Genesis 21

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 20 Jump to: Chapter 22 →

1พระยะโฮวาได้เสด็จไปเยี่ยมเยียนนางซาราตามพระดำรัส, พระองค์ทรงกระทำให้เป็นไปตามคำที่พระองค์ตรัสไว้แล้ว.

2นางซาราก็มีครรภ์คลอดบุตรเป็นชายกับอับราฮามผู้มีอายุมาก, ตามกาลกำหนดที่พระเจ้าได้ตรัสไว้แก่อับราฮามนั้น.

3อับราฮามก็เรียกชื่อบุตรชายของตนที่เกิดแต่นางซารานั้นว่ายิศฮาค.

4เมื่อยิศฮาคคลอดได้แปดวันแล้วอับราฮามก็ให้รับสุนัดตามคำสั่งที่พระเจ้าได้ตรัสไว้แก่ตน.

5เมื่อยิศฮาคบุตรอับราฮามบังเกิดนั้น, อายุอับราฮาม ได้ร้อยปี.

6ฝ่ายนางซาราพูดว่า, “พระเจ้าทรงบรรดาลให้ข้าพเจ้าหัวเราะ; คนทั้งหลายที่ได้ยินจะหัวเราะด้วยกันกับข้าพเจ้า.”

7นางจึงพูดอีกว่า, “ใครจะบอกกับอับราฮามได้ว่า, ‘ซาราอาจจะให้ลูกอ่อนกินนม’; ข้าพเจ้าได้บุตรชายกับอับราฮามผู้เป็นคนแก่.”

8เมื่อกุมารนั้นเจริญใหญ่ขึ้นอย่านมแล้ว, ในวันนั้นอับราฮามก็ทำการเลี้ยงใหญ่.

9นางซาราเห็นบุตรของฮาฆารชาติอายฆุบโตที่มีด้วยกันกับอับราฮามนั้นหัวเราะเล่น.

10นางจึงพูดกับอับราฮามว่า, “จงไล่หญิงทาสีนี้ทั้งบุตรชายของเขาไปเสีย: อย่าให้บุตรของทาสีนี้แบ่งมฤดกกับยิศฮาคบุตรของฉันเลย.”

11ส่วนอับราฮามเสียใจมาก, เป็นห่วงบุตรของตน.

12พระเจ้าจึงตรัสแก่อับราฮามว่า, “อย่าให้ใจของเจ้าเป็นทุกข์ร้อนด้วยเด็กและหญิงทาสีของเจ้านั้นเลย; จงเชื่อฟังถ้อยคำทั้งหมดที่นางซาราได้พูดกับเจ้าเถิด; ด้วยกุมารยิศฮาคนี้จะสืบเชื้อวงศ์ของเจ้าไว้.

13ฝ่ายพงศ์พันธุ์บุตรของทาสีนั้นเราจะตั้งให้เป็นตระกูลใหญ่ด้วย, เพราะเขาเป็นบุตรของเจ้า.”

14ครั้นรุ่งขึ้นอับราฮามก็ตื่นแต่เช้า, เอาขนมกับขวดน้ำใส่บ่าฮาฆาร, มอบบุตรแล้วก็ให้ไปเสีย: หญิงนั้นก็เดินท่องเที่ยวไปจากที่นั่นเขาไปในป่าบะเอระซาบา.

15ครั้นน้ำในขวดนั้นหมดแล้ว, เขาก็วางบุตรไว้ใต้พุ่มไม้ต้นหนึ่ง. แล้วไปนั่งลงห่างไกลจากบุตรระยะประมาณเท่ายิงลูกธนู, ด้วยคิดว่า, “อย่าให้เราเห็นความตายของบุตรเลย.

16เขาก็ไปนั่งลงตรงหน้าบุตรแล้วร้องไห้เสียงดัง.

17ฝ่ายพระเจ้าทรงฟังเสียงเด็กนั้น; ทูตของพระองค์จึงเรียกฮาฆารจากฟ้าว่า, “ฮาฆารเอ๋ย, เจ้าเป็นอย่างไร? อย่ากลัวเลย; ด้วยพระเจ้าได้ยินเสียงของเด็กนั้นแล้ว.

18จงลุกขึ้นไปอุ้มเด็กนั้นไว้; ด้วยเราจะโปรดให้เขาเป็นตระกูลใหญ่”

19แล้วพระเจ้าทรงเปิดตาให้เขาแลเห็นบ่อน้ำ; เขาก็เอาขวดไปกับน้ำมาให้กุมารนั้นกิน.

20พระเจ้าได้ทรงโปรดให้เด็กนั้นค่อยเจริญใหญ่ขึ้น, เป็นนายพรานใช่ธนู, อาศัยอยู่ในป่า.

21เขาอาศัยอยู่ที่ป่าพาราน: และมารดาได้หาหญิงมาจากแผ่นดินอายฆุบโตให้เป็นภรรยา

22ขณะนั้นกษัตริย์อะบีเมเล็คกับฟีโคลนายทหารของกษัตริย์นั้นมาพูดกับอับราฮามว่า, “ในบรรดากิจการที่ท่านได้กระทำนั้น, พระเจ้าทรงสถิตอยู่ด้วย.

23บัดนี้ท่านจงตั้งสัตย์สาบาลให้เราต่อพระเจ้า, ว่าท่านจะไม่ประพฤติการคดโกงต่อเรา หรือโอรสของเราหรือต่อพงศ์พันธุ์ของเรา: เรามีความกรุณาได้ทำคุณไว้แก่ท่านแล้วอย่างไร, ให้ท่านทำแก่เราและแผ่นดินของเราที่ท่านอาศัยอยู่นี้อย่างนั้นเถิด.”

24อับราฮามทูลว่า, “ข้าพเจ้าจะให้สัตย์สาบานไว้”

25อับราฮามก็ทูลกษัตริย์อะบีเมเล็คให้ทราบด้วยเรื่องบ่อน้ำที่คนใช้ของกษัตริย์แย่งเอาไป.

26ฝ่ายอะบีเมเล็คตรัสว่า, ‘ความเรื่องนี้เราไม่รู้เลยว่าใครทำเช่นนี้: ท่านก็ไม่บอกให้เรารู้ด้วย; เราพึ่งได้ยินวันนี้เอง.”

27อับราฮามจึงถวายแกะและวัวให้กษัตริย์อะบีเมเล็ค, กษัตริย์อะบีเมเล็คกับอับราฮามทั้งสองก็ทำสัตย์สาบาลต่อกัน.

28อับราฮามจึงคัดลูกแกะตัวเมียเจ็ดตัวออกจากฝูงเอาไว้ต่างหาก.

29อะบีเมเล็คตรัสถามอับราฮามว่า, “ลูกแกะตัวเมียเจ็ดตัวซึ่งท่านคัดเอาไว้ต่างหากนี้หมายความว่าอย่างไร?”

30อับราฮามทูลว่า, “ลูกแกะตัวเมียเจ็ดตัวนี้, ขอท่านได้รับจากมือข้าพเจ้า, เพื่อเป็นพะยานสำคัญฝ่ายข้าพเจ้าว่า ข้าพเจ้าได้ขุดบ่อน้ำนี้.”

31เหตุฉะนี้เขาจึงเรียกที่นั้นว่าบะเอระซาบา, เพราะได้ทำสัตย์สัญญาต่อกันที่นั่น.

32เมื่อทำสัตย์สัญญากันที่บะเอระซาบาแล้ว, กษัตริย์อะบีเมเล็คกับฟีโคลนายทหารก็ลุกขึ้นกลับไปเมืองฟะลิศตีม.

33อับราฮามก็ปลูกต้นไม้แทมริศไว้ที่บะเอระซาบา, และนมัสการออกพระนามพระยะโฮวาพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์อยู่เป็นนิตย์ที่นั่น.

34อับราฮามก็ได้อาศัยอยู่ในแผ่นดินของชาวฟะลิศตีมนั้นหลายเวลา

← Chapter 20 Jump to: Chapter 22 →