2 Corinthians 12

Punjabi 2021 CL-NA (ਪਵਿੱਤਰ ਬਾਈਬਲ (Revised Common Language North American Edition))

← Chapter 11 Jump to: Chapter 13 →

1ਭਾਵੇਂ ਇਸ ਦਾ ਕੋਈ ਲਾਭ ਨਹੀਂ ਹੈ ਪਰ ਮੈਂ ਤਾਂ ਫਿਰ ਵੀ ਮਾਣ ਕਰਾਂਗਾ ਅਤੇ ਮੈਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੁਆਰਾ ਮਿਲੇ ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਾਂਗਾ ।

2ਮੈਂ ਮਸੀਹ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਚੌਦਾਂ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਤੀਜੇ ਅਸਮਾਨ ਤੱਕ ਚੁੱਕ ਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ । (ਸਰੀਰ ਸਮੇਤ ਜਾਂ ਬਿਨਾਂ ਸਰੀਰ ਦੇ, ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਪਰ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ।)

3ਮੈਂ ਇਹ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਆਦਮੀ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਚੁੱਕ ਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ (ਸਰੀਰ ਸਮੇਤ ਜਾਂ ਬਿਨਾਂ ਸਰੀਰ ਦੇ, ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਪਰ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ) ।

4ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਚੁੱਕ ਲਿਆ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣੀਆਂ ਜਿਹਨਾਂ ਦਾ ਬਿਆਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਣ ਦੀ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਆਗਿਆ ਨਹੀਂ ਹੈ ।

5ਮੈਂ ਅਜਿਹੇ ਮਨੁੱਖ ਉੱਤੇ ਮਾਣ ਕਰਾਂਗਾ ਪਰ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਆਪਣੀਆਂ ਕਮਜ਼ੋਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ।

6ਪਰ ਜੇਕਰ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਮਾਣ ਕਰਨਾ ਵੀ ਚਾਹਾਂ ਤਾਂ ਮੈਂ ਮੂਰਖ ਨਹੀਂ ਹਾਂ ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਸੱਚ ਬੋਲਦਾ ਹਾਂ । ਪਰ ਮੈਂ ਫਿਰ ਵੀ ਚੁੱਪ ਹਾਂ ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਕਿ ਲੋਕ ਜੋ ਕੁਝ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਸੁਣਦੇ ਜਾਂ ਦੇਖਦੇ ਹਨ ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਮਝਣ ।

7ਇਸ ਲਈ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮੈਂ ਫੁੱਲ ਨਾ ਜਾਵਾਂ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਨੇ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੇ ਹਨ, ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕੰਡਾ ਚੋਭਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜੋ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦਾ ਦੂਤ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਸਤਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਫੁੱਲ ਨਾ ਜਾਵਾਂ ।

8ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਮੈਂ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਅੱਗੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰਨ ।

9ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਤੇਰੇ ਲਈ ਬਹੁਤ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰੀ ਸਮਰੱਥਾ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਪੂਰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ।” ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਉੱਤੇ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਮਾਣ ਕਰਾਂਗਾ ਤਾਂ ਜੋ ਮਸੀਹ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਦਾ ਵਾਸ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ ।

10ਇਸੇ ਲਈ ਮੈਂ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸਭ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਕਮਜ਼ੋਰੀਆਂ, ਬੁਰੇ ਵਰਤਾਅ, ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ, ਅੱਤਿਆਚਾਰ ਅਤੇ ਦੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਮਸੀਹ ਦੀ ਖ਼ਾਤਰ ਸਹਿ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ । ਕਿਉਂਕਿ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਉਦੋਂ ਹੀ ਮੈਂ ਤਕੜਾ ਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ।

11ਮੈਂ ਮੂਰਖ ਬਣ ਗਿਆ ਹਾਂ ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਮੈਨੂੰ ਅਜਿਹਾ ਬਣਨ ਲਈ ਮਜ਼ਬੂਰ ਕੀਤਾ ਹੈ । ਤੁਹਾਡਾ ਕਰਤੱਵ ਸੀ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕਰਦੇ ਕਿਉਂਕਿ ਭਾਵੇਂ ਮੈਂ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹਾਂ ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਉੱਤਮ ਰਸੂਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਹਾਂ ।

12ਉਹ ਚਿੰਨ੍ਹ, ਚਮਤਕਾਰ ਅਤੇ ਅਦਭੁੱਤ ਕੰਮ ਜੋ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਚਕਾਰ ਧੀਰਜ ਨਾਲ ਕੀਤੇ ਉਹ ਮੇਰੇ ਰਸੂਲ ਹੋਣ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਨੂੰ ਸਿੱਧ ਕਰਦੇ ਹਨ ।

13ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਹੜੀ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਦੂਜੀਆਂ ਕਲੀਸਿਯਾਵਾਂ ਨਾਲੋਂ ਘੱਟ ਸਮਝਿਆ ਗਿਆ, ਸਿਵਾਏ ਇਸ ਦੇ ਕਿ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੋਈ ਭਾਰ ਨਹੀਂ ਪਾਇਆ? ਇਸ ਗ਼ਲਤੀ ਦੇ ਲਈ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਮਾਫ਼ੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ।

14ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਤੀਜੀ ਵਾਰ ਆਉਣ ਦੇ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਾਂ ਅਤੇ ਇਸ ਵਾਰ ਵੀ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਭਾਰ ਨਹੀਂ ਪਾਵਾਂਗਾ । ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਧਨ-ਮਾਲ ਦਾ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਤੁਹਾਡਾ ਚਾਹਵਾਨ ਹਾਂ ਕਿਉਂਕਿ ਬੱਚੇ ਆਪਣੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਦੇ ਲਈ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਲਈ ਧਨ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ।

15ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਆਪਣਾ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੀ ਦੇ ਦੇਵਾਂਗਾ । ਜੇਕਰ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜ਼ਿਆਦਾ ਪਿਆਰ ਕਰਾਂ ਤਾਂ ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਘੱਟ ਪਿਆਰ ਕਰੋਗੇ?

16ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕਹੋ ਕਿ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਭਾਰ ਨਹੀਂ ਬਣਿਆ । ਪਰ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਕਹਿਣਗੇ ਕਿ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਠੱਗਿਆ ਹੈ ।

17ਕੀ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਪਣੇ ਕਿਸੇ ਭੇਜੇ ਹੋਏ ਆਦਮੀ ਦੁਆਰਾ ਤੁਹਾਡਾ ਫ਼ਾਇਦਾ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ?

18ਮੈਂ ਤੀਤੁਸ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰ ਕੇ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਭੇਜਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਹੋਰ ਭਰਾ ਨੂੰ ਵੀ ਭੇਜਿਆ । ਕੀ ਤੀਤੁਸ ਨੇ ਤੁਹਾਡਾ ਕੋਈ ਫ਼ਾਇਦਾ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ? ਕੀ ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਹੀ ਆਤਮਾ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਨਾਲ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਕੀ ਸਾਡਾ ਇੱਕ ਹੀ ਰਾਹ ਨਹੀਂ ਸੀ?

19ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸੋਚੋ ਕਿ ਅਜੇ ਤੱਕ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਪਣੀ ਸਫ਼ਾਈ ਹੀ ਪੇਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ ਪਰ ਨਹੀਂ, ਅਸੀਂ ਤਾਂ ਮਸੀਹ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇਹ ਸਭ ਕਹਿ ਰਹੇ ਹਾਂ । ਪਿਆਰੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀਓ, ਇਹ ਸਭ ਤੁਹਾਡੀ ਆਤਮਿਕ ਉਸਾਰੀ ਦੇ ਲਈ ਹੀ ਹੈ ।

20ਮੈਨੂੰ ਡਰ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਉੱਥੇ ਆਵਾਂ ਤਾਂ ਮੈਂ ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਉਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾ ਦੇਖਾਂ ਅਤੇ ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਨਾ ਦੇਖੋ । ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਡਰ ਹੈ ਕਿ ਕਿਤੇ ਉੱਥੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਝਗੜੇ, ਈਰਖਾ, ਗੁੱਸਾ, ਸੁਆਰਥ, ਨਿੰਦਾ, ਚੁਗਲੀਆਂ, ਹੰਕਾਰ ਅਤੇ ਗੜਬੜ ਨਾ ਹੋਵੇ ।

21ਮੈਨੂੰ ਡਰ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਵਾਂ ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਮੈਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨੀਵਾਂ ਨਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਦੇ ਲਈ ਰੋਣਾ ਨਾ ਪਵੇ ਜਿਹਨਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਪਾਪ ਕੀਤੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਅਸ਼ੁੱਧਤਾ, ਵਿਭਚਾਰ ਅਤੇ ਕਾਮਵਾਸ਼ਨਾਵਾਂ ਦੇ ਲਈ ਪਛਤਾਵਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ।

← Chapter 11 Jump to: Chapter 13 →