Exodus 11

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →

1พระยะโฮวาได้ตรัสแก่โมเซว่า, “เราจะนำมหาภัยมายังกษัตริย์ฟาโรและประเทศอายฆุบโตอีกอย่างหนึ่ง; ภายหลังท่านจะปล่อยพวกเจ้าไปจากที่นี่: เมื่อท่านให้พวกเจ้าไปคราวนี้, ท่านจะขับไล่พวกเจ้าออกไปทีเดียว.

2บัดนี้เจ้าจงสั่งพลไพร่ชายหญิงทั้งปวงให้ขอเครื่องเงินและเครื่องทองคำมาจากเพื่อนบ้านของตน.”

3พระยะโฮวาก็ทรงบันดาลให้ชาวอายฆุบโตเอื้อเฟื้อต่อพลไพร่นั้น. ส่วนโมเซยิ่งเป็นที่นับถือมากในประเทศอายฆุบโต, คือต่อหน้าข้าราชการและพลไพร่ทั้งปวง

4โมเซได้ประกาศว่า, “พระยะโฮวาตรัสดังนี้ว่า, ‘เวลาประมาณเที่ยงคืนเราจะออกไปท่ามกลางประเทศอายฆุบโต;

5และบุตรหัวปีทั้งหมดในประเทศอายฆุบโต, ตั้งแต่ราชบุตรหัวปีของกษัตริย์ฟาโรผู้ประทับบนพระที่นั่ง, จนถึงบุตรหัวปีของทาสีซึ่งโม่แป้ง, ทั้งลูกหัวปีของสัตว์เดียรฉานด้วยจะตาย.

6ในคราวนั้นจะบังเกิดการพิลาปร้องไห้ทั่วประเทศอายฆุบโต, อย่างที่มิได้เคยมีแต่ก่อน, และต่อไปภายหน้าก็จะไม่มีอะไรอีกเลย.’

7ฝ่ายข้างชนชาติยิศราเอลนั้นจะไม่มีเหตุที่น่าวิตกแก่คนหรือแก่สัตว์พาหนะแม้แต่เสียงสุนัขหอน: เพื่อจะเป็นที่แสดงให้ทราบว่า, พระยะโฮวาทรงจัดการในระหว่างชาติอายฆุบโตกับชาติยิศราเอลให้ผิดกันอย่างไร.

8และข้าราชการทั้งปวงของพระองค์จะมาหาข้าพเจ้ากราบไหว้อ่อนน้อมว่า, ‘ขอท่านกับบรรดาพรรคพวกได้โปรดไปเสียจากที่นี่เถิด:’ ภายหลังข้าพเจ้าก็จะออกไป.” โมเซก็ออกไปจากที่เฝ้ากษัตริย์ฟาโรด้วยความโกรธยิ่งนัก

9พระยะโฮวาตรัสแก่โมเซว่า, “ฟาโรจะไม่เชื่อฟังเจ้า; เพื่อการอัศจรรย์ของเราจะได้เพิ่มขึ้นอีกในประเทศอายฆุบโต.”

10โมเซกับอาโรนก็ได้กระทำการอัศจรรย์เหล่านั้นต่อพระพักตรฟาโร: แต่พระยะโฮวาได้ทรงให้พระทัยของกษัตริย์ฟาโรแข็งกะด้างไป, ไม่ยอมปล่อยชนชาติยิศราเอลให้ออกไปจากอาณาจักรของท่าน

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →