Exodus 20

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 19 Jump to: Chapter 21 →

1พระเจ้าได้ตรัสถ้อยคำทั้งสิ้นเหล่านี้ว่า,

2“เราคือยะโฮวาพระเจ้าของเจ้า, ผู้ได้นำเจ้าออกจากประเทศอายฆุบโต, คือจากฐานะแห่งทาสนั้น.”

3“อย่าได้มีพระเจ้าอื่นต่อหน้าเราเลย.”

4“อย่าทำรูปเคารพสำหรับตน, เป็นสันฐานรูปสิ่งหนึ่งสิ่งใดซึ่งมีอยู่ในฟ้าอากาศเบื้องบน, หรือซึ่งมีอยู่ที่แผ่นดินเบื้องล่าง, หรือซึ่งมีอยู่ในน้ำใต้แผ่นดิน,

5อย่ากราบไหว้หรือปรนนิบัติรูปเหล่านั้น; ด้วยเราคือยะโฮวาพระเจ้าของเจ้าเป็นผู้หวงแหน, ให้โทษของบิดาที่ชังเรานั้นติดเนื่องจนถึงลูกหลานกระทั่งสามชั่วสี่ชั่วอายุคน;

6แต่แสดงความกรุณาแก่ผู้ที่รักเรา, และรักษาบัญญัติของเรา, ถึงหลายพันชั่วอายุ.”

7“อย่าออกพระนามพระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้าเปล่าๆ; ด้วยผู้ที่ออกพระนามพระองค์เล่นเปล่าๆ นั้น, พระยะโฮวาจะถือว่าไม่มีโทษหามิได้.”

8“จงระลึกถึงวันซะบาโต, ถือเป็นวันบริสุทธิ์.

9จงทำการงานทั้งสิ้นของเจ้าหกวัน;

10แต่วันที่เจ็ดนั้นเป็นซะบาโตแห่งพระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้า: ในวันนั้นอย่ากระทำการงานสิ่งใดๆ, คือเจ้าเอง, หรือบุตราบุตรีของเจ้า, หรือทาสาทาสีของเจ้า, หรือสัตว์ใช้ของเจ้า, หรือแขกที่มาอาศัยอยู่ภายในประตูเมืองของเจ้า:

11เพราะในหกวันพระยะโฮวาได้ทรงสร้างฟ้าและแผ่นดิน, และทะเล, และสรรพสิ่งซึ่งมีอยู่ในที่เหล่านั้น, แต่ในวันที่เจ็ดได้ทรงงดการงานไว้: เหตุฉะนั้นพระยะโฮวาได้ทรงอวยพรแก่วันซะบาโต, และทรงตั้งไว้เป็นวันบริสุทธิ์.”

12“จงนับถือบิดามารดาของเจ้า, เพื่ออายุของเจ้าจะได้ยืนนานบนแผ่นดินซึ่งพระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้าประทานให้แก่เจ้า.”

13“อย่าฆ่าคน.”

14“อย่าล่วงประเวณีผัวเมียเขา.”

15“อย่าลักทรัพย์.”

16“อย่าเป็นพะยานเท็จต่อเพื่อนบ้าน.”

17“อย่าโลภเรือนของเพื่อนบ้าน, อย่าโลภภรรยาของเพื่อนบ้าน, หรือทาสาทาสีของเขา, หรือโคลาของเขา, หรือสิ่งใดๆ ซึ่งเป็นของๆ เพื่อนบ้าน.”

18ฝ่ายคนทั้งปวงเมื่อได้ยินเสียงฟ้าร้องและเสียงแตร, และได้เห็นฟ้าแลบและควันที่พลุ่งขึ้นจากภูเขานั้น, ต่างคนก็ยืนตัวสั่นอยู่แต่ไกล.

19เขาจึงกล่าวแก่โมเซว่า, “ท่านจงนำความมาเล่าให้พวกข้าพเจ้าฟังเถิด; แต่อย่าให้พระเจ้าตรัสกับพวกข้าพเจ้าเลย, เกรงว่าข้าพเจ้าจะตาย.”

20โมเซจึงกล่าวแก่พลไพร่ว่า, “อย่ากลัวเลย: เพราะว่าพระเจ้าเสด็จมาเพื่อทรงลองใจของเจ้าทั้งหลาย, และเพื่อความยำเกรงต่อพระองค์จะได้อยู่ต่อหน้าเจ้า, และพวกเจ้าจะไม่ทำบาป.”

21ฝ่ายพลไพร่ได้ยืนอยู่ห่างไกล, แต่โมเซนั้นได้เข้าไปใกล้ที่มืดอันหนาทึบที่พระเจ้าทรงสถิตอยู่นั้น

22พระยะโฮวาจึงตรัสแก่โมเซว่า, “จงไปบอกชนชาติยิศราเอลดังนี้ว่า, ‘เจ้าทั้งหลายได้เห็นแล้วว่าเราได้ตรัสกับพวกเจ้าจากท้องฟ้า.

23เจ้าอย่าทำรูปเคารพด้วยเงินหรือทองไว้สำหรับบูชาเทียบเทียมกับเรา; อย่าเคารพนมัสการสิ่งเหล่านั้น.

24จงใช้ดินก่อแท่นสำหรับเรา, และบนแท่นนั้นจงใช้แกะและโคของเจ้า: ถวายบูชาเผาและบูชาสมานไมตรี: ในทุกตำบลที่เราจารึกนามของเราไว้, เราจะมาหาเจ้าและจะอวยพรแก่เจ้า.

25ถ้าแม้เจ้าจะก่อแท่นศิลาสำหรับบูชาเรา, อย่าได้ตกแต่งศิลานั้น; เพราะถ้าเจ้ายกเครื่องมือขึ้นกระทำอะไรแก่ศิลานั้น, เจ้าก็ทำให้ศิลานั้นเป็นมลทินเสียแล้ว.

26และอย่าใช้บันไดพาดขึ้นไปถึงแท่นของเรา, เกรงว่ากายเปลือยเปล่าของเจ้าจะปรากฏในที่นั้น.’ ”

← Chapter 19 Jump to: Chapter 21 →