Doodes begrowe, oba dü goh han en vetjindje prädje daut Ritj Gottes.
61
Oba doa säd uck een aundra: Etj well die no folje, Harr; oba loht mie eascht, Aufscheet näme von dän, dee enn mienem Hüs send.
62
Oba Jesus säd too am: Tjeena dee siene Haunt aum Pluach jelajcht haft en tridjaun tjitjt, es bruckboa tom Ritj Gottes.
← Chapter 8
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 10 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24