Exodus 1

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

Jump to: Chapter 2 →

1นี่แหละเป็นลำดับชื่อเหล่าบุตรของท่านยิศราเอลที่ได้เข้ามาในประเทศอายฆุบโต. (ท่านเหล่านี้กับทั้งครอบครัวได้ตามยาโคบมา):

2คือรูเบน, ซิมโอน, เลวีและยะฮูดา,

3ยิศซาคาร, ซะบุลูนและเบนยามิน,

4ดาน, นัฟธาลี, ฆาดและอาเซร.

5คนทั้งปวงที่สืบสายโลหิตของยาโคบรวมเจ็ดสิบคนด้วยกัน; แต่โยเซฟอยู่ที่ประเทศอายฆุบโตแล้ว.

6ต่อมาโยเซฟกับพี่ชายและน้องชาย, ทั้งบรรดาชนสมัยนั้น, ถึงแก่ความตายเสียหมด.

7ฝ่ายลูกหลานยิศราเอลก็เกิดเผ่าพันธุ์ทวีขึ้น, มีกำลังมาก, แผ่ไปจนเต็มทั้งเมือง

8กษัตริย์องค์ใหม่ขึ้นเสวยราชสมบัติในประเทศอายฆุบโต,

9พระองค์นั้นมิได้ทรงรู้จักลูกหลานโยเซฟเลย. ‘จึงทรงประกาศแก่ประชาชนว่า, “นี่แหละ, ชาติยิศราเอลก็มีมาก, และมีกำลังยิ่งกว่าเราอีก:

10ให้เราพิเคราะห์ดู, ใช้อุบายอันแยบคายกระทำแก่พวกนี้, เกลือกว่าเขาจะทวีมากขึ้น, ถ้าเกิดสงครามขึ้นเมื่อใด, ชนชาตินี้จะเข้าสมทบกับพวกข้าศึก, สู้รบกับเรา, แล้วจะยกไปใหพ้นอาณาจักร.”

11เหตุฉะนั้นเขาจึงได้ตั้งนายงานกะเกณฑ์ชนชาติยิศราเอลให้ทำการงานอย่างตรากตรำ. ชนชาติยิศราเอลจึงได้สร้างเมืองปีธมและเมืองราอัมเซ็ศ, สำหรับเก็บราชสมบัติของกษัตริย์ฟาโร;

12แต่ชนชาติยิศราเอลยิ่งถูกการเบียดเบียฬก็ยิ่งทวีแผ่มากขึ้น. แล้วชนชาติอายฆุบโตก็ระอาใจและชิงชังเนื่องด้วยชนชาติยิศราเอล.

13ชาติอายฆุบโตได้กะเกณฑ์ชนชาติยิศราเอลให้ทำการหนักยิ่งขึ้น;

14ได้กระทำให้เขารู้สึกเบื่อหน่ายชีวิตของตนเพราะการหนักที่เขาทำ, เช่นทำปูนทำอิฐและทำการต่างๆ ที่ทุ่งนาจนเหลือกำลัง

15ฝ่ายกษัตริย์ของประเทศอายฆุบโตก็รับสั่งแก่แพทย์ผดุงครรภ์ชาติเฮ็บรายคนหนึ่งชื่อซิฟรา. อีกคนหนึ่งชื่อพูอา

16ว่า, “เมื่อเจ้าไปทำการผดุงครรภ์แก่หญิงชาติเฮ็บราย, แลเห็นเขาอยู่บนแผ่นศิลา (กะดานไฟ); ถ้าคลอดเป็นผู้ชาย, ก็ให้ฆ่าเสีย; ถ้าเป็นหญิง, ก็ให้ไว้ชีวิต.”

17แต่แพทย์ผดุงครรภ์เกรงกลัวพระเจ้า, จึงมิได้กระทำตามรับสั่งของกษัตริย์ประเทศอายฆุบโต, แต่ละบุตรชายทั้งปวงให้รอดชีวิตอยู่”

18กษัตริย์อายฆุบโตจึงรับสั่งให้แพทย์ผดุงครรภ์เข้ามาเฝ้า, ตรัสแก่เขาว่า, “เหตุไฉนเจ้าได้ปล่อยให้เด็กชายรอดชีวิตอย่างนี้เล่า?”

19ฝ่ายแพทย์ผดุงครรภจึงกราบทูลว่า, “เป็นเพราะหญิงชาติเฮ็บรายไม่เหมือนหญิงชาติอายฆุบโต; เขามีกำลังมากจึงคลอดบุตรโดยเร็ว, แพทย์ผดุงครรภ์มาไม่ทัน.”

20พระเจ้าจึงได้โปรดปรานแพทย์ผดุงครรภ์เหล่านั้น: และพลไพร่ก็ยิ่งทวีมากมีกำลังขึ้น.

21“ครั้นอยู่มาพระเจ้าทรงบันดาลให้แพทย์ผดุงครรภ์เหล่านั้นมีครอบครัวมั่งคั่งอยู่ได้, เพราะเขาเกรงกลัวพระองค์.

22กษัตริย์ฟาโรจึงรับสั่งแก่ราษฎรทั้งปวงว่า, “บุตรชายทุกคนที่เกิดมานั้นจงเอาไปทิ้งเสียในแม่น้ำ; แต่บุตรหญิงทุกคนให้รอดชีวิตอยู่.”

Jump to: Chapter 2 →