bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Dutch
/
Dutch Frisian
/
Luke 2
Luke 2
Dutch Frisian
← Chapter 1
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 3 →
1
Oba daut passead enn jane Doag, daut eene Veordnung vom Tjeisa Augusstus ütjintj, dän gaunsen Eadbaul enntoschriewe.
2
Dit wea de easchte Ennschriewung, aus Tjiereenius Laund Fläaja von Sierean wea.
3
En aula jinje han, omm sich ennschriewe too lohte, een jiedra enn siene eajne Staut.
4
Oba doa jintj uck Joosaf von Galiläa, üt de Staut Natsaret, nopp no Judäa, no Doft siene Staut, de Betlehem heet, wiel hee ütem Doft sien Hüs en Staum wea,
5
omm sich ennschriewe too lohte met Marie, siene Veleewte, dee doa schwanga wea.
6
En daut passead, aus see doa weare, worde de Doag erfellt, daut see jebuare sull;
7
en see brocht äarem easchtjebuarnen Sän en wetjeld am enn Winjle en läd am enn eene Tjrebb, wiel emm Gausthus tjeen Rüm fe ahn wea.
8
En doa weare Hoads enn de Jäajend, dee oppem frieem Feld Stap bleewe en de Nacht Wajchta woakte äwa äare Häad.
9
En seeh, däm Harr sien Enjel stund bie ahn, en däm Harr siene Harlijchtjeit schiend omm ahn, en see änjste sich, met eene groote Angst.
10
En de Enjel säd too ahn: Änjst jünt nijch, dan tjitjt, etj vetjindje brinj jünt ne groote Freid, dee fe daut gaunse Voltj senne woat;
11
dan jünt es vondoag, enn Doft siene Staut, een Rada Heilaunt jebuare, dee doa Tjristus es, de Harr.
12
En dit es jünt daut Teatjen: Jie woare een Tjint finje, enn Winjle jewetjelt en enn eene Tjrebb lidje.
13
En platzlijch wea bie däm Enjel eene Menj väl daut himmlische Häa, dee Gott lowde en säde:
14
Herlijchtjeit Gott enn däm Hejchsten doa Bowe, de hejchste Uat, en Fräd oppe Ead, unja de Mensche daut Wooljefaule.
15
En daut passead, aus de Enjel von ahn wajch enn däm Himmel fuahre, säde de Hoads toeenaunda: Loht ons nu hangohne no Betlehem en diese Sach seene, dee passeat es, dee de Harr ons toweete jedohne haft.
16
En see kaume schwind en funge soo aus Marie aus uck Joosaf, en daut Tjint enne Tjrebb lidje.
17
Oba aus see daut jeseehne haude, muake see daut Wuat aulewäjes bekaunt, daut äwa dit Tjind too ahn wea jesajcht worde.
18
En aula, dee daut heade, wundade sich äwa daut, waut von de Hoads aun ahn jesajcht word.
19
Oba Marie bewoad aul diese Wead Dinje en bedocht äwaläd see enn äarem Hoat.
20
En de Hoads jinje tridj, enn däm see Gott veharlijchte en lowde fe äwa aules, waut see jeheat en jeseehne haude, soo aus daut ahn wea jesajcht worde.
21
En aus acht Doag erfellt weare, daut maun am beschniede sull, doa word sien Nome Jesus jenant, dee von däm Enjel wea jenant worde, eea hee em Muttalief emfange wea.
22
En aus de Doag äara reinjunk nom Jesatz Mooses erfellt weare, brochte see am no Jerusalem, omm am däm Harrn väatostalle,
23
[soo ausset em Harrn Jesatz jeschräwe steit: „Aule Maunlijche, dautet Muttalief derjch bratjt, saul heilijch däm Harrn jenant woare" {2Mose 13,2}]
24
en omm Opfa too jäwe no däm, waut emm Harrn Jesatz jesajcht es: Een Poa Turtjeldüwe, oda twee junge Düwe.
25
En tjitj, doa wea enn Jerusalem een Maun, met Nome Siemeon; en diss Maun wea jerajcht en gottesferjchtijch en lüad oppem Troost Iesraels; en de Heilje Jeist wea opp am.
26
En daut wea am toojesajcht vom heiljen Jeist, daut hee däm Doot nijch seene sull, bett hee dän Jesaulwten vom Harrn jeseehne haft.
27
En dee tjeem derjch dän Jeist enn däm Tempel. En aus de Ellre daut Tjint Jesus enenn brochte, omm met am no de Jesatzes Jewanheit too doone,
28
doa nauhm uck hee daut opp siene Oarms en lowd Gott en säd:
29
Nü, Harr, entloht dü dien Deena, no dienem Wuat, enn Fräd;
30
dan miene Uage ha dien Heil jeseehne,
31
daut dü reed jemoakt nast ver däm Aunjesejcht aula Veltja;
32
een Lijcht too Openboarung fe de Veltja en too Harlijchtjeit fe dien Voltj Iesrael.
33
En sien Voda en siene Mutta vewundade sich äwa daut, waut von am jesajcht wort.
34
En Siemeon säajend ahn en säd too Marie, siene Mutta: Tjitjt, disa es jesat tom Faul en Oppstohne väle enn Iesrael en too eenem Teatjen, däm jäajen jeräd woat
35
[oba uck diene eajne Seel woat een Schweat derjch drinje steatje ], doamet de Äwalajunge väla Hoats openboa woare.
36
En doa wea eene Profeetin Anna, eene Dochta Fanuel, üt däm Staum Aser. Diese wea sea Oolt en haud säwen Joa met äarem Maun jeläft von äare Junkfrü - Tiet aun;
37
en see wea eene Wätfrü von vearentachentijch Joa, dee nijch wajch jintj vom Tempel, enn däm see Nacht en Dach met Fauste en Bäde deend.
38
En see tjeem too de Stund doahan, see lowd Gott en räd von am too aule, dee doa opp Erleesung en Jerusalem lüade.
39
En aus see aules jedohne haude no däm Harrn Jesatz, jinje see no Galiläa tridj no äare Staut Natsaret.
40
Oba daut Tjint woss en word stoatj, erfellt met Weissheit, en Gottes Jnod wea opp am.
41
En siene Ellre jinje jiedat Joa aum Passafast no Jerusalem.
42
En aus hee twalf Joa oolt wea en see nopp jinje, no de Jewanheit tom Fast,
43
en de Doag äwa weare, bleef bie äare Tridjreis de Jung Jesus enn Jerusalem tridj; en siene Ellre wisste daut nijch.
44
Doa see oba dochte, hee es mank de Reisejesallschoft, kaume see eene Dachreis wiet en sochte am mank de Vewaundte en Bekaunde;
45
en aus see am nijch funge, jinje see no Jerusalem tridj en sochte am.
46
En daut passead, no dree Doag funge see am em Tempel, wua hee meddemang de Leahrasch saut en ahn tohorjcht en ahn befruach.
47
Oba aule, dee am heade, vewundade sich äwa sien Vestendniss en siene Auntwuade.
48
En aus see am sache, erstaunde see; en siene Mutta säd too am: Tjint, wuaromm hast dü ons dit aunjedohne? Tjitj, dien Voda en etj ha die mett Weedoag jesocht.
49
En hee säd too ahn: Waut esset, daut jie mie jesocht ha? Wisst jie nijch, daut etj enn däm senne mott, waut mienem Voda sient es?
50
En see vestunde daut Wuat nijch, daut hee too ahn räd.
51
En hee jintj met ahn rauf en kaum no Natsaret, en hee wea ahn unjadon. En siene Mutta bewoad aule diese Wead enn äarem Hoat.
52
En Jesus neehm too aun Weissheit en Ella en Jnod bie Gott en Mensche.
← Chapter 1
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 3 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24