Genesis 49

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 48 Jump to: Chapter 50 →

1ยาโคบจึงเรียกบุตรของตนมาสั่งว่า, “ให้พวกเจ้าประชุมพร้อมกัน, เพื่อเราจะได้บอกเหตุที่จะบังเกิดแก่เจ้าในเวลาภายหน้า.

2บุตรของยาโคบเอ๋ย, จงมาประชุม; จงฟังคำยิศราเอลบิดาของเจ้าเถิด.

3รูเบ็นเอ๋ย, เจ้าเป็นบุตรหัวปีของเรา, เป็นอำนาจและเป็นผลเดิมแห่งกำลังของเรา; เป็นยอดแห่งศักดิ์และแห่งกำลัง

4แต่เจ้าเป็นเหมือนน้ำเดือด, จึงเป็นหัวหน้าไม่ได้; ด้วยเจ้าได้ล่วงเข้าไปถึงที่นอนของบิดาเจ้า; เมื่อเข้าไปถึงที่นอนแล้วเจ้าก็กระทำให้เป็นลามกอนาจาร.

5ซิมโอนกับเลวีเป็นพี่น้องกัน; กระบี่ของเขาเป็นเครื่องอาวุธร้ายกาจ.

6จิตต์วิญญาณของเราเอ๋ย, อย่าเข้าไปในที่ปรึกษาและในที่ประชุมของเขา; ยศบรรดาศักดิ์ของเราเอ๋ย, อย่าเข้าร่วมด้วยเลย; เหตุว่าเขาได้ฆ่าคนโดยความโมโห; เขาได้ตัดเอ็นน่องวัวตัวผู้ตามอำเภอใจเขา.

7ให้ความโกรธอันรุนแรงของเขาเป็นที่แช่ง; ให้ความโทโสดุร้ายของเขาเป็นที่สาปเถิด; เราจะให้เขาแตกแยกกันในพวกยาโคบ, จะให้เขาพลัดพรากไปในพวกยิศราเอล.

8ยูดาเอ๋ย, เจ้าเป็นผู้ที่พวกพี่น้องจะสรรเสริญ: มือของเจ้าจะจับคอของศัตรู; บุตรของบิดาจะกราบไหว้แก่เจ้า.

9ยูดาเป็นลูกสิงห์โต; ลูกเอ๋ย, เจ้าก็ได้ลุกขึ้นจากการจับสัตว์: เขาหมอบลงเหมือนสิงห์โตตัวผู้และสิงห์โตตัวเมีย; ใครจะกล้ายุให้ลุกขึ้น?

10ไม้ธารพระกรจะไม่ขาดไปจากยูดา, หรือผู้ปกครองจากพงศ์พันธุ์ของเขากว่าซีโลจะมา; ชนชาวประเทศต่างๆ จะเชื่อฟังผู้นั้น.

11เขาผูกลูกสัตว์ของเขาไว้ที่เถาองุ่น, ผูกลูกลาไว้ที่เถาองุ่นอันวิเศษ; เขาได้ซักผ้าของเขาด้วยน้ำองุ่น. ได้ซักเสื้อผ้าของเขาด้วยน้ำองุ่นสีเลือด:

12ตาของเขาก็แดงไปด้วยน้ำองุ่น, ฟันก็ขาวไปด้วยน้ำนม.

13ฝ่ายซะบูโลนจะอาศัยอยู่ที่ท่าเรือริมทะเล, เขตต์แดนของเขาจะต่อกันกับเมืองซีโดน.

14ฝ่ายยิศซาคานเป็นตัวลามีกำลังมากอาศัยอยู่ ณ ท่ามกลางคอกแกะ:

15เขาเห็นที่อาศัยดี, และแผ่นดินที่สบาย; จึงย่อบ่าของตนลงรับไว้, ยอมเป็นบ่าวรับใช้การงาน.

16ส่วนดานจะปกครองพลไพร่ของตนดุจตระกูลหนึ่งในพวกยิศราเอล,

17ดานจะเป็นงูอยู่ริมถนน, เป็นงูพิษในทางที่กัดซ่นเท้าม้าให้คนขี่ตกหงายลง.

18โอ้พระยะโฮวา, ข้าพเจ้าได้คอยหาความรอดของพระองค์.

19ฝ่ายฆาดจะมีกองทัพมาย่ำยีเขา; แต่เขาจะกลับตามไล่ตีกองทัพนั้น.

20ฝ่ายอาเซ็รนั้น, อาหารอันบริบูรณ์จะเกิดจากเขา; มีทั้งเครื่องเสวยสำหรับกษัตริย์.

21นัฟธาลีเป็นกวางตัวเมียที่ปละปล่อย: เขากล่าวคำอันไพเราะ.

22โยเซฟเป็นกิ่งที่เกิดผลดก, เกิดผลอยู่ริมบ่อน้ำ; มีกิ่งงามพาดข้างกำแพง.

23พวกพรานธนูได้ทำให้เขาทุกข์โศก, ทั้งยิงและข่มเหงเขา:

24แต่ธนูของเขาเองจะต่อสู้มั่นคงอยู่ได้, ลำแขนของเขามีกำลังขึ้นโดยพระหัตถ์แห่งผู้ทรงเดชานุภาพอันยิ่งคือพระเจ้าของยาโคบ; ต่อไปนี้พระองค์ก็เป็นผู้เลี้ยงรักษา, คือเป็นศิลาของพวกยิศราเอล.

25โดยพระเจ้าแห่งบิดาผู้ทรงช่วยเจ้า พระองค์ผู้ทรงศักดานุภาพอันใหญ่ยิ่งจะทรงอวยพระพรแก่เจ้าด้วยพรที่ลงมาจากฟ้าเบื้องบน, พรที่มาแต่ใต้ทะเลเบื้องล่าง, พรที่มาแต่นมและครรภ์มารดา:

26พรแห่งบิดาของเจ้าศักดิ์สิทธิ์มากกว่าพรแห่งบรรพบุรษ, จะดำรงอยู่เสมอกับภูเขาที่ตั้งอยู่เป็นนิตย์; พรนั้นจะอยู่บนศีรษะของโยเชฟ, และอยู่เบื้องบนกระหม่อมศีรษะแห่งผู้ที่ต้องพรากจากพี่น้อง.

27ฝ่ายเบนยามินนั้นเป็นสุนัขป่าที่เที่ยวยื้อแย่งอาหาร; เวลาเช้าก็กินเสีย, เวลาเย็นก็แบ่งปันของที่แย่งชิงไว้.”

28เหล่านี้แหละเป็นสิบสองตระกูลแห่งพวกยิศราเอล: นี่ก็เป็นถ้อยคำที่บิดาได้กล่าวไว้เมื่ออวยพรให้เขา; ต่างคนก็ได้พรต่างกัน.

29ท่านจึงสั่งบุตรว่า, “เราจะไปอยู่กับบรรพบุรษ: จงฝังศพเราไว้ในถ้ำที่นาของเอ็ฟโรนชาติเฮ็ธ,

30ในถ้ำที่อยู่ในนาชื่อมัคเพลาตรงมัมเรในแผ่นดินคะนาอัน; ถ้ำกับนานี้อับราฮามได้ซื้อจากเอ็ฟโรนชาติเฮ็ธไว้เป็นที่สำหรับฝังศพ.

31ณ ที่นั้นเขาได้ฝังศพอับราฮามและซาราผู้เป็นภรรยา; ทั้งศพยิศฮาคและริบะคาผู้เป็นภรรยา; และเราได้ฝังศพเลอาไว้ที่นั่นด้วย.

32นากับถ้ำที่อยู่ในนานั้นเขาได้ซื้อไว้จากชาติเฮ็ธ.”

33เมื่อยาโคบสั่งบุตรชายของตนเสร็จแล้ว, ก็ยกเท้าขึ้นบนที่นอน, แล้วก็สิ้นชีพไปอยู่กับพวกพ้องของตน

← Chapter 48 Jump to: Chapter 50 →