Genesis 4

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →

1ฝ่ายชายนั้นได้สมสู่อยู่กับฮาวาภรรยาของตน; นางก็มีครรภ์คลอดบุตรชื่อคายิน; นางจึงออกวาจาว่า. “ข้าพเจ้าได้บุตรคนนี้เพราะพระยะโฮวาเจ้า.”

2แล้วนางคลอดบุตรชายอีกคนหนึ่งชื่อเฮเบล. เฮเบลเป็นคนเลี้ยงแกะ; ส่วนคายินเป็นคนทำไร่ไถนา.

3อยู่มาวันหนึ่ง คายินได้นำผลที่เกิดแต่ไร่นามาบูชาถวายพระยะโฮวา.

4ส่วนเฮเบลนำเครื่องบูชามาด้วย, คือแกะหัวปีกับมันสัตว์ พระยะโฮวาทรงพอพระทัยเฮเบลและเครื่องบูชาของเขานั้น:

5แต่คายินกับเครื่องบูชาของเขานั้นพระองค์ไม่พอพระทัยจะรับเลย. คายินก็โกรธแค้นนัก, หน้าตึงก้มหัว

6พระยะโฮวาจึงตรัสถามคายินว่า, “เจ้าโกรธเคืองก้มหน้าอยู่ทำไม?

7ถ้าเจ้าทำดีก็จะมีหน้าตาอันแจ่มใสมิใช่หรือ? ถ้าเจ้าทำไม่ดี ความผิดก็คอยอยู่ที่ประตู จะใคร่ตะครุบเอาตัวเจ้า; แต่เจ้าจงเอาชะนะความผิดนั้นเถิด.”

8ฝ่ายคายินก็บอกกับเฮเบลน้องชายของตน. ภายหลังเมื่ออยู่ที่นาด้วยกัน, คายินก็ลุกขึ้นฆ่าเฮเบลน้องชายของตนเสีย

9แล้วพระยะโฮวาตรัสถามคายินว่า, “เฮเบลน้องชายของเจ้าอยู่ที่ไหน?” คายินจึงทูลว่า, “ข้าพเจ้าไม่ทราบ: ข้าพเจ้าเป็นผู้เลี้ยงรักษาน้องหรือ?”

10พระองค์ตรัสว่า, เจ้าได้ทำอะไร? เสียงโลหิตของน้องร้องฟ้องขึ้นมาจากดินถึงเรา.

11บัดนี้เจ้าจะต้องเป็นที่สาปเสียจากแผ่นดินที่ได้อ้าปากรับโลหิตของน้องแต่มือของเจ้านั้น;

12เมื่อเจ้าทำนาจะไม่เกิดผลมากต่อไป; เจ้าจะเป็นคนเนรเทศหลบหลีกไปมาในโลก.”

13ส่วนคายินทูลพระยะโฮวาว่า, “โทษของข้าพเจ้าหนักเหลือที่ข้าพเจ้าจะทนได้

14วันนี้พระองค์ได้ทรงขับไล่ข้าพเจ้าออกจากพื้นแผ่นดินให้ไปให้ลับจากพระพักตรของพระองค์; ข้าพเจ้าจะเป็นคนเนรเทศหลบหลีกไปมาในโลก; ใคร ๆ เขาพบข้าพเจ้าเขาจะฆ่าข้าพเจ้าเสีย.”

15พระยะโฮวาตรัสแก่คายินว่า, “เหตุฉะนั้นผู้ใดที่ฆ่าคายินจะมีโทษถึงเจ็ดเท่า.” แล้วพระยะโฮวาได้ทรงทำเครื่องหมายไว้ที่ตัวคายิน, เพื่อว่าเมื่อใครพบจะมิได้ฆ่าเสีย

16คายินได้ออกจากที่ฉะเพาะพระพักตรพระยะโฮวา ไปอยู่เมืองโนคทิศตะวันออกแห่งสวนเอเดน.

17คายินได้สมสู่อยู่กับภรรยาของตน; นางก็มีครรภ์ คลอดบุตรชายชื่อฮะโนค: และคายินได้สร้างเมืองขึ้นเมืองหนึ่ง, เรียกชื่อเมืองนั้นว่าฮะโนคตามชื่อบุตรของตน.

18ฮะโนคมีบุตรชายชื่ออีราด; อีราดมีบุตรชายชื่อมะฮูยาเอล; มะฮูยาเอลมีบุตรชายชื่อมะธูซาเอล, และมะธูซาเอลมีบุตรชายชื่อลาเมค.

19ส่วนลาเมคมีภรรยาสองคน; คนหนึ่งชื่ออาดา, คนหนึ่งชื่อซีลา.

20นางอาดามีบุตรชายชื่อยาบาล: เป็นบรรพบุรุษของชนที่อาศัยในกะโจมและเลี้ยงสัตว์.

21ยาบาลมีน้องชายชื่อยูบาล: น้องนั้นเป็นบรรพบุรุษของชนที่มีฝีมือเล่นเครื่องดนตรี.

22นางซีลามีบุตรชายด้วยชื่อธูบัลคายิน: เป็นช่างทำเครื่องมือทองเหลืองและเหล็กต่าง ๆ.

23ธูบัลคายินมีน้องสาวชื่อนาอามา. แล้วลาเมคพูดกับภรรยาทั้งสองของตนว่า, “อาดาและซีลา, จงฟังเสียงของเรา; ภรรยาลาเม็คเอ๋ย, จงสดับตรับฟังถ้อยคำของเรา: ด้วยเราได้ฆ่าคน ๆ หนึ่ง เพราะทำอันตรายแก่เรา. คือได้ฆ่าคนหนุ่มที่ทำให้เราชอกช้ำ.

24ถ้าผู้ที่ฆ่าคายินนั้นจะมีโทษถึงเจ็ดเท่า, ส่วนลาเม็คคงจะมีโทษถึงเจ็ดสิบเท่า.”

25อาดามได้สมสู่อยู่กับภรรยาของตนอีก; นางก็มีบุตรชายเรียกชื่อว่าเซธ: นางว่า, “เพราะพระเจ้าทรงโปรดให้มีบุตรอีกคนหนึ่ง แทนเฮเบลที่คายินได้ฆ่าเสียนั้น.”

26ฝ่ายเซ็ธก็มีบุตรชายด้วยเรียกชื่อว่าอะโนศ. คราวนั้นมนุษย์ตั้งต้นที่จะนมัสการโดยออกพระนามพระยะโฮวา

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →