bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Thai
/
Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)
/
Genesis 15
Genesis 15
Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)
← Chapter 14
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 16 →
1
อยู่มาพระดำรัสของพระยะโฮวามาถึงอับรามด้วยความนิมิตต์ว่า, “อับรามเอ๋ย, เจ้าอย่ากลัวเลย: เราเป็นโล่ห์และเป็นบำเหน็จใหญ่ยิ่งของเจ้า.”
2
อับรามจึงทูลว่า, “ข้าแต่พระยะโฮวาเจ้า, พระองค์จะทรงโปรดพระราชทานอะไรแก่ข้าพเจ้า ด้วยข้าพเจ้าไม่มีบุตร, และอะลียาเซ็รชาวเมืองดาเมเซ็กคนนี้จะเป็นผู้รับมฤดกของข้าพเจ้า?”
3
อับรามทูลอีกว่า, “พระองค์มิได้ทรงพระราชทานบุตรให้แก่ข้าพเจ้า, และนี่แน่ะ, คนที่เกิดในเรือนข้าพเจ้าก็จะเป็นผู้รับมฤดกของข้าพเจ้า”
4
แล้วพระดำรัสของพระยะโฮวามาถึงอับรามว่า, “คนนี้จะได้เป็นผู้รับมฤดกของเจ้าหามิได้; แต่คนที่จะออกมาจากบั้นเอวของเจ้านั้นจะเป็นผู้รับมฤดกของเจ้า.”
5
พระองค์จึงพาอับรามออกมากลางแจ้งแล้วตรัสว่า, “จงแลดูฟ้า: ถ้าเจ้าอาจนับดาวทั้งหลายได้, ก็นับไปเถิด;” แล้วพระองค์ตรัสว่า, “พงศ์พันธุ์ของเจ้าจะเป็นเช่นนั้น.”
6
อับรามก็เชื่อวางใจในพระยะโฮวา; และที่เชื่อนั้นพระองค์ทรงนับว่าเป็นความชอบธรรมแก่ท่าน.
7
แล้วพระองค์ตรัสแก่อับรามว่า, “เราคือยะโฮวาที่ได้พาเจ้าออกจากเมืองอูระแขวงเมืองเคเซ็ด, จะยกแผ่นดินนี้ให้เป็นมฤดกของเจ้า.”
8
อับรามทูลว่า, “พระยะโฮวาพระเจ้า, เหตุไฉนข้าพเจ้าจึงจะรู้ว่าจะได้แผ่นดินนี้เป็นมฤดก?”
9
พระองค์จึงตรัสแก่อับรามว่า, “จงเอาลูกวัวตัวเมียอายุสามขวบและแพะตัวเมียอายุสามขวบและแกะตัวผู้อายุสามขวบ, กับนกเขาตัวหนึ่งกับนกพิราบอ่อนๆ ตัวหนึ่งมาบูชาแก่เรา”
10
อับรามจึงนำสัตว์เหล่านี้มาผ่ากลางตัววางข้างละซีกตรงกัน: แต่นกนั้นหาได้ผ่าไม่.
11
ครั้นฝูงนกที่กินสัตว์อื่นเป็นอาหารบินลงมาที่เนื้อสัตว์เหล่านั้น, อับรามก็ไล่ไปเสีย
12
เมื่อเวลาอาทิตย์ใกล้จะตก, อับรามก็นอนหลับสนิทไป; และนี่แน่ะ, ความมืดมัวและความกลัวเป็นอันมากก็มาทับถมอับราม.
13
พระองค์จึงตรัสแก่อับรามว่า, “เจ้าจงรู้เป็นแน่เถิดว่าพงศ์พันธุ์ของเจ้าจะเป็นแขกเมืองในแผ่นดิน ซึ่งมิใช่ที่ของเขา, และเขาจะต้องปฏิบัติชาวเมืองนั้น; ชาวเมืองนั้นจะเบียดเบียฬข่มเหงเขาสิ้นสี่ร้อยปี;
14
และประเทศที่เขาเป็นทาสนั้น, เราจะพิพากษาลงโทษ: ภายหลังเขาจะออกมามีทรัพย์สมบัติมาก.
15
ฝ่ายเจ้าจะไปตามปู่ย่าตายายโดยผาสุก; เวลาชะรามากแล้ว เขาจะฝังศพเจ้าไว้.
16
ในชั่วอายุที่สี่พงศ์พันธุ์ของเจ้าจะกลับมาที่นี่อีก: ด้วยความชั่วลามกของพวกอะโมรียังไม่ครบถ้วน.”
17
ครั้นเมื่อตะวันตกมืดค่ำ, ก็เห็นเตามีควันออกมา, และเปลวไฟก็ลอยเลื่อนมาที่หว่างกลางซีกสัตว์เหล่านั้น.
18
ในวันนั้นพระยะโฮวาทรงทำสัญญาไว้กับอับรามว่า, “เราได้มอบแผ่นดินนี้ไว้ให้พงศ์พันธุ์ของเจ้าแล้ว, ตั้งแต่แม่น้ำอายฆุบโตไปถึงแม่น้ำใหญ่ชื่อฟะราธ:
19
ทั้งชาติเคนี, ชาติคะนัศ, และชาติคัดโมนี,
20
กับชาติฮิดธี, ชาติฟะริซี, ชาติระฟายิม,
21
ชาติอะโมรี, ชาติคะนาอัน, ชาติฆีระฆาซี, และชาติยะบูศด้วย.”
← Chapter 14
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 16 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50